Η ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ "Πάπας Παῦλος ΣΤ', Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καί Chiara Lubich - Ἡ προφητεία τῆς ἑνότητος μεταξύ τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν" (ΒΙΝΤΕΟ)

Το Πανεπιστήμιο της Φλωρεντίας Loppiano, διοργάνωσε διημερίδα με θέμα: "Πάπας Παῦλος ΣΤ', Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καί Chiara Lubich - Ἡ προφητεία τῆς ἑνότητος μεταξύ τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν". 

Στην διημερίδα απηύθυνε χαιρετισμό ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. 

Επίσης, πραγματοποίησε σχετική εισήγηση ο Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος. 

Παραθέτουμε το σχετικό βίντεο. 

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΗΝ ΔΙΗΜΕΡΙΔΑ: «Pope Paul VI, the Patriarch Athenagoras, Chiara Lubich. Prophecy of Unity between the Sister Churches»

Χαιρετισμός

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου

κ. κ. Βαρθολομαίου

διά τήν Διημερίδα

«Pope Paul VI, the Patriarch Athenagoras, Chiara Lubich.

Prophecy of Unity between the Sister Churches»

(25-26 Μαΐου 2021) 

          Mons. Piero Coda

          Μετά πολλῆς χαρᾶς ἐν Κυρίῳ, τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης, χαιρετίζομεν τήν διοργανουμένην, ὑπό τοῦ ἐν Loppiano Φλωρεντίας Πανεπιστημίου, πνευματικοῦ καί ἀκαδημαϊκοῦ κέντρου τῆς κινήσεως τῶν Focolari, διημερίδα ἐπί τοῦ θέματος: "Πάπας Παῦλος ΣΤ', Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καί Chiara Lubich-Ἡ προφητεία τῆς ἑνότητος μεταξύ τῶν ἀδελφῶν Ἐκκλησιῶν".

          Ὄντως, οἱ μακαρίᾳ τῇ λήξει, ἀοίδιμος προκάτοχος ἡμῶν Οἰκουμενικός Πατριάρχης Ἀθηναγόρας καί Πάπας Παῦλος ΣΤ΄, θείᾳ ἐπινεύσει ἀνέλαβον τήν ἱεράν ὑπόθεσιν τῆς καταλλαγῆς καί συμφιλιώσεως τῶν Ἐκκλησιῶν Ὀρθοδόξου καί Ρωμαιοκαθολικῆς, ἐπί τῷ τέλει τῆς ἐν τῷ κοινῷ ποτηρίῳ ἑνώσεως αὐτῶν. Ἡ κατά τό ἔτος 1964 εὐλογημένη  συνάντησις τῶν δύο Προκαθημένων ἐν Ἱεροσολύμοις, ἡ ὁποία ἐχαρακτηρίσθη ὡς «τό πλέον σημαντικόν γεγονός ἐν τῇ ἱστορίᾳ τῶν σχέσεων τῶν δύο Ἐκκλησιῶν ἀπό τό 1054», ὑπῆρξεν ἡ προφητική ἐκείνη στιγμή τῆς ἐνάρξεως μιᾶς νέας περιόδου εἰς τάς σχέσεις τῶν Ἐκκλησιῶν Ρώμης καί Κωνσταντινουπόλεως.

Αθηναγόρας – Clément. Ένας πατριάρχης και ένας καθηγητής μεταξύ των εθνικισμών και της παγκοσμιοποίησης

Δημήτρης Μπαλτᾶς 

Δρ Φιλοσοφίας 

Andrea Riccardi, Ἀθηναγόρας – Clément. Ἕνας πατριάρχης καί ἕνας καθηγητής μεταξύ τῶν ἐθνικισμῶν καί τῆς παγκοσμιοποίησης, μετ. Δημ. Κεραμιδᾶς, Ἀποστολική Διακονία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, Ἀθήνα 2020, σελ. 349 

Στό βιβλίο του αὐτό ὁ A. Riccardi παρουσιάζει τήν ἀτμόσφαιρα, – τήν πολιτική, τήν πολιτιστική καί τήν διαχριστιανική – τῆς ἐποχῆς μετά τήν ἐκλογή τοῦ Ἀθηναγόρα στόν πατριαρχικό θρόνο τῆς ΚΠολης, κυρίως δέ τήν ἀτμόσφαιρα τῶν δεκαετιῶν τοῦ ’50 καί τοῦ ’60 στήν Εὐρώπη, τίς ΗΠΑ καί τήν Τουρκία. 

Ἐξ ἀρχῆς πρέπει νά σημειώσω ὅτι τό βιβλίο τοῦ Riccardi ἔχει κατά βάσιν ἀφετηρία ἕνα ἄλλο βιβλίο, ἐκεῖνο πού εἶχε ἐκδώσει ὁ ἴδιος ὁ Ὀλιβιέ Κλεμάν (Dialogues avec le patriarche Athenagoras, Fayard, Paris 1969), καρπό τῆς μακρᾶς συνομιλίας του μέ τόν Πατριάρχη Ἀθηναγόρα Α΄ τό 1968, τό ὁποῖο πάντως δέν ἔχει μεταφραστεῖ μέχρι σήμερα στά ἑλληνικά. Στό βιβλίο τοῦ Riccardi πού παρουσιάζω ἐδῶ, ἀνασύρονται ἀποσπάσματα ἀπό τό βιβλίο τοῦ Κλεμάν ὄπως καί ἀπό σχετικές ἐπιστολές πού παραχώρησε στόν ἰταλό συγγραφέα ἡ σύζυγος τοῦ Κλεμάν. Σέ κάθε περίπτωση, τό Dialogues τοῦ Κλεμάν δέν «εἶναι μία σπουδή στήν ὀρθόδοξη σκέψη, οὔτε ἕνα ὁμολογιακό κείμενο» (σ. 139, βλ. ὁμοίως σ. 185) καί αὐτό ἐπίσης πρέπει νά ἔχει ὑπ’ ὄψιν του ὁ ἕλληνας ἀναγνώστης. 

ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ ΤΟΥ ΟΛΙΒΙΕ ΚΛΕΜΑΝ "ΔΙΑΛΟΓΟΙ ΜΕ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ" ΣΤΑ ΡΩΣΙΚΑ

Δημήτρης Μπαλτάς

Δρ Φιλοσοφίας

Το ενδιαφέρον των Ρώσων για το βιβλίο του Ολιβιέ Κλεμάν "Διάλογοι με τον Πατριάρχη Αθηναγόρα" (Dialogues avec le Patriarche Athenagoras, Fayard, Paris 1969) ανάγεται στην δεκαετία του '80 και πιο συγκεκριμένα στην ρωσική μετάφραση του 1993. Πρόκειται μάλιστα για το πρώτο μεγάλο κείμενο του Κλεμάν που τότε παρουσιαζόταν στην ρωσική γλώσσα, αφού γενικά δεν είχε παρουσιαστεί κάτι δικό του στην Ρωσία πριν από το 1991. Αλλά, επίσης, από το 1972 όταν δημοσιεύθηκε η νεκρολογία για τον Αθηναγόρα Α' στο επίσημο περιοδικό του Πατριαρχείου Μόσχας (К. Логачев, "Святейший Афинагор I, Патриарх Константинопольский", Журнал Московской патриархии, № 8, 1972, С. 54-55), μέχρι το 1991 είναι ελάχιστα τα κείμενα Ρώσων τα αφιερωμένα στον Πατριάρχη Αθηναγόρα Α'. 

Ωστόσο, πριν από λίγο καιρό επανεκδόθηκε, με μεταφραστικές διορθώσεις, το βιβλίο του Κλεμάν στα ρωσικά (О. Клеман, Беседы с патриархом Афинагором, Алетейя, СПб 2020, 534 с.). 

Αθηναγόρας - Clément: Ένας Πατριάρχης και ένας Καθηγητής μεταξύ των εθνικισμών και της παγκοσμιοποίησης

Αθηναγόρας-Clément

Ένας Πατριάρχης και ένας Καθηγητής μεταξύ των εθνικισμών και της παγκοσμιοποίησης 

συγγραφέας: Andrea Riccardi 

μετάφραση: Δημήτρης Κεραμιδάς 

Τίτλος πρωτοτύπου: Andrea Riccardi, Il professore e il patriarca. Umanesimo spirituale tra nazionalismi e globalizzazione, Jaca Book, Milano 2018 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας είναι ασφαλώς ο κεντρικός πρωταγωνιστής της ανά χείρας μεταφρασμένης μελέτης του Ιταλού ιστορικού Andrea Riccardi «Αθηναγόρας-Clément, ένας Πατριάρχης και ένας καθηγητής μεταξύ των εθνικισμών και της παγκοσμιοποίησης». 

Οι συνομιλίες στο Φανάρι το καλοκαίρι του 1968 με τον έτερο πρωταγωνιστή του βιβλίου, τον Γάλλο θεολόγο Olivier Clément (1921-2009), από τις οποίες προέκυψε το Dialogues avec le patriarche Athenagoras (1969), προσφέρουν στον Riccardi την αφορμή να αναλύσει την κοινωνική, διαχριστιανική και πολιτισμική ατμόσφαιρα της εποχής στην οποία διεξήχθησαν. 

Η ΕΠΑΝΑΚΟΜΙΔΗ ΤΗΣ ΤΙΜΙΑΣ ΚΑΡΑΣ ΤΟΥ ΑΠΟΣΤΟΛΟΥ ΑΝΔΡΕΟΥ ΚΑΡΠΟΣ ΤΟΥ ΔΙΑΛΟΓΟΥ ΜΕ ΤΗΝ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ (ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ)

Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας με τους δύο συνεργάτες του Πάπα Παύλου ΣΤ',
τον τότε αρχιεπίσκοπο Ιωάννη Βίλλεμπρανς και τον ιερομόναχο Πέτρο Ντυπρέ
συνομιλούν στο Φανάρι με πνεύμα αγάπης Χριστού για την βελτίωση
των σχέσεων μεταξύ των δύο Εκκλησιών  και για την ομαλή διεξαγωγή του Διαλόγου.

Στο περίφημο βιβλίο του θεολόγου Αριστείδη Γ. Πανώτη Ειρηνοποιοί, Παύλος ΣΤ' – Αθηναγόρας Α' (Ίδρυμα Ευρώπης ΔΡΑΓΑΝ, Αθήναι 1971) διαβάζουμε τα εξής πολύ ενδιαφέροντα σχετικά με την επανακομιδή της Τιμίας Κάρας του Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου από την Ρώμη στην Πάτρα στις 26 Σεπτεμβρίου 1964, δηλ. σαν σήμερα πριν από 56 χρόνια:

Δύο Έλληνες πρωτοπόροι της επαναπροσεγγίσεως των δύο Εκκλησιών.
Ο Ρωμαιοκαθολικός ιερομόναχος και Αυγουστινιανός Βυζαντινολόγος π. Γρηγόριος Νόβακ και ο Ορθόδοξος θεολόγος Αριστείδης Πανώτης, καθηγητής,  που υπηρετούσε από το 1962  στο γραφείο του τότε υπουργού Παιδείας και Θρησκευμάτων Γρηγόρη Κασιμάτη. 

Το Φανάρι στα Σεπτεμβριανά του 1955

Ολική καταστροφή για την Παναγία των "Εξ Μαρμάρων". 

Του ΑΛΕΞΗ ΑΛΕΞΑΝΔΡΗ* 

Η Καθημερινή

Η απότομη διακοπή του μήνα του μέλιτος στις ελληνοτουρκικές σχέσεις λόγω του Κυπριακού το 1954-1955 δεν μπορούσε να αφήσει ανέπαφους τους Ελληνορθόδοξους της Πόλης και το Οικουμενικό Πατριαρχείο, καθώς η Αγκυρα κατέστησε σαφή την πρόθεσή της να χρησιμοποιήσει το διπλωματικό πλεονέκτημα της Τουρκίας στο ελληνοτουρκικό μειονοτικό ισοζύγιο που είχε επιτευχθεί με τη Συνθήκη της Λωζάννης το 1923. Με το ιδιαίτερα ανεπτυγμένο βιοτικό και μορφωτικό της επίπεδο, αλλά και την ανεκτίμητη περιουσία των εκκλησιαστικών, εκπαιδευτικών και φιλανθρωπικών της ιδρυμάτων, η κωνσταντινουπολίτικη Ρωμιοσύνη δεν μπορούσε να συγκριθεί με την πολύ πιο περιορισμένη παρουσία, εκτόπισμα και συλλογική οργάνωση της μουσουλμανικής μειονότητας στην ελληνική Θράκη. Η ασύμμετρη ελληνοτουρκική μειονοτική συνιστώσα γινόταν ακόμη πιο έκδηλη εξαιτίας της παρουσίας στην τουρκική επικράτεια του ιστορικού Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο έχαιρε διεθνούς αναγνώρισης και κύρους. Τον ισχυρό διαπραγματευτικό μοχλό της κωνσταντινουπολίτικης Ρωμιοσύνης «αξιοποίησε» ad nauseam η τουρκική διπλωματία προκειμένου να υποχρεώσει την Ελλάδα σε παραχωρήσεις στο Κυπριακό. Αλλωστε πάγια και διαχρονική υπήρξε η τουρκική επιθυμία να ξεφορτωθεί κάθε ελληνική παρουσία στην Τουρκία. 

Η ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΥ ΤΩΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΩΝ ΔΗΜΗΤΡΗ ΚΑΛΟΥΜΕΝΟΥ ΣΤΟΝ ΝΙΚΟ ΜΑΓΓΙΝΑ

Mε αφορμή τη συμπλήρωση 65 χρόνων από τα Σεπτεμβριανά της Πόλης, αναδημοσιεύουμε μια ιστορική συνέντευξη του "φωτογράφου των Σεπτεμβριανών" Δημήτρη Καλούμενου (1912 - 2006), που έδωσε στον δημοσιογράφο - φωτογράφο Νικόλαο Μαγγίνα το 2005, λίγους μήνες πριν πεθάνει...

Αξίζει της προσοχής μας γιατί πρόκειται πραγματικά για μαρτυρία και συνέντευξη - ντοκουμέντο!

H φωτογραφία του Δ. Καλούμενου με την φωτογραφική μηχανή των Σεπτεμβριανών στα χέρια του είναι του Ν. Μαγγίνα.

Του Νικολάου Α. Μαγγίνα
Δημήτριος Καλούμενος. Όνομα που έχει καταγραφεί στην ιστορία ως ο φωτογράφος που έζησε και απαθανάτισε τα τραγικά γεγονότα της 6ης-7ης Σεπτεμβρίου 1955 στην Κωνσταντινούπολη. Γνωστό, εξ άλλου, το ογκώδες βιβλίο του από τα γεγονότα, με τον τίτλο «Η Σταύρωσις του Χριστιανισμού». Σ’ αυτό βλέπουμε και τον Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα στην χαρακτηριστική στάση απόγνωσης, μέσα σε ερειπωμένο ναό της Πόλεως, μπροστά στη συμφορά αυτή, με τα χέρια στο κεφάλι.
Ο Κωνσταντινουπολίτης Δημήτριος Καλούμενος την εποχή εκείνη ήταν δημοσιογράφος, ανταποκριτής του «Έθνους» και της «Μακεδονίας» και φωτογράφος του Πατριαρχείου από το 1940.
Τον συναντήσαμε στην Αθήνα, όπου ζει σήμερα. Είναι ενενήντα τριών ετών. Μας μίλησε χωρίς όμως, δυστυχώς, να μας βλέπει, καθώς το οπτικό του νεύρο τον έχει «εγκαταλείψει» εδώ και περισσότερο από μία δεκαετία. Μας έβλεπε, όμως, με τα μάτια της ψυχής, αφού η γνωριμία μας ήταν από τα παλιά.
Του ζητήσαμε να μας ξετυλίξει το κουβάρι των γεγονότων, όπως τα έζησε και τα κατέγραψε με τη φωτογραφική του μηχανή, τη «Leica».

Το μεσημέρι της 6ης Σεπτεμβρίου 1955 κτυπά το τηλέφωνο του Καλούμενου στο γραφείο του, στο Γαλατά. Στην άλλη άκρη της τηλεφωνικής γραμμής ο Γιάννης, ο οδηγός και κλητήρας, ο πιστός άνθρωπος του Πατριάρχου Αθηναγόρου, που του λέει: «Ο Πατριάρχης άκουσε στο ραδιόφωνο, ώρα μία το μεσημέρι, ότι στη Θεσσαλονίκη έβαλαν βόμβα στο σπίτι του Ατατούρκ». Ο Καλούμενος απαντά ότι δεν είχε καμμία είδηση, και παίρνει τηλέφωνο στον Γιάννη Ιωαννίδη, Γενικό Διευθυντή της «Μακεδονίας». Κι εκείνος του είπε ότι δεν είχε καμμία τέτοια πληροφορία. Ο Ιωαννίδης παίρνει την Αστυνομία, κι αυτή, όμως, δε γνώριζε τίποτε σχετικό, αλλά μετά απ’ αυτό έστειλε αστυνομικούς να φυλάγουν το Τουρκικό Προξενείο.

ΤΑ ΠΡΑΚΤΙΚΑ ΤΗΣ ΑΚΑΔΗΜΙΑΣ ΑΘΗΝΩΝ ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ (12-12-1972)

Με αφορμή τα ονομαστήρια (προχθές, 24 Ιουλίου) του μακαριστού και μεγάλου Οικουμενικού Πατριάρχου Αθηναγόρου, δημοσιεύουμε τα Πρακτικά της Ακαδημίας Αθηνών, της Συνεδρίας 12 Δεκεμβρίου 1972, που ήταν αφιερωμένη στη μνήμη του. 

Περιλαμβάνονται: 

Προσφώνηση του προέδρου της Ακαδημίας Γρηγορίου Κασιμάτη.

Λόγοι των ακαδημαϊκών:

Ιωάννου Θεοδωρακόπουλου, Γεν. Γραμματέα της Ακαδημίας και Παναγιώτη Μπρατσιώτη.

Η ΚΑΛΛΑΣ, Ο ΩΝΑΣΗΣ ΚΑΙ Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ (ΦΩΤΟ)

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου

Είναι γνωστό πως ο Αριστοτέλης Ωνάσης και η Μαρία Κάλλας γνωρίστηκαν το 1957, σε μια δεξίωση που διοργάνωσε η διάσημη κοσμικογράφος της εποχής, Έλσα Μάξγουελ. 

Ο Σμυρνιός μεγιστάνας έβαλε αμέσως στο στόχαστρο την Ελληνίδα ντίβα της όπερας, αλλά το ειδύλλιο μεταξύ τους αναπτύχθηκε δύο χρόνια μετά (1959), όταν ο Ωνάσης προσκάλεσε την Κάλλας και τον σύζυγό της, Μενεγκίνι, σε κρουαζιέρα, με την πολυτελή θαλαμηγό του, την περίφημη «Χριστίνα». Ο ερωτισμός ανάμεσά τους ήταν πλέον ορατός. Τόσο, που όταν κατά τη διάρκεια μιας στάσης στην Κωνσταντινούπολη ανέβηκε στη θαλαμηγό ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας, ευλόγησε την Κάλλας και τον Ωνάση, νομίζοντας ότι είναι σύζυγοι. Όταν αποκαλύφθηκε η αλήθεια, επικράτησε αμηχανία. Όλοι είχαν καταλάβει ότι η ευλογία του Πατριάρχη ήταν προφητική... 

Γράφει ο δημοσιογράφος Δημήτρης Λυμπερόπουλος, βιογράφος του Ωνάση: 

"Όταν η θαλαμηγός άραξε στη Βασιλίδα των πόλεων, όλοι ήσαν μια ευχάριστη και αξιοπρεπής παρέα, με τους φωτογράφους να στρέφουν τα φλας πάνω στον θρυλικό πατέρα της νίκης και να αγνοούν τους υπόλοιπους, ακόμη και την ντίβα της όπερας. Οι τουρκικές εφημερίδες εκείνης της εποχής γράφουν πως όταν οι προσκεκλημένοι του Ωνάση στη θαλαμηγό του, επισκεφθήκανε το ιστορικό ανάκτορο Τοπ Καπί, η Μαρία Κόλλας συγκινήθηκε. Και σε μια στιγμή άρχισε να τραγουδάει μια άρια από την «Αρπαγή από το Σεράι». Αυτό έγινε όταν ο διευθυντής του μουσείου ξεναγούσε τους διάσημους επισκέπτες στις μεγαλοπρεπείς αίθουσες του χαρεμιού. Ο Άρης τής έδωσε το μαντήλι του να σκουπίσει τα μάτια της.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΤΩΝ ΓΥΝΑΙΚΩΝ ΣΤΗΝ ΕΚΚΛΗΣΙΑ - ΤΡΙΣΑΓΙΟ ΣΤΟΝ ΤΑΦΟ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ (ΦΩΤΟ)

Φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας

Οικουμενικός Πατριάρχης: Αι εορταί Αγίων και Μαρτύρων γυναικών είναι ευκαιρία διά να ενθυμηθώμεν την μαρτυρίαν, τας θυσίας και την προσφοράν των γυναικών εις την Εκκλησίαν

Επισήμανε στην ομιλία που πραγματοποίησε στην Κοινοτική Αίθουσα του πανηγυρίζοντος Ι.Ν. Αγίας Κυριακής Κοντοσκαλίου

“Αι εορταί Αγίων και Μαρτύρων γυναικών, όπως η μνήμη της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής, είναι ευκαιρία διά να ενθυμηθώμεν την μαρτυρίαν, τας θυσίας και την προσφοράν των γυναικών εις την Εκκλησίαν, και τον ιδιαίτερον σεβασμόν, τον οποίον απολαμβάνουν εις την Ορθοδοξίαν”, επισήμανε, μεταξύ άλλων, ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, στην Κοινοτική Αίθουσα, αμέσως μετά την Θεία Λειτουργία, κατά την οποία χοροστάτησε, για την εορτή της ιεράς μνήμης της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Κυριακής, στον πανηγυρίζοντα φερώνυμο Ι. Ναό της Κοινότητας Κοντοσκαλίου.

ΜΝΗΜΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ (+7 Ιουλίου 1972) - ΕΝΑ ΒΑΡΥΣΗΜΑΝΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ π. ΓΕΩΡΓΙΟΥ ΤΣΕΤΣΗ

Μία ιστορική φωτογραφία από τον Άγιο Πέτρο Γενεύης (1967) 
Ο Πατριάρχης Αθηναγόρας πλαισιωμένος από τον
Μ. Αρχιδιάκονο Ευάγγελο Γαλάνη (μακαριστό Μητροπολίτη Πέργης)
και τον Μ. Πρωτοπρεσβύτερο  π. Γεώργιο Τσέτση

Του Μ. Πρωτοπρεσβυτέρου Γεωργίου Τσέτση 

(Ομιλία στην Ημερίδα για τον Πατριάρχη Αθηναγόρα που διοργάνωσε
η Ιερά Αρχιεπισκοπή Κρήτης - 18.5.2013)

Για ένα πρεσβύτη Φαναριώτη κληρικό, ο οποίος, τον Ιανουάριο του 1949, ως κανοναρχάκι των Πατριαρχικών χορών, είχε εκφωνήσει το «Κέλευσον Δέσποτα...» στον μόλις αναρρηθέντα στον Οικουμενικό Θρόνο Πατριάρχη Αθηναγόρα, αποτελεί υψίστη τιμή να ομιλεί σήμερα από του βήματος αυτού, 64 χρόνια μετά, περί της Μητρός Εκκλησίας, περί του τιμωμένου με την παρούσα τελετή οραματιστού και ρηξικέλευθου αυτού Πατριάρχου, όπως και περί του ρόλου της Κωνσταντινουπόλεως και του Πατριάρχου Αθηναγόρου προσωπικά, στο θέμα της Χριστιανικής ενότητος. Εκ βάθους καρδίας εκφράζω τις ευχαριστίες μου προς Υμάς Σεβασμιώτατε και φίλτατε Αρχιεπίσκοπε Κρήτης κ. Ειρηναίε και προς την περί Υμάς Ιεράν Επαρχιακήν Σύνοδον, για την τιμητική αυτή πρόσκληση, η οποία, παρέλκει να τονίσω, μου παρέχει ανείπωτη αγαλλίαση και χαρά.
***** 

Είναι γνωστό ότι η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία, «τό περιβόητον τοῦτο πρᾶγμα καί ὄνομα» καθώς την χαρακτήριζε Θεόδωρος ο Βαλσαμών[1], ανέκαθεν βρέθηκε στο προσκήνιο της ιστορίας. Θεσμός αιώνιος που άντεξε στα παλαίσματα των καιρών και την χαλεπότητα των ημερών, η Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως αφού παρέλαβε από τα χέρια Ανδρέου του Πρωτοκλήτου την Αποστολική σκυτάλη, με την μαρτυρία και την θεολογική της προσφορά σφράγισε διά μέσου των αιώνων την ζωή της Εκκλησίας, και βρέθηκε πάντοτε στο επίκεντρο κάθε προσπάθειας η οποία απέβλεπε στην ορθοτόμηση του λόγου της αληθείας, και στην αποκατάσταση της αληθείας αυτής, οσάκις διασπαστικά κινήματα έπλητταν την ενότητα της Μιάς, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας. Και τούτο διότι, καθώς έλεγε ο μακαριστός Πατριάρχης Αθηναγόρας, όσο μια Εκκλησία έχει συνείδηση ότι κατέχει την αλήθεια και μένει πιστή στον λόγο του Χριστού, στην Παράδοση και την αποστολή της αρχαίας αδιαιρέτου Εκκλησίας, τόσο οφείλει και έχει ευθύνη όπως, εν πνεύματι αγάπης, ταπεινώσεως και διακονίας, συνδιαλέγεται και συνεργάζεται με τις άλλες Εκκλησίες, για τον θρίαμβο της αληθείας και την οικοδομή του σώματος του Χριστού[2].

Ο ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Δημοσιεύουμε στη συνέχεια ένα άρθρο του καθηγητού Αριστείδη Πανώτη, Άρχοντος Μ. Ιερομνήμονος της Μ.τ.Χ.Ε., για τα γεγονότα που οδήγησαν στην εκλογή του Αρχιδιακόνου Αθηναγόρα Σπύρου (μετέπειτα Οικουμενικού Πατριάρχου) σε Μητροπολίτη Κερκύρας. 

ΑΡΙΣΤΕΙΔΗΣ ΠΑΝΩΤΗΣ - Ο ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΕΚΛΕΓΕΤΑΙ ΚΕΡΚΥΡΑΣ

Η ΔΙΑΚΟΝΙΑ ΤΟΥ ΑΡΧΙΔΙΑΚΟΝΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑ ΣΠΥΡΟΥ (ΤΟΥ ΜΕΤΕΠΕΙΤΑ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ) ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

Ο αρχιδιάκονος Αθηναγόρας κατά τη διαμονή του στην Αθήνα (1918-1923)

Σελίδα της ιστορίας μεγάλου Πατριάρχη 

Ο Αθηνών Μελέτιος καλεί τον αρχιδιάκονο Αθηναγόρα από τον Άθωνα 

στο Κλεινόν Άστυ των Αθηνών 

Του Άρχοντος Ιερομνήμονος της Μ.τ.Χ.Ε. Αριστείδη Πανώτη 
Οι φωτογραφίες προέρχονται από το προσωπικό αρχείο του Α. Πανώτη

Η δίνη του «Εθνικού Διχασμού» (1916-1922), επεκτάθηκε και στην Εκκλησία με ευθύνες ελλαδιτών ιεραρχών. Κάποιοι Έλληνες αξιωματικοί βενιζελικών φρονημάτων επισκέφθηκαν στην Άνω Μακεδονία την πόλη του Μοναστηρίου, σημερινά Βουτόλια ή Βυτώλια, και φιλοξενήθηκαν από τη Μητρόπολη Πελαγονίας. Από τις συζητήσεις που έγιναν εκεί διαπίστωσαν ότι ο μητροπολίτης Χρυσόστομος Καβουρίδης ήταν «βασιλικός και επομένως γερμανόφιλος» και αυτό μεταδόθηκε στους Γάλλους. Έτσι όταν επήγε ο μητροπολίτης στη Θεσσαλονίκη μαζί με τον αρχιδιάκονό του Αθηναγόρα για υπηρεσιακούς λόγους βρέθηκε στη περιοχή που ήλεγχαν οι Γάλλοι, αυτοί τους συνέλαβαν ως «κατασκόπους» και τους φυλάκισαν μάλιστα φρουρούμενους από μουσουλμάνους Σενεγαλέζους οπλίτες. Τελικά με παρέμβαση του μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γενναδίου ελευθερώθηκαν με τον όρο να εξοριστούν στο Άγιον Όρος. 

Όταν οι Λαυριώτες έμαθαν αυτή την ασέβεια των Γάλλων, τους παραχώρησαν το περιώνυμο κελί του Μυλοπόταμου, όπου διέμεινε επί δωδεκαετία ο μεγάλος πατριάρχης Ιωακείμ Γ΄. Το κελί αυτό βρίσκεται πλησίον της σπουδαίας επίσης μονής των Ιβήρων και αυτό διευκόλυνε την πρόσβαση στις Καρυές για την έγκαιρη λήψη της αλληλογραφίας τους.

Στην κλίμακα της εισόδου της Ιεράς Μητροπόλεως Πελαγονίας στο Μοναστήρι της Άνω Μακεδονίας το 1916. 
Ο μητροπολίτης Πελαγονίας Χρυσόστομος Καβουρίδης στο μέσο δύο αξιωματικών, ενός Γάλλου και ενός Σέρβου.
Αριστερά στη θύρα ο τότε αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως Αθηναγόρας, μετέπειτα Οικουμενικός Πατριάρχης

ΟΤΑΝ Ο ΚΕΡΚΥΡΑΣ ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ ΑΚΟΥΓΕ ΤΟΝ ΣΙΚΕΛΙΑΝΟ ΝΑ ΑΠΑΓΓΕΛΛΕΙ ΤΟΝ "ΑΣΤΡΑΠΟΓΙΑΝΝΟ"

Ιούνιος του 1925, πριν 95 χρόνια. 

Στην Λευκάδα πραγματοποιούνται γιορτές για τα εκατό χρόνια από τη γέννηση του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη. Ο Σικελιανός απαγγέλλει στις γιορτές την «Ωδή στον Αριστοτέλη Βαλαωρίτη». 

Στην φωτογραφία μας, κάτω από τις δεντροφυλλωσιές της Μαδουρής, πραγματοποιείται φιλολογικό μνημόσυνο του Βαλαωρίτη. Ομάδα διακεκριμένων επισκεπτών ακούει τον Σικελιανό που απαγγέλλει τον «Αστραπόγιαννο». Στο κέντρο διακρίνεται ο Παλαμάς και η Λυκιαρδοπούλου που κι αυτοί απήγγειλαν ποιήματα του Βαλαωρίτη. 

Δεξιά, καθισμένος στο γρασίδι, είναι ο Μητροπολίτης Κερκύρας Αθηναγόρας (μετέπειτα Αρχιεπίσκοπος Αμερικής και Οικουμενικός Πατριάρχης).

Ο Κερκύρας Αθηναγόρας  στις γιορτές για τα 100 χρόνια από την γέννηση του Βαλαωρίτη. 

ΕΒΔΟΜΑΔΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ ΤΟ 1965 ΕΠΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΑΘΗΝΑΓΟΡΟΥ

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Αθηναγόρας στο σύνθρονο του πατριαρχικού ναού του Αγίου Γεωργίου.
Τη Μεγάλη Πέμπτη του 1965, ενώ χοροστατούσε στη Θεία Λειτουργία, οι τουρκικές αρχές επιχείρησαν
να αρχίσουν οικονομικό έλεγχο στο Πατριαρχείο, τον οποίο διενήργησαν τελικά λίγες ημέρες αργότερα.
ΑΡ. Γ. ΠΑΝΩΤΗΣ, «ΠΑΥΛΟΣ ΣΤ΄ - ΑΘΗΝΑΓΟΡΑΣ Α΄ , ΕΙΡΗΝΟΠΟΙΟΙ», ΕΚΔ. ΙΔΡΥΜΑ ΕΥΡΩΠΗΣ ΔΡΑΓΑΝ.

Εβδομάδα των Παθών στο Φανάρι 

Καθημερινή, 26-4-2020

Του Αλέξη Αλεξανδρή, Πρέσβη ε.τ.

Το Πάσχα του 1965 το Πατριαρχείο έγινε πάλι στόχος των τουρκικών αρχών

Κοινό στοιχείο των πολιτικά αδύναμων τουρκικών κυβερνήσεων συνασπισμού της περιόδου 1964-1965 ήταν η δυσαρέσκεια με την τροπή που είχε λάβει το Κυπριακό μετά τη νέα όξυνση του ζητήματος αυτού. Από διπλωματικής σκοπιάς, η Αγκυρα αισθανόταν σε μειονεκτική θέση έναντι της Ελλάδας στην Κύπρο, καθώς ο πρόεδρος της Κυπριακής Δημοκρατίας Αρχιεπίσκοπος Μακάριος ήταν κυρίαρχος της κατάστασης και των πολιτικών εξελίξεων, ιδίως μετά την αναθεώρηση του Συντάγματος του 1960 και την εφαρμογή των δεκατριών σημείων. Αν και η Τουρκία επικαλούνταν τα δικαιώματά της ως εγγυήτρια δύναμη, η ελληνική πλευρά έχαιρε της υποστήριξης της πλειοψηφίας των κρατών-μελών του ΟΗΕ, με αποτέλεσμα δύο φορές (1964 και 1967) να αποσοβηθεί η τουρκική απόβαση στο νησί.

Το Κυπριακό είχε καταστεί βολικό σημείο αναφοράς και εθνικής συσπείρωσης προκειμένου να στραφεί η προσοχή της τουρκικής κοινής γνώμης μακριά από τα σοβαρά εσωτερικά πολιτικά και οικονομικά αδιέξοδα της Τουρκίας. Ο κομματικός ανταγωνισμός ωθούσε σε πλειοδοσία παροξυσμού, αδιαλλαξίας και φανατισμού εναντίον σε οτιδήποτε ελληνικό. Κοινός στόχος του κεμαλικού πολιτικού κατεστημένου ήταν η εισβολή του τουρκικού στρατού στην Κύπρο και η διχοτόμησή της νήσου ακόμη και αν αυτό σήμαινε πολεμική σύρραξη με την Ελλάδα.

Απόρροια της πολεμοχαρούς αυτής στάσης υπήρξε η διεθνής απομόνωση της Τουρκίας, καθώς η Αγκυρα παρουσίαζε την Ουάσιγκτον ως υπεύθυνη για την παρεμπόδιση μιας δυναμικής παρέμβασής της στο Κυπριακό. Πράγματι, ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζόνσον είχε προειδοποιήσει τον Τούρκο πρωθυπουργό Ισμέτ Ινονού στις 5 Ιουνίου 1964 εναντίον μιας εισβολής στην Κύπρο, υπογραμμίζοντας ότι η χώρα του δεν θα επενέβαινε σε περίπτωση σοβιετικής εμπλοκής που ενδεχομένως θα προκαλούσε μια τέτοια ενέργεια.