Ιερά Μητρόπολις Βελγίου - Εξαρχία Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου: Μισός αιώνας προσφοράς στο κέντρο της Ευρώπης

Από την ημέρα της ενθρόνισης του πρώτου Μητροπολίτου Βελγίου, Αιμιλιανού Ζαχαρόπουλου,
την 11η Νοεμβρίου 1969, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Βρυξελλών

Στην ιστορική πορεία των θεσμών υπάρχουν κάποια έτη σημαντικά και σπουδαία. Έτη κατά τα οποία εορτάζονται επέτειοι, τα ιωβηλαία έτη, τα οποία μνημονεύουν το παρελθόν και σηματοδοτούν νέες απαρχές και νέο ξεκίνημα. Ένα τέτοιο έτος, ιστορικό και σημαντικό, είναι το έτος που, το 2019, κατά το οποίο συμπληρώνονται πενήντα έτη από την ίδρυση της Ιεράς Μητροπόλεως. Πρόκειται για το Χρυσό Ιωβηλαίο της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου και Εξαρχίας Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου.

Ήταν η 11η Αυγούστου του 1969, όταν η φιλόστοργος Μητέρα Εκκλησία, το Οικουμενικό μας Πατριαρχείο, με επικεφαλή τον μεγάλο Πατριάρχη Αθηναγόρα, αφουγκραζόμενο τις ποιμαντικές ανάγκες των Ελλήνων μεταναστών στις χώρες της Μπενελούξ (Βέλγιο, Ολλανδία και Λουξεμβούργο), ίδρυσε μια νέα Μητροπολιτική περιφέρεια και εκκλησιαστική Επαρχία, αποσπώντας τμήματα από τις ήδη υπάρχουσες Ιερές Μητροπόλεις Γαλλίας και Γερμανίας. Την ημέρα εκείνη, την 11η Αυγούστου 1969, εξελέγη και ο πρώτος Μητροπολίτης Βελγίου, ο από Σελευκείας και εξόριστος τότε στην Αμερική, κυρός Αιμιλιανός Ζαχαρόπουλος. Η ενθρόνιση του πρώτου Μητροπολίτου έγινε το ίδιο έτος, την 11η Νοεμβρίου, στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών Βρυξελλών. Πενήντα χρόνια πριν, σαν σήμερα, ξεκίνησε ένα σπουδαίο έργο και ένας μεγάλος αγώνας για την διακονία των Ελλήνων μεταναστών, την διατήρηση των πατρώων παραδόσεων και την μεταλαμπάδευση της Ορθοδοξίας στον γηγενή πληθυσμό, στο κέντρο της Ευρώπης.

ΕΙΔΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΟ ΦΑΝΑΡΙ (11 Ιανουαρίου 2016)

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, ἐδέχθη εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Πριγκηποννήσων κ. Ἰάκωβον, μετά τοῦ Ἐντιμ. κ. Hikmet Dengeşik, Ἐπάρχου τῶν Νήσων, καί τῆς Ἐλλογ. δίδος Ἁγνῆς Νικολαΐδου, Προέδρου τῆς Ἐφοροεπιτροπῆς τῆς Κοινότητος Πριγκήπου, ἐξαιτησαμένης τήν ἁγίαν Πατριαρχικήν εὐλογίαν ἐπί τοῖς ἐπικειμένοις ὀνομαστηρίοις αὐτῆς. 

- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην τῶν ἐνταῦθα Συροϊακωβιτῶν κ. Filüksinos Yusuf Çetin, μετά τοῦ Αἰδεσιμολ. κ. Melke Akyüz, τοῦ Ἐντιμ. κ. Sait Susin, Προέδρου τοῦ Δ. Σ. τῆς Κοινότητος αὐτῶν, καί τῶν ἐκ τῶν μελῶν αὐτοῦ Ἐντιμ. κ. κ. İlyas Gençoğlu, Kenan Gürdal καί Turgay Altınışık, ἐκφράσαντας τάς συγχαρητηρίους εὐχάς των ἐπί ταῖς διαγενομέναις ἑορταῖς. 

- Τόν Ὁσιολ. Ἱερομόναχον κ. Σιλουανόν, ἐκ τῆς Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ἁγίου Διονυσίου τοῦ ἐν Ὀλύμπῳ, μετά συνεργατῶν αὐτοῦ, εὐλογήσας τήν ἔναρξιν τῶν ἐργασιῶν των διά τήν παραγωγήν ταινίας διά τόν Ἀπόστολον Παῦλον. 

- Τόν Ὁσιολ. ΡΚαθολικόν ἱερέα κ. Carmine Donnici καί τήν Εὐγεν. κ. Angela Caliaro, ἐκ τῆς ἐνταῦθα Κινήσεως τῶν Φοκολάρι, μετά μελῶν αὐτῆς. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Yavuz Yüksel, Ἐπιχειρηματίαν, ἐντεῦθεν. 

- Τήν Εὐλαβ. κ. Κυριακήν Ἀναγνωστοπούλου, ἐντεῦθεν. 

- Τήν Ἐλλογ. κ. Μερόπην Ἀναστασιάδου, Καθηγήτριαν, ἐκ Γαλλίας. 

- Τούς Ἐντιμ. κ. Κωνσταντῖνον Χαλιορῆν, Οἰκονομολόγον, Πολιτευτήν, ἐκ Καστρακίου Φωκίδος, καί κ. Σάββαν Λουδοβάρην, ἐκ Θεσσαλονίκης. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Βασίλειον Ε. Γρηγοριάδην, μαθητήν, ἐντεῦθεν. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Δημήτριον Προφέσταν, ἐκ Ν. Ὑόρκης. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης ὁ Πατριάρχης, τήν μεσημβρίαν τῆς Δευτέρας, 11ης Ἰανουαρίου, μετέβη εἰς τό Κοιμητήριον Θείας Μεταμορφώσεως Σισλῆ καί ἐτέλεσε Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου πρῴην Κώου Αἰμιλιανοῦ, οὗτινος τά ὀστᾶ μετεφέρθησαν προσφάτως ὑπό τῶν οἰκείων αὐτοῦ ἐξ Ἑλλάδος καί ἐναπετέθησαν εἰς τόν οἰκογενειακόν αὐτοῦ τάφον ἐν τῷ ὡς ἄνω Κοιμητηρίῳ.

ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΘΗΜΕΡΟ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟ ΓΙΑ ΤΟΝ πρ. ΚΩΟΥ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟ ΣΤΟ ΦΑΝΑΡΙ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες Νικολάου Μαγγίνα

«Προσέφερε εαυτόν πάντοτε θυσιαστικώς ο μακαριστός Μητροπολίτης πρώην Κώου Αιμιλιανός», επεσήμανε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, αναφερόμενος στον αείμνηστο ιεράρχη σε ομιλία του κατά την δεξίωση μετά το τεσσαρακονθήμερο μνημόσυνο. Ο εκλιπών Ιεράρχης διετέλεσε Μ. Πρωτοσύγκελλος του Πατριαρχείου φέρων το τίτλο του Μητροπολίτου Σελευκείας, σε μια πολιτικά και κοινωνικά δύσκολη εποχή για το Πατριαρχείο και την Ομογένεια, επί Πατριαρχίας Αθηναγόρου κατά την δεκαετία του ‘60. 

Προηγουμένως ετελέσθη τρισαρχιερατική επιμνημόσυνη Θεία Λειτουργία στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, προεξάρχοντος του Μητροπολίτη Μυριοφύτου και Περιστάσεως Ειρηναίου και συλλειτουργούντων των Μητροπολιτών Ικονίου Θεολήπτου και Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στεφάνου, οι οποίοι τυχνάνουν διάδοχοι Πρωτοσύγκελλοι του μακαριστού Μητροπολίτου Αιμιλιανού με τον τελευταίο να είναι ο σημερινός Πρωτοσύγκελλος. Στο ιερό βήμα συμπροσευχήθηκαν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, Ιεράρχες του Θρόνου. 

Επίσης παρέστη πλήθος πιστών. Ακολούθησε η δεξίωση στην Αίθουσα του Θρόνου του Πατριαρχικού Οίκου, στην οποία ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρθηκε στην προσωπικότητα και το έργο του αειμνήστου ιεράρχου και στην εποχή όπου ήρθε αντιμέτωπος να χειριστεί δύσκολες και κρίσιμες καταστάσεις για το Πατριαρχείο. Αποτέλεσμα αυτών ήταν οι Τουρκικές αρχές να τον απελάσουν παρά πάσαν έννοιαν δικαίου το 1964.

Το πλήρες κείμενο της ομιλίας του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου έχει ως εξής:

ΟΜΙΛΙΑ

ΤΗΣ Α.Θ.ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ

κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΕΞΙΩΣΙΝ

ΜΕΤΑ ΤΟ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΝΘΗΜΕΡΟΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΟΝ

ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ

πρ. ΚΩΟΥ ΚΑΙ ΝΙΣΥΡΟΥ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ

(Κυριακή, 16 Ὀκτωβρίου 2011)

Ἱερώτατοι Ἅγιοι Ἀδελφοί,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά,

«Οὐκ ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν».

Πρὸς αὐτὴν τὴν μέλλουσαν πόλιν, τὴν ὁποίαν ἐν ζωῇ πάντοτε εἶχε πρὸ ὀφθαλμῶν καὶ διακαῶς ἐπεζήτει, ζῶν καὶ δρῶν ὡς παρεπίδημος ἐν τῷ παρόντι ματαίῳ καὶ παρερχομένῳ κόσμῳ, ἐπορεύθη πρὸ τεσσαράκοντα ἡμερῶν ὁ μακαριστὸς ἀδελφὸς ἡμῶν Μητροπολίτης πρώην Κώου καὶ Νισύρου κυρὸς Αἰμιλιανός, τοῦ ὁποίου ἐτελέσαμεν πρὸ ὀλίγου τρισαρχιερατικὸν μνημόσυνον ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ.

Ἐπορεύθη ὡς ἀγαθὸς ἐργάτης ὑπείκων εἰς τὴν τελευταίαν κλῆσιν τοῦ Κυρίου τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου, ὅπως ἀποδώσῃ λόγον ὡς τὸν δρόμον τελέσας καὶ ἀναπαυθῇ ἐκ τῶν πόνων τῆς μακρᾶς αὐτοῦ ἐπιγείου ζωῆς. Ἐπορεύθη τὴν μακαρίαν ὁδὸν πρὸς συνάντησιν τοῦ Κυρίου αὐτοῦ χαίρων, ὡς ἐποίει καὶ ἐν παντὶ τῷ βίῳ καὶ ἐν πάσῃ τῇ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ εὐόρκῳ καὶ καλλικάρπῳ διακονίᾳ αὐτοῦ.

Γόνος τῆς ἐρατεινῆς νήσου Χάλκης, ἀνετράφη εἰς τὰς αὐλὰς τῆς Μητρὸς Ἐκκλησίας καὶ ἐσπούδασε τὴν ἱερὰν ἐπιστήμην τῆς Θεολογίας εἰς τὴν περίπυστον κατὰ Χάλκην Ἱερὰν Θεολογικὴν Σχολήν.Ἐδιδάχθη ὅμως κατ᾽ ἐξοχὴν τὴν Ὀρθόδοξον θεολογικὴν παράδοσιν καὶ τὸ ἀληθὲς βίωμα τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας ἐν τοῖς σκηνώμασι τοῦ ἐν Φαναρίῳ μαρτυρικοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διακονήσας ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν πλησίον τῶν ἀοιδίμων προκατόχων ἡμῶν Πατριαρχῶν Βενιαμίν, Μαξίμου καὶ Ἀθηναγόρου, ὅστις καὶ ἀνέδειξε τὸν μακαριστὸν Ἱεράρχην Μέγαν Πρωτοσύγκελλον αὐτοῦ διὰ νὰ εἰσηγηθῇ ἀργότερον τὴν εἰς Μητροπολίτην Σελευκείας προαγωγήν του .

Λίαν πεπαιδευμένος καὶ πεπροικισμένος διὰ πολυαρίθμων ταλάντων, δραστήριος καὶ ἀκαταπόνητος, ἄοκνος καὶ ἐργατικός, παρέμεινεν εἰς τὴν θέσιν τοῦ Πρωτοσυγκέλλου καὶ συγχρόνως ἀνέλαβε καθήκοντα Ἀρχιερατικῶς Προϊσταμένου τῆς Μεγαλωνύμου Κοινότητος Σταυροδρομίου. Εἰς ἐποχὰς δυσκόλους καὶ ζοφερὰς διὰ τὴν Ὁμογένειαν καὶ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον ὁ μακαριστὸς Μητροπολίτης Αἰμιλιανὸς ἐκλήθη νὰ διαχειρισθῇ καταστάσεις εὐαισθήτους καὶ κρισίμους καὶ πλειστάκις νὰ ἀποσοβήσῃ κινδύνους ἐπαπειλοῦντας τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν καὶ τὸν Πατριάρχην τοῦ Γένους. Καὶ ἔπραξε τοῦτο προθύμως καὶ ἐπιτυχῶς, προσφέρων ἑαυτὸν θυσιαστικῶς διὰ νὰ ἐκσπάσουν ἐπ᾽ αὐτοῦ τὰ κυκλοῦντα καὶ ἐπαπειλοῦντα τὴν ὁλκάδα τῆς Ἐκκλησίας κύματα, καὶ ἐβάστασε μεθ᾽ ὑπομονῆς καὶ καρτερίας τὸν καύσωνα τῆς ἡμέρας εἰς τὸν ἀμπελῶνα τοῦ Κυρίου, ἀποδεικνύμενος δοῦλος ἀγαθὸς καὶ πιστός, ὁ ὁποῖος πολλὰς ὑπηρεσίας θὰ ἠδύνατο νὰ προσφέρῃ εἰς τὴν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν ἐν τῇ ἐνταῦθα ἕδρᾳ αὐτῆς.

Ἄλλως ὅμως ἔδοξεν τῷ Κυρίῳ• καὶ ὁ ἀείμνηστος Ἱεράρχης ἠναγκάσθη παρὰ τὴν θέλησίν του νὰ ἐξέλθῃ τῆς γῆς καὶ τῆς συγγενείας αὐτοῦ καταλείψας ἐνταῦθα καὶ αὐτὴν τὴν πατρικήν του οὐσίαν, ἀλλ᾽ οὐχὶ τὴν θέλησιν αὐτοῦ νὰ διακονήσῃ ἐξ οἱασδήποτε θέσεως τὸν μαρτυρικὸν Οἰκουμενικὸν Θρόνον καὶ τὸν Πατριάρχην του.

Ὅθεν, μετὰ προθυμίας ἀκολουθεῖ ὡς ἄλλος Ἀβραὰμ τὴν κλῆσιν τοῦ Θεοῦ καὶ πορεύεται εἰς γῆν ἣν ἔδειξεν αὐτῷ διὰ τοῦ ἀοιδίμου Πατριάρχου Ἀθηναγόρου. Καὶ ἡ γῆ αὕτη τὴν ὁποίαν ἐκλήθη ὁ μακαριστὸς Ἱεράρχης νὰ γεωργήσῃ ἦτο ἡ νεωστὶ τότε ἱδρυθεῖσα Ἱερὰ Μητρόπολις Βελγίου, τῆς ὁποίας καθίσταται πρῶτος Μητροπολίτης. Τὸ ἔργον τὸ ὁποῖον ἐπωμίσθη ἦτο τιτάνιον καὶ δύσκολον. Ἐκλήθη ὅπως ὀργανώσῃ ἐκ θεμελίων τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν, ἡ ὁποία ὡς νεοσύστατος δὲν διέθετεν οὔτε διοικητικὴν ὑποδομὴν οὔτε ἱεροὺς ναούς. Εἰργάσθη ὅμως καὶ πάλιν μετ᾽ ἀφοσιώσεως καὶ ὑπομονῆς• ἐκινήθη δραστηρίως καὶ ἀποτελεσματικῶς καὶ ἐπέτυχεν ἐντὸς ὀλίγων ἐτῶν ὅσα εἰς τὸν κοινὸν ἄνθρωπον θὰ ἐφαίνοντο ἀκατόρθωτα, ὥστε θὰ ἠδύνατο νὰ παραλλάξῃ τις δι᾽ αὐτὸν τὸν στίχον τοῦ σοφοῦ Σολομῶντος• ἀπελθὼν «ἐν ὀλίγῳ ἐπλήρωσε χρόνους μακρούς». Ἀποχωρήσας μετά τινα ἔτη διὰ λόγους ὑγείας ἀπὸ τὴν Ἱερὰν Μητρόπολιν Βελγίου παρέδωκεν εἰς τὸν διάδοχον αὐτοῦ μίαν ἀρτίως ὠργανωμένην Ἱερὰν Μητρόπολιν καὶ πλῆθος ἐνοριῶν.

 Ἀναλόγως ἐπολιτεύθη καὶ ἔδρασε καὶ εἰς τὴν νέαν αὐτοῦ θέσιν ὡς Μητροπολίτης Κώου, ἀργότερον δὲ καὶ Νισύρου, προσφέρων πάντοτε θυσιαστικῶς καὶ τὴν ἐσχάτην αὐτοῦ ἱκμάδα εἰς τὴν διακονίαν τῆς Ἐκκλησίας καὶ τῶν ἀνθρώπων, καταλιπὼν οὕτως εἰς πάντας μνήμην καλοῦ καὶ ἀγαθοῦ ποιμένος, ἱκανοῦ καὶ ἀφωσιωμένου οἰακοστρόφου τῆς Ἐκκλησίας τοῦ Χριστοῦ, Ἱεράρχου συνδυάζοντος τὴν ἐκκλησιαστικὴν πεῖραν τὴν ὁποίαν ἀπεκόμισεν ἐκ τῆς ἐν Φαναρίῳ μετὰ τῶν ἐνταῦθα διαλαμψάντων πολιῶν Ἱεραρχῶν ἀναστροφῆς αὐτοῦ μετὰ τῆς διακρινούσης αὐτὸν εὐρύτητος πνεύματος, τῆς εὐγενείας καὶ τῆς προσηνείας πρὸς πάντας.

Ἀναμιμνησκόμενοι ὅθεν σήμερον τῶν πολυπληθῶν αὐτοῦ χαρισμάτων, δι᾽ ὧν ὑπηρέτησε μετ᾽ αὐταπαρνήσεως τὴν Ἁγίαν τοῦ Χριστοῦ Μεγάλην Ἐκκλησίαν, ἐπαυξήσας αὐτὰ κατὰ τὴν ἐντολὴν τοῦ Κυρίου καὶ βαστάσας ἐν Ἀνατολῇ καὶ Δύσει τὸ ὄνομα αὐτοῦ, μακαρίζομεν αὐτὸν ὡς τὸν δρόμον τελέσαντα καὶ τὴν πίστιν τηρήσαντα, καὶ τελοῦντες τὸ τεσσαρακονθήμερον αὐτοῦ μνημόσυνον ἐπευχόμεθα τὴν ἐν σκηναῖς δικαίων καὶ μετὰ τῶν ἀπ᾽ αἰῶνος εὐαρεστησάντων τῷ Θεῷ ἀνάπαυσιν τῆς ψυχῆς του, «ἔνθα ἐπισκοπεῖ τὸ φῶς τοῦ προσώπου Αὐτοῦ» καὶ «ὅπου ἦχος καθαρὸς ἑορταζόντων» ὑμνεῖ ἀενάως τὸ εὐλογητὸν ὄνομα τοῦ ἐν Τριάδι Θεοῦ. Αἰωνία αὐτοῦ ἡ μνήμη!

ΜΝΗΜΗ ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ πρ. ΚΩΟΥ ΑΙΜΙΛΙΑΝΟΥ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Έναν επιφανή ιεράρχη του Οικουμενικού Θρόνου δέχθηκε σήμερα στα σπλάγχνα της η Αττική γη. Τον μακαριστό Μητροπολίτη πρ. Κώου Αιμιλιανό, ο οποίος εκοιμήθη την Πέμπτη 8 Σεπτεμβρίου σε ηλικία 96 ετών.

Σε ατμόσφαιρα βαθιάς συγκίνησης Ιεράρχες, κληρικοί, συγγενείς και απλοί πιστοί είπαν το ύστατο χαίρε σήμερα πρωί στον αοίδιμο ιεράρχη, ο οποίος ήταν και ο πρώτος Μητροπολίτης Βελγίου.

Στην εξόδιο Ακολουθία, που τελέστηκε στον Ιερό Ναό Αγίας Βαρβάρας Παλαιού Φαλήρου, προεξήρχε ο Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου Ναθαναήλ, άμεσος διάδοχος του μακαριστού Αιμιλιανού, και συμμετείχαν ο Μητροπολίτης Ρόδου Κύριλλος και ο επιχώριος Μητροπολίτης Νέας Σμύρνης Συμεών.

«Βαρύπενθος άνεμος εν μέσω της μεσημβρινής θέρμης της Πέμπτης 8ης Σεπτεμβρίου, ημέρα της εορτής του Γενεθλίου της Θεοτόκου, μετέφερε την θλιβεράν φήμην της προς Κύριον εκδημίας του πολιού αειμνήστου Μητροπολίτου πρώην Κώου και Νισύρου κυρού Αιμιλιανού, ην πληροφορηθέντες η ταπεινότης ημών, ανηγγείλαμεν ταύτην καθηκόντως τη Σεπτή του Γένους Κορυφή, τη Αυτού Θειοτάτη Παναγιότητι τω Οικουμενικώ ημών Πατριάρχη κύριον κύριον Βαρθολομαίω, όστις εν θλίψει πολλή ενετείλατο ημίν όπως παραστώμεν τον μεν ασπασμόν Αυτού εις το σεπτόν σκήνωμα του εκλιπόντος Ιεράρχου, λόγους δε παραμυθίας προς τους περιλειπομένους αγαπητούς αυτού συγγενείς» είπε εμφανώς συγκινημένος ο Μητροπολίτης Ναθαναήλ, ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια της Εξοδίου Ακολουθίας δεν μπορούσε να συγκρατήσει τα δάκρυά του.

Ο Μητροπολίτης Κώου μίλησε για την πορεία και τη διακονία του προκατόχου του, αναφερόμενος ιδιαιτέρως στη στενή συνεργασία του με τον αοίδιμο Οικουμενικό Πατριάρχη Αθηναγόρα.

«Συνυφασμένη μετ’ Εκείνου η ζωή του. Ακόμη και όταν προάγεται εις Μητροπολίτην Σελευκείας το 1959, παραμένει Πρωτοσύγκελλος διότι κρίνεται αναντικατάστατος, αναλαμβάνοντας παράλληλα και καθήκοντα Αρχιερατικού Προϊσταμένου, της μεγαλωνύμου Κοινότητος Σταυροδρομίου. Ούτος αντιμετωπίζει κατά τας κρισίμους φάσεις του Κυπριακού, τις τουρκικές Αρχές. Ούτος απαντά εις τας ερωτήσεις των Τούρκων δημοσιογράφων. Ούτος πάλι αγωνίζεται να δικαιολογήση τον Πατριάρχην του, όταν ρωτούν επιμόνως διατί δεν αφορίζει τον Αρχιεπίσκοπον Μακάριον αν πράγματι δεν υιοθετεί την πολιτικήν του, διατί δεν δηλώνει δημοσίως ότι η Κύπρος είναι τουρκική. Κρίσιμες ώρες, κρίσιμες ημέρες, εβδομάδες, μήνες. Μίαν ολόκληρον περίοδον ο αοίδιμος Ιεράρχης εκτελεί χρέη κυματοθραύστου και, τελικώς, της 21η Απριλίου του 1964, με απόφασιν του υπουργικού Συμβουλίου της Τουρκίας, απελαύνεται από τις τουρκικές Αρχές, ως ανεπιθύμητος» συνέχισε ο Μητροπολίτης Κώου και Νισύρου ο οποίος αναφέρθηκε στην μετέπειτα πορεία του μακαριστού ιεράρχη, ο οποίος υπηρέτησε πρώτα στην Αμερική, από το 1969 ως Μητροπολίτης της νεοσύστατης Μητροπόλεως Βελγίου και Κάτω Χωρών και από το 1982 μέχρι και το 2009 ως ποιμενάρχης της δωδεκανησιακής Μητροπόλεως Κώου και Νισύρου.

Εκ μέρους των ομογάλακτων αδελφών του και της Εστίας Θεολόγων Χάλκης, της οποίας επιφανές μέλος υπήρξε ο μακαριστός Μητροπολίτης Αιμιλιανός, τον αποχαιρέτησε ο πρωτοπρεσβύτερος Κυριακός Τσουρός.

«Πολυτάραχος ο βίος του, αδιάκοπος αγώνας η παρουσία του στους κόλπους της Εκκλησίας» σημείωσε ο δημοσιογράφος και εκδότης Αλέκος Παπαδόπουλος, ο οποίος συνδεόταν πνευματικά και οικογενειακά με τον μακαριστό Ιεράρχη ο οποίος είχε ευλογήσει τον γάμο του και την βάπτιση του υιού του. «Με αυτόν συνεργαζόμουν στο Φανάρι, όταν ήταν Πρωτοσύγκελλος του Πατριάρχου Αθηναγόρα και εγώ διευθυντής της ημερίσιας εφημερίδος «Εμπρός», σε θέματα σχετικά με την αντιμετώπιση της μήνης των τουρκικών Αρχών, τότε που λόγο του Κυπριακού και πάλι η ένταση στις σχέσεις Τουρκίας και Ελλάδος ήταν στο αποκορύφωμά της, αλλά και για διάφορα άλλα θέματα» συνέχισε ο κ. Παπαδόπουλος και αναφερόμενος στην πορεία της διακονίας του Αιμιλιανού και την μετακίνησή του από τη Μητρόπολη Βελγίου στην Μητρόπολη Κώου και Νισύρου, επισήμανε πως «το έργο του συνεχίζεται πάντοτε με τον ζήλο αυτό, με πολλή αγάπη και με πολλή διάθεση για οργάνωση και δημιουργία. Η μακρά θητεία του δίπλα στον Αθηναγόρα, τον έχει προικίσει με πρόσθετες ικανότητες. Ο δυναμισμός του αστείρευτος, εκδηλώνεται και πάλι έμπρακτα. Αναδιοργανώνει τα πάντα. Τα νοικοκυρεύει όλα και το αποτέλεσμα κατά γενική ομολογία, θεωρείται όντως άψογο».

Τελευταίος μίλησε ο εκ των ανεψιών του μακαριστού Ιεράρχη Μηνάς Νερσισγιάν, ο οποίος με συγκίνηση αναφέρθηκε στο ήθος και τις αταλάντευτες αρχές του κυρού Αιμιλιανού σε όλη την πορεία της διακονίας του. Είπε μεταξύ άλλων:
Αγάπησες τον Χριστό και σε όλη σου τη ζωή αφιερώθηκες ολόψυχα στην Εκκλησία της Πόλης, Γέννημα θρέμμα της Χάλκης, Γνήσιος ρωμιός.
Υπηρέτησες την εκκλησία από διάφορες επιτελικές θέσεις της Πατριαρχικής Αυλής και επί αρκετή σειρά ετών σαν Μέγας Πρωτοσύγκελλος του αείμνηστου Πατριάρχη Αθηναγόρα ο οποίος σου εμπιστεύθηκε κρίσιμες αποστολές και ευθύνες.
Θυσιάστηκες και εξορίστηκες το 1964 διότι υπηρέτησες με πιστότητα και αυταπάρνηση τα συμφέροντα της Ορθοδοξίας και του γένους και της πολυπαθούς Ρωμιοσύνης παρά τις επανειλημμένες προειδοποιήσεις των Αρχών.
Με την εξορία σου αποχωρίστηκες την μητέρα σου και τα αδέλφια σου και είδες να δημεύονται τα πατρικά σου σπίτια.
Ύστερα από μια πενταετή περιπλάνηση στην Αμερική ανέλαβες τη νεοσυσταθείσα Μητρόπολη Βελγίου την οποία οργάνωσες με ιδιόκτητα γραφεία, πνευματικό κέντρο, εκκλησίες και ξεκίνησες τις νόμιμες διαδικασίες ώστε να αναγνωριστεί η Ορθόδοξη Εκκλησία από τις Αρχές του Βελγίου.
Στη συνέχεια, το 1982 η αγάπη σου για την οικογένεια σου και για τη θάλασσα, σε οδήγησε στην Μητρόπολη της Κώου, όπου και εκεί επιτέλεσες επίσης σημαντικό έργο αφήνοντας αξιόλογη παρακαταθήκη στην εποπτεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου.
Μας ζήτησες να μη κλάψουμε παρά μόνο να προσευχόμαστε για σένα. Εμείς οι συγγενείς, οι φίλοι σου και αυτοί που σε αγάπησαν και σε τίμησαν θα σε έχουμε πάντα μέσα στην καρδιά μας, βλέποντες επί του τάφου σου την εμπνευσμένη δική σου επιγραφή Μητροπολίτης πρ. Κώου και Νισύρου Αιμιλιανός, ο από Μεγάλων Πρωτοσυγκέλλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου και Προσδοκώ Ανάστασιν Νεκρών.

Στη νεκρώσιμη ακολουθία παρέστη και ο Διονύσιος Αγγελόπουλος, πρόεδρος του Συλλόγου Απελαθέντων Ελλήνων Υπηκόων εκ Τουρκίας.

Ακολούθησε ο ενταφιασμός του μακαριστού Μητροπολίτη πρώην Κώου και Νισύρου Αιμιλιανού στο νεκροταφείο του Παλαιού Φαλήρου.

Ας σημειωθεί ότι μετά από σχετική απόφαση του Μητροπολίτη Βελγίου Παντελεήμονος, αύριο Κυριακή σε όλους τους ναούς της Μητροπόλεως θα τελεσθεί τρισάγιο στη μνήμη του μακαριστού Αιμιλιανού, του πρώτου Ποιμενάρχου της Μητροπόλεως αυτής του Οικουμενικού Θρόνου.

Διαβάστε σχετικά και ένα γαλλόφωνο δημοσίευμα εδώ.