ΑΠΟ ΤΟΝ ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΟ ΣΤΑΘΜΟ 4Ε ΟΙ ΑΝΑ ΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΠΕΡΙΟΔΕΙΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ

Παραπέμπουμε στις τηλεοπτικές μεταδόσεις του Εκκλησιαστικού Τηλεοπτικού Σταθμού 4Ε, που αφορούν στις περιοδείες του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στην Ελλάδα, το δεύτερο εξάμηνο του 2012. 

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ ΣΤΗΝ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΙΣΑΝΙΟΥ ΚΑΙ ΣΙΑΤΙΣΤΗΣ (25-27 Οκτωβρίου 2012) 

Πανηγυρική Πατριαρχική Θεία Λειτουργία – Ι. Ναός Αγ. Δημητρίου Σιάτιστας (26 Οκτωβρίου 2012) 

Α’ ΜΕΡΟΣ - Υποδοχή στην Σιάτιστα

Β’ ΜΕΡΟΣ - Υποδοχή στην Εράτυρα

Γ’ ΜΕΡΟΣ - Εκδήλωση Μουσικού Σχολείου Σιάτιστας προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχου 

Δ’ ΜΕΡΟΣ - Ι. Μονή Αγίου Αθανασίου Εράτυρας – Ι. Μονή Κοιμήσεως Θεοτόκου Μικροκάστρου

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΚΡΗΤΗ (1-4 Σεπτεμβρίου 2012) 

ΥΠΟΔΟΧΗ 

Α΄ μέρος (Ιερά Πατριαρχική και Σταυροπηγιακή Μονή Χρυσοπηγής) 

Εγκαίνια – Πατριαρχική Θεία Λειτουργία – Ι. Μονή Χρυσοπηγής – Χανιά Κρήτης 

Β΄ μέρος (Ι. Μητρόπολις Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου) 

Γ΄ μέρος 

Δ΄ μέρος 

Ε’ μέρος 

ΣΤ’ μέρος 

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΚΑΣΤΟΡΙΑ (30/6-2/7- 2012)

Επίσημη Υποδοχή στην Καστοριά - Επίσκεψη στην Ι. Μονή Γενεθλίου της Θεοτόκου Κλεισούρας. 

Πατριαρχική Θεία Λειτουργία - Ακολουθία Αγιοκατατάξεως της Οσίας Σοφίας της εκ Πόντου - Ιερός Μητροπολιτικός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Καστοριάς 

Α΄ μέρος 

Β΄ μέρος 

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ Ι. ΜΗΤΡΟΠΟΛΗ ΣΕΡΒΙΩΝ ΚΑΙ ΚΟΖΑΝΗΣ (27/6-30/6-2012)

Μέρος 1: Επίσημη Υποδοχή στην Κοζάνη - Δοξολογία 

Μέρος 2: Εγκαίνια Μητροπολιτικού Οίκου – Ιερατική Σύναξη 

Μέρος 3: Βελβενδός 

Μέρος 4: Υποδοχή στα Σέρβια Κοζάνης - Επίσκεψη στην βυζαντινή Καστροπολιτεία Σερβίων και στο Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης 

Μέρος 5: Υποδοχή στην Αιανή Κοζάνης - Εκδήλωση Περιφέρειας Δυτικής Μακεδονίας προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη 

Μέρος 6: Επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη στον Ατμοηλεκτρικό Σταθμό της ΔΕΗ Αγ. Δημητρίου και στο ΤΕΙ Δυτικής Μακεδονίας. 

Πατριαρχικός Εσπερινός – Ι. Ν. Αγίας Κυριακής Σερβίων ( 28-6-12) 

Ι. Μονή Μπαλουκλή – Κωνσταντινούπολη: Πατριαρχικός Εσπερινός επί τη ευκαιρία των Ονομαστηρίων του Οικουμενικού Πατριάρχου 

ΔΙΑΒΑΣ ΕΙΣ (ΔΥΤΙΚΗΝ) ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΝ ΒΟΗΘΗΣΟΝ ΗΜΙΝ

του παπαδάσκαλου Κωνσταντίνου Ι. Κώστα 

Η φράση αυτή, που είναι παράφραση της άλλης φράσης-πρόσκλησης του άνδρα Μακεδόνα, που σε όραμα πριν από 2000 χρόνια, απηύθυνε στον Απόστολο των Εθνών Παύλο, "διαβάς εις Μακεδονίαν, βοήθησον ημίν", ήταν η ενδόμυχη πρόσκληση και αγωνία συνάμα του Λαού μας στο νέο Απόστολο των Εθνών, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο: διαβάς εις Δυτικήν Μακεδονίαν βοήθησον ημίν. 

Ο Παύλος τότε αποδέχτηκε την πρόσκληση και ήρθε. Παρέχοντας στις τοπικές κοινωνίες, Φιλίππων, Θεσσαλονίκης και Βέροιας, με ανοιχτότητα το Ευαγγέλιο του Χριστού λόγω και έργω, συγκρουόμενος με τα κλειστά και καλά οργανωμένα συμφέροντα επιτήδειων ηγετίσκων-φυλετιστών σε βάρος ανύποπτων πολιτών, χωρίς να πτοείται από συκοφαντίες, απειλές και κινδύνους για θανάτωσή του. Η προσφορά του στη ζήτηση ήταν σαφής: Κήρυγμα και σύσταση τοπικών Εκκλησιών, αυξητικά σε βάθος και σε πλάτος, για την ανακαίνιση του ανθρώπου, την ανακάλυψη του άλλου ως εικόνας Θεού, όχι ως υποδεέστερου για περιφρόνηση, αλλ’ ως ‘’ξένου’’- αδελφού, για την επίτευξη αληθούς συν-υπαρκτικής κοινωνίας, με οικουμενική αξίωση και δυνατότητα πραγματοποίησής της. Απομένει να διερευνάται χωρίς κλειστότητα, τι είναι ο λόγος και ποιος είναι ο Λόγος της Εκκλησίας, μέχρι πού φτάνει η δικαιοδοσία του, αν υπάρχουν περιοχές του προσωπικού και συλλογικού βίου απαγορευτικές γι’ αυτόν, τι είναι και πώς γινόμαστε Εκκλησία, τι σημαίνει αυτό…. 

Γλυκύτατος ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Μαζί με την αγιότητα του προσώπου του, είναι ο φορέας δισχιλιετούς εκκλησιαστικής, ιστορικής, θεολογικής, πνευματικής εμπειρίας του Οικουμενικού Θρόνου της Κωνσταντίνου Πόλης-Νέας Ρώμης, γι’ αυτό και η παρουσία του, μόνη αυτή, έχει κάτι το συγκλονιστικό. Σε συν-κινεί να γίνεις κοσμοπολίτης. Η μορφή του έχει την απεραντοσύνη της "πλατυτέρας των ουρανών". 

Κατάθεση προσωπικής μαρτυρίας: Καθώς ο κόσμος συνέθλιβε τον Πατριάρχη, για να τον ακουμπήσει έστω για λίγο, στη διάβασή του από τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου της Κοζάνης προς το Επισκοπείο, άκουσα δίπλα μου μια γυναίκα, να λέει: δεν μπόρεσα να του φιλήσω το χέρι, όμως έπιασα το ράσο του. Και το πρόσωπό της άστραφτε. Και θυμήθηκα από το Ευαγγέλιο τη διήγηση της αιμορροούσας, που ενώ το πλήθος συνέθλιβε το Χριστό, εκείνη μπόρεσε και άγγιξε την άκρη από το ρούχο του και γιατρεύτηκε. Και καθώς μπροστά από τον Πατριάρχη έπαιζαν με ήχο γιορτής τα χάλκινα της Κοζάνης, θυμήθηκα το ψαλμικό: "αινείτε αυτόν εν ήχω σάλπιγγος, ..εν τυμπάνω και χορώ, ..εν χορδαίς….".

"ΠΙΣΤΙΣ ΚΑΙ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ": Η ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου κατά την αναγόρευσή του σε Επίτιμο Διδάκτορα του Τμήματος Περιβάλλοντος ΤΕΙ Κοζάνης

ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΗ

ΤΟ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟ ΙΔΡΥΜΑ

(Τ.Ε.Ι.) ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΠΟΥ ΕΔΡΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ

ΔΙΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΓΕΩΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΘΕΙΟΤΑΤΗ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ Α΄

ΠΟΥ ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΙΜΒΡΟ, ΑΝΔΡΑ ΕΠΙΦΑΝΗ ΣΤΗΝ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΟΥ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΟΥ

ΔΙΚΑΙΟΥ, ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΩΣ ΕΥΑΓΓΕΛΙΖΟΜΕΝΟ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ, ΤΗΝ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΕΙΡΗΝΗ

ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΕΙΦΟΡΙΑ, ΜΕ ΙΔΙΑΙΤΕΡΟ ΖΗΛΟ ΚΑΙ ΑΟΚΝΕΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΕΣ ΣΤΗ ΜΕΛΕΤΗ ΚΑΙ ΤΗΝ

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ

ΕΚΡΙΝΕ ΑΞΙΟ ΤΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΕΠΙΤΙΜΟΥ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ ΕΓΩ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ ΓΕΩΛΟΓΙΑΣ – ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΓΕΩΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ Τ.Ε.Ι. ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΑΥΤΟΥ ΜΕ ΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΠΟΥ ΜΟΥ ΠΑΡΕΧΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ

ΤΗΝ ΑΥΤΟΥ ΘΕΙΟΤΑΤΗ ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΑ, ΤΟΝ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ, ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ

κ.κ. ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟ Α΄

ΕΠΙΤΙΜΟ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΓΕΩΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ

ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ Τ.Ε.Ι. ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΠΟΥ ΕΔΡΕΥΕΙ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ,

ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΝΑΓΟΡΕΥΩ

ΚΑΙ ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΕΠΟΜΕΝΑ ΠΡΟΝΟΜΙΑ ΤΟΥ ΑΚΑΔΗΜΑΪΚΟΥ ΑΥΤΟΥ ΑΞΙΩΜΑΤΟΣ ΑΠΟΝΕΜΩ.

ΕΓΙΝΕ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ, ΤΗΝ ΤΡΙΑΚΟΣΤΗ ΤΟΥ ΜΗΝΑ ΙΟΥΝΙΟΥ, ΤΟΥ ΕΤΟΥΣ ΔΥΟ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΔΩΔΕΚΑ.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

ΤΟΥ Τ.Ε.Ι. ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

ΓΕΩΡΓΙΟΣ Π. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΗΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ

Ο Μ Ι Λ Ι Α

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ

κ. κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗΝ ΑΝΑΓΟΡΕΥΣΕΩΣ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΕΠΙΤΙΜΟΝ ΔΙΔΑΚΤΟΡΑ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΓΕΩΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΟΥ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΚΟΥ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΥ ΙΔΡΥΜΑΤΟΣ (ΤΕΙ) ΚΟΖΑΝΗΣ

(30 Ἰουνίου 2012)

"Πίστις καί Τεχνολογία"

        Ἱερώτατε Ποιμενάρχα τῆς Θεοσώστου Ἐπαρχίας ταύτης καί προσφιλέστατε ἐν Χριστῷ ἀδελφέ κύριε Παῦλε,

Ἱερώτατοι καί Θεοφιλέστατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι,

          Ἐλλογιμώτατε Πρόεδρε τοῦ Τμήματος Γεωτεχνολογίας καί Περιβάλλοντος τοῦ Τεχνολογικοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Ἱδρύματος Κοζάνης,

          Ἐντιμότατε κύριε Δήμαρχε Κοζάνης μετά τῶν ἐπιτοπίων δημοτικῶν καί λοιπῶν ἀρχῶν,

          Ἐλλογιμώτατοι κύριοι Καθηγηταί καί ἀκαδημαϊκοί διδάσκαλοι,

          Φίλοι φοιτηταί καί φοιτήτριαι,

          Μετά μεγάλης χαρᾶς εὑρισκόμεθα σήμερα ἀνάμεσά σας, διά νά σᾶς μεταφέρωμεν τήν ἀγάπην καί τόν μητρικόν χαιρετισμόν τῆς Μητρός ὅλων μας Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως πρός ἕνα ἕκαστον ἀπό ἐσᾶς, καθώς καί τάς ἀδελφικάς εὐχάς καί πατρικάς εὐλογίας τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, ἀλλά καί τάς εὐχαριστίας μας διά τήν εὐκαιρίαν τῆς ἐπικοινωνίας τήν ὁποίαν μᾶς δίδετε διά τῆς προσκλήσεώς σας νά ἔλθωμεν πρός ὑμᾶς, εἰς τό ἐπιστημονικόν σας Ἵδρυμα τοῦτο, διά νά μᾶς ἀπονείμετε τόν λίαν τιμητικόν τίτλον τοῦ ἐπιτίμου διδάκτορος αὐτοῦ.

          Ἀσφαλῶς δέν ἀγνοεῖτε ὅτι οἱ Πατριάρχαι καί γενικώτερον οἱ ἐκκλησιαστικοί ἄνδρες δέν δέχονται τιμητικάς διακρίσεις, διότι ἀνήκουν οἱ ἴδιοι καί τά κατ᾿ αὐτούς πάντα εἰς τήν Ἐκκλησίαν καί εἰς τήν Κοινωνίαν, εἰς τάς ὁποίας εἶναι ἀφιερωμένοι καί τάς ὁποίας διακονοῦν κατά δύναμιν ἕκαστος ἀπό τήν ἔπαλξιν εἰς τήν ὁποίαν ἐκλήθησαν, διό καί τιμοῦν διά τῆς προσφορᾶς των καί τούς ἀνθρώπους καί τήν κοινωνίαν καί δέν τιμῶνται. Καί μάλιστα οἱ Οἰκουμενικοί Πατριάρχαι τῶν ὁποίων τιμή καί προνόμιον εἶναι ἀνά τούς αἰῶνας ὁ "ἀκάνθινος στέφανος". Ὅθεν, ἡ τιμή τήν ὁποίαν ἀπονέμετε σήμερον πρός τόν Πατριάρχην σας δέν ἀνήκει ἀσφαλῶς εἰς αὐτόν, ἀλλά εἰς τήν ἥν ἐκπροσωπεῖ μαρτυρικήν, ἀεί ἐσταυρωμένην καί ἀεί κηρύττουσαν ἀνάστασιν Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως. Ὑπό τήν προϋπόθεσιν αὐτήν δεχόμεθα τήν τιμήν καί πρῶτον μέν δοξολογοῦμεν τό πανάγιον Ὄνομα τοῦ δοτῆρος παντός ἀγαθοῦ καί Κυβερνήτου τοῦ κόσμου καί τῆς ζωῆς ἑκάστου ἐξ ἡμῶν Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἔπειτα δέ εὐχαριστοῦμεν πάνταςὑμᾶς, τόν Πρόεδρον, τούς Καθηγητάς καί τούς ἀγαπητούς φοιτητάς καί φοιτητρίας διά τήν ἐξέχουσαν ταύτην τιμήν καί προσοχήν πρός τό πρόσωπον τῆς ἡμετέρας Μετριότητος.

          Ἀσφαλῶς ἐπίσης δέν ἀγνοεῖτε, ἀδελφοί καί τέκνα, ὅτι δέν κατέχομεν ὡς ἐκκλησιαστικός ἀνήρ τάς τεχνικάς γνώσεις, αἱ ὁποῖαι θά ἐδικαιολόγουν τήν εἰς τήν ἡμετέραν Μετριότητα ἀπονομήν τοῦ ἐν λόγῳ τιμητικοῦ τίτλου τοῦ Ἱδρύματός σας. Προφανῶς, λοιπόν, καί ἀπό τῆς σκοπιᾶς ταύτης ἡ ἀπόφασίς σας ἀποτελεῖ ἐκδήλωσιν τιμῆς καί ἀγάπης καί σεβασμοῦ πρός τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως, διά τήν γενικωτέραν προσφοράν αὐτῆς πρός τό εὐσεβές ἡμῶν Γένος, τήν Ὀρθόδοξον ἡμῶν πίστιν καί Ἐκκλησίαν καί εἰς τόν ἀνθρώπινον βίον καί πολιτισμόν.

          Γνωρίζετε, βεβαίως, ὅτι ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός ὑπῆρξε τεχνίτης, ξυλουργός, μέχρι τοῦ τριακοστοῦ ἔτους τῆς ἡλικίας Αὐτοῦ, ὁπότε καί ἀνέλαβε τό κηρυκτικόν κοσμοσωτήριον ἔργον Του. Τό γεγονός τοῦτο ἐξαίρει τήν σημασίαν τῶν ἐπιστημῶν καί τῶν τεχνῶν, αἱ ὁποῖαι διευκολύνουν τόν καθημερινόν πρακτικόν βίον τοῦ ἀνθρώπου. Εἶναι γνωστόν, ὅτι μερικοί ἀπό τούς ἀρχαίους λαούς διεχώριζον τάς τέχνας εἰς  β α- ν α ύ σ ο υ ς καί εἰς ε ὐ γ ε ν ε ῖ ς, καί ἐτίμων τάς δευτέρας, ἐνῷ ὑπετίμων τάς πρώτας. Ἐφ᾿ ὅσον ὅμως ὁ Θεάνθρωπος Ἰησοῦς Χριστός προετίμησε μίαν τῶν βαναύσων λεγομένων τεχνῶν, πρέπει νά εἴμεθα βέβαιοι ὅτι ἡ κρίσις αὕτη ἐκείνων τῶν ἀρχαίων λαῶν δέν ἦτο ὀρθή καί ὅτι πρέπει τῆς αὐτῆς τιμῆς νά ἀπολαμβάνουν -καί ἀληθῶς ἀπολαμβάνουν- πᾶσαι αἱ χρήσιμοι διά τόν πρακτικόν βίον τοῦ ἀνθρώπου ἐπιστῆμαι καί τέχναι.

          Μεταξύ τοῦ εὐσεβοῦς Ἑλληνικοῦ Λαοῦ, τοῦ τιμῶντος πάντοτε τόἦθος καί τάς ἀξίας, ποτέ δέν ἐπεκράτησε καί δέν ἐπικρατεῖ ἡ ἀντίληψις περί τοῦ χαρακτηρισμοῦ τῶν τεχνῶν εἰς καλάς καί μή καλάς, παρ᾿ ὅλον ὅτι ὁ ὅρος κ α λ α ί  τ έ χ ν α ι χρησιμοποιεῖται διά νά ὑποδηλώσῃ ἐκείνας αἱ ὁποῖαι ἀσχολοῦνται μέ τήν ὡραιότητα καί τήν αἰσθητικήν εἰς ὅλας τάς δυνατάς προβολάς αὐτῆς. Τό ὑπό τοῦ Ἡσιόδου λεχθέν "ἐργασία οὐδέν ὄνειδος, ἀεργία τό ὄνειδος"(πρβλ. Ἔργα καί Ἡμέραι, 311: ἔργον δ' οὐδέν ὄνειδος, ἀεργίη δέ τ΄ ὄνειδος), ἀποτελεῖ κοινήν πεποίθησιν τοῦ Ἑλληνορθοδόξου Λαοῦ μας, καί, βεβαίως, καλῶς καί ἀληθῶς.

          Τό Ἵδρυμά σας ἀσχολεῖται μέ τήν διάδοσιν τῆς ἐπιστημονικῆς γνώσεως εἰς τούς διαφόρους τομεῖς τῆς τεχνολογίας καί ἰδιαιτέρως τῆς Γεωτεχνολογίας.

          Ἡ Γεωτεχνολογία, καθ᾿ ἅ γνωρίζομεν, ἔχει τεράστιον κύκλον ἐνδιαφερόντων, ὡς ἡ ἀναζήτησις ὀρυκτῶν πόρων, ἡ ἐκμετάλλευσις αὐτῶν κατά τρόπον προστατεύοντα τό περιβάλλον, καί ἐν γένει ἡ ἄντλησις ἀπό τό ἔδαφος  τοῦ πλανήτου μας τῶν ὠφελίμων διά τήν ἀνθρωπίνην ζωήν καί πρόοδον ὑλικῶν καί ἐνεργειῶν.

          Εἶναι πράγματι θαυμαστόν πόσον πλοῦτον κρύπτει εἰς τό ἔδαφός του ὁ πλανήτης  Γῆ  διά τούς ἔχοντας τήν εἰδικήν γνῶσιν καί τήν κατάλληλον τεχνολογίαν πρός ἀπόληψιν αὐτοῦ. Ἐδάφη θεωρούμενα πτωχά εἰς ὠφελήματα διά τόν ἄνθρωπον, ἀποδεικνύονται περιέχοντα πολυτίμους ὕλας καί τεραστίας ποσότητας ἀποθηκευμένης ἐνεργείας.

Ὑπάρχουν, βεβαίως, μερικοί, οἱ ὁποῖοι λαμβάνοντες ἀφορμήν ἀπό ὡρισμένας ὑπερβολάς ἐπικρίνουν τήν σύγχρονον προηγμένην τεχνολογίαν ὡς κάτι κακόν. Ἀλλά, ἀσφαλῶς, εἰς τήν ἐκτίμησίν των αὐτήν σφάλλουν. Διότι δέν εἶναι ἡ τεχνική γνῶσις αὐτή καθ᾿ ἑαυτήν κακόν, ἀλλά ἐνδέχεται νά καταστῇ κακή ἡ χρῆσις αὐτῆς. Οἱ ἀρχαῖοι Ἕλληνες ἐξέφραζαν τήν ἀλήθειαν αὐτήν  διά τοῦ ἀποφθέγματος "Πᾶσα ἐπιστήμη χωριζομένη δικαιοσύνης καί τῆς ἄλλης ἀρετῆς, πανουργία οὐ σοφία φαίνεται"(Πλατ. Μενέξενος 247a).

          Μέσῳ τῆς τεχνολογίας ἀποκαλύπτεται ἡ πανσοφία τοῦ Θεοῦ. Ἡ δομή τῆς ὕλης, ἡ ὁποία σταδιακῶς ἀποκαλύπτεται διά τῶν σχετικῶν ἐρευνῶν, μαρτυρεῖ τήν παντοδυναμίαν καί τήν πανσοφίαν τοῦ Δημιουργοῦ Θεοῦ καί ἀναγγέλλει ὅτι Αὐτός εἶναι ὁ Ποιητής τοῦ κόσμου, διότι εἶναι ὅλως ἀπίθανος ἡ ὑπόθεσις ὅτι ὁ θαυμαστός κόσμος τόν ὁποῖον ἀποκαλύπτουν αἱ τεχνικαί γνώσεις εἶναι τυχαῖον δημιούργημα.

          Γνωρίζετε καλύτερον ἡμῶν ὅτι εἰς τό μικροσκοπικόν ἄτομον ἐμπερικλείεται ἡ τεραστία ἀτομική καί πυρηνική ἐνέργεια. Καί γνωρίζετε ἐπίσης ὅτι τό πυρίτιον, τό ὁποῖον ἀποτελεῖ μέγα μέρος τοῦ ὑλικοῦ τοῦ πλανήτου μας, καταλλήλως ἐπεξειργασμένον, ἀποτελεῖ τήν βάσιν τῶν ἡμιαγωγῶν καί τῶν συγχρόνων ψηφιακῶν δίσκων, ἐντός τῶν ὁποίων ἀποθηκεύεται γιγαντιαῖος ἀριθμός πληροφοριῶν, εἰς ἐλάχιστον ὄγκον ἀποθηκευτικοῦ μέσου.

          Ὅλαι αὐταί αἱ δυνατότητες, καί τῆς πυρηνικῆς ἐνεργείας καί τῆς καταγραφικῆς καί ἐπεξεργαστικῆς ψηφιακῆς ἱκανότητος τῶν συγχρόνων ἠλεκτρονικῶν ὑπολογιστῶν, ὡς καί τῆς ἐπικοινωνιακῆς εὐκολίας διαδικτύου, ἐάν καλῶς χρησιμοποι-ῶνται, εἶναι δ ῶ ρ α τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἄνθρωπον. Τό γεγονός, ὅτι μερικοί χρησιμοποιοῦν τάς δυνατότητας αὐτάς διά  κακούς σκοπούς, δέν ἀποτελεῖ μ ε ι ο ν έ κ τ η μ α τῆς τεχνολογίας, ἀλλά μειονέκτημα τοῦ χαρακτῆρος τῶν ἀνθρώπων, οἱ ὁποῖοι χρησιμοποιοῦν αὐτήν ἐπιβλαβῶς εἴτε δι᾿ ἑαυτούς, εἴτε διά τήν ἀνθρωπότητα ἐν γένει.

          Ἡ Ἁγία Ὀρθόδοξος ἡμῶν Ἐκκλησία οὐδέποτε ἐστράφη κατά τῆς γνώσεως καί οὐδέποτε ἠμπόδισε τήν ἐπιστημονικήν ἔρευναν πρός οἱανδήποτε κατεύθυνσιν. Ἀντιλέγει μόνον πρός ἐκείνους, οἱ ὁποῖοι ἐπικαλούμενοι ἐσφαλμένως τήν ἐπιστήμην ἰσχυρίζονται ὅτι τά πορίσματα αὐτῆς ἀντιστρατεύονται πρός τήν εἰς Θεόν πίστιν. Ἀλλά βαθυτέρα ἔρευνα πείθει πάντα καλόπιστον ἐρευνητήν ὅτι οἱ χῶροι τῆς πίστεως καί τῆς ἐπιστήμης εἶναι διαφορετικοί καί δέν δύναται ἡ μία νά ἐπέμβῃ εἰς τά τῆς ἑτέρας. Μᾶλλον δέ, διά τόν βαθύν ἐρευνητήν τοῦ κόσμου, ἰσχύει ἡ φράσις τοῦ Ψαλμῳδοῦ "οἱ οὐρανοί διηγοῦνται δόξαν Θεοῦ, ποίησιν δέ χειρῶν Αὐτοῦ ἀναγγέλλει τό στερέωμα" (Ψαλμ.ιη΄ 1-2).

          Τό ἀπείρως μέγα τοῦ Σύμπαντος καί τό ἀπείρως μικρόν τῶν στοιχείων τοῦ πυρῆνος τοῦ ἀτόμου, ἐκ τῶν ὁποίων ἀποτελεῖται τό Σύμπαν, προκαλοῦν τόν θαυμασμόν καί τό δοξολογικόν ἐπιφώνημα "ὡς ἐμεγαλύνθη τά ἔργα Σου, Κύριε, πάντα ἐν σοφίᾳ ἐποίησας" (Ψαλμ. ργ΄ 24).

          Ἡ τεχνολογική γνῶσις εἶναι γνῶσις περί π ρ α γ μ ά τ ω ν. Ἡ Χριστιανική γνῶσις εἶναι γνῶσις περί π ρ ο σ ώ π ω ν, δηλαδή περί τῶν προσώπων τοῦ Τριαδικοῦ Θεοῦ, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, καί τῶν ἄλλων προσώπων τοῦ προσωπικοῦ κόσμου, ἀνθρώπων καί πνευμάτων. Εἶναι, ὡς ἐκ τούτου, προφανές, ὅτι ἡ μέθοδος γνώσεως τοῦ ὑλικοῦ κόσμου δέν δύναται νά ἐφαρμοσθῇ διά τήν γνῶσιν τοῦ Θεοῦ. Ὁ ὑλικός κόσμος γνωρίζεται διά τῆς παρατηρήσεως καί τοῦ πειράματος, ἐπεξειργασμένων διά διαφόρων συλλογισμῶν, οἱ ὁποῖοι ἀποτελοῦν τόν λεγόμενον ὀ ρ θ ό ν  λ ό γ ο ν. Ἀλλά εἶναι ὁλοφάνερον ὅτι οὔτε τό ἀνθρώπινον πρόσωπον δύναται νά γνωρίσῃ ὁ ἄνθρωπος διά τῆς παρατηρήσεως καί τοῦ πειράματος, οὔτε πολύ περισσότερον τά πρόσωπα τῆς Ἁγίας Τριάδος καί τῶν ἄλλων προσωπικῶν ὀντοτήτων τοῦ πνευματικοῦ κόσμου.

          Τόν συνάνθρωπον γνωρίζεις διά τῆς  ἀ γ ά π η ς. Καί τόν Θεόν ἐπίσης γνωρίζεις διά τῆς ἀ γ ά π η ς. Ἀλλά ποία ἐπιστημονική, καί δή τεχνική, γνῶσις, ἀποκτᾶται διά τῆς ἀγάπης; Ὑπάρχει εἰς τό ὁπλοστάσιον τοῦ ἐπιστήμονος τό ἐργαλεῖον  ἀ γ ά π η, ὡς ἐργαλεῖον ἀποκτήσεως ἐπιστημονικῆς, καί δή τεχνικῆς γνώσεως; Ἀσφαλῶς ὄχι. Ὑπάρχουν εἰς τό ὁπλοστάσιον τοῦ πιστοῦ χριστιανοῦ τά ἐργαλεῖα παρατήρησις  καί  πείραμα, διά τήν ἀπόκτησιν τῆς γνώσεως τοῦ Θεοῦ; Ἀσφαλῶς ὄχι. "Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ οὐκ ἔρχεται μετά παρατηρήσεως" (Λουκ. ιζ΄ 21). Ἔρχεται διά τῆς ἀ γ ά π η ς, πρός τόν ἀγαπῶντα τόν ἄνθρωπον Ἰησοῦν Χριστόν.

          Ἡ τεχνική γνῶσις εἶναι ἀσφαλῶς σπουδαιοτάτη διά τήν ἐπίγειον ζωήν τοῦ ἀνθρώπου καί οἱ καλλιεργοῦντες αὐτήν προσφέρουν ἀξιεπαίνους ὑπηρεσίας εἰς τήν ἀνθρωπότητα. Καί ἐπειδή αἱ τεχνικαί γνώσεις διαρκῶς αὐξάνουν  μέ ταχύτητας, τάς ὁποίας πολλάκις δέν δύναται νά παρακολουθήσῃ ὁ ἄνθρωπος, διά τοῦτο ἔχει γίνει καταμερισμός τῶν γνώσεων εἰς ἐπιστήμας καί κλάδους. Ὅλοι αὐτοί οἱ κλάδοι τῆς ἐπιστήμης πρέπει νά ἔχουν ἕνα καί μοναδικόν σ τ ό χ ο ν καί σ κ ο π ό ν, τήν ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀνθρώπου. Κίνητρον αὐτῆς τῆς προθέσεως δύναται νά εἶναι ὁ ἀλτρουϊσμός, ἀλλά καθ᾿ ἡμᾶς τούς Ὀρθοδόξους χριστιανούς πρέπει νά εἶναι ἡ  ἀ γ ά π η πρός τόν συνάνθρωπον, ἡ ὁποία πάντα στέγει, πάντα πιστεύει, πάντα ἐλπίζει, πάντα ὑπομένει· οὐδέποτε ἐκπίπτει (πρβλ. Α΄ Κορ. ιγ΄, 7-8). Καί εἰς τό τέλος τοῦ ματαίου καί ἐμπόνου ἀνθρωπίνου βίου, μέ τάς ἀδυναμίας καί τάς μικρότητάς του,  καί τῆς πάσης μορφῆς ἐπιστημονικῆς καί τεχνολογικῆς ἐρεύνης καί τῶν ἐπιτρεπομένων πάντοτε ὑπό τοῦ Θεοῦ ἐπιτευγμάτων αὐτῆς, πρός ὠφέλειαν ἀσφαλῶς καί ὄχι  διά τόν πόνον τοῦ ἀνθρώπου, μένει ἡ πίστις, ἡ ἐλπίς καί ἡ ἀγάπη· μείζων δέ τούτων ἡ ἀ γ ά π η (πρβλ. Α΄ Κορ. ιγ΄ 13), ἡ ὁποία ταυτίζεται πρός τόν Θεόν, ὁ Ὁποῖος "ἀγάπη ἐστί", καθότι "Θεόν οὐδείς ἑώρακε πώποτε· ὁ ὤν εἰς τούς κόλπους τοῦ Πατρός μονογενής Υἱός ἐξηγήσατο" διά τῆς μέχρι Σ τ α υ ρ ο ῦ  ἀγάπης πρός τόν "κατ᾿ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν" (πρβλ. Γεν. α΄ 26) Αὐτοῦ πλασθέντα ὑπ' Αὐτοῦ ἄνθρωπον.

          Δέν εἶναι ἐπιτρεπτόν, κατά τήν ἠθικήν μας συνείδησιν, ἡ μέν τεχνολογία νά ἐπιτρέπῃ τήν παραγωγήν ὑλικῶν ἀγαθῶν, ἐπαρκῶν δι᾿ ὅλους τούς ἀνθρώπους, κριτήρια δέ συμφεροντολογικά, κυρίως δέ οἰκονομικά καί φυλετιστικά, νά παρεμποδίζουν τήν χρῆσιν τῶν ἀγαθῶν αὐτῶν ἀπό ὅλους τούς ἔχοντας ἀνάγκην. Δέν εἶναι ἐπιτρεπτόν, κατά τήν ἠθικήν μας συνείδησιν πάντοτε, ἀφ᾿ ἑνός μέν νά ὑποσιτίζωνται ὁμάδες ἀνθρώπων ἀφ᾿ ἑτέρου δέ νά ἀπορρίπτωνται τεράστιαι ποσότητες τροφίμων ἀπό ἄλλας ὁμάδας, ὡς πλεονάζουσαι. Βεβαίως, αἱ ἀποστάσεις καί ἄλλα μή εἰσέτι λυθέντα τεχνικά, ἀλλά κυρίως ἠθικά, προβλήματα δέν ἐπιτρέπουν τήν πλήρη ἀξιοποίησιν τῶν παραγομένων ἀγαθῶν διά τῆς διαθέσεως αὐτῶν πρός τούς ἔχοντας ἀνάγκην.

          Ἡ Τεχνολογία, εἰς τό σημεῖον τοῦτο, ἔχει σπουδαῖον ἔργον νά ἐπιτελέσῃ διά τῆς βελτιώσεως τῶν μεθόδων συντονισμοῦ καί μεταφορᾶς μεταξύ παραγωγῆς καί καταναλώσεως. Ἡ  ἀ γ ά π η  μας πρός τόν συνάνθρωπον πρέπει νά κεντρίζῃ τόν προβληματισμόν μας διά τήν ἐπίτευξιν τῆς ἰδανικῆς καταστάσεως, κατά τήν ὁποίαν οὐδεμία εὔλογος ἀνάγκη θά μένῃ ἀνικανοποίητος καί οὐδέν ἀγαθόν θά ἀπορρίπτεται λόγῳ ἐμποδίων περί τήν χρησιμοποίησιν τῶν ἀγαθῶν.

          Ὁ Θεός ἐτοποθέτησε τούς πρωτοπλάστους εἰς τόν ἐπίγειον παράδεισον μέ τήν ἐντολήν νά ἐργάζωνται καί νά φυλάσσουν αὐτόν (πρβλ. Γεν. β΄ 15-16). Ἡ  ἐ ρ γ α σ ί α,  βεβαίως, ἀποβλέπει εἰς τήν παραγωγήν. Καί ἡ φ ύ λ α ξ ι ς ἀποβλέπει εἰς τήν φύλαξιν καί διατήρησιν τοῦ παραδεισιακοῦ περιβάλλοντος καί τῆς ἀειφορίας αὐτοῦ. Ὁ ἄνθρωπος ὀφείλει καί σήμερον νά ἔχῃ πάντοτε ὑπ᾿ ὄψιν του αὐτήν τήν ἐντολήν τοῦ Θεοῦ καί ἀπό τῆς θέσεώς του ἕκαστος νά ἐργάζεται διά τήν παραγωγήν τῶν ἀγαθῶν καί διά τήν διατήρησιν τῆς ἀειφορίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος.

          Ἡ Τεχνολογία καί ἐν γένει αἱ τεχνικαί γνώσεις δύνανται νά συμβάλλουν τά μέγιστα εἰς τήν ἐπίτευξιν αὐτῶν τῶν σκοπῶν, καί διά τοῦτο οἱ θεράποντες τῆς γνώσεως ὀφείλουν πάντοτε νά ἔχουν κατά νοῦν νά χρησιμοποιοῦν αὐτήν πρός ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀνθρώπου, καί ὄχι διά καταστρεπτικούς σκοπούς, ὡς ἐνίοτε συμβαίνει.

          Εἴμεθα βέβαιοι, ὅτι τόσον οἱ Ἐλλογιμώτατοι Καθηγηταί, ὅσον καί οἱ φιλομαθέστατοι φοιτηταί τοῦ Τεχνολογικοῦ Ἐκπαιδευτικοῦ Ἱδρύματος Κοζάνης ἀπορρίπτουν τήν ἰδέαν τῆς χρησιμοποιήσεως τῆς τεχνικῆς γνώσεως διά κακούς σκοπούς. Καί ὅτι μετά ζήλου καί ἀγάπης πρός τόν συνάνθρωπον θά θέσουν τάς γνώσεις των εἰς τήν ὑπηρεσίαν τοῦ συνανθρώπου.

          Εὐχόμεθα, ὅθεν, ὁλοκαρδίως ὅπως ἐπιτύχουν τόν μέγιστον βαθμόν τῆς γνώσεως τοῦ κλάδου των ἀλλά καί τόν μέγιστον βαθμόν τῆς ἀ γ ά π η ς  πρός τόν Θεόν καί τόν συνάνθρωπον.

          Τάς σκέψεις ταύτας τῆς ἡμετέρας Μετριότητος, προερχομένας ἐκ βιωματικῆς ἐμπειρίας τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ πρός τόν συνάνθρωπον καί τήν δημιουργίαν, τήν ὁποίαν καθ᾿ ὅλην τήν κληρικήν σταδιοδρομίαν βιοῦμεν καί διακονοῦμεν, ἠθελήσαμεν νά μοιρασθῶμεν μαζί σας, καί ἀπονέμομεν εἰς πάντας τάς πατρικάς καί Πατριαρχικάς ἡμῶν εὐλογίας διά καλήν πρόοδον, καλήν ὑγείαν, μεγάλην ἀπόδοσιν εἰς τό ἔργον σας καί μακροζωΐαν ἐπ᾿ ἀγαθῷ ἑαυτῶν καί ὅλων τῶν συνανθρώπων μας. Γένοιτο.

φωτογραφίες: ΤΕΙ Κοζάνης

Η ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΚΑΙ Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΗΝ ΔΕΗ ΚΟΖΑΝΗΣ

Ρεπορτάζ-φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Την μεγαλύτερη Μονάδα Παραγωγής Ηλεκτρικής Ενέργειας της ΔΕΗ, «Άγιος Δημήτριος», στην Κοζάνη, επισκέφθηκε σήμερα το πρωί, τελευταία μέρα της επίσκεψής του στον νομό Κοζάνης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. 

Τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο υποδέχθηκε ο Πρόεδρος της ΔΕΗ Αρθούρος Ζερβός, ο οποίος σε σύντομο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στα σχέδια ανάπτυξης της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού και στην παράλληλη χρήση Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. 

Ο Πατριάρχης ξεναγήθηκε σε χώρους της Μονάδας Παραγωγής, όπως στην Αίθουσα Ελέγχου, ενημερώθηκε αναλυτικά για τα επιμέρους προγράμματα και τέλεσε Αγιασμό στο παρεκκλήσιο που βρίσκεται στη Μονάδα, το οποίο είναι αφιερωμένο στον Άγιο Δημήτριο. 

Οι εργαζόμενοι προσέφεραν στον Πατριάρχη του Γένους μια εικόνα που αγιογραφήθηκε πάνω σε ένα κομμάτι άνθρακα που εξορύχτηκε στην περιοχή και εκτιμάται ότι είναι πολύ παλαιό. 

Στην ομιλία που πραγματοποίησε κατά τη διάρκεια της επίσκέψής του στη ΔΕΗ, ο Πατριάρχης τόνισε ότι η οικολογική κρίση οφείλεται στην απληστία και την έλλειψη ευαισθησίας για οποιονδήποτε ον εκτός του υπερτροφικού «εγώ». Ταυτόχρονα σημείωσε ότι στην καταστροφή του περιβάλλοντος συμβάλει καθοριστικά η σπατάλη των φυσικών πόρων – και η μη χρήση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας- καθώς και η γενικότερη ρύπανση που μπορεί να οφείλεται στη βιομηχανική παραγωγή. Ιδιαίτερη αναφορά έκανε και στην αλόγιστη χρήση ηλεκτρικής ενέργειας ενώ αναφέρθηκε και στην σημασία της λειτουργίας της συγκεκριμένης Μονάδας Παραγωγής για τη ζωή των κατοίκων. 

Στη συνέχεια παραθέτουμε ολόκληρη την ομιλία του Πατριάρχη. 

Ο Μ Ι Λ Ι Α 

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ 

κ. κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ 

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΕΠΙΣΚΕΨΙΝ ΑΥΤΟΥ ΕΙΣ ΕΡΓΟΣΤΑΣΙΟΝ ΤΗΣ ΔΕΗ 

 (30 Ἰουνίου 2012) 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Σερβίων καὶ Κοζάνης κύριε Παῦλε, 

Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 

Ἐντιμότατε Διευθυντὰ τοῦ Ἀτμοηλεκτρικοῦ Σταθμοῦ Ἁγίου Δημητρίου κύριε Νικόλαε Ἀποστολίδη καὶ λοιποὶ ἐργαζόμενοι ἐν αὐτῷ, 

Τέκνα ἡμῶν ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Κατ᾿ ἀρχὴν ἐπιθυμοῦμεν νὰ σᾶς εὐχαριστήσωμεν διὰ τοὺς εὐγενεῖς σας λόγους καλωσορισμοῦ καὶ ἐνημερώσεως περὶ τῆς λειτουργίας τῆς σημαντικωτάτης ταύτης ἐργοστασιακῆς μονάδος, ἡ ὁποία ἔχει ὅλως ἰδιαιτέραν θέσιν εἰς τὴν ζωὴν τῶν κατοίκων τῆς περιοχῆς, προσφέρουσα ἐργασίαν εἰς πολλοὺς ἐξ αὐτῶν καὶ ἐξασφαλίζουσα εἰς μεγάλας ἐκτάσεις τῆς xώρας τὸ ἀπαραίτητον διὰ τὴν ἐποχήν μας ἀγαθὸν τῆς ἠλεκτρικῆς ἐνεργείας. 

Κατ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπον, ἡ μεγάλη αὕτη μονὰς παραγωγῆς ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, ἡ μεγαλυτέρα, ὡς πληροφορούμεθα, τῆς χώρας, συμβάλλει οὐσιαστικῶς εἰς τὴν οἰκονομικὴν καὶ τὴν ἐν γένει ἀνάπτυξιν τῆς περιφερείας τῆς Κοζάνης, διότι ἀφ᾿ ἑνὸς μὲν ἡ δημιουργία θέσεων ἐργασίας ἀποτελεῖ ἀντίδοτον εἰς τὴν ἀνεργίαν καὶ ἐνθαρρύνει τοὺς κατοίκους νὰ παραμείνουν εἰς τὸν τόπον των, ἀφ᾿ ἑτέρου δὲ ἡ παραγωγὴ ἠλεκτρικοῦ ρεύματος συντελεῖ εἰς τὴν δημιουργίαν προϋποθέσεων διὰ τὴν οἰκονομικὴν αὐτάρκειαν τῆς χώρας. 

 Ἡ ἐργασία εἶναι ὄντως μέγα ἀγαθόν, ὄχι μόνον διὰ τὴν ἐξασφάλισιν τοῦ βιοπορισμοῦ, ἀλλὰ καὶ διότι διὰ τῆς δημιουργικῆς ἐνασχολήσεως ὁ ἄνθρωπος ἀποφεύγει τὴν νωθρότητα καὶ τὰ σύμφυτα μὲ αὐτὴν πάθη, ἐφ᾿ ὅσον, ὅπως ἤδη ἀπ᾿ ἀρχαιοτάτων χρόνων διεπιστώθη, «ἀργία μήτηρ πάσης κακίας». Εἶναι δὲ τόσον σημαντικὴ ἡ ἐργασία διὰ τὴν πνευματικὴν ὑπόστασιν τοῦ ἀνθρώπου, ὥστε ὁ Ἀπόστολος Παῦλος νὰ λέγῃ κατηγορηματικῶς: «εἴ τις οὐ θέλει ἐργάζεσθαι, μηδὲ ἐσθιέτω» (Β΄ Θεσσ. γ΄ 10). 

Δυστυχῶς ὅμως, κατὰ τὰς ἡμέρας μας παρατηρεῖται ἐκτροπὴ ἀπὸ τῆς ὑγιοῦς περὶ ἐργασίας ἀντιλήψεως καὶ ἐπιδιώκεται δι᾿ αὐτῆς ἡ μὲ κάθε τρόπον αὔξησις τοῦ εἰσοδήματος, προκειμένου νὰ ὑπάρχῃ ἡ δυνατότης τῆς ἀποκτήσεως πληθώρας καταναλωτικῶν ἀγαθῶν συμφώνως πρὸς τὰς ἐπιταγὰς ἑνὸς ὑλόφρονος πνεύματος, ξένου ὄχι μόνον πρὸς τὴν χριστιανικὴν διδασκαλίαν, ἀλλὰ καὶ γενικώτερον πρὸς τὰς παραδόσεις τοῦ Γένους μας. Ἡ τοιαύτη στάσις ἐπιφέρει τὴν ἐρήμωσιν τῆς ψυχῆς τοῦ καταναλωτοῦ ἐκ τῶν εὐγενῶν αἰσθημάτων συμπαραστάσεως πρὸς τοὺς οἰκονομικῶς ἀσθενεστέρους συνανθρώπους καί, κατ᾿ οὐσίαν, πνευματικὴν πτώχευσιν. Οὕτως, ἐν ἐποχῇ ἀφθονίας ἀγαθῶν, ἐμφανίζεται τὸ παράδοξον τῆς ηὐξημένης δυστυχίας, εἰς ἐπιβεβαίωσιν τοῦ λόγου τοῦ οὐρανοβάμονος Μεγάλου Βασιλείου: «Πένης ἐστὶν ὁ πολλῶν ἐνδεής. Πολλῶν δὲ ἡμᾶς ἐνδεεῖς ποιεῖ τὸ τῆς ἐπιθυμίας ἀκόρεστον» (πρβλ. Ὁμιλία πρὸς τοὺς πλουτοῦντας, PG 31, 292). 

Εἰς τὴν ἀπληστίαν ἄλλωστε καὶ τὴν ἔλλειψιν εὐαισθησίας διὰ ὁποιονδήποτε ὂν ἐκτὸς τοῦ ὑπερτροφικοῦ «ἐγώ» ὀφείλεται οὐσιαστικῶς καὶ ἡ οἰκολογικὴ κρίσις, διότι ὁ ἄπληστος ἄνθρωπος δὲν ἐνδιαφέρεται παρὰ μόνον διὰ τὴν ἱκανοποίησιν τοῦ πάθους του καὶ οὕτω καταληστεύει τὴν φύσιν ἀγωνιζόμενος νὰ λάβῃ ἐξ αὐτῆς τὸ μέγιστον δυνατὸν κέρδος. Ἐπὶ παραδείγματι, ἐπιδίδεται εἰς τὴν ἀλόγιστον ξύλευσιν τῶν δασῶν, χωρὶς νὰ φροντίζῃ διὰ τὴν ἀντικατάστασιν τῶν κοπτομένων δένδρων, παραβλέπων τὸ γεγονὸς ὅτι αἱ πέραν τοῦ μέτρου παρεμβάσεις εἰς τὸ περιβάλλον θίγουν τὰς εὐαισθήτους ἰσορροπίας τοῦ οἰκοσυστήματος μὲ ἀλγεινὰ ἀποτελέσματα δι᾿ ὁλοκλήρους λαοὺς καὶ κατ᾿ ἐπέκτασιν δι᾿ ὅλην τὴν γῆν. Ἄλλο παράδειγμα ἀπληστίας ὑπευθύνου διὰ τὸ οἰκολογικὸν πρόβλημα ἀποτελοῦν τὰ ἐργοστάσια τὰ ὁποῖα διὰ λόγους κακῶς ἐννοουμένης οἰκονομίας δὲν λαμβάνουν τὰ δέοντα μέτρα βιολογικοῦ καθαρισμοῦ τῶν ἀποβλήτων των καὶ κατ᾿ αὐτὸν τὸν τρόπον καθίστανται πηγαὶ ρυπάνσεως τοῦ περιβάλλοντος. 

Περαιτέρω, εἰς τὰς αἰτίας ἐπιβαρύνσεως τοῦ περιβάλλοντος συγκαταλέγεται καὶ ἡ ὑπερβολικὴ κατανάλωσις ἠλεκτρικοῦ ρεύματος, προκαλοῦσα τὴν ἀνάγκην ἀντιστοίχου αὐξήσεως τῆς παραγωγῆς, ἰδίως ὅταν δι᾿ αὐτὴν χρησιμοποιοῦνται ἀναλώσιμοι φυσικοὶ πόροι, ὡς ὁ λιγνίτης, τὸ πετρέλαιον κ.λπ., εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τοὺς ἀνανεουμένους ὡς ἡ ἡλιακὴ ἐνέργεια. Ἡ ἀνεπαρκὴς συντήρησις τῶν ἠλεκτρικῶν συσκευῶν, συχνάκις δὲ καὶ ἡ ὑπέρμετρος χρῆσις των, ὡς ἐπὶ παραδείγματι ὅταν διὰ τὰς καθημερινὰς οἰκιακὰς ἀνάγκας μεταχειρίζεται κάποιος ἠλεκτρικὸν μαχαίριον, ἀποτελοῦν παράγοντας σπατάλης τοῦ ἠλεκτρισμοῦ. Τὰ παραδείγματα δύνανται δυστυχῶς νὰ πολλαπλασιασθοῦν, δὲν θὰ ἠθέλομεν ὅμως νὰ σᾶς κουράσωμεν. Σκοπός μας ἐξ ἄλλου δὲν ἦτο νὰ ἐξαντλήσωμεν τὸ θέμα τοῦτο, ἀλλὰ ἁπλῶς νὰ τὸ θέσωμεν καὶ νὰ προβληματίσωμεν τοὺς συμπολίτας σας οἱ ὁποῖοι ἐνδεχομένως δὲν ἔχουν ἀναλογισθῆ κάποιας πλευρὰς τοῦ ζητήματος. 

Πιστεύομεν βεβαίως ὅτι καὶ ἀπὸ μέρους σας καταβάλλετε κάθε δυνατὴν προσπάθειαν νὰ διαφωτίσητε τὸ κοινὸν καὶ ὅτι δίδετε ἀξιομίμητον παράδειγμα λαμβάνοντες πᾶσαν δυνατὴν μέριμναν, ὥστε ἡ χρησιμοποίησις τοῦ ἐνταῦθα κοιτάσματος τοῦ λιγνίτου διὰ τοὺς σκοποὺς τῆς ἠλεκτροδοτήσεως νὰ μὴ ἐπιβαρύνῃ κατὰ τὸ δυνατὸν τὸ περιβάλλον καὶ ὑποβαθμίζῃ οἰκολογικῶς τὴν περιοχήν. 

Ἡμεῖς ἀνεφέρθημεν εἰς τὴν οἰκολογικὴν κρίσιν, διότι ἐκ θεολογικῆς ἐπόψεως παρουσιάζεται ἀλληλένδετος πρὸς τὴν καθημερινότητα τοῦ ἀνθρωπίνου βίου τὴν ὁποίαν ἀντιπροσωπεύει ἡ ἐργασία, ἐφ᾿ ὅσον, εἰς τοὺς πρωτοπλάστους ἤδη, αἱ ἐντολαὶ τῆς ἐργασίας καὶ τῆς φυλάξεως τοῦ Παραδείσου ἐδόθησαν ἐκ παραλλήλου. Κατὰ συνέπειαν, καὶ ἡμεῖς ὀφείλομεν νὰ μεριμνῶμεν ὥστε ὁ λίαν καλὸς κόσμος τὸν ὁποῖον παρελάβομεν ἀπὸ τὰς χεῖρας τοῦ Παναγάθου Δημιουργοῦ νὰ διατηρῆται εἰς τὴν ἁρμόζουσαν κατάστασιν, δεικνύοντες οὕτω τὴν εὐγνωμοσύνην μας πρὸς τὸν Δωρεοδότην Θεὸν ἀλλὰ καὶ καλλιέργειαν καὶ λεπτότητα πνεύματος ἀνάλογον πρὸς τὴν χριστιανικήν μας ἰδιότητα. 

Ἀποχωροῦντες δὲ μετ᾿ ὀλίγον ἐκ τοῦ ζωτικοῦ τούτου κυττάρου τοῦ κοινωνικοῦ καὶ οἰκονομικοῦ βίου τῆς Κοζάνης, εὐχόμεθα εἰς ἐσᾶς προσωπικῶς, κύριε Διευθυντά, εἰς τὸ προσωπικὸν τοῦ ἐργοστασίου τούτου καὶ εἰς ὅλον τὸν ἀγαπητὸν λαὸν τῆς περιοχῆς πᾶσαν ἀπὸ Θεοῦ εὐλογίαν καὶ ἐνίσχυσιν, ὥστε νὰ προοδεύητε εἰς τὴν ἐργασίαν καὶ τὴν προσωπικήν σας ζωήν, ἀπολαμβάνοντες λελογισμένως τὰς δωρεὰς τῆς πολυπαθοῦς γῆς καὶ καρπούμενοι τὴν ὄντως χαρὰν καὶ εὐτυχίαν.

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΟΖΑΝΗΣ

φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα

Επίσκεψη στο Ιστορικό και Λαογραφικό Μουσείο Κοζάνης πραγματοποίησε χθες ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος όπου σε σύντομο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στη σημασία διαφύλαξης της πολιτιστικής κληρονομιάς μας. Κατά την ξενάγησή του στις αίθουσες του Μουσείου επισκέφθηκε και την συλλογή του τμήματος φυσικής ιστορίας με πετρώματα και απολιθώματα. 

Ο Μ Ι Λ Ι Α 

ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 

ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ 

κ. κ. Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Υ 

ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΔΕΞΙΩΣΙΝ 

ΕΙΣ ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟΝ - ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟΝ ΜΟΥΣΕΙΟΝ ΚΟΖΑΝΗΣ 

(29 Ἰουνίου 2012) 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Σερβίων καὶ Κοζάνης κύριε Παῦλε, 

Ἱερώτατοι καὶ Θεοφιλέστατοι ἅγιοι Ἀδελφοί, 

Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν πολιτικῶν καὶ στρατιωτικῶν Ἀρχῶν τοῦ τόπου, Ἐλλογιμωτάτη κυρία Πολυνείκη Ἀγγέλη, Πρόεδρε τοῦ Συνδέσμου Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν Νομοῦ Κοζάνης, 

Τέκνα ἡμῶν ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Μετ᾽ ἰδιαιτέρας χαρᾶς ἐπισκεπτόμεθα τὸ Ἱστορικὸν καὶ Λαογραφικὸν Μουσεῖον τῆς Κοζάνης καὶ τὴν ἐν αὐτῷ ἔκθεσιν κειμηλίων καὶ χρηστικῶν ἀντικειμένων. Τὰ ἐκθέματα ταῦτα ἀποτελοῦν μίαν πρόσκλησιν πρὸς ἡμᾶς νὰ παρακολουθήσωμεν ὅλην τὴν ἱστορικὴν διαδρομὴν τῆς Κοζάνης καὶ τὴν ζωὴν τῶν κατοίκων της ἀπὸ τῶν ἀρχαιοτάτων χρόνων μέχρι τῆς σήμερον καὶ νὰ θαυμάσωμεν τὴν μακρὰν αὐτὴν καὶ πλουσίαν εἰς ἐμπειρίας καὶ ἐπιτεύγματα διαδρομὴν ἀπεικονιζομένην ἐναργῶς ὄχι μόνον διὰ τῶν κειμηλίων καὶ ἀντικειμένων τὰ ὁποῖα παρουσιάζονται εἰς τὴν ἔκθεσιν ἀλλὰ καὶ διὰ τοῦ παραστατικοῦ τρόπου διὰ τοῦ ὁποίου ἐκτίθενται καὶ ὁ ὁποῖος μεταφέρει τὸν ἐπισκέπτην εἰς ἐποχὰς παλαιοτέρας καὶ εἰς τοὺς φυσικοὺς χώρους ὅπου εὑρίσκοντο τὰ ἐκθέματα. 

Μεγίστην εἰς τοῦτο συμβολὴν ἔχει καὶ τὸ ἐντυπωσιακὸν κτήριον τοῦ Μουσείου συνδυάζον τὴν παραδοσιακὴν μακεδονικὴν ἀρχιτεκτονικὴν εἰς τὸ ἐξωτερικὸν μετὰ τῆς συγχρόνου τοιαύτης εἰς τὸ ἐσωτερικόν, ὥστε νὰ προσφέρῃ εἰς τὸν ἐπισκέπτην ὁπουδήποτε καὶ ἐὰν ἵσταται οὗτος πανοραμικὴν θέαν ὅλων τῶν ὀρόφων καὶ τῶν ἐκθεμάτων καὶ νὰ ἀναδεικνύηται τοιουτοτρόπως ὁ ἐν αὐτῷ φυλασσόμενος πλοῦτος. 

Ἀποτελοῦν δὲ ὄντως πλοῦτον ἀνεκτίμητον πάντα τὰ ἐκθέματα τοῦ Ἱστορικοῦ καὶ Λαογραφικοῦ Μουσείου τῆς Κοζάνης, διότι ἀποτυποῦν τὴν ζωὴν καὶ τὴν δρᾶσιν τῶν ἀνθρώπων. Καὶ ἡ ζωὴ εἶναι ἀφ᾽ ἑαυτῆς πλοῦτος καὶ δωρεὰ τοῦ Θεοῦ ἀνεκτίμητος εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἀξιοποιῶν τὰ φυσικὰ αὐτοῦ χαρίσματα ἐπέτυχε νὰ ἐξελιχθῇ, νὰ βελτιώσῃ τὰς συνθήκας τῆς ζωῆς του καὶ νὰ δημιουγήσῃ ἐξαίσια δείγματα πολιτισμοῦ. Πάντα ταῦτα ὀφείλομεν νὰ τὰ ἀντιμετωπίζωμεν μετὰ τοῦ προσήκοντος σεβασμοῦ καὶ διότι ἀποτελοῦν κειμήλια τῶν προγόνων καὶ τῶν πατέρων μας, ἀλλὰ καὶ διότι μᾶς διδάσκουν εὐγλώττως τὴν ἱστορίαν τοῦ ἐνδόξου αὐτοῦ τόπου εἰς τὸν ὁποῖον εὑρισκόμεθα. Ἰδιαιτέρως σημαντικὴν θεωροῦμεν τὴν προβολὴν τῆς δράσεως κατὰ τὸ παρελθὸν διαφόρων σωματείων καθὼς καὶ τῆς προσφορᾶς τῆς Ἐκκλησίας. 

Διὰ πάντα ταῦτα εἶναι ἄξιος συγχαρητηρίων ὁ Σύνδεσμος Γραμμάτων καὶ Τεχνῶν τοῦ Νoμοῦ Κοζάνης διὰ τὴν δημιουργίαν καὶ ὀργάνωσιν τοῦ λαμπροῦ αὐτοῦ Μουσείου, τὸ ὁποῖον προβάλλει τὴν ἱστορίαν, τὸν πολιτισμὸν καὶ τὰς δραστηριότητας τῶν κατοίκων τῆς πόλεως καὶ τῆς περιοχῆς τῆς Κοζάνης καὶ ἐντυπωσιάζει δι᾽ αὐτῶν κάθε ἐπισκέπτην. Εὐχαριστοῦμεν τὴν διοίκησιν τοῦ σπουδαίου τούτου Μουσείου, διὰ τὴν εὐκαιρίαν τὴν ὁποίαν προσέφερεν εἰς ἡμᾶς νὰ τὸ ἐπισκεφθῶμεν καὶ νὰ γνωρίσωμεν τοὺς θησαυροὺς τοῦ παρελθόντος αὐτῆς τῆς πόλεως τὴν ὁποίαν καὶ σεῖς συνεχίζετε πλουτίζοντες διὰ τῶν δραστηριότητων καὶ τῶν προσπαθειῶν σας. 

Συγχαίρομεν καὶ ὑμᾶς προσωπικῶς καὶ ἅπαντας τοὺς συνεργάτας σας καὶ εὐχόμεθα πατρικῶς τὰ ἐκθέματα τοῦ Μουσείου νὰ ἀποτελοῦν πάντοτε πηγὴν γνώσεως καὶ ἐμπνεύσεως διὰ τοὺς ἐπισκέπτας του, ὥστε νὰ δικαιώνωνται καὶ αἱ ἰδικαί σας προσπάθειαι καὶ τὸ ὅραμα τοῦ ἐμπνευστοῦ καὶ δημιουργοῦ τοῦ Ἱστορικοῦ καὶ Λαογραφικοῦ Μουσείου τοῦ Νομοῦ Κοζάνης, ἀειμνήστου διδασκάλου Κωνσταντίνου Σιαμπανοπούλου, τοῦ ἀφιερώσαντος τὴν ζωήν του εἰς τὴν διάσωσιν καὶ προβολὴν τοῦ πλούτου τῆς παραδόσεως καὶ τοῦ πολιτισμοῦ τοῦ εὐλογημένου αὐτοῦ τόπου.

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ: "Η Εκκλησία ενδιαφέρεται δι' όλην την ζωήν του ανθρώπου"

Ρεπορτάζ-φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Κατά τη σημερινή Πατριαρχική Θ. Λειτουργία στον Ι. Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Κοζάνης, τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο προσφώνησε ο Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Παύλος. Αντιφώνησε ο Πατριάρχης, ο οποίος αναφέρθηκε καίρια και στην οικονομική και πνευματική κρίση του καιρού μας.

Παραθέτουμε στη συνέχεια την ομιλία του Μητροπολίτη Κοζάνης και χαρακτηριστικά αποσπάσματα από την ομιλία του Οικουμενικού Πατριάρχου.

Η ομιλία του Μητροπολίτη Σερβίων και Κοζάνης Παύλου 

Παναγιώτατε, Πάτερ και Δέσποτα, 

Ημέρα ευφροσύνης σήμερον, διότι σύμπασα η Ορθόδοξος Εκκλησία απανταχού της γης υμνεί, ψάλλει, δοξολογεί και γεραίρει τους δύο μεγάλους, τους κορυφαίους των Αποστόλων, τους στύλους της Εκκλησίας μας, τον Απόστολο Πέτρο και τον Απόστολο Παύλο. 

Ο Πέτρος; Ιουδαίος. Και στην πίστη εντός της Παλαιάς Διαθήκης αναζητώντας τον Μεσσία. Στο επάγγελμα; Ψαράς. Στην γνώση; Ολιγογράμματος. Και στον χαρακτήρα; Αυθόρμητος, αισθηματίας και ειλικρινής. 

Ο Παύλος; Στο θρήσκευμα ζηλωτής Φαρισαίος, όπως ο ίδιος σημειώνει στην προς Φιλιππισίους επιστολή του: «Την ογδόην ημέραν περιτμήθηκα. Κατάγομαι από το Ισραηλιτικόν γένος, από την φυλήν του Βενιαμίν. Είμαι Εβραίος από Εβραίους. Ως προς τον νόμον Φαρισαίος. Ως προς τον ζήλον διώκτης της Εκκλησίας. Ως προς την δικαιοσύνην του νόμου εζούσα άμεμπτος» (Φιλιππησίους, 3, 5-7). 

Στην γνώση; Μαθητής του μεγάλου Νομοδιδασκάλου Γαμαλιήλ και σπουδαίο στέλεχος και διακεκριμένος στο Ιεροκρατικό κατεστημένο του Εβραϊκού Συνεδρίου. Και επιπλέον Ρωμαίος πολίτης. Δύο διαφορετικοί κόσμοι, στην γνώση, την καταγωγή και το επάγγελμα. Το μόνον κοινόν πιστοί στον Μωσαϊκόν Νόμον! Εντούτοις είναι διαφορετικοί στην έκφραση της πίστεως και στην συμπεριφορά. 

Ο Πέτρος θρησκευόμενος, περιμένει τον Χριστό, τον γνωρίζει, τον αποδέχεται στην πρόσκληση και ελεύθερα και αβίαστα γίνεται μαθητής Του και Απόστολος. Στο πάθος του Σωτήρος φόβος τον καταλαμβάνει και τον απαρνήται τρεις (3), όμως μετανοεί μετά δακρύων και αποκαθίσταται από τον φιλάνθρωπο Θεό.

Ο Παύλος ζηλωτής και τυπολάτρης, θρησκόληπτος περί τον Μωσαϊκόν Νόμον, με αποτέλεσμα να γίνη όργανον και εργαλείον στον φθόνον και στις συμπεριφορές των Γραμματέων και των Φαρισαίων εναντίον του Θεολέκτου Στρατού του Σταυρωθέντος και αναστάντος Σωτήρος του κόσμου Ιησού Χριστού: «ος ουκ ειμί ικανός καλείσθαι απόστολος, διότι εδίωξα την Εκκλησίαν του Θεού» (Α Κορ. 15, 9-10), καθώς ο ίδιος σημειώνει. Και όμως αυτός ο διώκτης προσκαλείται από τον Θεόν να γίνη μαθητής του, «σκεύος εκλογής του» και εκείνος ελευθέρως και αβιάστως αποδέχεται την πρόσκληση, αποτάσσει «τον παλαιόν άνθρωπον» και δια της μετανοίας, γίνεται κήρυξ της αληθείας καθίσταται και ανακηρύσσεται Απόστολος των εθνών. 

Ποίον το συμπέρασμα και ποίοι λόγοι κατέστησαν τους δύο αυτούς διαφορετικούς κόσμους «εν» η όπως ψάλλη η Εκκλησία μας «...τους διηρημένους τοις σώμασι, και ηνωμένους τω Πνεύματι...» (Ιδιόμελο Στιχηρό του Εσπερινού της 29ης Ιουνίου) και τους επέβαλαν στο μάτι του Θεού ως στύλους της Εκκλησίας; α) Η ελευθέρα αποδοχή της προσκλήσεως εκ μέρους του Θεού, ώστε να καταστούν κήρυκες του Ευαγγελίου του και β) Η μετάνοια, η ειλικρινής και καρδιακή μετάνοια ως η απόταξη του παλαιού ανθρώπου. 

Παναγιώτατε, Πάτερ και Δέσποτα, 

χαιρόμεθα και αγαλλόμεθα διότι σ’ αυτήν την πανεπίσημον ημέραν και λαμπράν εορτήν, έχομεν την μεγάλην και ιδιαιτέραν τιμήν και ευλογίαν κλήρος, άρχοντες και ο θεοφιλής λαός της Κοζάνης να απολαμβάνομεν πνευματικά την τέλεσιν και προσφοράν του Μυστηρίου της Ζωής και Σωτηρίας από τας ιδικάς Σας τιμίας χείρας. Να συνεορτάζωμεν τους Μεγάλους Αποστόλους αλλά και διδασκάλους, οι οποίοι μας διδάσκουν ότι ουδείς σώζεται άνευ μετανοίας και εξομολογήσεως. 

Παναγιώτατε, ως αντίδωρον της ιδικής Σας πνευματικής δωρεάς, οι πατέρες αυτού του πανίερου και περικαλλούς Ιερού Ναού των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, ο Πρωτοπρεσβύτερος π. Κυριακός, οι πρεσβύτεροι π. Κωνσταντίνος και π. Ιωάννης, Σας προσφέρουν εγκόλπιον αρχιερατικόν, και την ταπεινήν παράκλησιν να τους ενθυμήσθε στας Πατριαρχικάς ευχάς και προσευχάς. ΑΜΗΝ.

Βαρθολομαίος: Η εργασία είναι ευλογία! Αναφορά στην ανάγκη προσήλωσης στις πνευματικές επιταγές της Εκκλησίας ως την "οδό" υπέρβασης της κρίσης 

Στην ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης επισήμανε την αξία της εργασίας ενώ έστειλε προς κάθε κατεύθυνση ποικίλα μηνύματα για την υπέρβαση της πολυδιάστασης κρίσης με την οποία βρίσκεται αντιμέτωπη η κοινωνία. 

"Είναι εκ των πλέον επικαίρων συμβουλών του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος διήλθε και εκ της Μακεδονίας, της ευλογημένης ταύτης ευρυτέρας περιοχής, η προτροπή αυτού προς απόκτησιν της αυταρκείας δια της εργασίας. Η εργασία είναι ευλογία του Θεού, αφ' ου κατά την εντολήν Του, οι πρωτόπλαστοι έπρεπε να εργάζωνται ακόμη και εις τον Παράδεισον. Είναι χαρακτηριστικόν, ότι ο Κύριος και Θεός ημών Ιησούς Χριστός λέγει "ο Πατήρ μου έως άρτι εργάζεται, καγώ εργάζομαι" (Ιωάν. ε 18). Ποία απόδειξις χρειάζεται περί της ωφελείας της ε ρ γ α σ ι α ς, όταν Αυτός ο Θεός και Αυτός ο Λογος Αυτού, ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός εργάζεται προς πραγμάτωσιν του σκοπού της Δημιουργίας και προνοεί περί πάντων;" διερωτήθηκε ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας και πρόσθεσε:
"Αι υπέρ της εργασίας προτροπαί του Αποστόλου Παύλου κυρίως, αλλά και όλων των Αγίων Αποστόλων, ως καταφαίνεται εκ του κηρύγματος, της μαρτυρίας και της διδασκαλίας αυτών, είναι ιδιαιτέρως επίκαιροι πάντοτε μεν ανά τούς αιώνας του ανθρωπίνου βίου, ιδιαιτέρως όμως κατά την περίοδον αυτήν της παγκοσμίου οικονομικής και ηθικής κρίσεως. Τα αίτια αυτής δύνανται να ανευρεθούν και εις το γεγονός ότι μέγα μέρος της ανθρωπότητος είχεν αγνοήσει τας προτροπάς αυτάς του Αποστόλου των Εθνών, είχεν αγνοήσει, λέγομεν, τας βιωματικάς ταύτας αποστολικάς παραινέσεις και είχε προβή εις κατανάλωσιν προϊόντος εργασίας μη προσφερθείσης, επί τη ελπίδι ότι αύτη θα προσφερθή και θα προσπορίση τα αναγκαία έσοδα, δια την εξόφλησιν των ευχερώς προσφερομένων δανείων.Αλλ' ως συνήθως συμβαίνει εις τοιαύτας περιπτώσεις αι υπεραισιόδοξοι προβλέψεις δεν επαληθεύθησαν δια σύνολον σχεδόν την ανθρωπότητα με αποτέλεσμα να έλθη η ώρα της πληρωμής των εν αναπαύσει προκαταναλωθέντων χωρίς να υπάρχουν τα προς τούτο διαθέσιμα".

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος αναφέρθηκε ιδιαιτέρως στις καταστροφικές συνέπειες από τον υπερβολικό δανεισμό. 

"Οι κανόνες, βεβαίως, της οικονομίας δεν είναι αντίθετοι προς ένα λογικόν δανεισμόν, περί του οποίου υπάρχει βάσιμος ανθρωπίνη πρόβλεψις ότι θα υπάρχουν τα αναγκαία έσοδα δια την εξόφλησίν του. Αλλ΄ αι καταστροφικαί συνέπειαι του δανεισμού επέρχονται όταν ούτος υπερβαίνη τα ό ρ ι α, τα κάθε είδους όρια αναπαύσεως, αλλά και απληστίας και αδικίας και έχθρας, και τας δυνατότητας του δανειζομένου όχι μόνον υλικά, αλλά και πνευματικά αγαθά, προς εξυπηρέτησιν του κάθε είδους δ α ν ε ί ο υ", είπε και συνέχισε: 

"Συναφώς και ο Μέγας Βασίλειος εις σχετικήν ομιλίαν του επιπλήττει τούς ευκόλως και ακρίτως δανειζομένους και επιγραμματικώς συμβουλεύει: "Πλούσιος ει; Μη δανείζου, διότι έχεις πλούτον αρκετόν δια τας ανάγκας σου. Πτωχός ει; Μη δανείζου, διότι δεν θα έχης τα αναγκαία προς επιστροφήν του δανείου και θα πωληθής ως δούλος συ και τα μέλη της οικογενείας σου". Ίσως μερικοί διερωτηθούν ποίαν σημασίαν έχει δια την πνευματικήν μας ζωήν ως χριστιανών το οικονομικόν τούτο εν πολλοίς κήρυγμα; Η απάντησις είναι, ότι η Εκκλησία ενδιαφέρεται δι' ό λ η ν την ζωήν του ανθρώπου, την υλικήν και την πνευματικήν, την επίγειον και την επουράνιον, και ότι αμφότεραι αι πλευραί της ανθρωπίνης ζωής αλληλοεπηρεάζονται. Ο Απόστολος Παύλος και πάλιν εις άλλο σημείον συνιστά "γύμναζε δε σεαυτόν προς ευσέβειαν∙ η γαρ σωματική γυμνασία προς ολίγον εστίν ωφέλιμος, η δε ευσέβεια προς πάντα ωφέλιμός εστιν, επαγγελίας έχουσα ζωής της νυν και της μελλούσης" (Α Τιμ. δ 8)". 

O Οικουμενικός Πατριάρχης έκανε ιδιαίτερη αναφορά και σε εκείνους τους συνανθρώπους μας που δεν αντέχουν την πίεση από τις οικονομικές υποχρεώσεις και οδηγούνται να βάλουν ένα τέλος στη ζωή τους. 

"Ο λόγος του Θεού δι όλων των προλεχθέντων μας γυμνάζει πνευματικώς, ώστε να κερδίσωμεν και την νυν και την μέλλουσαν ζωήν. Είναι γνωστόν, ότι κατά την περίοδον αυτήν της κ ρ ί σ ε ω ς πολλοί των συνανθρώπων μας, μη δυνάμενοι να ανθέξουν τας δυσκολίας και τας καταπιέσεις της ζωής, θέτουν εκουσίως τέρμα εις την φυσικήν ζωήν αυτών, ως μετά λύπης πληροφορούμεθα εκ των μέσων γενικής ενημερώσεως, και ούτω χάνουν και την παρούσαν και την μέλλουσαν ζωήν. Η Εκκλησία, ως στοργική μήτηρ όλων των ανθρώπων, και ημείς οι κληρικοί, και μάλιστα ημείς οι ποιμένες σας, συμβουλεύομεν τα δέοντα δια την αντιμετώπισιν της κρίσεως και δια την αποφυγήν νέας κρίσεως εις το μέλλον", σημείωσε ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος και πρόσθεσε: "Ατυχώς, πολλοί των συνανθρώπων μας παρασύρονται από το δόλωμα της αναπαύσεως, το οποίον προσφέρει ο εχθρός του ανθρώπου, δια να οδηγήση αυτόν εις την υποδούλωσιν του οφειλέτου, και τοιουτοτρόπως το πρόβλημα από ατομικόν   καθίσταται κοινωνικόν.

Δια τούτο πρέπει όλοι να συνειδητοποιήσωμεν την ανάγκην ορθής αντιμετωπίσεως της καταστάσεως, ώστε και η ζωή των ευαισθητοτέρων συνανθρώπων μας να διασωθή και ο ρυθμός εργασίας, παραγωγής και καταναλώσεως να αποκατασταθή και τελικώς η α ν ά γ κ η να είναι κίνητρον δραστηριοποιήσεως και παραγωγής αγαθών και όχι αιτία καταθλίψεως και απελπισίας. Η Μήτηρ Εκκλησία μας, η οποία καθημερινώς εύχεται υπέρ ευφορίας των καρπών της γης, υπέρ ευκρασίας αέρων και υπέρ ευοδώσεως των ανθρωπίνων έργων, συμβουλεύει ημάς δια του Αποστόλου Παύλου, πάντων των Αγίων Αποστόλων και των λοιπών Αγίων αυτής και μας υποδεικνύει τον τρόπον, δια του οποίου θα εξέλθωμεν και της παρούσης κρίσεως και θα αποφύγωμεν νέαν τοιαύτην".

ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΗΝ ΚΟΖΑΝΗ

Ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα 

Πατριαρχική Θεία Λειτουργία τελέστηκε σήμερα το πρωί, προεξάρχοντος του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου και με την συμμετοχή 17 Αρχιερέων, στον κατάμεστο από πιστούς Ιερό Ναό Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης Κοζάνης, για την εορτή των Αποστόλων Πέτρου και Παύλου. Κατά την σημερινή ημέρα άγει τα ονομαστήριά του ο επιχώριος Μητροπολίτης Παύλος. 

Στη Θεία Λειτουργία συμμετέχουν ο εορτάζων Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Παύλος και οι Μητροπολίτες Δωδώνης Χρυσόστομος, Καρπενησίου Νικόλαος, Περγάμου Ιωάννης, Μιλήτου Απόστολος, Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Καστορίας Σεραφείμ, Σασίμων Γεννάδιος, Εδέσσης Ιωήλ, Ελασσώνος Βασίλειος, Φλωρίνης Θεόκλητος, Σιατίστης Παύλος, Κηφισίας Κύριλλος, Ζακύνθου Διονύσιος, Κιλκισίου Εμμανουήλ, ο Αρχιεπίσκοπος Ιόππης Δαμασκηνός και ο Επίσκοπος Θεουπόλεως Παντελεήμων.

Ο εορτάζων Μητροπολίτης Σερβίων και Κοζάνης Παύλος

Ο ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΕΛΕΣΕ ΤΑ ΘΥΡΑΝΟΙΞΙΑ ΤΟΥ ΑΝΑΚΑΙΝΙΣΜΕΝΟΥ ΝΑΟΥ ΤΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΣΤΟ ΒΕΛΒΕΝΤΟ

Ρεπορτάζ - φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Συνεχίζοντας την επίσκεψή του στην Κοζάνη, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος τέλεσε σήμερα το μεσημέρι τα θυρανοίξια του αποκατεστημένου περικαλλούς Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου Βελβεντού, παρουσία του επιχωρίου Μητροπολίτη Παύλου και πολλών Ιεραρχών, των Αρχών της Περιφερειακής διοίκησης και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης και πλήθους πιστών. 

Η αποκατάσταση του Ιερού Ναού ανέδειξε τις εξαιρετικές αγιογραφίες του αλλά και το περίτεχνο ξυλόγλυπτο εικονοστάσιο του, στα οποία αναφέρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 

«Επί πλέον, επισημαίνομεν ότι ουδόλως θεωρούμεν τυχαίαν την συγκυρίαν ότι προερχόμενοι εκ της πόλεως της Υπερμάχου Στρατηγού πανηγυρίζομεν μαζί σας την αποκατάστασιν του παλαιού τούτου Ναού του φέροντος το σεπτόν Αυτής όνομα. Ούτω, κατά κάποιον τρόπον, σήμερον δεν είναι ευχερές να διακρίνωμεν τους οικοδεσπότας από τους φιλοξενουμένους. Αλλά και δι' ένα περαιτέρω, βαθύτερον, λόγον δεν αισθανόμεθα μεταξύ σας ως ξένος, έστω αγαπητός, παρ'  ότι δια πρώτην φοράν σωματικώς συναντώμεθα: Επειδή είμεθα διαρκώς ηνωμένοι δια της Θείας Λειτουργίας και της εν γένει μετοχής εις την οικογένειαν των τέκνων του Θεού, της Μιας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας, όπως την ομολογούμεν εις το Σύμβολον της Πίστεως», ανέφερε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 

«Είναι δε αξιοσημείωτον το ότι τα θυρανοίξια του παρόντος Ιερού Ναού, δηλαδή η παράδοσίς του προς λειτουργικήν και πάλιν χρήσιν εις το πλήρωμα της τοπικής Εκκλησίας, τελείται κατά την ημέραν της ανακομιδής των λειψάνων των εκ της χορείας των Αγίων ιατρών Αναργύρων Κύρου και Ιωάννου, των οποίων η δράσις εκφράζει κατά τρόπον απτόν την προσφοράν της Εκκλησίας εις τον κόσμον. Διότι οι Άγιοι αυτοί εδέχοντο κάθε πονεμένον, φροντίζοντες ταυτοχρόνως δια την ίασιν και της ψυχής των ασθενούντων, διδάσκοντες και καθοδηγούντες αυτούς προς μετάνοιαν ομοίως η Εκκλησία, η οποία είναι το Σώμα του Χριστού εν τω κόσμω και το ταμείον της Θείας Χάριτος, έχει πάντοτε ανοικτάς τας αγκάλας της δια τον πληγωμένον άνθρωπον, εις τον οποίον παρέχει την θεραπείαν, εξαλείφουσα δια των αγίων μυστηρίων, πρώτον του Βαπτίσματος και εν συνεχεία της ιεράς εξομολογήσεως, τους σπίλους της αμαρτίας, θωρακίζουσα αυτόν δια των δωρεών του Αγίου Πνεύματος εν τω μυστηρίω του Χρίσματος και ενισχύουσα διηνεκώς δια της Θείας Μεταλήψεως τους αγωνιζομένους», συνέχισε ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας και αναφερόμενος στο φιλανθρωπικό έργο της Εκκλησίας, σημείωσε: 

«Η φιλανθρωπία της Ορθοδόξου Εκκλησίας πρέπει να υπογραμμίσωμεν ότι δεν συνίσταται ούτε εις «καλάς» λεγομένας πράξεις αξιομισθίας ούτε εις εκτόνωσιν ακτιβιστικών τάσεων, αλλ εἶναι υπερεκχείλισις αγάπης, καθ ὁμοίωσιν της Θείας αγάπης και ευσπλαγχνίας, η οποία αφ ἑνὸς μεν επιθυμεί να καταστήση και άλλους μετόχους του αγαθού το οποίον διαθέτει, αφ ἑτέρου δε αδυνατεί να ανεχθή τον πόνον του συνανθρώπου και σπεύδει εις καταπράϋνσίν του. Ο χώρος δε περί τον οποίον περιστρέφεται η ζωή της Εκκλησίας είναι ο Ιερός Ναός, ο οποίος ένεκα τούτου έλαβε και την ονομασίαν «εκκλησία». Εις αυτόν καλεί και συγκεντρώνει ο Ουράνιος Πατήρ την μεγάλην οικογένειάν Του, πάντας τους πιστούς, ζώντας και κεκοιμημένους, αγωνιζομένους και θριαμβεύοντας εις τον ουρανόν Αγίους και δικαίους∙ εις αυτόν τελούνται τα ιερά μυστήρια και το σύνολον σχεδόν των ακολουθιών∙ εις αυτόν κηρύττεται ο Λόγος του Θεού και δια ομιλιών, από του άμβωνος, αλλά και σιωπηρώς, δια μόνης της αρχιτεκτονικής και της αγιογραφίας, η οποία προσφυώς εχαρακτηρίσθη και ως το βιβλίον των αγραμμάτων, διότι και ο μη γνωρίζων ανάγνωσιν, βλέπων τας εικόνας, διδάσκεται περί του βίου του Θεανθρώπου, της Υπεραγίας Μητρός Του και των Αγίων. Τα πάντα εντός του Ιερού Ναού μας ανάγουν εις τον ουρανόν, εις τον προορισμόν μας». 

Ο Πατριάρχης του Γένους εξέφρασε τις θερμές ευχαριστίες του για την θερμή υποδοχή που του επεφύλαξε ο πιστός λαός του Βελβεντού.

«Το συναίσθημα τούτο θάλπει, τέρπει και ενισχύει την καρδίαν μας εις τον αγώνα μας και την αγωνίαν μας υπέρ της Εκκλησίας, διότι αισθανόμεθα την ανάγκην την οποίαν έχει ο σύγχρονος άνθρωπος να ευρίσκεται εντός της Εκκλησίας και να δέχεται εντός αυτής την ευλογίαν και την χάριν του Θεού. Η διαπίστωσις αύτη μας συγκινεί ιδιαιτέρως και μας παροτρύνει εις μεγαλυτέρους αγώνας. Παρά τας δυσκολίας, παρά τας αντιτασσομένας προς την Εκκλησίαν ιδεολογίας, παρά την εκκοσμίκευσιν και την προσπάθειαν επικρατήσεως υλόφρονος πνεύματος, μετά χαράς διαπιστούμεν την σταθερότητα του λαού μας εις τας αρχάς, τας παραδόσεις, κυρίως δε εις την πατρώαν πίστιν και ευσέβειαν. Μείνατε, τέκνα εν Κυρίω αγαπητά, πλησίον της Εκκλησίας. Γεμίσατε τους χειροποιήτους Ναούς του Θεού δια να λάβητε εντός αυτών την χάριν και το έλεος του Θεού, δια να λάβητε δύναμιν προς υπέρβασιν των κρίσεων, ενίσχυσιν δια την αντιμετώπισιν των δυσκολιών, παραμυθίαν προς διασκέδασιν των θλίψεων και αποτυχιών, αλλά και ελπίδα δια την επί τα πρόσω πορείαν», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 

«Ευχόμεθα, ο παρών Ιερός Ναός, ο αφιερωμένος εις την ένδοξον Κοίμησιν της Υπερευλογημένης Θεοτόκου, ανακαινισμένος και συντηρημένος χάρις εις την μέριμναν του Ιερατικώς Προϊσταμένου και του εκκλησιαστικού συμβουλίου του, αλλά και χάρις εις το ενδιαφέρον του Ποιμενάρχου της Ιεράς ταύτης Μητροπόλεως κυρίου Παύλου, επί πολλάς εισέτι δεκαετίας και αιώνας να αποτελή την μικρογραφίαν της Θείας Κιβωτού, της Αγίας Ορθοδόξου Εκκλησίας μας, και τον γαλήνιον λιμένα, εις τον οποίον οι κεκοπιακότες οδοιπόροι του βίου θα ευρίσκουν την ανάπαυσιν και την σωτηρίαν των. Συγχαίρομεν το Ποιμενάρχην σας, συγχαίρομεν τους ιερείς και το Εκκλησιαστικόν Συμβούλιον, συγχαίρομεν τους τοπικούς άρχοντας και όλους εσάς δια την διάσωσιν και αποκατάστασιν του Ναού τούτου της δόξης Κυρίου, και υψούντες τας Πατριαρχικάς ημών χείρας προς Θεόν δεόμεθα και παρακαλούμεν: "αγίασον, Κύριε, τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του Οίκου Σου"».

 

Μετά το Βελβεντό και πηγαίνοντας προς τα Σέρβια ο Πατριάρχης ευλόγησε τους καρπούς της γης σε οπωρώνα