Ομιλία του Μητροπολίτου Σαράντα Εκκλησιών Ανδρέου κατά τον Εσπερινό της Πανηγύρεως της Ι. Μονής Αγίας Τριάδος Τζαγκαρόλων (19-6-2021)

Ομιλία Σεβ. Μητροπολίτου Σαράντα Εκκλησιών κ. Ανδρέου κατά τον Εσπερινό της Πανηγύρεως της Ι. Μονής Αγίας Τριάδος Τζαγκαρόλων, Σάββατο 19 Ιουνίου 2021

Θεοφιλέστατε ἅγιε Καθηγούμενε τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Πατριαρχικῆς καὶ Σταυροπηγιακῆς Μονῆς τῶν Τζαγκαρόλων, Ἐπίσκοπε Δορυλαίου ἀγαπητέ ἀδελφέ κ. Δαμασκηνέ,

Ἀγαπητοί Πατέρες καὶ Ἀδελφοί,

Εὐλογημένο τῆς Ἐκκλησίας τῶν ὀρθοδόξων πλήρωμα,

Εὐχαριστῶ καρδιακῶς, ἅγιε Δορυλαίου, γιὰ τὸ θερμό Σας καλοσώρισμα καὶ τὸ ὑπερβάλον τῆς ἀγάπης Σας καί, ἐπιτρέψτε μου νὰ πῶ, ὅτι αἰσθάνομαι αὐτὴν τὴν ἀγάπη καὶ τὴν τιμὴ καὶ τὴν φιλαδελφία ἀπὸ τὴν πρώτη στιγμὴ τῆς παρουσίας μου ἐδῶ στὴν περίφημη καὶ περίπυστη Μονὴ τῶν Τζαγκαρόλων.

«Ἑορτὴ γὰρ ἡμῖν καὶ πανήγυρις ἡ σήμερον ἡμέρα. Ὥσπερ γὰρ ἐπὶ τῆς τῶν ὡρῶν καὶ τῶν τρόπων ἐναλλαγῆς ἑτέρα τὴν ἑτέραν διαδέχεται, οὕτω δὴ καὶ ἐπὶ τῆς Ἐκκλησίας ἑορτὴ ἑορτὴν διαδεχομένη, οὕτως ἡμᾶς εἰς ἀλλήλας παραπέμπουσι»[1], λέγει ὁ θεῖος Χρυσόστομος Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως, δηλαδὴ ὅτι, ὅπως ἀκριβῶς ἐναλλάσσονται οἱ ὧρες καὶ οἱ καιροὶ καὶ διαδέχεται τὸ ἕνα γεγονὸς τὸ ἄλλο, ἔτσι καὶ οἱ ἑορτὲς τῆς ἁγίας μας Ἐκκλησίας ἀκολουθοῦν ἡ μία τὴν ἄλλη καὶ κάθε μία ξεχωριστὰ μᾶς εἰσάγει καὶ μᾶς προϊδεάζει γιὰ τὸ νόημα καὶ τὸ περιεχόμενο τῆς ἑπομένης.

ΝΕΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑ: ΑΡΙΣΤΕΙΔΗ ΠΑΝΩΤΗ "ΣΥΝΟΔΙΚΟΝ" - ΤΟΜΟΣ Γ' / ΤΕΥΧΟΣ Β'

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Από τις εκδόσεις «Επτάλοφος» μόλις κυκλοφορήθηκε (2021) το Β' τεύχος του τρίτου τόμου του σπουδαίου έργου του Άρχοντος Μ. Ιερομνήμονος της Μ.τ.Χ.Ε., ιστορικού και καθηγητού Αριστείδη Πανώτη, με τον γενικό τίτλο: «Το Συνοδικόν της εν Ελλάδι Εκκλησίας». 

O πρύτανης των Αρχόντων του Θρόνου, ο οποίος πριν λίγες μέρες συμπλήρωσε τα 90 χρόνια του, θαλερός και δημιουργικός, είναι ίσως η ζώσα εκκλησιαστική ιστορία του 20ου αιώνα! 

Έχει γράψει πλήθος ιστορικών μελετών, αλλά πάμπολλες αναφέρονται σε γεγονότα μείζονος σημασίας, όπως η προσέγγιση Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών επί Πατριάρχου Αθηναγόρου, τα οποία ο ίδιος έζησε, βίωσε από πολύ κοντά. 

Με το «Συνοδικόν» μας προσφέρει την ιστορία της Εκκλησίας της Ελλάδος, "κυρίως ως κλιματίδας του Οικουμενικού Πατριαρχείου". 

Ο Καθηγητής Μ. Γ. Βαρβούνης δίκαια επεσήμανε για τον πρώτο τόμο του «Συνοδικού»: "Είναι ευχής έργον ότι ο κ. Αρ. Πανώτης γνωρίζει τόσο καλά βιβλιογραφία και πηγές, ώστε να μπορεί με νηφαλιότητα και έγκυρο επιστημονικό λόγο να περιγράφει μία περίοδο οπωσδήποτε ταραγμένη, που έχει αφήσει μέχρι σήμερα τα υπολείμματά της στη σύγχρονή μας ελλαδική εκκλησιαστική και πνευματική πραγματικότητα. Και βεβαίως αναδεικνύεται μέσα από τις σελίδες του βιβλίου η αποστολική γραμμή και παράδοση πού συνδέει άρρηκτα την Εκκλησία της Ελλάδος με τη Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία, εις το διηνεκές". 

Το Β' τεύχος του Γ' τόμου αναφέρεται στην «Μεταλωζάνεια» δοκιμασία του Οικουμενικού Πατριαρχείου (1923-1928). 

Οικουμενικός Πατριάρχης Χρύσανθος Α΄ (1768-1834)

Ἠλίας Μογλενίδης

Υποψήφιος Διδάκτωρ του Τομέα Ἱστορίας του Τμήματος Κοινωνικής Θεολογίας και Χριστιανικού Πολιτισμού της Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Χρυσάνθος Α΄ (Μανωλέας) συνιστά μεγάλο κεφάλαιο της Εκκλησιαστικής και Εθνικής Ιστορίας του Γένους των Ελλήνων. Γεννήθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου 1768, στον οικισμό Γραμματικό της Επαρχίας Πέλλας, ο οποίος βρίσκεται στα εκκλησιαστικά όρια της Ιεράς Μητροπόλεως Φλωρίνης, Πρεσπών και Εορδαίας. Πρώτος δάσκαλος του υπήρξε ο θείος του Παπαδάσκαλος Νικόλαος. Συνέχισε τις περαιτέρω σπουδές στις περίφημες σχολές της Έδεσσας, της Νάουσας και της Ραψάνης. Υπήρξε μέλος της αδελφότητας της Ιεράς Μονής Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους. Χειροτονήθηκε ιεροδιάκονος από τον Επίσκοπο Σερβίων και Κοζάνης Θεόφιλο. Έλαβε τον δεύτερο βαθμό της ιερωσύνης από τον Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης Γεράσιμο. Υπηρέτησε στον Ιερό Ναό Υπαπαντής του Κυρίου Θεσσαλονίκης.

ΟΙ ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε' ΣΤΗΝ "ΕΞΑΗΜΕΡΟ" ΚΑΙ ΣΤΑ "ΗΘΙΚΑ" ΤΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥ ΒΑΣΙΛΕΙΟΥ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Διακόσια χρόνια συμπληρώνονται φέτος από την θυσία του εθνοϊερομάρτυρος Γρηγορίου του Ε΄, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως. 

Η προσωπικότητα του ήταν ξεχωριστή και ο βίος του πολυκύμαντος. Ως γνωστόν δύο φορές εξορίστηκε στο Άγιον Όρος και εκεί επιδόθηκε στις προσφιλείς του πνευματικές ασκήσεις και μελέτες. Φιλομόναχος αλλά και διδάσκαλος και πατέρας των μοναχών. 

Ο Γρηγόριος Ε΄ ενδιαφέρθηκε ιδιαίτερα για θέματα παιδείας. Μετέφρασε και εξέδωσε τους «Περί Ιερωσύνης Λόγους» του Ιερού Χρυσοστόμου. Επίσης εξέδωσε στα 1807 στο Πατριαρχικό τυπογραφείο τα «Ηθικά» του Μεγάλου Βασιλείου, εξήγηση των ομιλιών του στη Εξαήμερο και άλλα έργα, όλα σε γλώσσα απλουστευμένη, προκειμένου να γίνεται κατανοητή. 

Παρουσιάζουμε σήμερα την Εξήγηση στην Εξαήμερο και στα Ηθικά, σε μία ανατύπωση του 1863. 

Σε ένα σύντομο σημείωμά του ο Πατριάρχης εξηγεί τους λόγους που τον οδήγησαν στην μετάφραση και έκδοση. 

Παραθέτουμε ενδεικτικό υλικό. 

Εξήγησις των εις την Εξαήμερον ένδεκα ομιλιών και των Ηθικών 

του εν Αγίοις Θεοφόρου Πατρός ημών Βασιλείου του Μεγάλου 

Παραφρασθέντων εις την καθομιλουμένην υπό 

Γρηγορίου του Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως 

του υπέρ του γένους μαρτυρήσαντος 

ανατυπωθέντων δε ήδη επιμελεία και διορθώσει Μάρκου Δ. Σακκορράφου. 

Εν Αθήναις 

Εκ του Τυπογραφείου της Λακωνίας 1863 

"ΤΟΠΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΣΩΠΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ": ΔΙΑΛΕΞΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΙΚΟ ΤΥΠΟΓΡΑΦΕΙΟ (ΒΙΝΤΕΟ)

Το Γενικό Προξενείο της Ελλάδας στην Κωνσταντινούπολη στο πλαίσιο των πολιτιστικών του δράσεων και της προβολής της ιστορικής Συλλογής Σακκουλίδη, η οποία στεγάζεται στο Σισμανόγλειο Μέγαρο, σε συνεργασία με την Εταιρεία Μελέτης της καθ’ Ημάς Ανατολής διοργανώνει κύκλο διαδικτυακών διαλέξεων υπό τον τίτλο «Τόποι και Πρόσωπα της Πόλης» για την πρόσφατη ιστορία του Ελληνισμού της Πόλης. 

Ακαδημαϊκός συντονισμός προγράμματος: Ευαγγελία Αχλάδη, Υπεύθυνη Βιβλιοθήκης Σισμανογλείου Μεγάρου & Σάββας Τσιλένης, Πρόεδρος της Εταιρείας Μελέτης της Καθ’ Ημάς Ανατολής. 

Τρίτη 11 Μαΐου 2021

Πρόγραμμα

- Δημήτρης Σταματόπουλος, Καθηγητής Ιστορίας, Πανεπιστήμιο Μακεδονίας, Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως στη νεοτερικότητα: από την Αυτοκρατορία στον κόσμο των Εθνών Κρατών.

- Λήδα Ιστικοπούλου, Ιστορικός, Οι εκδόσεις του Πατριαρχικού Τυπογραφείου. 

Παραθέτουμε στη συνέχεια το σχετικό βίντεο. 

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΜΑΓΓΙΝΑ: ΟΙ ΜΑΡΤΥΡΙΚΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ

Του Νικολάου Μαγγίνα 

Την δεκάτη Απριλίου τιμάται η μνήμη του Οικουμενικού Πατριάρχου Γρηγορίου του Ε΄ ο οποίος απαγχονίσθηκε στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου στο Φανάρι, στις 10 Απριλίου 1821, ανήμερα του Πάσχα. Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος κάθε χρόνο ανάβει ένα κερί μπροστά στην κλειστή πύλη και βάζει λουλούδια, προσευχόμενος στη μνήμη του αοιδίμου μαρτυρικού προκατόχου του. 

Δυστυχώς διάφοροι Τούρκοι ξεναγοί και όχι μόνο, διαδίδουν ψευδώς, παραπληροφορώντας ότι η κλειστή πύλη ονομάζεται «Πύλη του μίσους» καθώς και ότι δήθεν θα ανοίξει όταν κρεμαστεί εκεί κάποιος Μουσουλμάνος. Πρόκειται για ένα μεγάλο ψέμα και παραμύθι, κάτι που ούτε διανοήθηκαν οι Ορθόδοξοι, ούτε φαντάσθηκαν και φυσικά αντίκειται στο Χριστιανικό πνεύμα. Έχει σκοπό μόνο την δημιουργία τεχνητής έντασης. 

Δεν είναι, λοιπόν, ο Γρηγόριος Ε΄ ο μόνος Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως που απαγχονίσθηκε. Μετά την Άλωση της Πόλης αρκετοί Οικουμενικοί Πατριάρχες που ανήλθαν στο θρόνο ήλθαν αντιμέτωποι με την Οθωμανική Διοίκηση, την «Υψηλή Πύλη». Ορισμένοι απαγχονίσθηκαν, άλλους τους έπνιξαν στη θάλασσα, άλλους τους εξανάγκασαν σε παραίτηση, άλλους τους έστειλαν σε εξορία, άλλοι άφησαν την τελευταία τους πνοή στις φυλακές. Και όλα αυτά μετά από αποφάσεις της Οθωμανικής Διοίκησης. 

Στο σημείωμα αυτό αναφέρουμε συνοπτικά τις περιπτώσεις των Πατριαρχών που απαγχονίσθηκαν ή θανατώθηκαν και δεν είναι και τόσο γνωστές στο ευρύ κοινό, χωρίς να γίνεται λόγος για τη σημαντική πλειάδα των Ιεραρχών, των ιερέων και των μοναχών που απαγχονίσθηκαν ή θανατώθηκαν. 

Ο πρώτος Οικουμενικός Πατριάρχης μετά την Άλωση Γεννάδιος Σχολάριος είναι και ο πρώτος που παραιτείται λόγω διαφωνιών με την Οθωμανική Διοίκηση. 

Ο Ιωάσαφ Ι΄ (1465-1466): Αφού τον ξύρισαν, εκθρονίσθηκε με εντολή του Σουλτάνου. 

Ο Ραφαήλ Ι΄ (1475-1476): Μη δυνάμενος να πληρώσει το επιβαλλόμενο φόρο (πεσκέσι) εκθρονίσθηκε, φυλακίστηκε όπου και μετά ένα χρόνο απεβίωσε. 

Ο Ραφαήλ Β΄ (1603-1607): Με εντολή του Σουλτάνου Αχμέτ Ι΄ εκθρονίσθηκε και εξορίσθηκε και θανατώθηκε κατά φρικτό τρόπο. 

Κύριλλος Ι΄ ο Λούκαρης: Αρκετές φορές ανήλθε και κατήλθε του θρόνου με πρώτη άνοδο το 1612. Στις 20 Ιουνίου 1638 με εντολή του Σαντραζάμη Μπαϊράμ Πασά συνελήφθη και φυλακίσθηκε σε πύργο του Βοσπόρου. Στις 27 Ιουνίου παραδίδεται σε Γενιτσάρους και εκείνοι με ένα πλοιάριο τον πνίγουν στη θάλασσα. 

Μήνυμα του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου για τά 200 χρόνια από του μαρτυρίου του Προκατόχου του Πατριάρχου Γρηγορίου Ε´ (10 Απριλίου 2021)

Μήνυμα τῆς Α.Θ.Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου 

διά τά 200 χρόνια ἀπό τοῦ μαρτυρίου τοῦ Προκατόχου του Πατριάρχου Γρηγορίου Ε´ 

Εἰς τήν μακράν ἀλυσῖδα τῶν Ἀρχιεπισκόπων Κωνσταντινουπόλεως, εἰς τούς ὁποίους ἐνωρίς ἡ Μία, Ἁγία, Καθολική καί Ἀποστολική Ἐκκλησία ἀνέθεσε, πλέον τῶν συνήθων ἐπισκοπικῶν εὐθυνῶν, μείζονας καί καιριωτέρας, ὡς «ζυγόν χρηστόν καί φορτίον ἐλαφρόν», κατά τήν φωνήν τοῦ Κυρίου (πρβλ. Ματθ. ια´, 30), συγκαταριθμοῦνται προσωπικότητες, αἱ ὁποῖαι, αἴρουσαι μετά χαρᾶς καί βαθείας συναισθήσεως τόν σταυρόν τοῦ χρέους, παρέδιδον αὐτόν ἀλληλοδιαδόχως μέ μαρτυρικήν αὐτεπίγνωσιν, συμφώνως καί πρός τάς ἐπιταγάς τῆς καθ᾽ ἕκαστα ἱστορικῆς στιγμῆς. Οὕτως, ἔχομεν Ἁγίους Ἀρχιεπισκόπους καί Οἰκουμενικούς Πατριάρχας, οἱ ὁποῖοι, ἀναλόγως τοῦ χαρίσματός των καί τῶν ἀναγκῶν τοῦ ἐκκλησιαστικοῦ σώματος, ἠνάλωσαν ἑαυτούς εἰς τήν διακονίαν τῆς σωτηρίας τοῦ ποιμνίου των ποικιλοτρόπως καί ἐν παντί, ἀμετακίνητοι εἰς τήν πίστιν καί στερροί εἰς τήν ὁμολογίαν, μέχρι καί αὐτοῦ τούτου τοῦ δι᾽ αἵματος μαρτυρίου, καί τῶν ὁποίων ἡ μνήμη ἀναζωπυρώνει εἰς τήν συνείδησιν τῆς Ἐκκλησίας τήν διαρκῆ παρουσίαν τοῦ Ἁγίου Πνεύματος καί ἐνδυναμώνει τό Ὀρθόδοξον φρόνημα ὅλων μας. 

Μιᾶς τοιαύτης ἐξεχούσης ἱστορικῆς μορφῆς, δηλαδή τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Γρηγορίου τοῦ Ε´, ἡ ἐκκλησιαστική μνήμη, μέ ἀφορμήν τήν συμπλήρωσιν διακοσίων ἐτῶν ἀπό τῆς μαρτυρικῆς ἐπισφραγίσεως τῆς ἁγίας ἀρχιερατικῆς βιοτῆς Του καί τοῦ μαρτυρίου τῶν σύν αὐτῷ, ἐπαναβεβαιώνει καί σήμερον εἰς ὅλους μας ὅτι «Ἰησοῦς Χριστός χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας» (Ἑβρ. ιγ´, 8) καί ἐμφανίζει εἰς τόν κόσμον τήν ἀξίαν τήν ὁποίαν ἔχει διά τήν ἁγίαν καί ἀμώμητον πίστιν τῶν Ὀρθοδόξων, ἡ συνέπεια, τό χρέος καί ἡ σταθερά προσήλωσις ὅλων, καί πρωτίστως τῶν ποιμένων τῆς λογικῆς ποίμνης τοῦ Χριστοῦ, εἰς τήν σωστικήν ἀλήθειαν τοῦ Σταυροῦ καί εἰς τήν βεβαιότητα τῆς Ἀναστάσεως. Αὐτήν τήν εὐλογημένην Σταυροαναστάσιμον διάστασιν τῆς εἰς Χριστόν πίστεως, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, ζῇ καί ἐπαγγέλλεται ἐνσυνειδήτως ἡ ἐν Κωνσταντινουπόλει Ἁγία τοῦ Χριστοῦ Μεγάλη Ἐκκλησία, ἡ κοινή τροφός τῶν Ὀρθοδόξων, μέ ὑπομονήν καί ἐγκαρτέρησιν, μέ κόπον καί θυσίας, μέ ἐλπίδα καί ἀναμονήν, μακράν ἀποκλεισμῶν, ἀκροτήτων, ἐφημέρων στόχων καί ἐγκοσμίου θεωρήσεως τῶν γεγονότων καί τῆς πορείας τῆς ἱστορίας. 

Πασχάλης Βαλσαμίδης: Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821-1921. Εκκλησία-Κλήρος (Βιβλιοκρισία)

Πασχάλης Βαλσαμίδης 

Αναπληρωτής Καθηγητής Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης

ΒΙΒΛΙΟΚΡΙΣΙΑ 

Πανελλήνιον Λεύκωμα Εθνικής Εκατονταετηρίδος 1821-1921. Εκκλησία-Κλήρος, τόμος ΣΤ΄, επανέκδοση, εκδ. Μπαρμπουνάκης, Θεσσαλονίκη 2021, σσ. XIX+246.

Ο συμπαθητικός επετειακός τόμος-λεύκωμα για πρώτη φορά εκδόθηκε από τον Εκδοτικό Οίκο Ιωάννου Χρ. Χατζηϊωάννου με την ευκαιρία του εορτασμού των εκατό χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης του 1821 στην Αθήνα το 1921. Μετά από εκατό χρόνια με τη συμπλήρωση των διακοσίων χρόνων της Ελληνικής Επανάστασης επανεκδόθηκε από τον αγαπητό φίλο και γνωστό εκδότη της Θεσσαλονίκης Χαράλαμπο Μπαρμπουνάκη. Παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την ιστορία του Οικουμενικού Πατριαρχείου, των πρεσβυγενών Πατριαρχείων Αλεξανδρείας, Αντιοχείας και Ιεροσολύμων, για τις Εκκλησίες Ελλάδος, Κύπρου Κρήτης, Δωδεκανήσων, για το Άγιο Όρος και περιέχει αξιόλογα άρθρα, βιογραφικά ανώτερων και κατώτερων κληρικών με πλούσιο και σπάνιο φωτογραφικό υλικό της εποχής.

Τις πρώτες σελίδες του τόμου καταλαμβάνουν τα προλογικά σημειώματα του Μητροπολίτη Διδυμοτείχου, Ορεστιάδος και Σουφλίου Δαμασκηνού (σσ. V-VII) και του καθηγητή Αθανάσιου Αγγελόπουλου του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης (IX-X). Ακολουθεί η εισαγωγή του επιμελητή του τόμου Αν. καθηγητή Πασχάλη Βαλσαμίδη του Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θράκης (XI-XIX).

ΜΙΑ ΞΕΧΩΡΙΣΤΗ ΕΚΔΟΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΜΑΖΙ ΜΕ ΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ "ΤΑ ΝΕΑ"

Σήμερα, Σάββατο 6 Μαρτίου 2021, μαζί με την εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ μια ξεχωριστή έκδοση για τη Μητέρα Εκκλησία: «Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης». 

Το κατεξοχήν κέντρο ενότητας όλων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, μέσα από σπάνιο φωτογραφικό υλικό και ιστορικά στοιχεία. Η οικουμενική αποστολή του και η πολυσχιδής δραστηριότητά του σε παγκόσμιο επίπεδο. Μία ιστορική διαδρομή από την ίδρυσή του μέχρι σήμερα, το Μεγάλο Σχίσμα, η περίοδος της Λατινικής Άλωσης, η οθωμανική κυριαρχία, το Φανάρι, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η δικαιοδοσία του, τα ιερά κειμήλια και οι Πατριαρχικοί Ναοί. Με τη σφραγίδα των Εκδόσεων Μίλητος. 

Το Ορθόδοξο Οικουμενικό Πατριαρχείο της Κωνσταντινούπολης, η Αγία του Χριστού Μεγάλη Εκκλησία είναι η Μητέρα Εκκλησία που περιφρουρεί τη διατήρηση και τη διάδοση της ορθόδοξης πίστης. Το Πατριαρχείο αποτελεί το κατεξοχήν κέντρο ενότητας όλων των αυτοκέφαλων και αυτόνομων Ορθοδόξων Εκκλησιών και είναι το πρώτο στην τάξη από τα τέσσερα πρεσβυγενή Πατριαρχεία της Ορθοδόξου Εκκλησίας (Κωνσταντινουπόλεως, Αλεξανδρείας, Αντιοχείας, Ιεροσολύμων) λόγω της οικουμενικής αποστολής του και της μακραίωνης διακονίας του. 

Το Πατριαρχείο Κωνσταντινουπόλεως ως Πρωτόθρονη Εκκλησία μεταξύ των Αυτοκέφαλων Ορθοδόξων Εκκλησιών αναπτύσσει πολυσχιδή δραστηριότητα ακτινοβολώντας σε παγκόσμιο επίπεδο καθώς ενσκήπτει στα μεγάλα προβλήματα του σύγχρονου ανθρώπου, όπως η προστασία του περιβάλλοντος, η διαπολιτισμική προσέγγιση ενώ, παράλληλα, συντονίζει τον θεολογικό διάλογο μεταξύ της Ορθοδόξου και της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας και των άλλων δογμάτων.

Ιωαννίνων Θεόκλητος: «Η Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως Διακονία ευθύνης και μαρτυρίας»

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης με τον μακαριστό Ιωαννίνων Θεόκλητο (1930-2014)
Φωτ. Αρχείου από την Πατριαρχική επίσκεψη στα Γρεβενά (23-9-2011): Νίκος Μαγγίνας

«Κρίνεται απαραίτητο, στην απαρχή του κειμένου που ακολουθεί, να διευκρινίσουμε ότι η πρόσληψη του μυστηρίου της Εκκλησίας με εκκοσμικευμένα κριτήρια, πέραν του ότι δεν οδηγεί στη βίωση του, παράγει λόγο ατελέσφορο ή λόγο ακοινώνητο και αυτό συνεπάγεται ακαταληψία, δηλαδή αδυναμία απλής κατανοήσεως των εκκκλησιαστικών πραγμάτων και των κατ’ ακολουθίαν προσεγγίσεων του. Η εκκοσμίκευση των εσχάτων, έτσι θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε την απουσία της ποιμαντικής διακονίας μας, αποκλείει την οδό προς την αλήθεια και τη σωτηρία. Αν αυτό θεωρηθεί ανούσιο ή περιττό, τότε τα πάντα έχουν χαθεί και είμεθα επιζήμιοι ως ποιμένες. 

Ίσως έτσι δικαιολογείται η απουσία ενδιαφέροντος και η κόπωση του κοινωνικού σώματος για τα εκκλησιαστικά πράγματα. Τα αναληθή κουράζουν και επειδή εύκολα καθιστούν αυταπόδεικτη την αυτογελοιοποίηση, δίκαια ο λαός δεν αφιερώνει χρόνο, αρκετά πολύτιμο στον καθένα, για αστείες ενασχολήσεις. Μακρηγορούμε, αλλά θεωρούμε ότι η αλήθεια σηματοδοτεί την άρνηση της λήθης για όσα, ακόμη και τώρα, παρότι αυτονόητα, διαστρέφονται ως «α-νόητα»! 

Τι είναι για την Ανατολική Εκκλησία των Οικουμενικών Συνόδων και της Παραδόσεως το Οικουμενικό Πατριαρχείο; Η Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως ή η Νέα Ρώμη είναι ο θεμέλιος λίθος επί του οποίου, μετά τους διωγμούς που εξαπολύοντο από την κοσμική εξουσία της Παλαιάς Ρώμης με την ειδωλολατρική της προσήλωση, καθίσταται η επί του αίματος των Μαρτύρων και των Ομολογητών Αγία Τράπεζα - Καθέδρα επί της οποίας εδράζει η νέα κοσμική εξουσία την ακαινοτόμητο Αλήθεια της Αποκαλύψεως ως βασικό άξονα αναπτύξεως και οικουμενικής Κατηχήσεως. Η Νέα Ρώμη αποδίδει στην Εκκλησία την Οικουμενική Της ευθύνη και απο­στολή. Αυτή δε αναλαμβάνει τη διακονία και, αδιάλειπτα έως σήμερα, λει­τουργεί το μυστήριο της κοσμικής - οικουμενικής Πεντηκοστής. Η Μεγάλη Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως με την επιφάνεια του Παναγίου Πνεύματος, του και Κυρίου της Ιστορίας, ορθοτομεί το λόγο της Αληθείας του Δομήτορά Της ασυμβίβαστα και με ποικίλο κόστος. Οι Οικουμενικές Σύνοδοι, θα μπορούσε να ειπωθεί, είναι Οικουμενικές γιατί η Μεγάλη Εκκλησία σεβάστηκε και ποτέ αυτό το χρέος δε διανοήθηκε να αποστεί. Οικουμενικό Πατριαρχείο και Οικουμενικές Σύνοδοι είναι ο οίνος και ο άρτος για τη συνε­χώς τελούμενη Μεγάλη Λειτουργία της παρουσίας του Αγίου Πνεύματος στην ιστορία του κόσμου, γιατί ο Υιός γιγνώσκεται δια του Πνεύματος και ο Πα­τήρ αποκαλύπτεται δια του Υιού. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, δια των Αγίων και Μεγάλων Συνόδων, κανοναρχεί την επίσκεψη της ζωής της Εκκλησίας δια του Κανονικού Δικαίου, ως του φιλάνθρωπου «νόμου της Χάριτος», ο οποίος καταργεί, ορθοδόξως βιούμενος και ερμηνευόμενος, τη δέσμευση στις ανα­λήψεις και τις νοοτροπίες της Παλαιοδιαθηκικής Τορά. 

Μία πρωτοβουλία του Οικουμενικού Πατριάρχη για την κοινωνική διδασκαλία της Εκκλησίας

Του π. Ηρακλή Φίλιου 

Βαλκανιολόγου, Θεολόγου

Κληρικού της Ι.Μ. Σταγών & Μετεώρων 

Δεν είναι λίγες οι πρωτοβουλίες που έχει αναλάβει η Α.Θ.Π., ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος από τη στιγμή που ο Θεός του εμπιστεύτηκε τον Πατριαρχικό Θρόνο. Μία από αυτές αφορά την πρωτοβουλία του ιδίου να αναθέσει τον Ιούνιο του 2017 σε μία ειδική επιτροπή Θεολόγων την σύνταξη ενός επίσημου κειμένου που θα αναφέρεται στην κοινωνική διδασκαλία της Εκκλησίας, ιδίως όπως αυτή πραγματώνεται στη δικαιοδοσία και διασπορά του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Το κείμενο αυτό σε σφιχταγκάλιασμα με την μακραίωνη παράδοση της Εκκλησίας, έθεσε υπόψη του τα κείμενα και τις αποφάσεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου που πραγματοποιήθηκε στην Κρήτη τον Ιούνιο του 2016. 

Μεταξύ των μελών της θεολογικής επιτροπής είναι ο Αρχιδιάκονος του Οικουμενικού Θρόνου και Θεολογικός Σύμβουλος του Οικουμενικού Πατριάρχη, π. Ιωάννης Χρυσαυγής, ο καθηγητής στο Ινστιτούτο Προχωρημένων Σπουδών στο Πανεπιστήμιο του Notre Dame, David Bentley Hart, ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο του Fordham, Αριστοτέλης Παπανικολάου, ο καθηγητής Θεολογικής Σχολής Τιμίου Σταυρού, Δημήτριος Σκέδρος, ο ομότιμος καθηγητής Κωνσταντίνος Δεληκωσταντής, ο καθηγητής στο Α.Π.Θ. Θεόδωρος Γιάγκου και άλλοι καταξιωμένοι πανεπιστημιακοί. 

Το κείμενο με τον τίτλο ‘’Ὑπέρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς - Το κοινωνικό ήθος της Ορθόδοξης Εκκλησίας’’ (https://www.goarch.org/social-ethos), το οποίο γράφτηκε στην αγγλική και μεταφράστηκε στην ελληνική (καθώς και σε πολλές άλλες γλώσσες), δεν αποτελεί απλά μία έκθεση της κοινωνικής διδασκαλίας της Εκκλησίας, αλλά ‘’προσφέρει τις παραμέτρους και τις κατευθυντήριες αρχές για την κοινωνική αποστολή των Ορθοδόξων Εκκλησιών ενώπιον των προκλήσεων και των προοπτικών του σημερινού κόσμου’’1, όπως σημειώνεται στον πρόλογο του. Και είναι τόσο σημαντικό το εγχείρημα αυτό, αφού ο ίδιος ο Οικουμενικός Πατριάρχης, στη Θρονική Εορτή στο Φανάρι στις 30 Νοεμβρίου 2020, σημείωνε απευθυνόμενος προς την Αντιπροσωπεία της Εκκλησίας της Ρώμης, σχετικά με τα ηθικά και ανθρωπολογικά προβλήματα τα εξής: ‘’Προφανέστατα, δέν ἐπιτρέπεται ἡ ἔκπτωσις τοῦ πλουραλισμού εἰς ἀξιολογικόν μηδενισμόν, ὁ ὁποῖος ἀπειλεῖ μεγάλως τήν κοινωνικήν συνοχήν, νά ὁδηγήσῃ καί εἰς διάσπασιν τῆς χριστιανικῆς ταυτότητος καί διάστασιν εἰς τήν ἐκκλησιαστικήν ζωήν. Δέν εἶναι δυνατόν νά ἀποδεχθῇ ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ «παραλλήλους μονολόγους» καί «συγκατοίκησιν τῶν ἀντιθέτων» εἰς τούς κόλπους της, οὔτε νά προσαρμόσῃ τάς θεοπνεύστους ἠθικάς καί ἀνθρωπολογικάς ἀρχάς της εἰς τάς «ἐναλλακτικάς ἐπιλογάς» τοῦ συγχρόνου ἐκκοσμικευμένου πολιτισμοῦ. Ἡ ἰδία ἡ ζωή τῆς Ἐκκλησίας ἀποτελεῖ ἀκατάλυτον ἀπάντησιν εἰς τά ἐρωτήματα τῆς ἀνθρωπολογίας καί τοῦ ἤθους’’2. 

ΓΙΑ ΤΗΝ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΚΗ ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ

Φωτογραφία Αρχείου: Ν. Μαγγίνας

Φανάρι ἀειλαμπές 

Νεκτάριος Ν. Θᾶνος 

Πρωτοψάλτης Ι. Μ. Νικοπόλεως καὶ Πρεβέζης 

Μ.Α. Λειτουργικῆς Θεολογίας

Εἶναι γεγονὸς πὼς ὅσοι αἰσθάνονται Ῥωμηοί, εἴτε γνωρίζουν τὴ σημασία τῆς λέξης αὐτῆς εἴτε ὄχι, αἰσθάνονται ὅτι ἡ καρδιὰ τοῦ Γένους μας χτυπᾶ στὴν Κωνσταντινούπολη. Δὲν ἀναφέρομαι σὲ κάποιο νοσταλγικὸ συναίσθημα σχετικὸ μὲ τὸν ἔνδοξο βυζαντινισμό μας, ποὺ θὰ ἔλεγε καὶ ὁ ποιητής, ἀλλὰ σὲ μιὰ σχέση σχεδὸν κρυπτογραφημένη στὴν ἁλυσίδα τοῦ ἐθνικοῦ καὶ προσωπικοῦ μας DNA. 

Πολλά, ἄπειρα μπορεῖ νὰ πεῖ κάποιος γιὰ τὴν Πόλη, γιὰ τὸ παρελθόν, γιὰ τὸ παρόν, γιὰ τὸ μέλλον. Λόγῳ τῆς ψαλτικῆς μου ἰδιότητος, καὶ κυρίως διότι ἡ σχέση μου μὲ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὰ ἱερὰ γράμματα γεννήθηκε στὸ ἀναλόγιο τοῦ μικροῦ ὀρεινοῦ χωριοῦ ποὺ γεννήθηκα καὶ μεγάλωσα, θὰ ἤθελα νὰ σταθῶ σὲ κάποιες συνιστῶσες τῆς θείας λατρείας, ὅπως αὐτὴ τελεσιουργεῖται στὸν Πάνσεπτο Πατριαρχικὸ Ναό. Δὲν θὰ σταθῶ σ’ αὐτὸν καθαυτὸν τὸν λειτουργικὸ τύπο, ἀλλὰ θὰ ἐπιχειρήσω νὰ διεισδύσω πίσω ἀπ᾿ αὐτόν, φτάνοντας στὶς ἀρχές, στὴν γεννήτρια αὐτοῦ ποὺ θαυμάζουμε, ποὺ ἀκοῦμε, ποὺ «γευόμεθα» ὁσάκις ἐκκλησιαζόμαστε ἐκεῖ ἢ παρακολουθοῦμε μέσῳ τηλεοπτικῶν μεταδόσεων. 

Τὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο καὶ οἱ φορεῖς του (ὁ Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης καὶ οἱ περὶ αὐτόν) σεβόμενοι τὴν Ἱστορία, τιμοῦν τὸ χθές, ὡς ῥίζα τοῦ σήμερον καὶ ὡς τροφὴ τοῦ αὔριον. Δὲν κραυγάζουν νεοελληνικῷ τῷ τρόπῳ: «Μετὰ ἀπὸ μένα, ἂς γίνει ὅ,τι θέλει.», ἀλλὰ μαθητεύουν στὴν Ἱστορία, προκειμένου νὰ ἐξαγάγουν τὸ βέλτιστο δυνατόν, γιὰ νὰ μνησθοῦμε καὶ τοῦ Χαλκηδόνος Μελίτωνος.

Η ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ Ε' ΣΤΟΝ ΕΠΙΣΚΟΠΟ ΣΑΛΩΝΩΝ ΗΣΑΪΑ (28 Δεκ. 1820)

«Τῷ Ἐπισκόπῳ Σαλώνων. 

Θεοφιλέστατε Ἐπίσκοπε καὶ ἀδελφὲ Ἡσαΐα. 

Ἀμφοτέρας τὰς τιμίας ἐπιστολὰς διὰ τοῦ ἀγαθοῦ πατριώτου καπετάνιου Φοῦντα Γαλαξειδιώτου, ἀσφαλῶς ἐδεξάμην καὶ τοὺς ἐν αὐταῖς τιμίων σου λόγων ἔγνων. Ἐχεμυθείας ἀδελφέ, μεγίστη χρεία καὶ προφύλαξις περὶ πᾶν διάβημα, οἱ γὰρ χρόνοι πονηροὶ εἰσὶ καὶ ἐν ταῖς φιλοπατριώταις ἔστι καὶ μοχθηρῶν ζύμη, ἀφ’ ἧς, ὡς ψωραλέου προβάτου, φυλάττεσθε. Κακὸν γὰρ πολλοὶ μηχανῶνται διὰ τὸ τῆς φιλοπατρίας ἔγκλημα.

Διὰ τὴν ἀγαθὴν ἐξελέξω μερίδα, κοινολογῶν καὶ ἐμπιστευομένοις πατριώταις, τὰ ἐχεμυθείας δεόμενα. 

Οἱ Γαλαξειδιῶται, οἷς συνεχῶς ἐπιστέλλεις μοι, πεφροντισμένως ἐνεργοῦσι, καὶ ἀφ’ ὧν ἔγνων ἀδύνατον ἀντὶ παντὸς τιμίου οὐδ’ ἐλάχιστον λόγος ἕρκος ὀδόντων φυγεῖν. Οὐ μόνον τὰ σὰ, ἀλλὰ καὶ τῶν ἐν Μωρέᾳ ἀδελφῶν γράμματα κομίζουσίν μοι. 

Ἡ τοῦ Παπανδρέου πρᾶξις πατριωτικὴ μὲν τοῖς γιγνώσκουσι τὰ μύχια, κατακρίνουσι δὲ οἱ μὴ εἰδότες τὸν ἄνδρα. Κρύφα ὑπερασπίζου αὐτόν, ἐν φανερῷ δὲ ἄγνοιαν ὑποκρίνου, ἔστι δ’ ὅτε καὶ ἐπίκρινε τοῖς θεοσεβέσιν ἀδελφοῖς καὶ ἀλλοφύλοις, ἰδίᾳ πράϋνον τὸν Βεζύρην λόγοις καὶ ὑποσχέσεσιν, ἀλλὰ μὴ παραδοθήτω εἰς λέοντος στόμα. 

Ἄσπασαι σὺν ταῖς ἐμαῖς εὐχαῖς τοὺς ἀνδρείους ἀδελφούς, προτρέπων εἰς κρυψίνοιαν διὰ τὸν φόβον τῶν Ἰουδαίων. Ἀνδρωθήτωσαν ὥσπερ λέοντες καὶ ἡ εὐλογία τοῦ Κυρίου κρατυνεῖ αὐτούς, ἐγγύς δέ ἐστι τὸ τοῦ Σωτῆρος Πάσχα. 

Αἱ εὐχαὶ τῆς ἐμῆς μετριότητος ἐπὶ τῆς κεφαλῆς σου, ἀδελφέ μου Ἡσαΐα. Γεώργει ἀκαμάτως καὶ ὄλβια γεώργια δώσει σοι ὁ Πανύψιστος. 

Κωνσταντινουπόλει, 28 Δεκ. 1820 

† Γρηγόριος

Ο ΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΥ ΓΙΑΝΝΗΣ ΚΤΙΣΤΑΚΙΣ ΕΞΕΛΕΓΗ ΔΙΚΑΣΤΗΣ ΣΤΟ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΑΝΘΡΩΠΙΝΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ

Όταν ο Γιάννης Κτιστάκις παρέδωσε στον Οικουμενικό Πατριάρχη
τον τίτλο ιδιοκτησίας του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου (30-11-2010) 
Φωτ. Αρχείου: Νίκος Μαγγίνας 

Ο διακεκριμένος αναπληρωτής καθηγητής στη Νομική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, Ιωάννης Κτιστάκις, είναι ο νέος Έλληνας δικαστής στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ). 

Ο νέος Έλληνας δικαστής από το 2009 είχε αναλάβει επικεφαλής των νομικών συμβούλων του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Έχει κερδίσει 53 υποθέσεις ενώπιον του ΕΔΔΑ (Στρασβούργο), ανάμεσα στις οποίες η ομόφωνη απόφαση του 2008, που δικαίωσε το Οικουμενικό Πατριαρχείο έναντι της Τουρκίας σχετικά με το ιστορικό κτίριο του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου και το δικαίωμα ιδιοκτησίας του Πατριαρχείου. Σε εκτέλεση της απόφασης η Άγκυρα παρέδωσε τον τίτλο ιδιοκτησίας του κτιρίου του Ορφανοτροφείου. 

Ο Ιωάννης Κτιστάκις δίδαξε στο Πανεπιστήμιο του Βοσπόρου στην Κωνσταντινούπολη, ενώ τα τελευταία χρόνια η Άγκυρα του απαγόρευσε την είσοδο στην Τουρκία. Επίσης, τον περασμένο Αύγουστο, με νομική συμβουλή του, κατατέθηκαν από Τούρκο δικηγόρο, εκ μέρους Τούρκων πολιτών και προσωπικοτήτων, προσφυγές στο Συμβούλιο Επικρατείας της Τουρκίας για ακύρωση των αποφάσεων του Ταγίπ Ερντογάν να μετατρέψει σε τεμένη την Αγία Σοφία και την Μονή της Χώρας στην Κωνσταντινούπολη.

Ο Γιάννης Κτιστάκις και ο Τζεμ Σοφούογλου, δικηγόροι του Οικουμενικού Πατριαρχείου 
παραλαμβάνουν τον τίτλο ιδιοκτησίας του Ορφανοτροφείου της Πριγκήπου (29-11-2010)
Φωτ. Αρχείου: Νίκος Μαγγίνας 

Η εκλογή του Ιωάννη Κτιστάκι ως δικαστή στο ΕΔΑΔ έγινε με μεγάλη πλειοψηφία -145 ψήφοι - από την Κοινοβουλευτική Συνέλευση του Συμβουλίου της Ευρώπης (ΚΣΣΕ) σε διαδικτυακή, λόγω του COVID 19, συνεδρίαση.  

Στην ανακοίνωση της ΚΣΣΕ σημειώνεται: “Ο κ. Κτιστάκις, αφού έλαβε την απόλυτη πλειοψηφία των ψήφων, εκλέγεται δικαστής του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για θητεία εννέα ετών, η οποία αρχίζει το αργότερο τρεις μήνες μετά την εκλογή του”.

Ο ΝΕΟΜΑΡΤΥΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ Ο ΕΝ ΙΩΑΝΝΙΝΟΙΣ ΚΑΙ ΤΟ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

O νεομάρτυρας άγιος Γεώργιος ο εξ Iωαννίνων
και το μαρτύριό του, λαϊκή εικόνα του 19ου αι.
Μουσείο Μπενάκη 

Αρχιμανδρίτου Μιχαήλ Χαρ. Σταθάκη 

«1838: Ιανουαρίου: 17: κάποιος νέος εις Ιωάννινα Γεώργιος τούνομα, εσυκοφαντήθη από τους Τούρκους Ιωαννίνων, ότι άλλαξε την θρησκείαν του, και έγινεν Τούρκος, και τον επήγαν εις τον Κατήν, και εις τον Βεζήρ Μουσταφά Πασάν, και τον εξέταξαν, και επαίδευσαν αυτόν πολλά, τέλος δεν εκατεπίσθη να γίνει τούρκος, εστάθη σταθερός, και δεν άλλαξε την χριστιανοσύνην του: τον εκρέμασαν, εις το Κουραμαργιό, ημέρας δύω κρεμασμένος, και τον εξεκρέμασαν και τον έθαψαν εις την Μητρόπολιν τη: 19: γεναρίου, και έγινεν μάρτυρας και κάμνει θαύματα εις τους μετά πίστεως προσερχομένους και είναι αληθέστατον, ο οποίος άγιος, είχε την συμβίαν του, και ένα παιδίον 15 ημερών και ευρίσκονται ζώντες εις Ιωάννινα». 

Έτσι απλά, πολύ απλά, περιγράφει ένας μοναχός από την Ιερά Μονή Ελεούσης Νήσου Ιωαννίνων, σ’ ένα φύλλο του Μεγάλου Ωρολογίου, το μαρτύριο του αγίου Γεωργίου του νέου, του εν Ιωαννίνοις. Περιγράφει τα γεγονότα τόσο απλά, όσο απλή ήταν και η ζωή του Γεωργίου. Ένα νεαρό παιδί, μόλις είκοσι οκτώ ετών, ιπποκόμος στο επάγγελμα, μόλις που είχε νυμφευθεί τη σύζυγό του Ελένη και είχε αποκτήσει μαζί της και ένα γιό, τον οποίο τον βάπτισε λίγες ημέρες πριν το μαρτυρικό του τέλος. 

Η ζωή του αγίου και το μαρτύριό του είναι σε όλους γνωστά και ιδιαιτέρως στους φιλαγίους χριστιανούς. 

Στην Ακολουθία του Αγίου "συντεθείσα υπό φιλοχρίστου Ιωαννίτου" (Εν Κερκύρα 1866) σημειώνεται στο Συναξάρι ότι: "Ο Αρχιερατεύων τότε εν Ιωαννίνοις κύριος Ιωακείμ ο από Δρυϊνουπόλεως, (ο εν υστέροις από Κυζίκου ευκλεώς Πατριαρχεύσας) απήλθεν εις τον Μεχκεμέν κατ' εκείνην την εσπέραν, και ωμίλησε τα δέοντα, αποδείξας διά λόγων ισχυρών και αναντιρρήτων την αθωώτητα του Γεωργίου, εντεύθεν δε απήλθεν και εις την διοίκησιν, και είπεν όσα έδει, αλλ' οι λόγοι του ουδέν ίσχυσαν, καί τοι βάσιμοι όντες και αληθείς". 

Το σώμα του Αγίου έμεινε κρεμασμένο μέχρι τις 19 Ιανουαρίου "και κατ' αυτήν εδωρήθη το νεκρόν αυτού σώμα, παρά του διοικητού Μουσταφά Πασά Βεζύρη, εις τον ρηθέντα Μητροπολίτην άγιον Ιωαννίνων κύριον Ιωακείμ, όπερ μετακομισθέν εις την εκκλησίαν του Αγίου Αθανασίου της Μητροπόλεως Ιωαννίνων, ετάφη εκτός του Ιερού Βήματος εν τω αριστερώ μέρει μετά μεγάλης συνδρομής των χριστιανών, και μετά της ανηκούσης παρατάξεως παντός του ιερατικού κλήρου".

Η ΕΠΙΘΕΤΙΚΗ ΕΙΣΠΗΔΗΣΗ ΤΩΝ ΡΩΣΩΝ ΣΤΙΣ ΕΠΑΡΧΙΕΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΘΡΟΝΟΥ ΣΤΗΝ ΤΟΥΡΚΙΑ

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Η εισπήδηση της Ρωσικής Εκκλησίας στις Μητροπόλεις του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Τουρκία, είναι πέρα ως πέρα επιθετική! 

Με αφορμή τις εορτές του Δωδεκαημέρου το Πατριαρχείο Μόσχας φρόντισε να …αλωνίσει στην Τουρκία και σε μία καταφανή επίδειξη ισχύος δημοσίευσε τις αντικανονικές δράσεις του στο site του Τμήματος Εξωτερικών Εκκλησιαστικών Σχέσεων, που ενορχηστρώνει, όπως φαίνεται, την όλη εισπήδηση. Η είδηση υπάρχει και στο επίσημο site του Πατριαρχείου Μόσχας. 

Η λογική είναι αυτή της εκδικήσεως. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο πρέπει να πληρώσει το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο με κάθε τρόπο, σε όλη την οικουμένη! 

Η εισπήδηση των Ρώσων στις επαρχίες του Οικουμενικού Θρόνου στην Τουρκία συνιστούν, φυσικά, μεγάλη πρόκληση που αποκαλύπτει τις διαθέσεις τους. Είχαν από πάντα τέτοιες τάσεις, αλλά τώρα έχουν ως άλλοθι το Ουκρανικό για να διατρανώσουν την παρουσία τους πάση τη κτίσει. Τα πάντα έγιναν με την «ευλογία του Αγιωτάτου Πατριάρχου Μόσχας», ο οποίος φέρει και ακέραιη την ευθύνη για την εκκλησιολογική εκτροπή. 

Το πολύ ενδιαφέρον είναι ότι ταξίδεψαν ιερείς από την Ρωσία για να λειτουργήσουν για λίγους πιστούς στην Τουρκία, ώστε αυτοί να μην πάνε στις εκκλησίες του Οικουμενικού Πατριαρχείου που έχουν μεριμνήσει και κάνουν ακολουθίες και τους σλαβόφωνους. 

Στην πραγματικότητα η κίνηση αυτή είχε ως σκοπό την άγρα και την παραπλάνηση σλαβόφωνων πιστών, προκειμένου να δημιουργηθούν προβλήματα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και η Ρωσία να βάλει …πόδι όπου μπορεί. 

Σύμφωνα, λοιπόν, με το ΥΠΕΞ της Ρωσικής Εκκλησίας: 

«Στις 7 Ιανουαρίου 2021 τελέσθηκε στο παρεκκλήσι των Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης στη θερινή κατοικία του Γενικού Προξενείου της Ρωσίας στην Κωνσταντινούπολη η Χριστουγεννιάτικη Θεία Λειτουργία. Μετά το πέρας της Θείας Μυσταγωγίας ο πατήρ Γεώργιος ανέγνωσε το Χριστουγεννιάτικο Μήνυμα του Αγιωτάτου Πατριάρχη Μόσχας και Πασών των Ρωσσιών Κυρίλλου και στη συνέχεια απηύθυνε χαιρετιστήριο λόγο στο εκκλησίασμα». 

Θυμίζουμε, για την ιστορία, ότι στις 6 Ιουλίου 2009, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος (που πραγματοποιούσε τότε την ειρηνική επίσκεψή του στο Οικουμενικό Πατριαρχείο) τέλεσαν τον Αγιασμό των θυρανοιξίων του μικρού παρεκκλησίου, το οποίο βρίσκεται εντός του θερέτρου του Ρωσικού Προξενείου (στον Βαθυρύακα). Μάλιστα, μετά το πέρας της Θείας Λειτουργίας ο Πατριάρχης Μόσχας τόνισε: "Τα θυρανοίξια του ναού αυτού σήμερα είναι ένα ιστορικό γεγονός, διότι το γεγονός αυτό συνέπεσε με την συνάντηση των δύο Πατριαρχών, πράγμα που δείχνει την βαθιά εν Χριστώ ενότητα και την κοινή ποιμαντική φροντίδα για τον λαό". 

Παραθέτουμε σχετικές φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα. 

ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΧΑΤΖΟΠΟΥΛΟΣ: ΣΥΜΒΟΛΙΣΜΟΙ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΟ

Δρ Αντώνιος Χατζόπουλος 

Άρχων Ιερομνήμων της Μ.τ.Χ.Ε. 

Οι πλούσιοι εκκλησιαστικοί συμβολισμοί που υπάρχουν στην υμνογραφία, στις εικόνες, στις τοιχογραφίες των Ναών, στα ιερά σκεύη και τα άμφια, αλλά και σε όλα τα τεκταινόμενα στις ιερές Ακολουθίες –όταν τελούνται ευλαβώς με βάση τις υπάρχουσες τυπικές διατάξεις -ουδόλως είναι κενός τύπος, αλλά τύποι και τρόποι που μας οδηγούν στην κατανόηση της Λατρείας. Με αφορμή το Δωδεκαήμερο που διανύουμε καταθέτω βραχέως ορισμένες σκέψεις για ορισμένα εξ αυτών. Το άγιο Δωδεκαήμερο αποτελεί μοναδικό φαινόμενο στον κύκλο του εορτολογίου, καθώς έχουμε τρείς δεσποτικές Εορτές, τα Χριστούγεννα, την Περιτομή του Χριστού και τα Θεοφάνεια. Το νέο έτος ξεκίνησε με την Δεσποτική εορτή της Περιτομής και την μνήμη του δημοφιλούς Αγίου Βασιλείου. Ο Μ. Βασίλειος είναι εκ των Αγίων που έχουν το προνόμιο να τιμώνται την ίδια ημέρα με τον Ιησού Χριστό. Ο σοφός ιερός υμνωδός ενώνει συμβολικά τις δύο εορτές και ανακράζει: «Ὁ τῶν ὅλων Κύριος, περιτομὴν ὑπομένει, καὶ βροτῶν τὰ πταίσματα, ὡς ἀγαθὸς περιτέμνει δίδωσι τὴν σωτηρίαν σήμερον κόσμῳ χαίρει δὲ ἐν τοῖς ὑψίστοις καὶ ὁ τοῦ Κτίστου, Ἱεράρχης καὶ φωσφόρος, ὁ θεῖος μύστης Χριστοῦ Βασίλειος». Περιτέμνει ο Χριστός τα πταίσματα των θνητών και δίνει την σωτηρίαν, χαίρεται και για τούτο ο του Κτίστου Θεού Ιεράρχης και μύστης του Χριστού Βασίλειος. Στην υμνογραφία πολλές φορές τα άψυχα ενδύονται ψυχή ο Άδης βοά, η κτίσις αγάλλεται και χαίρει, οι ουρανοί επαγάλλονται, ο ήλιος και η σελήνη υμνούν τον Κύριο, κ.ά. Στους ύμνους της επικειμένης εορτής των Φώτων παρατηρούμε εξαιρετικό πλούτο συμβολισμών. Σε έναν από αυτούς ο Ιορδάνης ποταμός μιλά και δρα ως άνθρωπος και απορεί για την τιμή που του επεφύλαξε ο Χριστός να βαπτιστεί στα νερά του. Έτσι σύμφωνα με τον υμνωδό (Ιδιόμ. Α’ Ώρας) κατά την στιγμή της Βαπτίσεως, «αγιάζεται των υδάτων η φύσις», ο ποταμός Ιορδάνης «ρήγνυται», διασπά δηλ την συνοχή του βλέποντας τον Δεσπότη στα νερά του, «Δεσπότην ορών ρυπτόμενον», σταματά το ρεύμα δηλ την ροή των υδάτων του «των ιδίων ναμάτων επέχει το ρεύμα» και ως ζων οργανισμός θαυμάζει τα μεγαλεία του Θεού: ο υμνογράφος ερωτά τον Ιορδάνη (Δοξαστικό της Έκτης Ώρας) για τον λόγο της αναχαίτισης των υδάτων του «Τι αναχαιτίζεις σου τα ύδατα ω Ιορδάνη; .. και ου προβαίνεις την κατά φύσιν πορείαν;» και ο ποταμός απαντά έκπληκτος καθώς ήταν συνηθισμένος να δέχεται τους απλούς ανθρώπους στις όχθες του προκειμένου να καθαρίσουν τα καθημερινά τους σκεύη: «Εξίσταμαι και φρίττω την άκραν συγκατάβασιν, ουκ είωθα τον καθαρόν αποπλύνειν αλλά τα ρερυπωμένα σκεύη εκκαθάρειν». Τα παραπάνω έχουν ως σκοπό να προβάλλουν τον συν-εορτασμό της φύσης και των στοιχείων της με τον πιστό, την μύηση στο μυστήριο, αλλά από την άλλη επιβεβαιώνουν το «όπου γαρ βούλεται Θεός νικάται φύσεως τάξις». (Άγ. Ιωάννης Χρυσόστομος). 

Η ΡΩΣΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΝΕΙ ΤΗΝ ΘΕΩΡΙΑ "ΠΡΩΤΟΣ ΑΝΕΥ ΙΣΩΝ"

Συλλείτουργο Προκαθημένων στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας (Ιούνιος 2016)

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Οι εν Ελλάδι «παραδοσιακοί» συσχετίζουν το Ουκρανικό Αυτοκέφαλο με μια «νέα Εκκλησιολογία του Φαναρίου», όπως την χαρακτηρίζουν, η οποία θέλει τον Οικουμενικό Πατριάρχη «πρώτο άνευ ίσων». Την χαρακτηρίζουν, μάλιστα, «οικουμενιστική θεωρία» (sic). 

Αυτό δεν είναι, φυσικά, εφεύρημα των εν Ελλάδι αντιπατριαρχικών. Αυτοί εγκολπώνονται την θεωρία που ανέπτυξε η Μόσχα και αναπαράγεται συνεχώς από τους εκπροσώπους της Ρωσικής Εκκλησίας: από τον …πολύ Βολοκολάμσκ Ιλαρίωνα, μέχρι – πρόσφατα – από τον …λίγο Πρύτανη της Θεολογικής Ακαδημίας του Κιέβου, Επίσκοπο Μπιλογορόντκας Σίλβεστρο, ο οποίος μας είπε: «Οι εκπρόσωποι του Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως σήμερα καθοδηγούνται από την διδασκαλία περί του ειδικού καθεστώτος και των δικαιωμάτων του Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως. Μεταξύ των οπαδών αυτής της διδασκαλίας μπορεί κανείς να ονομάσει, για παράδειγμα, τον Μητροπολίτη Ιωάννη Ζηζιούλα και τον Αρχιεπίσκοπο Ελπιδοφόρο (Λαμπρινιάδη)». 

Όμως, ο Γέρων Περγάμου έχει ξεκαθαρίσει την θέση του: «Τὸ πρωτεῖο (στὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία) μπορεῖ νὰ ἀσκηθεῖ μόνο στὸ πλαίσιο τῆς συνοδικότητος κατὰ τὸ γράμμα καὶ τὸ πνεῦμα τοῦ 34ου Κανόνος τῶν Ἀποστόλων, τὸν ὁποῖο ἤδη ἐξετάσαμε. Ἡ Σύνοδος δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει συμβουλευτικό, ἀλλὰ ἀποφασιστικὸ χαρακτῆρα στὴ λήψη τῶν ἀποφάσεων. Ὁ πρῶτος εἶναι ἐκφραστὴς τῆς ὁμοφωνίας (ἢ τῆς πλειοψηφίας) τῆς Συνόδου του» (Περιοδικὸν Θεολογία, τόμ. 80, 2009, σ. 41). 

Σε ποιο κείμενό του - ας μας το υποδείξουν οι Ρώσοι – αναπτύσσει την «θεωρία» περί του Οικουμενικού Πατριάρχου ως «πρώτου άνευ ίσων»; 

Το κείμενο του Αρχιεπισκόπου Αμερικής Ελπιδοφόρου Primus sine paribus, αποτελεί απάντηση στο περί πρωτείου κείμενο του Πατριαρχείου Μόσχας, που είδε το φως της δημοσιότητας στις 26-12-2013, με τίτλο «Position of the Moscow Patriarchate on the problem of primacy in the Universal Church». 

Για το κείμενο αυτό ο Βολοκολάμσκ Ιλαρίων είχε πει: «Ελπίζω ότι πρόκειται απλώς δια προσωπική γνώμη του Σεβασμιωτάτου Προύσης κ. Ελπιδοφόρου και όχι δια κοινή θέση της Ιεραρχίας της Εκκλησίας της Κωνσταντινουπόλεως». Είχε δίκιο. Το κείμενο αυτό δεν έχει περιβληθεί συνοδικό κύρος, διότι, άλλωστε, δεν το χρειάζεται. Αποτυπώνει μια πραγματικότητα, που έχει να κάνει με το πρωτεύθυνον του Οικουμενικού θρόνου. 

Ο Αμερικής Ελπιδοφόρος είναι σαφής: «τὸ πρόσωπον τοῦ ἐκάστοτε Ἀρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως, ὁ ὁποῖος, ὡς ἀρχιερεὺς εἶναι μὲν πρῶτος «μεταξὺ ἴσων», ὡς Κωνσταντινουπόλεως, ὅμως, καὶ συνεπῶς ὡς Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης, εἶναι πρῶτος δίχως ἴσον (primussineparibus)». Αυτό δεν σημαίνει «παπική» εξουσία, όπως διατείνονται οι Ρώσοι και οι εν Ελλάδι θιασώτες τους, αλλά άσκηση των κανονικών προνομίων του Οικουμενικού Θρόνου, ως πρώτου τη τάξει Θρόνου της Ορθοδοξίας. 

Θυμόμαστε ότι ο Μόσχας Κύριλλος είχε εγείρει θέμα στις Προσυνοδικές Διασκέψεις της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου της Ορθοδοξίας, για το αν ο Οικουμενικός Πατριάρχης κατά το Συλλείτουργο των Προκαθημένων θα καθίσει στο σύνθρονο, πράγμα που του δίνει μια «υπεροχή». Και ο Οικουμενικός Πατριάρχης είπε ότι στο σύνθρονο θα μπει η εικόνα του Χριστού. Ο Μόσχας Κύριλλος δεν πήγε τελικά στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, αλλά ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος τήρησε αυτό που είχε πει. Στο σύνθρονο η εικόνα του Δεσπότου Χριστού. 

Μ.Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ: ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΟ ΣΕΠΤΟ ΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ

Φωτογραφία: Νίκος Μαγγίνας

Μ.Γ. ΒΑΡΒΟΥΝΗΣ 

Καθηγητής Λαογραφίας Δημοκρίτειο Πανεπιστήμιο Θράκης 

Άρχων Προστάτης των Γραμμάτων της Α.Μ.τ.Χ.Ε. 

Αποκλεισμένος τα φετινά Χριστούγεννα στο σπίτι από τον φόβο του κορονοϊού και την κακή πρακτική της μη τήρησης των υπεσχημένων μέτρων, παρακολούθησα τη θεία λειτουργία των Χριστουγέννων από την τηλεόραση και επέλεξα, όπως και το Πάσχα, να συμμετάσχω ηλεκτρονικά και εν τέλει νοητικά στην χριστουγεννιάτικη λειτουργία που τελέσθηκε στο Φανάρι, στον πάνσεπτο ιερό ναό του αγίου Γεωργίου του τροπαιοφόρου, όπου στο μυστήριο των μυστηρίων προεξήρχε η ΑΘΠ ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, ενώ συλλειτούργησαν οι μητροπολίτες Μύρων Χρυσόστομος, Ικονίου Θεόληπτος, Καλλιουπόλεως και Μαδύτου Στέφανος και Κυδωνιών Αθηναγόρας. 

Την Πατριαρχική Απόδειξη για την εορτή των Χριστουγέννων, μεστή νοημάτων και με ουσιαστική ελπίδα για τον εμπερίστατο άνθρωπο, χωρίς κανενός είδους αποδείξεις και δήθεν επιστημονικούς λογαριασμούς – άγευστους και επιστήμης και θεολογίας - ανέγνωσε κατά την τάξη ο Αρχιγραμματέας της Αγίας και Ιεράς Συνόδου, αρχιμανδρίτης Ιωακείμ, ενώ εκκλησιάστηκαν Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας, η Γενική Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη, κα Γεωργία Σουλτανοπούλου, ο Γενικός Πρόξενος της Ουκρανίας στην Πόλη, κ. Oleksandr Gaman με συνεργάτες του, καθώς και πιστοί από την Πόλη, τηρουμένων, πραγματικά, ουσιαστικά και όχι μόνο στα λόγια, των μέτρων προφύλαξης από την πανδημία. 

Ήταν μια πραγματική χριστουγεννιάτικη μυσταγωγία, μεγαλοπρεπής μέσα στην ιεροπρεπή της λιτότητα. Λειτουργική παρουσία μιας Εκκλησίας που δεν φανατίζεται και δεν φλυαρεί, που δεν πληγώνεται από την πολυλογία και την πολυκεφαλία της, αλλά η οποία εξαρχής αντιμετώπισε την πανδημία της Covid-19 ως αυτό που πράγματι είναι, από πνευματική άποψη: ένα επιτίμιο από το Θεό απέναντι στον αυτοθεωρούμενο ως πανίσχυρο, μέσα στο τρωτό τεχνολογικό του περίβλημα – άνθρωπο, ένα επιτίμιο που πρέπει να μας οδηγήσει σε μετάνοια και αυτοσυναίσθηση. Άλλωστε δεκαετίες τώρα το Οικουμενικό Πατριαρχείο μιλάει για την ανάγκη σεβασμού του φυσικού περιβάλλοντος, για το αμάρτημα που διαπράττει ο άνθρωπος καταστρέφοντας το έξοχο δημιούργημα του Θεού, και για την ανάγκη στροφής της ανθρωπότητας και πνευματικότερης αντιμετώπισης των σχέσεών μας με τη φύση και τον κόσμο. 

Οικουμενικός Πατριάρχης: Τελείως ανυπόστατα και υποβολιμαία είναι όσα διαδίδονται περί «παπικών αξιώσεων» του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της ημών Μετριότητος

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας

Φωτογραφίες: Νίκος Μαγγίνας

"Τελείως ανυπόστατα και υποβολιμαία είναι όσα διαδίδονται διά μέσου διαφόρων sites περί «παπικών αξιώσεων» του Οικουμενικού Πατριαρχείου και της ημών Μετριότητος. Επαναλαμβάνομεν επ᾽ αυτού μόνον τα όσα λέγει ο μακαριστός Μητροπολίτης Καισαρείας Καλλίνικος Δελικάνης: «Η κηδεμονική πρόνοια και αντίληψις της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας παρεμβαινούσης – ποί μεν αυτεπαγγέλτως και ως εκ καθήκοντος, ποί δε κατ᾽ επίκλησιν των ενδιαφερομένων – και παρεχούσης την αποτελεσματικήν αυτής συμβολήν προς διαίτησιν και επίλυσιν διαφορών αναφυεισών μεταξύ των αγίων του Θεού Εκκλησιών ... ουδέποτε και ουδαμού βραδύνει ή ελλείπει». Αυτή είναι η ευθύνη μας. Αυτή είναι η παρακαταθήκη μας. Το μαρτυρούν γεγονότα και έγγραφα. Δεν έχομεν δικαίωμα να την απαρνηθούμε! Πάντα τα περί άλλων προθέσεων και καταστάσεων θρυλούμενα είναι fake news", τόνισε η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, στην ομιλία του, μετά την Θεία Λειτουργία, στην οποία χοροστάτησε, σήμερα, Δευτέρα, 14 Δεκεμβρίου 2020,  με την ευκαιρία της χθεσινής εορτής, με το Ιουλιανό ημερόλογιο, του Αγίου Αποστόλου Ανδρέου του Πρωτοκλήτου, στο φερώνυμο πανηγυρίζον Βατοπαιδινό Μετόχι στον Γαλατα, που έχει παραχωρηθεί για τις λειτουργικές ανάγκες της Σλαβόφωνης Κοινότητος της Πόλεως.