ΟΙ ΠΡΕΣΒΕΙΣ ΠΕΡΙ ΤΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ - ΜΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΕ ΕΝΤΟΝΑ ΣΥΜΒΟΛΙΚΟ ΧΑΡΑΚΤΗΡΑ

Η παρουσία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου συγκέντρωσε γύρω του επί το αυτό στο Πρέσοβ της Σλοβακίας μετά το τέλος της Θ.Λειτουργίας τους Πρέσβεις Ελλάδος Νικόλαο Κανέλλο, Τουρκίας Gülhan Ulutekin, Κύπρου Μάριο Κουντουρίδη και Βουλγαρίας Margarita Ganeva, υπό το βλέμμα της ιεράς ξυνωρίδος των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου. Φωτογραφία με έντονα συμ- βολικό χαρακτήρα. (Φωτ./Λεζ.: Νίκος Μαγγίνας)

Το ανώτατο παράσημο της Δημοκρατίας της Σλοβακίας απονεμήθηκε στον Οικουμενικό Πατριάρχη

Σλοβακία, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα 

Με το ανώτατο παράσημο της Δημοκρατίας της Σλοβακίας τιμήθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, από τον Πρόεδρο της Σλοβακίας Ivan Gasparovic. 

Κατά την τελετή η οποία πραγματοποιήθηκε στο Προεδρικό Μέγαρο στην Μπρατισλάβα, απονεμήθηκε στον Πατριάρχη Βαρθολομαίο από τον Πρόεδρο της χώρας, η ανώτατη κρατική διάκριση «του Τάγματος του διπλού Σταυρού» για την προσφορά του στην αλληλοκατανόηση μεταξύ των λαών του κόσμου, όπως αναφέρει το σχετικό δίπλωμα. 

Ο Πρόεδρος επεσήμανε τους ισχυρούς δεσμούς Οικουμενικού Πατριαρχείου και Σλοβακίας στο πλαίσιο των 1150 χρόνων από την αποστολή των Ισαποστόλων Κυρίλλου και Μεθοδίου από τον άγιο Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως Φώτιο τον Μέγα στη Μεγάλη Μοραβία. Επίσης αναφέρθηκε στους ακατάλυτους δεσμούς και στην ευγνωμοσύνη της χώρας του προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΠΑΝΟΡΘΟΔΟΞΗ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ MIKULCICE ΤΗΣ ΤΣΕΧΙΑΣ

Χαιρετισμός 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

πρός τόν Τσεχικόν Λαόν 

μετά τό Πέρας τῆς Θείας Λειτουργίας 

ἐν τῷ Ἀρχαιολογικῷ Χώρῳ Mikulčice 

(25 Μαΐου 2013) 

Ἱερώτατοι Ἀδελφοί, 

Ἐξοχώτατοι καί Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρχῶν, 

Ἐντιμότατοι Περιφερειάρχαι, 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Χριστός Ἀνέστη! 

Ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός, ὁ διά τῆς Ἀναστάσεώς Του καταργήσας "τήν φθοράν καί τόν θάνατον", μᾶς ὁδηγεῖ καθημερινῶς "ἐξ ἀπιστίας εἰς πίστιν" "ἀθυμίας τήν κατήφειαν λύων", μᾶς παρέχει τύπον καί ὑπογραμμόν τῆς νέας βιοτῆς καί πολιτείας, τῆς κατά τό ἱερόν εὐαγγέλιόν Του, διά νά ἑορτάζωμεν καθ᾿ ἡμέραν "Πάσχα τό τερπνόν[...]Πάσχα λύτρον λύπης" καί νά ἀκούωμεν καί ἡμεῖς τῆς διά τῶν Μυρoφόρων Γυναικῶν θείας προτροπῆς "κηρύξατε Ἀποστόλοις". 

Εἶναι ὄντως ἰδιαιτέρα ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νά εὑρισκώμεθα σήμερον "ἐν τῇ τῆς Ἀναστάσεως ἡμέρᾳ", "λαμπρυνόμενοι τῇ πανηγύρει καί περιπτυσσόμενοι ἀλλήλους", εἰς τόν ἱερόν αὐτόν χῶρον, ὅπου ἔζησαν καί προσηυχήθησαν καί ἤρξαντο ἱερᾶς ἀ π ο σ τ ο λ ῆ ς , π ο ρ ε ί α ς, κ η ρ ύ γ μ α τ ο ς καί δ ρ α σ τ η ρ ι ό τ η τ ο ς ἀνεξιτήλου οἱ Ἅγιοι Ἰσαπόστολοι, Θεσσαλονικεῖς τήν καταγωγήν, Κύριλλος καί Μεθόδιος. 

Τούς Ἁγίους ἀπέστειλεν εἰς Μοραβίαν τό ἑδρεῦον ἐν Κωνσταντινουπόλει Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ὁ ἐν Ἁγίοις Πατριάρχης Φώτιος ὁ Μέγας, κατόπιν παρακλητικοῦ αἰτήματος τοῦ Ἁγίου Βασιλέως τῶν προγόνων σας Ραστισλάβου, διά νά εὐαγγελισθοῦν εἰς τόν λαόν σας, τήν "Ὁδόν, τήν Ἀλήθειαν καί τήν Ζωήν" (πρβλ. Ἰωάν. ιδ΄ 6), δηλαδή τήν Χριστιανικήν πίστιν, καί μάλιστα τήν ᾽Ο ρ θ ό δ ο ξ ο ν. 

Δοξάζομεν τόν Κυριάρχην τοῦ παντός Κύριον καί Θεόν ἡμῶν Ἰησοῦν Χριστόν, ὁ Ὁποῖος ἐν τῇ ἀγάπῃ καί τῇ εὐσπλαγχνίᾳ Αὐτοῦ ἀξιώνει ἡμᾶς ὡς Ἐκκλησίαν τῆς Κωνσταντινουπόλεως νά π ο ρ ε υ ώ μ ε θ α συνεχῶς πρός τούς ἐγγύς καί τούς μακράν διά νά εὐαγγελιζώμεθα πάντοτε καί μόνον ἀ γ α θ ά: τήν εἰρήνην, τήν εὐδοκίαν, τήν εὐημερίαν τῆς ἀνθρωπότητος καί τοῦ κόσμου, πάντοτε, ἐπαναλαμβάνομεν, ἐν ἀ γ ά π ῃ πρός πάντας, στοιχοῦντες τῷ προστάγματι ᾧ Ἐκεῖνος ἐνετείλατο ἡμῖν: "Πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν" (Ματθ. κη΄ 19-20). 

Ἡ παρουσία, λοιπόν, ἡμῶν ἐνταῦθα ὡς δ ι α χ ρ ο ν ι κ ο ῦ ἀποστολέως τῶν Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, αὐτήν τήν ἔ ν ν ο ι α ν περικλείει. Τήν διαρκῆ π ο ρ ε ί α ν πρός τόν κόσμον καί τόν συνάνθρωπον, τόν ἀγαπῶντα καί τόν μισοῦντα ἡμᾶς· τόν ε ὐ α γ γ ε λ ι σ μ ό ν τοῦ Ἀγαθοῦ· τήν μ α θ η τ ε ί α ν ἑαυτῶν καί ἀλλήλων· καί, τέλος, τήν ἀ γ ά π η ν, ἡ ὁποία ὑπερβαίνει διά τοῦ Πάθους τοῦ Κυρίου καταστάσεις καί πάθη ἀνθρώπινα καί σ φ ρ α γ ί ζ ε ι τήν ἀλήθειαν, ἡ ὁποία ὑπέρ πάντα καί πάντοτε νικᾷ, διότι εἶναι Αὐτός ὁ Χριστός. 

Ἤλθομεν, λοιπόν, ἐνταῦθα σήμερον ἵνα "ἐν συμβόλοις" μεταφέρωμεν τό ἄ ρ ω μ α, τήν ε ὐ ω δ ί α ν καί τό π ν ε ῦ μ α τῆς Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως εἰς τήν Χώραν καί τόν εὐσεβῆ καί γενναῖον Τσεχικόν λαόν, ὁ ὁποῖος πανθομολογουμένως τήν θεωρεῖ ὡς πνευματικήν του μ η τ έ ρ α καί π α τ ρ ί δ α. 

Ἤλθομεν διά νά ἀνανεώσωμεν εἰς τήν μνήμην τήν οἰκοδομητικήν γ ν ω ρ ι μ ί α ν μετά τοῦ λαοῦ τῆς Τσεχίας καί νά εὐφρανθῶμεν πνευματικῶς, καθώς εὑρισκόμεθα εἰς μίαν Χώραν συμμέτοχον, μετά τήν λῆξιν τῆς ἀ π ο σ τ ο λ ῆ ς τῶν δύο Ἁγίων, ἐπί δέκα καί πλέον αἰῶνας, τοῦ χριστιανικοῦ π ο λ ι τ ι σ μ ο ῦ καί ἡ ὁποία Χώρα διετήρησε μέχρι σήμερον, ἔστω καί ὑπό δυσχερεῖς συνθήκας, τό "μικρόν λῆμμα", τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν, καί τό ηὔξησε καί τό κατεπλούτισε, καί σήμερον ἀνθεῖ καί συνεχίζει τήν π ρ ο σ φ ο ρ ά ν πρός τούς ἐγγύς καί τούς μακράν. Διετήρησεν ἀκόμη τήν Ὀρθόδοξον λατρευτικήν καί μυστικήν παράδοσιν, ἐναντίαν εἰς τό ἐκκοσμικευμένον, τό ἀτομοκεντρικόν καί οὑμανιστικόν πνεῦμα τῆς συγχρόνου καί ἄλλων ἐποχῶν. 

Ἰδιαιτέρως χαιρόμεθα, ὁμοῦ μετά τῶν πρεσβευτῶν ὅλων μας πρός τόν Κύριον Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου καί πάσης τῆς ἐ κ κ λ η σ ί α ς, διαπιστοῦντες ὅτι σεῖς ὅλοι, οἱ Τσέχοι ἀδελφοί μας, σέβεσθε καί ἀνακαλύπτετε συνεχῶς τάς ρ ί ζ α ς τῆς πνευματικότητός σας, ἀναζητεῖτε τόν Θεόν καί νοσταλγεῖτε τήν ἀληθινήν πίστιν εἰς Αὐτόν, τήν πνευματικήν παραμυθίαν καί εἰρήνην· ζητεῖτε νά ψηλαφήσητε "σαρκός τήν πρόσληψιν" καί "πνεύματος τήν φύσιν", δηλαδή τήν θ ε α ν θ ρ ω π ί ν η ν παρουσίαν καί ἀποστολήν τοῦ ἀνθρώπου ἐπί τῆς γῆς, μέχρις ὅτου ἀναβοήσῃ ὁ Κύριός μου καί ὁ Θεός μου, Ἰησοῦς Χριστός ὁ χθές καί σήμερον ὁ αὐτός καί εἰς τούς αἰῶνας. 

Μέ τήν βεβαιότητα καί τήν πίστιν ταύτην εὑρισκόμεθα "πρόσωπον πρός πρόσωπον" μαζί σας, διά νά συμπανηγυρίσωμεν καί τιμήσωμεν ἀπό κοινοῦ τούς Ἁγίους μας, τήν κ ο ι ν ή ν ταύτην κληρονομίαν, ἐν πίστει, ἐν ἀγάπῃ, ἐν ὁμονοίᾳ, ἐν θεανθρωπίνῳ ἀναλογισμῷ τῶν ἐπιτελεσθέντων διά τῆς Χάριτος τοῦ Κυρίου καί τῆς ε ὐ θ ύ ν η ς ὅλων ἡμῶν, πολιτικῶν καί πνευματικῶν ἡγετῶν, ἀλλά καί πάντων τῶν κυττάρων τῆς εὐλογημένης αὐτῆς κοινωνίας τῆς Τσεχίας. 

Καί θά ἠθέλομεν νά ἐπισημάνωμεν εἰς τό σημεῖον τοῦτο ὅτι ἱερά σ τ ο χ ο θ ε σ ί α καί κατά Χάριν σ κ ο π ο θ ε σ ί α τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ὑπῆρξε πάντοτε καί συνεχίζεται: Τό Φ ῶ ς τοῦ Χριστοῦ καί τοῦ Εὐαγγελίου Του, ἡ ἐνίσχυσις τῆς Ὀρθοδόξου καί Χριστινιακῆς μ α ρ τ υ ρί α ς, ἡ ἔργοις καί λόγοις ἐ ξ α γ γ ε λ ί α τῆς ἀποκαλυφθείσης θείας ἀληθείας, ἡ ἐν εὐσεβείᾳ καί ἁγιότητι δ ι α τ ή ρ η σ ι ς πάντων ὅσων παρέλαβε καί μετέδωκεν εἰς τούς ὑπό τήν πνευματικήν καί μή αὐτοῦ ἐπιστασίαν καί μέριμναν λαούς, καί ἡ σ ω τ η ρ ί α τῶν πιστῶν. 

Ὁ σ τ ό χ ο ς αὐτός ἐπετεύχθη, ὡς μαρτυρεῖται καί ἐκ τοῦ ἔργου τῆς ἀποστολῆς εἰς τά Χώρας τῶν Σλαύων τῶν δύο ἀσήμων μοναχῶν τότε, σήμερον ὅμως τιμωμένων Ἰσαποστόλων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, καί τοῦ ἀποτελέσματος τοῦ ἔ ρ γ ο υ εὐαγγελισμοῦ αὐτῶν, τοῦ διακωμωδήσαντος τό ψεῦδος καί κηρύξαντος τήν ἀλήθειαν. Τά περισσότερα ἀνθρώπινα ἔργα, ὡς μαρτυρεῖ ἡ ἀψευδής ἱστορία, γίνονται καί λησμονοῦνται· προγραμματίζονται καί δέν ἐφαρμόζονται· ἐνεργοῦνται ἀλλά δέν λαμβάνουν σάρκα καί ὀστᾶ· πολλάκις οὐδόλως καταγράφονται, ἀλλά ὡς "ἔπεα πτερόεντα", δέν δ ι α μ έ ν ο υ ν καί δέν π α ρ α μ έ ν ο υ ν , δέν "ποιοῦν μ ο ν ή ν" ἐν Χριστῷ, διά νά μείνουν καί ἐν τῇ μ ν ή μ ῃ τῶν γενεῶν. 

Ἡ π ο ρ ε ί α τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου καί εἰς τάς εὐλογημένας ταύτας Χώρας τοῦ Σλαβικοῦ κόσμου ἐπέτυχε διότι δέν ἐ π ε δ ί ω κ ε ν οὔτε δόξας, οὔτε τιμάς, μήτε ἰδίαν προβολήν, μήτε ἐ θ ν ο φ υ λ ε τ ι κ ά ς τάσεις κατακτήσεως τοῦ ὑλικοῦ "θησαυροῦ" τῶν λαῶν τούτων, ἀλλά μόνον τήν πνευματικήν ἀ ν ά π λ α σ ι ν τοῦ ἀνθρώπου, τήν ἀ ν α γ έ ν ν η σ ί ν του. 

Καί ἀπεδείχθη ἡ Ἐκκλησία τῆς Κωνστατινουπόλεως ἐμπειρικῶς καί διαχρονικῶς μία πνευματική μ ή τ ρ α, ἡ ὁποία συνεχῶς ἀ ν α γ ε ν ν ᾷ ὅσους προστρέχουν εἰς αὐτήν καί τούς εἰσάγει εἰς μίαν καινήν ζ ω ή ν, τῆς ὁποίας τ έ ρ μ α δέν εἶναι ἡ ἀνθρωπίνη βιολογική ἐν τῇ νεότητι δύναμις καί ἐν συνεχείᾳ γεροντική ἐξασθένησις καί ἀδυναμία ἀλλά ἡ αἰώνιος καί ἄφθαρτος βασιλεία τοῦ Θεοῦ, καταυγαζομένη ὑπό τοῦ ἀφθάρτου Φωτός τῆς Ἀναστάσεώς Του, ἔνθα θά ζῶμεν, κατά τό Ἔλεος καί τήν Κρίσιν Του καί πάντοτε "κατά τά ἔργα ἡμῶν", σύν πᾶσι τοῖς Ἁγίοις, ἀπολαμβάνοντες τό κ ά λ λ ο ς τοῦ Προσώπου τοῦ Κυρίου. 

Αὐτοί εἶναι οἱ λόγοι διά τούς ὁποίους τό ἔργον τῶν Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου εἶχεν ἀ π ο τ έ λ ε σ μ α καί μένει ἀ ν ε ξ ί τ η λ ο ν καί π α ρ α μ ό ν ι μ ο ν· ἀνεξίτηλον εἰς τάς ψυχάς, παραμόνιμον δέ ἐν τῇ Θεανθρωπίνῃ πορείᾳ τοῦ συνανθρώπου καί τοῦ κόσμου. 

Ἡ μέχρι τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος π ο ρ ε ί α καί ἀ π ο σ τ ο λ ή, λοιπόν, τῆς Ὀρθοδόξου ἡμῶν Ἐκκλησίας, ἡ ὁποία εἶναι ἀληθῶς τό μυστικόν Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, καί ὡς ἰδιαιτέρα καί αὐτοτελής Θεανθρωπίνη Παρουσία, μέ τούς ἰδικούς της πνευματικούς νόμους, εἶναι ἡ μ ε τ ά γ γ ι σ ι ς τῆς θείας ἐνεργείας εἰς τούς πιστούς καί διά τῆς χαλινώσεως τῶν αἰσθήσεων ἐκ τοῦ "κακοῦ νοός" καί καθάρσεως ἀπό τῶν παθῶν ε ἴ σ ο δ ο ς τοῦ ἀνθρώπου εἰς τήν ἀληθινήν ἐλευθερίαν, ἡ ὁποία εἶναι π α ρ α μ ο ν ή ἐν τῷ Θεῷ (Ἅγιος Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης). 

Ἐκτός ὅμως ἀπό τό δ ῶ ρ ο ν τῆς Ὀρθοδόξου Πίστεως οἱ δύο Ἅγιοι ἐκόμισαν, συμφώνως πρός τό βαθύτατα ο ἰ κ ο υ μ ε ν ι κ ό ν πνεῦμα καί τήν π α ρ ά δ ο σ ι ν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλως, καί τό δ ῶ ρ ο ν τῆς γλώσσης πρός τούς σλαβικούς λαούς. Τό δῶρον τοῦτο δέν ἦτο μόνον τό ἀ λ φ ά β η τ ο ν, ὡς διατείνονται πολλοί ἱστορικοί, ἀλλά ἡ δημιουργία -ἐν "χρησιμοποιήσει" ἀσφαλῶς τοῦ ἐννοιολογικοῦ πλούτου τῆς ἑλληνικῆς- μιᾶς νέας γραπτῆς γ λ ώ σ σ η ς , δυναμένης νά ἀποδώσῃ τόν ἐννοιολογικόν πλοῦτον τοῦ Εὐαγγελίου. 

Τό δ ῶ ρ ο ν τοῦτο τῆς χορηγηθείσης γλώσσης ἔχει ἀ ξ ί α ν ἀνωτέραν τῆς φθορᾶς τοῦ χρόνου, διότι ἔθεσε τόν λαόν σας τοῦτον καί τούς εὐαγγελισθέντας ἐν γένει λαούς εἰς τήν χορείαν τῶν πεπολιτισμένων λαῶν τῆς οἰκουμένης. Μεταφράζοντες τά λειτουργικά, ἐκκλησιαστικά καί θεολογικά Πατερικά ἔργα οἱ Ἅγιοι Κύριλλος καί Μεθόδιος, ἐκ τῆς ἑλληνικῆς, ἐδημιούργησαν μέγαν ἀριθμόν νέων λέξεων καί ἀφῃρημένων οὐσιαστικῶν καί μάλιστα συνθέτων, μή προϋπαρχόντων εἰς τήν μέχρι τότε γνωστήν σλαβικήν γλῶσσαν. Ἡ γλῶσσα αὕτη, γνωστή ὡς ἐ κ κ λ η σ ι α σ τ ι κ ή σ λ α β ι κ ή, κατέλιπεν ἀνεξίτηλον τήν σ φ ρ α γ ῖ δ α της ὄχι μόνον εἰς τάς ἐπί μέρους γλώσσας τῶν σλαβικῶν λαῶν ἀλλ᾿ εἰς ὅλον τόν πολιτισμόν των, κυρίως διότι ἀπετέλεσε τήν β ά σ ι ν διά τήν δημιουργίαν ἑνός α ὐ τ ο τ ε λ ο ῦ ς σλαβικοῦ πνευματικοῦ πολιτισμοῦ. 

Τέλος, ἡ σημερινή κ ο ι ν ω ν ί α καί προσευχητική δέησις ὅλων μας, ἐπιβεβαιώνει ὄχι ἁπλῶς μίαν συμβολικήν ἀ ν ά μ ν η σ ι ν τοῦ ἔργου τῶν δύο ἐκ Κωνσταντινουπόλεως ἀποσταλέντων ἀδελφῶν Ἰσαποστόλων, ἀλλά καί τό κοινόν μας ἰ δ ε ῶ δ ε ς, τήν κοινήν π η γ ή ν τῆς πνευματικῆς μας ζωῆς καί τό ν ό η μ α τῆς ἀνθρωπίνης καί ἐπιγείου ἱστορίας μας, ἡ ὁποία βεβαίως "ὡς ὄναρ παρέρχεται", παραμένει ὅμως ὄχι δι᾿ αὐτήν ταύτην τήν ἱστορίαν ἀλλά διά τήν ζ ω ή ν, δηλαδή τήν κ λ ῆ σ ι ν καί τόν π ρ ο ο ρ ι σ μ ό ν ὅλων μας, λαῶν, ἐθνῶν, πιστῶν καί ἀπίστων. Καί ἡ κλῆσις καί ὁ προορισμός μας εἶναι ἡ ἀγάπη πρός πάντας, ἡ εἰρήνη μέ τόν ἑαυτόν μας καί μέ τούς ἄλλους, ἡ εὐδοκία ἐν ἀνθρώποις καί ἡ ἑνότης κατά τό πρότυπον τῆς Ἁγίας Τριάδος, ἤ σώματος καί ψυχῆς, ὥστε νά ἁγιάζωμεν καί νά καταξιῶμεν τήν ζωήν μας διά τῆς Χάριτος καί μόνον τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τό Ὁποῖον ἐκίνει καί τάς πράξεις καί τά νοήματα τῶν δύο Ἁγίων καί τό Ὁποῖον 1150 ἔτη μετά ζῇ καί θά ζῇ καί θά κυβερνᾷ τήν Ἐκκλησίαν, τήν ἀνθρωπότητα, τόν κόσμον. 

Ἡ ἑορταζομένη ἐπέτειος παρακινεῖ ὅλους μας καί τάς Ἐκκλησίας μας νά ἀ φ υ π ν ί σ ω μ ε ν ἀκόμη περισσότερον τό ζῆλον τῆς μελέτης τῶν μεγάλων προσωπικοτήτων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, γεννητόρων πνευματικῶν τοῦ Τσεχικοῦ καί τοῦ Σλοβακικοῦ λαοῦ, ὄχι ἁπλῶς ὡς τοπικῶν Ἁγίων, ἀλλά καί ὡς προστατῶν τῆς Εὐρώπης καί ὡς κορυφαίων μορφῶν τοῦ χριστιανικοῦ κόσμου, μέ οἰκουμενικήν ἐμβέλειαν καί ἀποστολήν. 

Ἐξοχώτατοι, Ἀδελφοί, Πατέρες καί Τέκνα ἐν Χριστῷ, 

Ὁ π ν ε υ μ α τ ι κ ό ς ἡγέτης, οἷοι ὑπῆρξαν οἱ Κύριλλος καί Μεθόδιος, ἐάν ὑπελόγιζε τήν ὑλικήν δύναμιν τῶν ὀλίγων πνευματικῶν του τέκνων καί τήν συνέκρινε μέ τήν ὑλικήν δύναμιν κρατῶν, κοινωνιῶν καί λαῶν ὁλοκλήρων, ἀσφαλῶς θά ἐδίσταζε νά ἀντιταχθῇ διά τῶν τριακοσίων τοῦ Λεωνίδου κατά τῶν μυριάδων τοῦ Ξέρξου. 

Ἀλλ᾿ ἡ πάλη ἡμῶν δέν εἶναι πρός αἷμα καί σάρκα, ὡς πρός τά ὁποῖα ὑπερισχύει ὁ ἀ ν τ ί π α λ ο ς, ἀλλά πρός τούς κοσμοκράτορας τοῦ σκότους τοῦ αἰῶνος τούτου· ὄχι μόνον καί κυρίως πρός τούς ἐν τῇ γῇ ἀλλά πρός τά πνευματικά τῆς πονηρίας ἐν τοῖς ἐπουρανίοις (πρβλ. Ἐφεσ.ς΄,12-13). 

Τά πνευματικά ταῦτα τῆς πονηρίας, παρ᾿ ὅσον καί ἄν ὑποστηρίζωνται ἐν τῇ γῇ, εἰς οὐδέν ἰσχύουν κατά τῆς ἀ λ η θ ε ί α ς, διά τήν ὁποίαν καί ὑπέρ τῆς ὁποίας μ ά χ ε τ α ι ὁ Ἀρχηγός τῶν Ὀρθοδόξων.

"Στῆτε οὖν περιζωσάμενοι τήν ὀσφύν ὑμῶν ἐν ἀληθείᾳ" (Ἐφεσ. ς΄,14) καί αὐτό ἀρκεῖ διά νά ν ι κ ή σ η τ ε, ἀδελφοί καί τέκνα προσφιλῆ. Διότι "ὑπέρ πάντα ν ι κ ᾷ ἡ ἀ λ ή θ ε ι α" (Α´ Ἔσδρ. γ΄,12). 

Αὐτό εἶναι τό μ ή ν υ μ ά μας καί τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου μετά 1150 ἔτη ἀπό τῆς κλήσεώς σας κλήσει ἁγίᾳ. Αὐτή εἶναι ἡ παράκλησις καί προτροπή μας ὡς Πατριάρχου καί ὡς ἐκπροσώπου τῆς εὐαγγελισάσης ὑμᾶς εἰς Χριστόν Ἐκκλησίας. Αὐτή εἶναι ἡ κληρονομία σας, ἡ πορεία σας, τό μέλλον σας. Ἡ ἐν ἀληθείᾳ καί ἀγάπῃ καί ἑνότητι ἀτελεύτητος, μέχρι τῆς συνετελείας τοῦ αἰῶνος, πορεία σας.

Καί μή λησμονῆτε ὅτι: Εἶναι ἀδύνατον ἡ σ ά ρ ξ τῶν ἀλλοτρίων, ἡ φρονοῦσα κατά τοῦ κυριαρχοῦντος ἐν ἡμῖν Πνεύματος, νά κατανοήσῃ τά νοήματά σας, ἀλλά καί εἶναι ἀδύνατον ἡμεῖς οἱ πνευματικοί νά προσχωρήσωμεν εἰς τό στρατόπεδον τῶν "σαρκικῶν" κατά τό φρόνημα. Ὁ δ ι ά λ ο γ ο ς μετ᾿ αὐτῶν, τῶν "σαρκικῶν", εἶναι διάλογος κωφῶν καί ἀλλογλώσσων καί ἡ συνεννόησις ἀδύνατος. Καί ἡ πορεία μας ἐν διαλόγῳ, ὅπου καί ἄν εὑρισκώμεθα, καί ὁ σκοπός της εἶναι ἡ σαγήνευσις τῶν συγγενῶν ἐκείνων ψυχῶν, γεγεννημένων ἐκ τοῦ Πνεύματος αἱ ὁποῖαι ἑλκύονται ἀπό τήν ἀλήθειαν καί ἀπωθοῦνται πολλάκις ἀπό τήν "καισαροποίησιν" τῆς Ἐκκλησίας, ἠθελημένως ἤ ἀθελήτως. 

Οἱ ἡγέται, οἱ ἐμφορούμενοι ἀπό τήν "ζωώδη" ἐπιθυμίαν τῆς ἐπικρατήσεως, εἶναι ἀδύνατον νά συνεννοηθοῦν μαζί μας. 

Ἡ ἰδική μας ἐσωτερική σ κ ο π ο θ ε σ ί α συνιστᾷ ἀπόκλισιν ἐπικίνδυνον διά τούς κατόχους τῆς ἐξουσίας τοῦ κόσμου τούτου, ἰδίᾳ δέ τούς κατόχους τῆς ἀπολύτου θρησκευτικῆς ἐξουσίας. 

Ἡ μ α ρ τ υ ρ ί α καί τά μ α ρ τ ύ ρ ι α ἐδῶ τῶν Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου ὁμιλοῦν περί τούτου εὐγλώττως. Δέν ἠφανίσθησαν, δέν ἐλησμονήθησαν, δέν τά διέγραψεν οὔτε τά παρέγραψεν ἡ ἱστορία. Διότι εἶναι ἔ ρ γ α ἀληθείας καί διά τοῦτο καί ὑπάρχουν, καί ζοῦν καί τιμῶνται καί ἐκτιμῶνται καί θά ὑπάρχουν. Καί ἐφ᾿ ὅσον αὐτά δέν ἐξαφανίζονται στρουθοκαμηλικῶς ἤ αὐτοβούλως ἤ διά τῆς δράσεως τῶν δυνάμεων τῆς ἱστορίας τοῦ κόσμου τούτου ἐνεργοποιοῦνται οἱ ἐνοχλούμενοι ἀπό τήν περί τοῦ οὐρανίου κόσμου μ α ρ τ υ ρ ί α ν των καί προσπαθοῦν νά ἀποδείξουν "πεποιθάσθωσαν ἐπί τόν Θεόν, ρυσάσθω νῦν αὐτούς, εἰ θέλει αὐτούς" (πρβλ. Ματθ. κζ΄,43). 

Ἤλπιζον καί ἐλπίζουν, βεβαίως, οἱ ἄνθρωποι ἐν τῷ σκοτίζοντι αὐτούς ψυχικῷ πάθει ὅτι "θά ταφῇ ἡ ἀλήθεια" καί τοιουτοτρόπως θά δικαιωθῇ ἡ ἄποψις αὐτῶν περί τῆς ὀρθότητος τῶν ἐπιλογῶν αὐτῶν, ὑπό "δοράν λύκου ἤ λέοντος ἤ τινος τῶν τοιούτων" συμπεριφερόμενοι καί προσποιούμενοι "ἄκακον καί φιλάδελφον ἀρνίον" λησμονοῦντες ὅτι Ἀνέστη Χριστός, ὡς μόνος κραταιός καί δυνατός, τοῦ Ὁποίου εἶδον καί οἱ πρόγονοί σας, βλέπετε σεῖς καί ἡμεῖς καί οἱ πάντες "τήν πλευράν, ἔνθεν ἐξῆλθε τό αἷμα, τό ὕδωρ, τό βάπτισμα· καί τήν πληγήν ἐξ ἧς ἰάθη τό μέγα τραῦμα, ὁ ἄνθρωπος" καί ὅτι "Πάσχα ἱερόν ἡμῖν καί σήμερον ἀναδέδεικται· Πάσχα καινόν, ἅγιον· Πάσχα πανσεβάσμιον ἡμῖν ἀνέτειλε·...Πάσχα πάντας ἁγιάζον πιστούς". Ἡμεῖς ὅμως δέν λησμονοῦμεν ὅτι ἐπλάσθημεν ἵνα τοῦ Πάσχα τούτου "τρυφήσωμεν πάντες" καί ἀναβοῶμεν Χριστός Ἀνέστη! καί καλοῦμεν ἅπαντας: μείνατε ἐν Αὐτῷ πάντοτε, οἱ κληρονόμοι τῆς πολιτείας καί τοῦ ἔργου Κυρίλλου καί Μεθοδίου, ὡς συγκληρονόμοι τῆς δόξης, τῆς ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ. Ἀμήν.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗ ΚΑΤΑ ΤΗΝ "ΝΥΚΤΑ ΤΩΝ ΕΚΚΛΗΣΙΩΝ" ΣΤΟ BRNO ΤΗΣ ΤΣΕΧΙΑΣ

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

ἐπί τῇ Ἐνάρξει τῆς Ἀγρυπνίας τῆς "Νυκτός τῶν Ἐκκλησιῶν" 

ἐν τῷ Ὀρθοδόξῳ Ναῷ Ἁγίου Wenceslav Brno 

(24 Μαΐου 2013) 

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Μπρνό καί Ὀλομούτς κύριε Συμεών, Τοποτηρητά τοῦ Θρόνου τῆς Ἁγιωτάτης Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας Τσεχίας καί Σλοβακίας, 

Ἱερώτατοι ἐκπρόσωποι τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, 

Ἐντιμότατε κύριε Michal Hašek, Περιφερειάρχα τῆς περιοχῆς Νοτίου Μοραβίας, 

Ἐντιμότατε κύριε Roman Onderka, Δήμαρχε Brno, 

Ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Χριστός Ἀνέστη! 

Ἐν δοξολογίᾳ τοῦ παναγίου Ὀνόματος τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν, τελοῦμεν σήμερον ἐν συμπροσευχῇ, ἐν ἑνί πνεύματι καί μιᾷ καρδίᾳ, ὁρῶντες "θυσίαν τετελειωμένην" τό ἔργον τῶν Ἁγίων Ἰσαποστόλων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, τήν ἀγρυπνίαν ταύτην εἰς μνήμην καί τιμήν των καί εἰς ἀναγνώρισιν καί εὐγνώμονα ἀξιολόγησιν τῆς ἀποστολῆς αὐτῶν ἐκ Κωνσταντινουπόλεως, παρά τῶν τότε Πατριάρχου καί Αὐτοκράτορος τῆς Κωνσταντινουπόλεως, καί τῆς ἱεραποστολικῆς δραστηριότητος αὐτῶν, ἐν κόπῳ καί μόχθῳ, ἐν νυκτί καί ἡμέρᾳ, ἐν θυσίαις καί ἐν κινδύνοις, εἰς τήν εὐλογημένην ταύτην γῆν τῆς Μοραβίας, κομίζοντες εἰς πάντας ὑμᾶς τούς παροικοῦντας ἐν τῇ περιοχῇ ταύτῃ τήν εἰρήνην καί τήν εὐλογίαν τοῦ ἐκ τάφου ἀνατείλαντος Δεσπότου ἡμῶν Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ καί ἀπευθύνοντες εἰς ὑμᾶς τόν ἀναστάσιμον χαιρετισμόν "Χριστός Ἀνέστη" καί τό "Χαίρετε" τοῦ Κυρίου. Καί πάλιν ἐρoῦμεν Χαίρετε, ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ. 

Ἔτι πλέον συγκινούμεθα καί δοκιμάζομεν μεγάλην πνευματικήν χαράν, διότι σήμερον ἐν Μπρνό συναντώμεθα καί συναναστρεφόμεθα μέ Ὀρθοδόξους Χριστιανούς ὁμολογουμένην ἔχοντας τήν πηγαίαν εὐλάβειαν καί παραδοσιακήν τήν ἀφοσίωσίν των πρός τήν Ἐκκλησίαν, ἰδιαιτέρως πρός τήν κ λ η ρ ο ν ο μ ί α ν τῶν Ἁγίων αὐταδέλφων Θεσσαλονικέων Πατέρων καί Ἰσαποστόλων Κυρίλλου καί Μεθοδίου. 

Καθορῶντες τά ἀποτελέσματα καί τήν αὔξησιν ἑκατονταπλασιόνως τῆς σ π ο ρ ᾶ ς ἐκείνων τῶν ἀσυγκρίτων Ἁγίων τῆς πίστεως καί τῆς ἀγάπης, ἀνανεοῦμεν καί ἡμεῖς τάς δυνάμεις ἡμῶν, λαμβάνοντες χάριν καί ἔλεος ἐκ τῆς μεσιτείας αὐτῶν, πρός συνέχισιν τοῦ πολυευθύνου καί πολυεδρικοῦ ἔργου τῆς Οἰκουμενικῆς Πατριαρχίας. 

Ἰδιαιτέρως κατά τήν νύκτα αὐτήν "τήν μή στιγμῇ διαλυομένην" (Ἅγιος Γρηγόριος ὁ Θεολόγος), ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, ζῶμεν τό γεγονός τῆς ἑνότητος ἡμῶν ὡς μελῶν τοῦ μυστικοῦ Σώματος τοῦ Χριστοῦ, εἰς τό ὁποῖον ὑμεῖς συνεσωματώθητε χάρις εἰς τήν πρόνοιαν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καί εἰς τήν αὐταπάρνησιν καί εἰς τόν ἀποστολικόν ζῆλον τῶν δύο πρώτων φωτιστῶν καί ποιμένων σας. 

Τό Σῶμα τοῦτο, συναποτελούμενον ἐκ τῶν ἑκασταχοῦ Ποιμένων καί τῶν πιστῶν καί εὑρίσκον τήν τελείωσιν καί τήν κατ᾿ ἐξοχήν ἔκφρασιν εἰς τό μυστήριον τῆς Θείας Εὐχαριστίας, ἔχει τήν ἀνάγκην καί ἀλλοιοτρόπου β ε β α ι ώ σ ε ω ς, ὡς εἶναι ἡ παροῦσα εὐλογημένη σύναξις εἰς τόν Ἱερόν Ναόν τοῦ Ἁγίου Wenceslav. 

Ἰδιαιτάτη, λοιπόν, εἶναι ἡ εὐλογία, τήν ὁποίαν πλουτοῦμεν οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί ἔχοντες ἐνισχυτάς καί συμπαραστάτας εἰς τήν πολύμοχθον ζωήν μας τούς Ἁγίους, σεῖς καί ἡμεῖς, καί μάλιστα τούς Ἁγίους αὐταδέλφους κατά σάρκα καί κατά πνεῦμα Κύριλλον καί Μεθόδιον, τούς ἐν ἀνωνυμίᾳ γενικῶς ἑπτά μαθητάς αὐτῶν καί τούς ἀμέσως μετά ταῦτα ἀναδειχθέντας Ἅγιον Ἰωάννην τόν Τσέχον, Ἁγίαν Μάρτυρα Λουντμίλλαν, Ἅγιον Μάρτυρα Βεντσελάβον καί Ὅσιον Προκόπιον τῆς Μονῆς Σαζάβου, οἱ ὁποῖοι πάντοτε φιλοτέκνως ἐπακούουν πρός τόν ἠγαπημένον Κύριόν μας καί διαβιβάζουν τάς αἰτήσεις, τάς δεήσεις, τάς προσδοκίας καί μᾶς ἀποδίδουν ὑπέρ ὧν νοούμεθα ἤ αἰτοῦμεν. 

Καθώς εἶσθε, λοιπόν, ἀδελφοί καί τέκνα, ἐπιφορτισμένοι μέ τό βάρος τῆς πατροπαραδότου ταύτης πνευματικῆς καί ὄχι μόνον κ λ η ρ ο ν ο μ ί α ς τῶν Ἁγίων Ἰσαποστόλων καί τῶν συνεχιστῶν καί τῶν διαδόχων των, ἀπευθύνομεν ὑμῖν πατρικήν προτροπήν καί πνευματικήν ὑποθήκην: Συνεχίσατε τήν πίστιν εἰς Χριστόν, τήν ἀγάπην καί τήν ὑποστήριξίν σας πρός τήν Ὀρθόδοξον Ἐκκλησίαν. Ὅσον περισσότερον θά τήν ἀγαπᾶτε καί θά τήν εὐεργετῆτε, τόσον περισσότερον σεῖς θά εἶσθε εὐεργετημένοι, διότι ἡ Ἐκκλησία ἀσφαλῶς δέν ἔχει ἀνάγκην τῆς ἰδικῆς μας ὑπερασπίσεως καί συνεργίας, ἀφοῦ ἔστηκεν ἐπί τήν πέτραν "καί πύλαι ᾅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς" (Ματθ. ις΄,18-19), ὡς ἄλλωστε ἀπεδείχθη πολλάκις εἰς τήν ἱστορίαν τῆς Ἐκκλησίας Τσεχίας καί Σλοβακίας, ἡ ὁποία διῆλθε διά μέσου πολλῶν ἱστορικῶν συμπληγάδων, ἀλλά οὐδέποτε ἔπαυσε νά ὑφίσταται καί νά ὁδηγῇ τούς ἀνθρώπους εἰς θεογνωσίαν καί σωτηρίαν. 

Ἡ κοινή Μήτηρ ἁπάντων ἡμῶν Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία, ἑδραζομένη ἐν τῷ Τιμίῳ Αἵματι τοῦ Ἀρχηγοῦ τῆς Πίστεως ἡμῶν Κυρίου Ἰησοῦ Χριστοῦ, ἀποτελεῖ τήν μοναδικήν ἐ λ π ί δ α ὅλων ἡμῶν, τῶν εἰς τόν δι᾿ ἡμᾶς παθόντα, ταφέντα καί ἐκ νεκρῶν Ἀναστάντα Χριστόν βεβαπτισμένων καί εἰς Αὐτόν στηριζόντων τήν πορείαν τῆς ζωῆς ἡμῶν. 

Εἴμεθα ὄντως λίαν εὐλογημένοι ἀπό τόν Θεόν, διότι μᾶς ἐξέλεξε καί μᾶς ἐτίμησε καί μᾶς καθιστᾷ συμπολίτας τῶν Ἁγίων καί οἰκείους καί ἀδελφούς Αὐτοῦ, παραχωρήσας τήν εὐεργεσίαν τῆς συμμετοχῆς μας εἰς τήν ζωήν τῆς θ ε ώ σ ε ω ς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ. Εἴμεθα εὐλογημένοι, διότι ἡ ἐ λ π ί ς ἡμῶν αὕτη ἐν τῷ Κυρίῳ οὐδέποτε διαψεύδεται. 

Εὐχαριστοῦντες διά τήν γενομένην τιμητικήν πρόσκλησιν τῆς ἐπισκέψεως καί ἀξιολογοῦντες ὅτι ἡ παρουσία τῆς ἡμετέρας Μετριότητος εἰς τόν χῶρον τοῦτον ἤδη παρέσχεν ἡμῖν πολλάς πνευματικάς συγκινήσεις καί ἐμπειρίας, εὐχόμεθα πατρικῶς πλουσίαν τήν Χάριν τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπί πάντας καί ἕνα ἕκαστον χριστιανόν τῆς πόλεως Μπρνό, ταῖς πρεσβείαις τῆς Κυρίας Θεοτόκου, τῶν Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου καί πάντων τῶν Ἁγίων, "ἵνα φωτί βλέπητε φῶς καί γένησθε ὅλοι φῶς [...] νόμον τιμῶντες ἀδελφότητος καί φιλίας" (Γρηγόριος ὁ Θεολόγος). Ἀμήν. 

Χριστός Ἀνέστη!

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΤΕΛΕΣΕ ΤΗΝ Θ. ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΣΤΟ MIKULCICE ΤΗΣ ΤΣΕΧΙΑΣ

Περίπου 2000 άτομα παρακολούθησαν την Θεία Λειτουργία, της οποίας προεξήρχε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος στο Mikulcice της Τσεχίας, ένα μέρος που συνδέεται με τη δράση των βυζαντινών ιεραποστόλων Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου, παρά το βροχερό καιρό σήμερα. 

Η Θεία Λειτουργία τελέστηκε για να σηματοδοτήσει την 1150η επέτειο της άφιξης των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στη Μεγάλη Μοραβία από τη Θεσσαλονίκη, που ανήκε  στην Βυζαντινή Αυτοκρατορία. 

Στο Mikulcice λαμβάνουν χώρα κάθε χρόνο εορταστικές εκδηλώσεις προς τιμήν των δύο αγίων αδελφών, οι οποίοι δημιούργησαν μία ειδική γραφή για τους Σλάβους και μετέφρασαν βασικά χριστιανικά κείμενα στη σλαβική γλώσσα. 

"Είμαστε ευγνώμονες για το έργο αυτό" είπε προσφωνώντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη σήμερα  ο Ορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος της Olomouc-Μπρνο Συμεών. 

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΚΑΤΑ ΤΟ ΓΕΥΜΑ ΜΕ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΡΩΜΑΙΟΚΑΘΟΛΙΚΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΤΗΣ ΤΣΕΧΙΑΣ

Πρόποσις 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατά τό Γεῦμα 

Μετά τῶν Ἐκπροσώπων τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας 

ἐν τῷ Ρωμαιοκαθολικῷ Ἀρχιεπισκοπικῷ Μεγάρῳ τῆς Πράγας 

(23 Μαΐου 2013) 

Σεβασμιώτατοι Καρδινάλιοι κ. κ. Dominik Duka καί Miloslav VLK, 

Σεβασμιώτατε Μητροπολῖτα Μπρνό καί Ὀλομούτς κύριε Συμεών, Τοποτηρητά τοῦ Θρόνου τῆς Ἁγιωτάτης Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας Τσεχίας καί Σλοβακίας, 

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 

Ἐκλεκτοί συνδαιτυμόνες, 

Χριστός Ἀνέστη! 

Ἐκφράζομεν τήν ἰδιαιτέραν χαράν καί συγκίνησιν ἡμῶν προσωπικῶς καί τῆς ἧς προκαθήμεθα Ἁγιωτάτης κατά Κωνσταντινούπολιν Ἐκκλησίας, διότι εὑρισκόμεθα σήμερον ἐν τῷ μέσῳ ἀδελφῶν ἀγαπητῶν, ἀναλισκομένων εἰς τό ἔργον τῆς διακονίας τῶν ρωμαιοκαθολικῶν πιστῶν, οἱ ὁποῖοι ζοῦν ἐν τῇ εὐλογημένῃ ταύτῃ χώρᾳ τῆς Τσεχίας. 

Συμμετέχομεν, ὑμεῖς ἐντεῦθεν καί ἡμεῖς ἐκ Κωνσταντινουπόλεως, ὡς προσκεκλημένοι ὑπό τῆς τοπικῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Χώρας, εἰς τούς ὀργανουμένους ἐπετειακούς ἑορτασμούς μνήμης ἐπί τῇ συμπληρώσει 1150 ἐτῶν ἀπό τῆς ἐλεύσεως τῶν Ἰσαποστόλων Κυρίλλου καί Μεθοδίου εἰς Μοραβίαν. 

Ἰδιαιτέρως χαιρόμεθα διά τήν διαπιστουμένην καί ὑφ᾿ ἡμῶν ἀγαστήν συνεργασίαν μεταξύ τῆς Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας ἐν Τσεχίᾳ καί τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς ὄχι μόνον διά τήν προετοιμασίαν τῶν ἑορτασμῶν τῆς ἐπετείου ταύτης ἀλλά καί εἰς πάντας τούς τομεῖς ἐν διαλόγῳ εἰρήνης καί ἀγάπης, ἐπ᾿ ἀγαθῷ καί ἀντιμετωπίσει τῶν κοινωνικῶν ἀναγκῶν τοῦ λαοῦ. 

Τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχείον, ὡς γνωστόν ὑμῖν, Σεβασμιώτατε κύριε Καρδινάλιε, πιστεύει, εὐνοεῖ καί προωθεῖ τήν καλλιέργειαν κλίματος ἀγάπης, διαλόγου, ἀλληλεγγύης καί κατανοήσεως μεταξύ τῶν χριστιανῶν ὅλων τῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, καί πρός τήν κατεύθυνσιν ταύτην ἐργάζεται πάντοτε καί προσεύχεται πρός τόν Κύριον, ἵνα οἰκονομήσῃ διά τοῦ Λόγου Αὐτοῦ τήν ἥν ἐπεζήτησεν ὀλίγον πρός τοῦ ἑκουσίου Σταυροῦ Αὐτοῦ ἑνότητα πάντων τῶν εἰς τό Ὄνομα Αὐτοῦ πιστευόντων. 

Ἡ πορεία τοῦ Χριστιανισμοῦ μέσῳ τῶν σλαβικῶν λαῶν καί ἐθνῶν ὑπῆρξεν ρ α γ δ α ί α καί μ ε γ α λ ε ι ώ δ η ς. Ἐντός εἰκοσαετίας ἀπό τῆς ἀποστολῆς καί ἐλεύσεως εἰς τάς Χώρας ταύτας τῶν Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου τόν ἔνατον αἰῶνα, ἐπετελέσθησαν διά τούς σλαύους ἀδελφούς τόσον πολλά, ὅσα δέν εἶχον γίνει καθ᾿ ὅλους τούς προηγουμένους αἰῶνας. 

Ὄπισθεν τοῦ ἔργου τούτου διακρίνεται καί ὁμολογεῖται ὑπό πάντων εἷς συνεκτικός κ ρ ί κ ο ς καί μία δ ύ ν α μ ι ς, ἥτις ἔθεσεν εἰς κίνησιν ἕν πρόγραμμα καλῶς μεμελετημένον καί ἐσχεδιασμένον. Ἡ δύναμις αὕτη εἶχε διττήν χροιάν καί κατεύθυνσιν: τήν .... ἀοράτως ἐνεργοῦσαν διά τῆς προσευχῆς καί τῆς ἐκπληρώσεως τοῦ Θελήματος τοῦ Θεοῦ ἀφ᾿ ἑνός, καί τήν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖον ἐπρογραμμάτισεν ὅλον τό ἔργον ἐκεῖνο, ἀφ᾿ ἑτέρου. Ἐκτελεσταί δέ ὑπῆρξαν οἱ δύο ἐκ Θεσσαλονίκης ἀδελφοί, οἱ ὑπερβάντες τά γήϊνα καί πολιτευσάμενοι ὡς ἄγγελοι ἐν μέσῳ ἀνθρώπων, Ἅγιοι Κύριλλος καί Μεθόδιος, οἱ ὁποῖοι εἰργάσθησαν ἀκαταπονήτως καί ἀκαμάτως μεταξύ πάντων τῶν Σλαβικῶν λαῶν, ὡς μαρτυρεῖ ἡ ἱστορία. 

Τό ἔργον τῶν δύο Ἁγίων ὑπῆρξε βασικῶς π ν ε υ μ α τ ι κ ό ν. Διά τῆς δραστηριότητος δέ αὐτῶν καί τῶν μαθητῶν των, τῶν Ἁγίων Γοράσδου καί Κλήμεντος καί τόσων ἄλλων, ὅλοι οἱ σλαβικοί λαοί εἰσῆλθον εἰς τήν χορείαν τῶν χριστιανικῶν λαῶν. Συγχρόνως ὅμως καί παραλλήλως πρός τήν χριστιανικήν πίστιν παρεδόθησαν καί ἐνεκολπώθησαν ὑπ᾿ αὐτῶν καί ἅπασαι αἱ εἰρηνικαί ἐκπολιτιστικαί δυνάμεις. Μαζί μέ τά χριστιανικά πιστεύματα γενικῶς, οἱ Ἱσαπόστολοι ἐχάρισαν εἰς τούς σλαβικούς λαούς τούς πρώτους γραπτούς νόμους, μέ τούς ὁποίους ὠργανώθη καθεστώς εὐνομίας καί εὐταξίας. Προσέφεραν εἰς τούς φωτισθέντας ὑπό τοῦ φωτός τῆς χριστιανικῆς πίστεως γλῶσσαν ἰδίαν γραπτήν, ἑτοίμην νά χρησιμοποιηθῇ εἰς τήν μελέτην καί ἐμβάθυνσιν αὐτῶν ὄχι μόνον εἰς τό δόγμα καί τήν λατρείαν, ἀλλά καί εἰς πάσας τάς ἐκφάνσεις τοῦ βίου, τήν λογοτεχνίαν, τήν ἐπιστήμην, τήν παιδείαν. Ἡ γλῶσσα αὕτη ἀπετέλεσε τόν κ ρ ί κ ο ν τόν συνδέοντα ἅπαντα τόν σλαβικόν κόσμον, τόν δημιουργήσαντα μίαν σ χ ο λ ή ν ἐντός τῆς Μιᾶς Χριστιανικῆς Ἐκκλησίας, διό καί ὁ ἀείμνηστος Πάπας Ρώμης Ἰωάννης Παῦλος ὁ Β´ ἀνεκήρυξε τούς Ἁγίους Κύριλλον καί Μεθόδιον "προστάτας τῆς Εὐρώπης". 

Ἰδιαιτέρως, οἱ τιμώμενοι καί διά τῶν ἐκδηλώσεων τούτων Ἅγιοι εἶχον ἐπισημάνει μέ διαύγειαν κρίσεως καί εἰλικρινῆ σεβασμόν τῆς ἰδιοπροσωπίας τοῦ Μοραβικοῦ λαοῦ τήν ὁ δ ό ν , τήν ὁποίαν ἔπρεπε νά διανοίξουν διά νά συνδεθῇ ὁ ὑπό ἀνάπτυξιν τότε σλαβικός κόσμος συνειδητῶς μετά τῆς Ἐκκλησίας, νά κατανοήσῃ τό Εὐαγγέλιον τοῦ Χριστοῦ καί νά τό βιώσῃ ἀληθινῶς.

Ἡ συστηματική καί προσεκτική θεμελίωσις τοῦ ἔργου τῆς ἱεραποστολῆς των, κατόπιν ὀρθῆς σταθμίσεως τῆς καταστάσεως, γνώσεως τῆς γλώσσης καί ἰδιοσυγκρασίας τοῦ λαοῦ καί ἡ μεθοδική προπαρασκευή ὑπῆρξαν βασικοί παράγοντες τῆς ἀνεπαναλήπτου ἐπιτυχίας, τήν ὁποίαν ἐγνώρισε τό ἔργον αὐτῶν εἰς πάντας τούς τομεῖς τῆς ζωῆς, ἀγνοησάντων τούς πειρασμούς καί ἑν ἑνότητι καί διά τήν ἑνότητα τῶν πάντων ἐν Χριστῷ ἐργασθέντων, ἐφ᾿ ᾧ καί ἀποτελοῦν π α ρ α δ ε ί γ μ α τ α καί ὑ π ο δ ε ί γ μ α τ α πρός μίμησιν μέχρι τῆς σήμερον διά πάντας ἡμᾶς. Οἱ παρελθόντες αἰῶνες ἐδικαίωσαν τάς ἐπιλογάς καί τήν ἐκκλησιαστικήν τακτικήν τῶν δύο ἀδελφῶν καί ἀπέδειξαν τήν γνησιότητα τῆς ἀποστολῆς, τοῦ βίου καί τῶν προθέσεών των. Γνωρίζοντες καί κηρύττοντες "εἷς ἅγιος, εἷς Κύριος, Ἰησοῦς Χριστός, εἰς δόξαν Θεοῦ Πατρός" καί μία ἡ Ἐκκλησία ἐν Χριστῷ, δέν κατεπίεσαν εἰς ἀποδοχήν ὑπό σχήματα ἀλλά πνευματικῶς καί ἀγαπητικῶς ἀπηύθυναν τήν ἀλήθειαν τοῦ Χριστοῦ εἰς τάς ψυχάς τῶν ὑπ᾿ αὐτῶν κατηχουμένων. Ἐπεθύμουν καί ἐζήτουν μόνον τήν σωτηρίαν τῶν ἀνθρώπων καί διά τοῦτο ἀσφαλῶς ἐ π έ τ υ χ ο ν καί ἔφερον εἰς τόν Χριστόν μυριάδας ψυχῶν. 

Σεβασμιώτατε κύριε Καρδινάλιε, 

Ἀσφαλῶς εὑρισκόμεθα ἐνταῦθα μόνον διά νά συνεορτάσωμεν γεγονός ἱστορικόν καί ἀνεπανάληπτον, ἀκόμη καί κατά τήν σημερινήν ἐποχήν τῆς διαδόσεως ταχέως τῆς κάθε πληροφορίας, ἀληθοῦς, ψευδοῦς, ἐπηρεαστικῆς καί μή. Ἀλλά σύν τοῖς ἑορτασμοῖς ὀφείλομεν νά ἐπισημάνωμεν ὅτι ἡ Χριστιανική Ἐκκλησία εὐρύτερον καί τά σλαβικά ἔθνη ἰδιαιτέρως, ὀφείλομεν χρέος εὐγνωμοσύνης πρός τούς ἐν ἁγίοις ἀναπαυομένους Κύριλλον καί Μεθόδιον, τούς ἐκ τῆς Κωνσταντίνου πόλεως ἀποσταλέντας, τόν θεσμόν καί τό πνεῦμα τῆς ὁποίας συνεχίζει μέχρι σήμερον μέ τά ἴδια πρότυπα τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον, καί τό ὁποῖον αἰσθάνεται δικαίαν ὑπερηφάνειαν δι᾿ αὐτούς καί τό ἔργον αὐτῶν. 

Οἱ δύο Ἅγιοι ἦσαν, εἶναι καί θά εἶναι συνεκτικός κ ρ ί κ ο ς διά τούς χριστιανούς ὅλων τῶν Ὁμολογιῶν, μάλιστα δέ διά τάς Ἐκκλησίας ἡμῶν Κωνσταντινουπόλεως καί Ρώμης. Ἡ κληρονομία των εἶναι κοινή δι᾿ ὅλους τούς χριστιανούς, ἀλλά καί διά πάντας τούς λαούς. Μελετῶντες τήν ζωήν καί ἐμβαθύνοντες εἰς τό παράδειγμά των, ἀποκομίζομεν ὠφέλειαν καί ἐμπνεόμεθα εἰς τήν ἄσκησιν τοῦ λειτουργήματός ἡμῶν ἕκαστος. Καί σημειοῦμεν ἅπαξ ἔτι ὅτι τό ἔργον καί ὁ ρόλος τῶν Ἁγίων ἦσαν πάντοτε ἑνωτικά καί μᾶς καλοῦν εἰς βαθεῖαν ἑνότητα καί ὑπέρβασιν τῶν διαιρέσεων, ὅπως μᾶς ἑνώνουν μέ τούς σημερινούς ἑορτασμούς ὁλοκλήρου τοῦ Χριστιανικοῦ κόσμου τῆς Τσεχίας καί τῆς Σλοβακίας, ὁλοκλήρου τοῦ Σλαβικοῦ κόσμου, ἀλλά καί ὁλοκλήρου τῆς χριστιανικῆς οἰκουμένης. Καί ἀπό πάσης πλευρᾶς παραδειγματίζουν, διότι τό κ ή ρ υ γ μ ά των πέραν τῆς συνεπείας, ἀποδεικνύεται καί συνεχές. Ἀρκεῖ νά λάβωμεν ὅλοι τό μ ή ν υ μ α. 

Μέ τάς σκέψεις καί τά βιώματα ταῦτα ἤλθομεν ἐκ Κωνσταντινουπόλεως, ἔνθεν ἀπεστάλησαν πρό 1150 ἐτῶν οἱ Ἅγιοι, ταπεινοί διάκονοι καί ἡμεῖς τοῦ ἔργου τό ὁποῖον ὑπηρέτησαν μέ πλήρη αὐταπάρνησιν καί αὐτοθυσίαν, προσενεγκόντες ἀφειδῶς τήν ζωήν των, κινδυνεύσαντες ὡς οἱ Δώδεκα Ἀπόστολοι, ἐξ ἐκείνων καί παρ᾿ ἐκείνων οἱ ὁποῖοι δέν κατενόησαν καί δέν κατανοοῦν ἀτυχῶς καί σήμερον τήν πνευματικήν ἀποστολήν των καί ἤθελον νά βλέπουν τήν Ἐκκλησίαν ὄ ρ γ α ν ο ν ἀλλοτρίων τοῦ θείου προορισμοῦ αὐτῆς σκοπῶν. Ἡ Ἐκκλησία ὅμως ἦτο, εἶναι καί θά εἶναι πρῶτον πνευματική, στρατευομένη καί πολιτευομένη ἐν κόσμῳ, κάτι ὑπεράνω τοῦ κόσμου, ἤτοι παγκόσμιος, ὑπερφυλετική, οἰκουμενική, καί πρέπει νά εἶναι καί ἡνωμένη. Ἰδού τό μ ή ν υ μ α, ἰδού τό χ ρ έ ο ς, ἰδού ἡ ε ὐ θ ύ ν η, ὡς κραυγή ἀγωνίας καί ὡς παρακαταθήκη πρός ἡμᾶς τοῦ ἔργου τῶν δύο Ἀποστόλων. 

Ἡ Ἐκκλησία νομίζεται ὑπό πολλῶν ἐξ ἡμῶν ὅτι εἶναι ἀνθρώπινος ὀργανισμός ἤ ἀνθρωπίνη κοινωνία. Εἶναι τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ. Ἄν τό κατανοήσωμεν καί ἄν τό βιώσωμεν πραγματικῶς, τότε ἀσφαλῶς καί δέν χωροῦν πειραματισμοί, ἀλλά μόνον πίστις δι᾿ ἔργων ἐκτελουμένη, ὥστε ἀξίως καί ἀκατακρίτως νά μετέχωμεν, νά μεταλαμβάνωμεν Σῶμα καί Αἷμα Χριστοῦ, καί νά πολιτευώμεθα ἔχοντες ἐντός ἡμῶν καί ὁδηγόν ἡμῶν "τόν ἐν ἡμῖν μένοντα", "ἀοράτως συνόντα" καί κατευθύνοντα ἡμᾶς πρός συνάντησιν μετ' Αὐτοῦ "ἐν τῇ Γαλιλαίᾳ". Αὐτός ὁ Χριστός εἶναι ἡ Ἐκκλησία καί ἡμεῖς τά μέλη Του καί ἄς μή λησμονῶμεν ὅτι "ἐν Αὐτῷ ζῶμεν καί κινούμεθα καί ἐσμέν" (Πράξ. ιζ΄,28). 

Χαιρετίζομεν, λοιπόν, διά τῶν σκέψεων καί βιωμάτων τούτων τήν ὑμετέραν φίλην Σεβασμιότητα καί πάντας τούς παρόντας ἀδελφούς ἐν Χριστῷ καί κηρύττομεν τήν ἔναρξιν τῶν ἑορταστικῶν ἐκδηλώσεων διά τούς Ἁγίους Κύριλλον καί Μεθόδιον, καί εὐχόμεθα ὅπως ταῖς πρεσβείαις αὐτῶν ὁ Κύριος τοῦ Ἐλέους εὐλογήσῃ πλουσίως αὐτάς, ὥστε νά ἀποτελέσουν διά τόν λαόν τῆς Χώρας ἀφορμήν ἀναβαπτισμοῦ εἰς τήν χριστιανικήν παράδοσίν του, εἰς τήν παράδοσιν καί τό πνεῦμα τῶν δύο Ἁγίων, εἰς τήν παράδοσιν τῶν Ἀποστόλων, εἰς τήν εὐαγγελικήν ζωήν, τήν ὁποίαν πρῶτος ἐδίδαξε θαυμαστῶς ὁ Ἀναστάς Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός καί ἐδωρήσατο ὀλίγον πρό τῆς Ἀναλήψεως Αὐτοῦ εἰς τούς οὐρανούς τήν χαροποιόν καί πανευφρόσυνον ὑπόσχεσιν ὅτι μεθ᾿ ἡμῶν ἔσται "πάσας τάς ἡμέρας ἕως τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος" (Ματθ. κη΄,20). Ἀμήν.

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΔΡΙΚΟ ΝΑΟ ΑΓΙΩΝ ΚΥΡΙΛΛΟΥ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΙΟΥ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ

Ὁμιλία 

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος 

τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου 

κ. κ. Βαρθολομαίου 

Μετά τό Πέρας 

τῆς Δοξολογίας 

ἐν τῷ Καθεδρικῷ Ναῷ 

 Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου 

(23 Μαΐου 2013) 

Ἱερώτατε Μητροπολῖτα Μιχαλουπόλεως καί Κασσοβίας κύριε Γεώργιε, 

Αἰδεσιμώτατε κ. Joel Ruml, Πρόεδρε τοῦ Οἰκουμενικοῦ Συμβουλίου - Synod senior τῆς Εὐαγγελικῆς Ἐκκλησίας τῶν Τσέχων Ἀδελφῶν, 

Σεβασμιώτατοι, Θεοφιλέστατοι καί Αἰδεσιμώτατοι ἐκπρόσωποι τῶν λοιπῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν, 

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί, 

Ἐξοχώτατοι καί Ἐντιμότατοι ἐκπρόσωποι τῶν Ἀρχῶν τῆς Xώρας ταύτης, 

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητά, 

Χριστός Ἀνέστη! 

Εὐλογητός Κύριος ὁ Θεός ἡμῶν, ὁ κατευθύνας τά διαβήματα τῆς ἡμετέρας Μετριότητος ἀπό τῆς Κωνσταντίνου Πόλεως, τῆς Βασιλευούσης τῶν πόλεων, ἐκ τῆς ὁποίας ἀπεστάλησαν εἰς Μοραβίαν οἱ Ἰσαπόστολοι Ἅγιοι Κύριλλος καί Μεθόδιος εἰς τήν εὐλογημένην ταύτην χώραν, καί ἐκ τῶν ὁποίων καί τῶν μαθητῶν αὐτῶν οἱ σλαβικοί λαοί ἐδέχθησαν τό πρῶτον τό φῶς τῆς χριστιανικῆς πίστεως. Ἤλθομεν ἐνταῦθα, ἐκλεκτοί ἀδελφοί καί τέκνα, ἵνα συνεορτάσωμεν μεθ' ὑμῶν τήν ἐπέτειον τῶν 1150 ἐτῶν ἀπό τῆς ἐλεύσεως ἐνταῦθα τῶν δύο αὐταδέλφων καί ἵνα συμπνευματισθῶμεν μεθ᾿ ὑμῶν πάντων, ἀνταλλάξωμεν δέ ἀπόψεις καί ἐκτιμήσεις ἐπί τῶν ἀπασχολούντων καί τάς ἐνταῦθα Ἐκκλησίας τοπικῶν καί εὐρυτέρων προβλημάτων. 

Κομίζομεν ἀπό τοῦ Ἱεροῦ Φαναρίου τήν Χάριν καί τήν Εὐλογίαν καί τόν Χαιρετισμόν τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως ὑπό τάς φιλοστόργους πτέρυγας τῆς ὁποίας εὑρίσκουν ἤδη ἐπί συνεχεῖς δεκαεπτά καί πλέον αἰῶνας ἀνάπαυσιν πνευματικήν λαοί, φυλαί καί γλῶσσαι καί γεύονται ἀφθονοπαρόχως τῶν καρπῶν τῆς σωτηριώδους Ὀρθοδόξου πνευματικότητος καί ζωῆς, μυστηριακῆς καί εὐρύτερον ἐκκλησιολογικῆς, ἐν τῷ συνδέσμῳ τῆς εἰρήνης καί τῆς ἀγάπης. 

Ὑπό τάς πτέρυγας τῆς Μητρός Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, εὗρον καταφύγιον καί οἱ σλάβοι ἀδελφοί μας, ὅταν ἐπί τῆς ἐποχῆς τοῦ Ἁγίου ἐκ τῶν προκατόχων ἡμῶν Φωτίου τοῦ Μεγάλου, τῆς πολυδιαστάτου ταύτης πνευματικῆς φυσιογνωμίας, μέ τήν λιπαράν μόρφωσιν καί τό γνήσιον ἱεραποστολικόν φρόνημα, ὁ τότε εὐσεβής ἡγεμών τῆς χώρας ταύτης Ἅγιος Ραστισλάβ ἀπηυθύνθη εἰς τό Βυζάντιον μέ αἴτημα τήν κατήχησιν τοῦ λαοῦ τούτου, τῶν πατέρων καί προγόνων σας, εἰς τήν Χριστιανικήν Πίστιν. 

Ἡ Ἐκκλησία Κωνσταντινουπόλεως ἔχουσα διαχρονικῶς, ἐν συνεχείᾳ καί συνεπείᾳ, χωρίς κλυδωνισμούς, τήν μ έ ρ ι μ ν α ν διά τόν εὐαγγελισμόν τῶν ἀγνοούντων τήν πίστιν ἀδελφῶν ἡμῶν, ὡς ἀποδεικνύουν αἱ περιτράνως αἱ ἀπό τῆς ἐποχῆς τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου καί τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἀρξάμεναι ἱεραποστολικαί προσπάθειαι, δέν ἦτο δυνατόν νά κωφεύσῃ εἰς τό αἴτημα καί τήν κ λ ῆ σ ι ν ταύτην τοῦ Θεοῦ. 

Πιστή εἰς τόν λόγον καί τήν προτροπήν τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου πρός τούς Ἁγίους Ἀποστόλους καί πρός τούς Μαθητάς Του ὅλων τῶν αἰώνων "πορευθέντες μαθητεύσατε πάντα τά ἔθνη, βαπτίζοντες αὐτούς εἰς τό ὄνομα τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, διδάσκοντες αὐτούς τηρεῖν πάντα ὅσα ἐνετειλάμην ὑμῖν" (Ματθ. κη΄,19-20) ἀπέστειλε τά δύο ἐκλεκτά τέκνα της, Κωνσταντῖνον τόν φιλόσοφον καί τόν αὐτάδελφόν του Μεθόδιον, οἱ ὁποῖοι ὄχι μόνον ἀνταπεκρίθησαν εἰς τήν κ λ ῆ σ ι ν ταύτην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἀλλά ἐπέδειξαν ζ ῆ λ ο ν πολύ ἀνώτερον τῆς κ λ ή σ ε ω ς, ἀναδειχθέντες εἰς ἀποστόλους τῶν Σλαβικῶν φυλῶν καί λαῶν καί κομίσαντες εἰς τόν Χριστόν ἑκατονταπλάσιον τό ἐμπιστευθέν αὐτοῖς τ ά λ α ν τ ο ν. 

Βεβαίως, ὅσον ἐξαιρετικόν καί ἐάν εἶναι τό π ο ι ό ν καί τό ε ὖ ρ ο ς τοῦ φωτιστικοῦ ἔργου τῶν τιμωμένων Ἁγίων, δέν εἶναι ἀσφαλῶς τό μ ο ν α δ ι κ ό ν εἰς τήν ἱστορίαν τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως. Τό Βυζάντιον, ἤδη ἀπό τοῦ "κτίτορος" αὐτοῦ, θά ἐλέγομεν, τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, τόν ὁποῖον ἐφέτος ἅπασαι αἱ Χριστιανικαί Ἐκκλησίαι καί Ὁμολογίαι ἰδιαιτέρως τιμῶμεν ἐπί τῇ συμπληρώσει χιλίων ἑπτακοσίων ἐτῶν ἀπό τῆς ἐκδόσεως παρ᾿ αὐτοῦ τοῦ Διατάγματος περί ἀ ν ε ξ ι θ ρ η σ κ ε ί α ς, εἶχε, τό Βυζάντιον, ἐπαναλαμβάνομεν, τήν ἱεραποστολήν ὡς ἕν ἐκ τῶν κατ᾿ ἐξοχήν γνωρισμάτων τῆς ἐκκλησιαστικῆς καί πολιτικῆς συνειδήσεως αὐτοῦ. 

Ἤλθομεν, ἐνταῦθα, ἀκολουθοῦντες τούς πόδας τῶν δύο Ἁγίων Ἰσαποστόλων, καί ὄχι μόνον. Ἀλλά καί ἰ χ ν η λ α τ ο ῦ ν τ ε ς τό ἔργον των καί τά ἀποτελέσματα τῆς δραστηριότητος αὐτῶν. Καί ἀσφαλῶς ἐφαρμόζεται καί εἰς τήν περίπτωσιν ταύτην τό Ἀποστολικόν: "ὡς ὡραῖοι οἱ πόδες τῶν εὐαγγελιζομένων εἰρήνην, τῶν εὐαγγελιζομένων τά ἀγαθά!" (Ρωμ. ι΄ 15). 

Εὐχαριστοῦμεν ἀπό καρδίας διά τήν τιμητικήν ταύτην ὑποδοχήν καί τάς πολλαπλᾶς ἐκδηλώσεις τῆς ἀγάπης ὅλων σας, καί ἰδίως τούς ἀπευθύναντας ἡμῖν τόν λόγον καί ἐκφράσαντας τά αἰσθήματα αὐτῶν, τόν ἐκπρόσωπον τοῦ Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητοῦ τῆς Ἁγιωτάτης Ὀρθοδόξου Αὐτοκεφάλου Ἐκκλησίας Τσεχίας καί Σλοβακίας, καί ὑμᾶς, Αἰδεσιμώτατε Πρόεδρε τοῦ Οἰκουμενικοῦ Συμβουλίου Ἐκκλησιῶν Τσεχίας, διά τά αἰσθήματά σας. Ταῦτα μαρτυροῦν, πρός τοῖς ἄλλοις, τόν σεβασμόν καί τήν ἀναγνώρισιν ὑφ᾿ ὑμῶν καί τῶν ἐκπροσωπουμένων ὑφ' ὑμῶν Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν τῆς ο ἰ κ ο υ μ ε ν ι κ ῆ ς ἀποστολῆς καί τοῦ ρόλου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου. 

Εὑρισκόμεθα μαζί σας, ἀδελφοί, ὄχι μόνον διά νά ἴδωμεν τά τίμια πρόσωπά σας ἀλλά καί διά νά π λ η ρ ώ σ ω μ ε ν τήν χαράν τῆς ζώσης πνευματικῆς κοινωνίας, πληροφορούμενοι τά ὅσα εὔφημα καί χρηστά κατορθοῦτε ἐνταῦθα οἱ χριστιανοί, ὡς ἀποδέκται τῆς πνευματικῆς κ λ η ρ ο ν ο μ ί α ς τῶν Ἁγίων Κυρίλλου καί Μεθοδίου καί ὡς εὔτακτοι καί εὐπειθεῖς πολῖται τῆς Χώρας ταύτης, ὑπό τήν προστασίαν καί τήν βοήθειαν τῶν ἐντιμοτάτων ἀρχόντων αὐτῆς, οἱ ὁποῖοι ἔχουν ἀποδείξει ὅτι γνωρίζουν νά σέβωνται καί νά τιμοῦν τήν χριστιανικήν πίστιν καί ταυτότητα, τήν ὁποίαν παρέλαβεν ὁ Μοραβικός λαός ἐκ Κωνσταντινουπόλεως, καθώς καί τούς πνευματικούς ἡγέτας τοῦ χριστιανικοῦ ποιμνίου. Ἐκφράζομεν, ὅθεν, τήν Πατριαρχικήν ἡμῶν ἐκτίμησιν καί εὐαρέσκειαν καί τάς ἐν Κυρίῳ εὐχάς διά τήν προσωπικήν καί ἐθνικήν εὐημερίαν τοῦ Ἐξοχωτάτου Προέδρου τῆς Δημοκρατίας τῆς Χώρας καί σύμπαντος τοῦ φιλοτίμου καί ἀγαπητοῦ ἡμῖν Τσεχικοῦ Λαοῦ. 

Ἀδελφοί καί Φίλοι ἐν Χριστῷ, 

Γνωρίζομεν ἀσφαλῶς οἱ πάντες ὅτι ἡ καθ᾿ ἡμᾶς Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως δέν προσέλαβεν ἀφ᾿ ἑαυτῆς τήν ο ἰ κ ο υ μ ε ν ι κ ό τ η τ α , ἀλλά τήν καθιέρωσεν ἡ ἀθόρυβος καί ἀποτελεσματική διακονία καί προσφορά αὐτῆς ἀνά τούς αἰῶνας, ἡ ὁποία ἐσφραγίσθη δι᾿ ἀποφάσεων καί ἱερῶν Κανόνων Οἰκουμενικῶν καί Τοπικῶν Συνόδων. Καί βεβαίως ἡ οἰκουμενικότης τοῦ Ἀποστολικοῦ Θρόνου τῆς Κωνσταντινουπόλεως δέν ἔχει γεωγραφικάς ἤ κοσμικάς διαστάσεις. Ἡ Ἐκκλησία, ἄλλωστε, δέν ἔχει τοπικῶς οἰκουμενικάς διαστάσεις, δέν δημιουργεῖ ἀποικίας καί μέσα παγκοσμίου ἐπιβολῆς, ἀλλά ἐγκλείει καί συσσωματώνει φυσικῶς ὅποιον καταφεύγει εἰς τούς κόλπους της, ἀνεξαρτήτως τῶν ἐθνικῶν, γλωσσικῶν καί κοινωνικῶν του καταβολῶν. 

Διό καί τό παγκόσμιον ἔργον τῆς Ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως διακρίνεται ἰδιαιτέρως διά τόν σεβασμόν τῶν τοπικῶν παραδόσεων, τῆς γλώσσης, τῶν ἐθίμων καί τοῦ πολιτισμοῦ, στοιχεῖα τά ὁποῖα κατ᾿ οὐδένα τρόπον διενοήθη ποτέ νά ἀλλοιώσῃ, ἐπιδεικνύουσα ἀλλοίαν τοῦ χριστοειδοῦς ἤθους αὐτῆς κρατικήν καί ἡγεμονικήν δεσποτείαν. 

Οἱ ἄξιοι ἐκπρόσωποι τῆς Ἐκκλησίας ἡμῶν δύο ἡρωϊκοί Θεσσαλονικεῖς ἀδελφοί ὄχι μόνον δέν διενοήθησαν νά ἀλλοιώσουν τήν γλῶσσαν καί τήν ταυτότητα τοῦ λαοῦ, εἰς τόν ὁποῖον ἀπεστάλησαν, καί νά τόν ἀφομοιώσουν γλωσσικῶς καί πολιτισμικῶς, ἀλλ᾿ ἀντιθέτως ἐμόχθησαν πολύ διά νά μάθουν οἱ ἴδιοι τήν γλῶσσαν του, νά δημιουργήσουν ἐξ ἀρχῆς ἀλφάβητον καί γραπτήν παράδοσιν καί νά μεταγλωττίσουν εἰς αὐτήν τά κυριώτερα βιβλία, ἀπαραίτητα διά τόν εὐαγγελισμόν καί τήν κατήχησιν αὐτοῦ. Αὐτό εἶναι, λοιπόν, τό φ ρ ό ν η μ α καί τό ἦ θ ο ς τῆς Ἐκκλησίας, τήν ὁποίαν ἐκπροσωποῦμεν σήμερον, καί τό ὁποῖον μεταφέρομεν καί πρός σᾶς, ἀδελφοί, καί ὑποδεικνύομεν διά π α ρ α δ ε ί γ μ α τ ο ς συνεπείας τό δέον ὅσον ἀφορᾷ εἰς τήν χριστιανικήν μαρτυρίαν καί τήν ἀποστολήν, ὅλων μας καί ἐδῶ εἰς τήν Τσεχίαν, μάλιστα ὑμῶν τῶν ἐκπροσώπων τῶν διαφόρων Ἐκκλησιῶν καί Ὁμολογιῶν. 

Συνεπῶς, οἱ ἀδελφοί Κύριλλος καί Μεθόδιος εἶναι κατ᾿ ἐξοχήν ο ἰ κ ο υ μ ε ν ι κ ο ί Ἅγιοι καί ὑποδεικνύουν ἡμῖν τήν ὁ δ ό ν. Ὁ βίος καί τό ἔργον των συνέχουν καί ἑνοποιοῦν τούς σλαβικούς λαούς, ἀλλά συγχρόνως καί τούς χριστιανικούς, διότι ἀνήκουν εἰς ἅπασαν τήν οἰκουμένην, ὅτι τοῦ Κυρίου ἡ γῆ καί τό πλήρωμα αὐτῆς. Τοιουτοτρόπως πραγματοῦται ἡ μεγάλη ἀ λ ή θ ε ι α, ὅτι ὁ Χριστιανισμός συνδέει, ὑπέρ τά φυλετικά καί γλωσσικά ὅρια, τάς καρδίας καί τά πνεύματα τῶν ἀνθρώπων, ἐπιτυγχάνων τήν ἀδελφωσύνην αὐτῶν ἐν τῷ εὐαγγελίῳ τοῦ Χριστοῦ. Ἀδελφοί καί Φίλοι ἐν Χριστῷ, 

Ὑπό τό πνεῦμα τοῦτο κατεχομένη ἡ Μήτηρ Ἐκκλησία τῆς Κωνσταντινουπόλεως χαίρει εἰλικρινῶς διαπιστοῦσα τήν ὁλονέν αὔξουσαν παγκόσμιον ἐκτίμησιν καί ἀναγνώρισιν τοῦ ἔργου αὐτῆς, τοῦ διά τῶν δύο Ἰσαποστόλων ἐπιτελεσθέντος καί εἰς τόν εὐρύτερον τοῦτον χῶρον, καί μετά πολλῆς τῆς συγκινήσεως προσπαθεῖ νά ἀνταποκρίνεται, παρά τάς ἐναλλαγάς τῶν καιρῶν καί τῶν περιστάσεων, εἰς τήν πανταχόθεν τῆς οἰκουμένης παρακλητικήν φωνήν "διαβάς βοήθησον ἡμῖν"(πρβλ. Πράξ. ις΄ 10). Γνωρίζομεν οἱ πάντες, ὅτι ὡς πρόσωπα λαμβάνομεν τήν ἀξίαν ἐκ τῶν θεσμῶν, τούς ὁποίους ἐλεηθέντες παρά Θεοῦ ἐκλήθημεν νά διακονήσωμεν. Γνωρίζετε ἀκόμη καί σεῖς ὅτι ὡς Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον ἀντιμετωπίζομεν δυσκόλους συνθήκας ὑπό τῶν ὁποίων ἀναιτίως ἐμποδιζόμεθα, μή δυνάμενοι νά ἐπιτελέσωμεν ὅσα ὀφείλομεν καί θά ἠθέλομεν ἀσφαλῶς. Χαιρόμεθα, λοιπόν, ὅτι ἔχομεν πάντας ὑμᾶς τούς ἐν Τσεχίᾳ ἀδελφούς συνοδοιπόρους εἰς τόν ἀγῶνα διά τήν ἐπικράτησιν τῆς εἰρήνης εἰς τόν ταλαίπωρον κόσμον μας, διά τόν διάλογον μεταξύ τῶν Χριστιανικῶν Ἐκκλησιῶν, ἀλλά καί μεταξύ ἐκπροσώπων τῶν διαφόρων θρησκειῶν, διά τήν συνδιαλλαγήν, τήν ἀνοχήν καί τήν ἐμπιστοσύνην μεταξύ τῶν λαῶν, καί ἡ ὠφέλεια ἡ ὁποία προκύπτει ἐκ τῆς συνοδοιπορίας ταύτης ἀσφαλῶς καί εἶναι κοινός κ α ρ π ό ς δι᾿ ὁλόκληρον τήν οἰκουμένην. 

Τά πρόσφατα γεγονότα εἰς τήν περιοχήν τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, καί εἰδικῶς εἰς τήν Συρίαν, εἰς τόν χῶρον τῆς δικαιοδοσίας τοῦ πρεσβυγενοῦς Πατριαρχείου τῆς Ἀντιοχείας, αἱ ἀπαγωγαί ἐκκλησιαστικῶν λειτουργῶν, καί μάλιστα ἀνωτάτων ἱεραρχικῶς, αἱ διώξεις τοῦ χριστιανικοῦ στοιχείου, ἡ ἐγκατάλειψις τῶν παναρχαίων πατρογονικῶν ἑστιῶν αὐτοῦ, οἱ φόνοι καί τά μαρτύρια, γνωστά καί ἄγνωστα, ἡ ταλαιπωρία καί ἡ ἐξαθλίωσις καί ἡ πτωχεία, πρέπει νά μᾶς δώσουν τό δ ί δ α γ μ α ὅτι αἱ προσπάθειαί μας δέον νά ἐνταθοῦν. "Οἱ καιροί οὐ μενετοί". Δέν ὑπάρχουν περιθώρια διά τριβάς καί προβλήματα μεταξύ τῶν Χριστιανῶν. Ἀπαιτεῖται ἡ ἕνωσις τῶν δυνάμεων ὅλων μας, διά νά συμβάλλωμεν τό ἐφ᾿ ἡμῖν ἕκαστος καί ἑκάστη Ἐκκλησία εἰς τήν ἐ π ι κ ρ ά τ η σ ι ν εἰς τόν κόσμον τοῦ πνεύματος τῶν δύο Ἰσαποστόλων Κυρίλλου καί Μεθοδίου, τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου, τοῦ πνεύματος τῆς ζωῆς, δηλαδή τῆς ἀνοχῆς, τῆς συμφιλιώσεως, τῆς ἀποδοχῆς τοῦ ἑτέρου, τῆς εἰρηνικῆς ἐπιλύσεως τῶν διαφορῶν, καί μάλιστα τῆς ἀποδοχῆς τοῦ δ ι α φ έ ρ ο ν τ ο ς, τῆς ἀ γ ά π η ς, ἡ ὁποία κατά τόν Ἀπόστολον Παῦλον "πάντα στέγει, [...] πάντα ὑπομένει" καί ἡ ὁποία "οὐδέποτε ἐκπίπτει" (Α΄ Κορ. ιγ΄ 7-8), καί ἡ ὁποία ἐν τέλει εἶναι ἡ μόνη ἡ ὁποία σώζει. 

Κατακλείοντες τόν λόγον, εὐχαριστοῦμεν καί πάλιν διά τήν συνάντησιν μαζί σας, τῶν ἀγαπητῶν ἐκπροσώπων τοῦ Οἰκουμενικοῦ Συμβουλίου τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς Τσεχίας, καί δεόμεθα τοῦ Ἀναστάντος Κυρίου, τοῦ Ἄρχοντος τῆς Εἰρήνης, τόν Ὁποῖον ὅλοι μας "οὐ βλεφάροις ἰδόντες, ἀλλά καρδίας πόθῳ πεπιστευκότες", καίτοι παρόντα καί ὁμιλοῦντα καί ὑποδεικνύοντα τῶν θυρῶν κεκλεισμένων τῶν καρδιῶν μας τό δ έ ο ν καί π ρ έ π ο ν, νά εὐλογῇ τό ἔργον ἑκάστου ἐξ ὑμῶν καί σύμπαντα τόν ἀγαπητόν καί φιλοπρόοδον Τσεχικόν Λαόν, τῆς πλουσίας φιλοξενίας καί ἀγάπης τοῦ ὁποίου ἀπολαμβάνομεν, ἵνα καί δι᾿ ὁρατῶν καί δι᾿ ἀοράτων, καί διά τῆς ταπεινῆς ἡμῶν διακονίας δοξάζηται τό Πανάγιον Ὄνομα τοῦ Τριαδικοῦ ἡμῶν Θεοῦ, τοῦ Πατρός καί τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἀμήν.

Μήνυμα ενότητας από τον Οικουμενικό Πατριάρχη από την Τσεχία (ΦΩΤΟ)

Τσεχία, ρεπορτάζ-φωτογραφίες του Νικολάου Μαγγίνα 

Θερμή υποδοχή και εκδηλώσεις αγάπης και σεβασμού προς την Πρωτόθρονη Εκκλησία της Ορθοδοξίας επεφύλαξαν στο πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου ο κλήρος και ο λαός της Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης ο οποίος επισκέπτεται την Αυτοκέφαλη τοπική Εκκλησία με την ευκαιρία της συμπλήρωσης 1150 από τον φωτισμό των Σλάβων από τους Ισαποστόλους Κύριλλο και Μεθόδιο, ήδη από τις πρώτες επίσημες ομιλίες του επεσήμανε την ανάγκη να εντατικοποιηθούν οι προσπάθειες των Ορθοδόξων και όλων των Χριστιανών για ενότητα με στόχο την επικράτηση στο κόσμο του πνεύματος των δύο ισαποστόλων αλλά και του Μεγάλου Κωνσταντίνου, της ανοχής, της συμφιλιώσεως, της αποδοχής του άλλου, της ειρηνικής επιλύσεως των διαφορών. 

Ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας αφίχθη στην Πράγα το απόγευμα της Τετάρτης. Στο αεροδρόμιο τον υποδέχθηκε ο ελληνομαθής Μητροπολίτης Μιχαλουπόλεως και Κασσοβίας Γεώργιος, ο οποίος εκπροσωπούσε τον υπερήλικα τοποτηρητή Μητροπολίτη Συμεών καθώς και εκπρόσωποι των πολιτειακών και πολιτικών Αρχών της Τσεχίας αλλά και πλήθος ορθοδόξων πιστών. 

Το πρωί της Πέμπτης ο Οικουμενικός Πατριάρχης χοροστάτησε στην Δοξολογία που τελέστηκε στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου Πράγας όπου και πραγματοποιήθηκε η επίσημη εκκλησιαστική υποδοχή του. 

«Ήλθομεν, ενταύθα, ακολουθούντες τούς πόδας των δύο Αγίων Ισαποστόλων, και όχι μόνον. Αλλά και ιχνηλατούντες το έργον των και τα αποτελέσματα της δραστηριότητος αυτών. Και ασφαλώς εφαρμόζεται και εις την περίπτωσιν ταύτην το Αποστολικόν: "ως ωραίοι οι πόδες των ευαγγελιζομένων ειρήνην, των ευαγγελιζομένων τα αγαθά!". Ευχαριστούμεν από καρδίας δια την τιμητικήν ταύτην υποδοχήν και τας πολλαπλάς εκδηλώσεις της αγάπης όλων σας, και ιδίως τούς απευθύναντας ημίν τον λόγον και εκφράσαντας τα αισθήματα αυτών, τον εκπρόσωπον του Σεβασμιωτάτου Τοποτηρητού της Αγιωτάτης Ορθοδόξου Αυτοκεφάλου Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας, και υμάς, Αιδεσιμώτατε Πρόεδρε του Οικουμενικού Συμβουλίου Εκκλησιών Τσεχίας, δια τα αισθήματά σας. Ταύτα μαρτυρούν, προς τοις άλλοις, τον σεβασμόν και την αναγνώρισιν υφ ὑμών και των εκπροσωπουμένων υφ' υμών Εκκλησιών και Ομολογιών της οικουμενικής αποστολής και του ρόλου του Οικουμενικού Πατριαρχείου», είπε, μεταξύ άλλων στην ομιλία του ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 

«Τα πρόσφατα γεγονότα εις την περιοχήν της Μεσης Ανατολής, και ειδικώς εις την Συρίαν, εις τον χώρον της δικαιοδοσίας του πρεσβυγενούς Πατριαρχείου της Αντιοχείας, αι απαγωγαί εκκλησιαστικών λειτουργών, και μάλιστα ανωτάτων ιεραρχικώς, αι διώξεις του χριστιανικού στοιχείου, η εγκατάλειψις των παναρχαίων πατρογονικών εστιών αυτού, οι φόνοι και τα μαρτύρια, γνωστά και άγνωστα, η ταλαιπωρία και η εξαθλίωσις και η πτωχεία, πρέπει να μας δώσουν το δίδαγμα ότι αι προσπάθειαί μας δέον να ενταθούν. "Οι καιροί ου μενετοί". Δεν υπάρχουν περιθώρια δια τριβάς και προβλήματα μεταξύ των Χριστιανών. Απαιτείται η ένωσις των δυνάμεων όλων μας, δια να συμβάλλωμεν το εφ ημίν έκαστος και εκάστη Εκκλησία εις την επικράτησιν εις τον κόσμον του πνεύματος των δύο Ισαποστόλων Κυρίλλου και Μεθοδίου, του Μεγάλου Κωνσταντίνου, του πνεύματος της ζωής, δηλαδή της ανοχής, της συμφιλιώσεως, της αποδοχής του ετέρου, της ειρηνικής επιλύσεως των διαφορών, και μάλιστα της αποδοχής του διαφέροντος, της αγάπης, η οποία κατά τον Απόστολον Παύλον "πάντα στέγει, [...] πάντα υπομένει" και η οποία "ουδέποτε εκπίπτει", και η οποία εν τέλει είναι η μόνη η οποία σώζει», επισήμανε σε άλλο σημείο της ομιλίας του ο Οικουμενικός Πατριάρχης. 

Στη συνέχεια, σε αίθουσα δίπλα από τον Μητροπολιτικό Ναό, ο Οικουμενικός Πατριάρχης συναντήθηκε με τα μέλη του Συμβουλίου των Εκκλησιών της χώρας στο οποίο προεδρεύει ο κ. Joel Ruml, εκ της Ευαγγελικής Εκκλησίας της Τσεχίας. Αμέσως μετά κατήλθε στην κρύπτη του Ναού όπου κατά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο είχαν βρει καταφύγιο αγωνιστές της ελευθερίας οι οποίοι επέλεξαν να αυτοπυρποληθούν παρά να πέσουν στα χέρια των κατακτητών Γερμανών. 

Το μεσημέρι ο Καρδινάλιος της Πράγας Dominik Duka επεφύλαξε εγκάρδια υποδοχή στον Οικουμενικό Πατριάρχη, στο Μέγαρο της Ρωμαιοκαθολικής Αρχιεπισκοπής Πράγας. Ο Καρδινάλιος Dominik Duka, σε σύντομο χαιρετισμό του αναφέρθηκε στους Θεσσαλονικείς Αγίους Κύριλλο και Μεθόδιο καθώς και στη συμβολή της ελληνικής γλώσσας στη διάδοση του Χριστιανισμού, Όπως είπε το Ευαγγέλιο γράφτηκε στην ελληνική γλώσσα όπως και πολλά κείμενα της χριστιανικής θεολογίας, με αποτέλεσμα την απόδοση των υψηλών νοημάτων της εν Χριστώ πίστεως μας. 

Ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος ευχαρίστησε τον Καρδινάλιο για όσα ανέφερε για την προσφορά της Κωνσταντινουπόλεως και για την συμβολή του ελληνικού πολιτισμού και της ελληνικής γλώσσας. «Η Εκκλησία Κωνσταντινουπόλεως ό,τι πνευματικό θησαυρό είχε δια μέσου των αιώνων, δεν τον κράτησε ζηλότυπα για τον εαυτό της αλλά τον έθεσε εις την διάθεση ολοκλήρου της ανθρωπότητος. Με αυτό το πνεύμα το ιεραποστολικό, ο προκάτοχος μου Άγιος Φώτιος έστειλε εδώ τους Θεσσαλονικείς αδελφούς Κύριλλο και Μεθόδιο, εις τους οποίους οι λαοί σας εδώ, της ευρύτερης περιοχής, οφείλουν και την χριστιανική πίστη και το Κυριλλικό αλφάβητο. Όσα είπε ο Σεβασμιότατος Καρδινάλιος είναι ιστορικές πραγματικότητες για τις οποίες εμείς από το Οικουμενικό Πατριαρχείο καυχώμεθα εν Κυρίω. Και σήμερα η προσέγγιση, η ιδεολογία του Πατριαρχείου είναι καθαρά οικουμενική, ανοικτή σε όλους και μέσα σ’ αυτό το πνεύμα καλλιεργούμε αδελφικές σχέσεις με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία». 

Ακολούθως παρέθεσε γεύμα προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχη, στο οποίο παρέστησαν εκπρόσωποι της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας της χώρας. 

 «Ήλθομεν εκ Κωνσταντινουπόλεως, ένθεν απεστάλησαν προ 1150 ετών οι Άγιοι, ταπεινοί διάκονοι και ημείς του έργου το οποίον υπηρέτησαν με πλήρη αυταπάρνησιν και αυτοθυσίαν, προσενεγκόντες αφειδώς την ζωήν των, κινδυνεύσαντες ως οι Δωδεκα Απόστολοι, εξ εκείνων και παρ ἐκείνων οι οποίοι δεν κατενόησαν και δεν κατανοούν ατυχώς και σήμερον την πνευματικήν αποστολήν των και ήθελον να βλέπουν την Εκκλησίαν όργανον αλλοτρίων του θείου προορισμού αυτής σκοπών. Η Εκκλησία όμως ήτο, είναι και θα είναι πρώτον πνευματική, στρατευομένη και πολιτευομένη εν κόσμω, κάτι υπεράνω του κόσμου, ήτοι παγκόσμιος, υπερφυλετική, οικουμενική, και πρέπει να είναι και ηνωμένη. Ιδού το μήνυμα, ιδού το χρέος, ιδού η ευθύνη, ως κραυγή αγωνίας και ως παρακαταθήκη προς ημάς του έργου των δύο Αποστόλων», τόνισε, μεταξύ άλλων, ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην ομιλία του. 

Αμέσως μετά ο Προκαθήμενος της Ορθοδοξίας είχε συνάντηση με τον Πρόεδρο της Βουλής της Γερουσίας Milan Stech με τον οποίο συζήτησε θέματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος. 

Το απόγευμα της Πέμπτης, μετά τις συναντήσεις που είχε με τους Πρέσβεις της Ελλάδος και της Τουρκίας, ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η τιμία συνοδεία του αναχώρησαν για την πόλη Brno. Το βράδυ είχε συνάντηση με τον Τοποτηρητή της Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας, Μητροπολίτη Μπρνό και Ολομούτς Συμεών ενώ στο επίσημο δείπνο που παρέθεσε προς τιμήν του Οικουμενικού Πατριάρχου παρέστησαν ο Βοηθός Επίσκοπος Γκοντονίν Ιωακείμ, κληρικοί της Ιεράς Μητροπόλεως καθώς και τοπικοί παράγοντες. 

Το πρωί της Παρασκευής ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος συναντήθηκε με τον Περιφερειάρχη της Νοτίου Μοραβίας Michal Hašek και ακολούθως επισκέφθηκε το Εθνικό Μουσείο της Μοραβίας. 

Το απόγευμα της Παρασκευής ο Οικουμενικός Πατριάρχης θα χοροστατήσει στην Αγρυπνία που θα τελεστεί στον Ορθόδοξο Ιερό Ναό Αγίου Wenceslav, που θα σημάνει την έναρξη της «Νύκτας των Εκκλησιών», του μεγαλύτερου οικουμενικού γεγονότος στην Τσεχία. Περισσότερες από 2000 Εκκλησίες παραμένουν ανοικτές για τους πιστούς καθόλη τη διάρκεια της νύχτας. 

Το Σάββατο ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η συνοδεία του θα αναχωρήσουν για το Mikulčice όπου θα προεξάρχει στη Θεία Λειτουργία που θα τελεστεί στον αρχαιολογικό χώρο της πόλεως, εκεί όπου οι Θεσσαλονικείς Άγιοι έζησαν και προσευχήθηκαν.

Ο ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΑ (ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΕΣ)

Επιμέλεια: Παναγιώτης Αντ. Ανδριόπουλος 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος πραγματοποιεί από χθες 22 Μαϊου πενθήμερη επίσημη επίσκεψη στην Τσεχία και Σλοβακία, με αφορμή τους εορτασμούς για την επέτειο των 1150 ετών από την ιεραποστολική δράση των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στην ευρύτερη περιοχή, τους οποίους απέστειλε εκεί η Εκκλησία της Κωνσταντινουπόλεως. 

Σήμερα Πέμπτη ο Πατριάρχης συναντήθηκε με τον Καθολικό Αρχιεπίσκοπο Πράγας Καρδινάλιο Dominik Duke και τον Καρδινάλιο Miloslav Vlk και συζήτησαν τις σχέσεις μεταξύ Ορθοδόξων και Ρωμαιοκαθολικών. 

Αξίζει, μάλιστα, να σημειωθεί ότι το φθινόπωρο του 2013 θα αρχίσει να προβάλλεται ένα δραματοποιημένο ντοκιμαντέρ για τη ζωή και το έργο των ιεραποστόλων Κυρίλλου και Μεθοδίου, το οποίο είναι καρπός συνεργασίας μεταξύ της Καθολικής και της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Τσεχία και μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ως εκπαιδευτικό υλικό στα σχολεία. 

"Θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την Κωνσταντινούπολη των Αγίου Κυρίλλου και Μεθοδίου», κατέληξε ο Καρδινάλιος Duke, προσφωνώντας τον Οικουμενικό Πατριάρχη, κατά τη διάρκεια επίσημου γεύματος. 

Από την πλευρά του Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος ευχαρίστησε για την πρόσκληση και τόνισε ότι όλο τον πνευματικό της πλούτο η Κωνσταντινούπολη δεν τον κράτησε ποτέ για τον εαυτό της, αλλά τα πάντα προσφέρονται για το καλό όλου του κόσμου. Αυτός είναι ο λόγος, σύμφωνα με τον Πατριάρχη, που αποφάσισε ο προκάτοχός του Μέγας Φώτιος να στείλει στη Μεγάλη Μοραβία δύο μορφωμένους άνδρες που εκχριστιάνισαν ειρηνικά τους κατοίκους της περιοχής, συμβάλλοντας στον πολιτισμό τους. 

Επίσης, ο Οικουμενικός Πατριάρχης στην ομιλία του αναφέρθηκε και στις σχέσεις της Ορθοδοξίας με την Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία: "Προσπαθούμε να αναπτύξουμε αδελφικές σχέσεις με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία. Θα ήθελα να τονίσω, ωστόσο, την ιδιαίτερα καλή σχέση μεταξύ της παλαιάς και της νέας Ρώμης, Κωνσταντινουπόλεως" σημειώνοντας ότι οι τρεις τελευταίοι πάπες επισκέφθηκαν την Κωνσταντινούπολη και αναμένεται η επίσκεψη του νέου Πάπα Φραγκίσκου. 

Σε λειτουργία στον Ναό των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου στην Πράγα, ο Πατριάρχης ευχήθηκε στον λαό της Τσεχίας να παραμείνει πιστός στην παράδοση των Αγίων Κυρίλλου και Μεθοδίου για να μπορέσει να ανταπεξέλθει στις δυσκολίες των καιρών.

Να σημειώσουμε, τέλος, ότι στις εορταστικές εκδηλώσεις δεν συμμετέχει ο προ ολίγου καιρού παραιτηθείς - υπό το βάρος σκανδαλωδών αποκαλύψεων - Προκαθήμενος της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας Τσεχίας και Σλοβακίας Αρχιεπίσκοπος Χριστοφόρος.