Του πρωτ/ρου Αυγουστίνου Μπαϊραχτάρη
Επ. Καθ. Π.Α.Ε.Α.Κ.
Το διήμερο 30-31 Μαρτίου 2019 πραγματοποιήθηκε στους φιλόξενους και ιστορικούς χώρους του Trinity Hall του Πανεπιστημίου του Cambridge, διεθνές συνέδριο με θέμα “Green Theology Emerging 21st century Muslim and Christian Discourses on Ecology”, υπό την αιγίδα και την υποστήριξη τεσσάρων φορέων του Cambridge Muslim College, του Universität Tübingen, του University of St. Andrews και του St. Andrew’s Biblical Theological Institute. Συμμετείχαν αξιόλογοι σύνεδροι, όπως οι David Ford, Daniel Madigan, Alexei Bodrov, Tim Winter, Cristoph Schwöbel Leila Demiri, Rusmir Mahmutéehajic τόσο από τον χώρο της χριστιανικής, ακαδημαϊκής, θεολογικής σκέψης, όσο και από τον χώρο των μουσουλμανικών θρησκευτικών σπουδών.
Μεταξύ των εισηγητών του συνεδρίου ήταν και ο πρωτοπρ. Αυγουστίνος Μπαϊραχτάρης, Επ. Καθ. της Π.Α.Ε.Α.Κ., με θέμα: «The ecological crisis as a challenge for Religious Connectedness and Reconciliation». Η θεματολογία των εισηγήσεων ήταν πολύπλευρη καλύπτοντας πολλές διαστάσεις του κεντρικού ζητήματος, δηλαδή της λεγόμενης «Πράσινης Θεολογίας». Αρμονία και χάος στον κόσμο, επαναπροσδιορίζοντας την ανθρωπολογική και κοσμολογική αντίληψη σε σχέση με τον Θεό, μεταξύ του Παραδείσου και της Γης, ήταν μερικές μόνο από τις αναφορές, οι οποίες παρουσίασαν ιδιαίτερο επιστημονικό ενδιαφέρον προκαλώντας ζωηρό διάλογο. Έγινε φανερό λοιπόν μέσα από τις εισηγήσεις ότι, οι λεγόμενες Αβρααμικές παραδόσεις επιδίωξαν στα ιερά τους κείμενα να ερμηνεύσουν μ’ ένα τρόπο δυναμικό τη φυσική δημιουργία, άλλοτε μέσω της αρμονίας (musica universalis), άλλοτε μέσω της ισορροπίας (mizan) και άλλοτε μέσω της διακονίας (Γεν.2:15).
Ο γράφων αρχικά παρουσίασε με τρόπο αναλυτικό την πολύχρονη και δραστήρια οικολογική δράση του Οικουμενικού Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως κ. Βαρθολομαίου, του επονομαζόμενου και αλλιώς «ο πράσινος Πατριάρχης», ο οποίος μέσα από τη σύγκλιση επιστημονικών συνεδρίων και διαθρησκειακών συναντήσεων, πάντοτε με θέμα τη σύνδεση οικολογίας - θεολογίας, επιδιώκει με συνέπεια από τη μία πλευρά την καλλιέργεια μίας θεολογικής πρότασης θεμελιωμένη στο σεβασμό των δικαιωμάτων της φύσης και από την άλλη πλευρά αγωνίζεται για την εμπέδωση της θεολογίας της ευθύνης και της διακονίας του ανθρώπου προς όλη την κτίση.
Στο δεύτερο μέρος της εισήγησής του ο ομιλητής, βασιζόμενος στα παραχθέντα και συμφωνηθέντα κείμενα του οικουμενικού διαλόγου των σχετικών επιτροπών Π.Σ.Ε., παρουσίασε σε τέσσερα κεφάλαια την εξάρτηση και την παράλληλα υφιστάμενη επιρροή μεταξύ της οικολογικής κρίσης και της σύγχρονης, χωρίς όρια, τεχνολογικής ανάπτυξης, δείγμα της πολιτιστικής αστοχίας και της πνευματικής πτώχευσης του 20ου και 21ου αιώνα. Οικο-θεολογία και κλιματική δικαιοσύνη έχουν προσδιοριστεί ήδη από το 2013 ως δύο σημεία – κλειδιά της μελλοντικής ανάπτυξης και εργασίας του Συμβουλίου. Γίνεται συνεπώς σαφές ότι η οικο-θεολογία και η κλιματική – οικονομική δικαιοσύνη αποτελούν δομικά στοιχεία της παγκόσμιας πορείας προς την επικράτηση της ειρήνης σε επίπεδο παγκόσμιο.
