«Αγαπάμε επειδή μας αγάπησε πρώτος Εκείνος.»— Α΄ Ιωάννου 4:19

«Ο τρόπος που μιλάμε, αντιδρούμε και φερόμαστε στους άλλους αποκαλύπτει τι συμβαίνει στην καρδιά μας. Όταν περπατάμε κοντά στον Θεό, η αγάπη Του ρέει φυσικά μέσα από εμάς.»

«Αγαπάμε επειδή μας αγάπησε πρώτος Εκείνος.»

— Α΄ Ιωάννου 4:19

Πρωτότυπο. «ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπεν αὐτῷ τὸ εἰ δύνασαι πιστεῦσαι, πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι».

Ουδείς παραβλάψαι δύναται τον μη εαυτόν αδικούντα»: Κανένας δεν μπορεί να βλάψει εκείνον που δεν αδικεί ο ίδιος τον εαυτό του. Η πραγματική ζημιά προέρχεται από τις δικές μας πράξεις και επιλογές.

«Πάσα ὑμῶν φροντίδα ἀπὸ αὐτὸν ἀφῆτε, γὰρ ἐκεῖνος φροντίζει γιὰ ὑμᾶς.»Ἁγ. Πέτρος

«Κύριέ μου και Θεός μου!» (Ιωάννης 20:28)

“Ξερά οστά, ζήστε”! Το όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ, που διαβάζεται τη Μεγάλη Παρασκευή.

 

“Ξερά οστά, ζήστε”! Το όραμα του προφήτη Ιεζεκιήλ, που διαβάζεται τη Μεγάλη Παρασκευή

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, στην ακολουθία του Επιταφίου, διαβάζεται μια εντυπωσιακή προφητεία για την ανάσταση των νεκρών, από το κεφάλαιο 37 του βιβλίου του προφήτη Ιεζεκιήλ, που βρίσκεται στην Παλαιά Διαθήκη.

Ο Κυριος εθεσε το χέρι του επάνω μου και δια του Πνεύματός του με έβγαλε και με έθεσεν ωσάν εν μέσω μιας πεδιάδος. Αυτή δε η πεδιάς ήτο γεμάτη από ανθρώπινα οστά.Ο Κυριος με περιέφερεν ολόγυρα από τα οστά αυτά και ιδού, είδα ότι αυτά ήσαν πάρα πολλά εις όλην εκείνην την πεδιάδα, ξηρά δε πολύ.Ο Κυριος είπε προς εμέ· “υιέ ανθρώπου, είναι δυνατόν να αποκτήσουν ζωήν τα οστά αυτά;” Και εγώ είπα· “Κυριε Κυριε, συ γνωρίζεις τι μπορεί να συμβή με αυτά”.Ο Κυριος μου είπε· “προφήτευσε διά τα οστά αυτά και ειπέ τα εξής· Τα οστά τα ξηρά ακούσατε τον λόγον του Κυρίου.Αυτά λέγει ο Κυριος εις αυτά τα ξηρά οστά· ιδού, εγώ φέρω εις σας πνεύμα ζωής,θα δώσω εις σας νεύρα, θα σας καλύψω με σάρκας, θα απλώσω επάνω εις σας δέρμα και θα δώσω το Πνεύμα μου εις σας. Θα αποκτήσετε ζωήν και θα ζήσετε. Ετσι δε θα μάθετε, ότι εγώ είμαι ο Κυριος”.Εγώ επροφήτευσα σύμφωνα με την εντολήν του Κυρίου. Οταν εγώ επροφήτευσα ιδού, έγινε σεισμός, ο οποίος έφέρε τα οστά το καθένα εις την φυσικήν του θέσιν και το ενηρμόνισε προς τα αλλά οστά, ώστε να αποτελεσθούν ολόκληροι σκελετοί. Και με κατάπληξίν μου είδον και ιδού, ότι εφύτρωσαν επάνω εις αυτά νεύρα και σάρκες. Επάνω δε εις τας σάρκας και τα νεύρα, ηπλώθη δέρμα, αλλά πνοή ζωής δεν υπήρχεν ακόμη εις αυτά τα σώματα.Ο Κυριος είπε τότε προς εμέ· “προφήτευσον προς το Πνεύμα· υιέανθρώπου, προφήτευσε και ειπέ στο ζωογόνον Πνεύμα· αυτά λέγει ο Κυριος· από τους τέσσαρας ανέμους, από όλα τα σημεία του ορίζοντος, συ Πνεύμα, πανταχού παρόν, έλα εδώ και εμφύσησε εις τα νεκρά αυτά σώματα, δια να λάβουν ζωήν και ζήσουν”.Επροφήτευσα, όπως ο Κυριος με διέταξε, και εισήλθε πράγματι εις αυτά το Πνεύμα της ζωής και έζησαν και εστάθησαν όρθια επάνω στους πόδας των, λαός πάρα πολύς.Ο Κυριος ωμίλησε πάλιν προς εμέ και είπεν· “υιέ ανθρώπου, αυτά τα οστά υποδηλώνουν τον ισραηλιτικόν λαόν, διότι οι Ισραηλίται λέγουν, ο καθένας δια τον εαυτόν του και δι’ ολόκληρον τον λαόν, ότι τα οστά μας έγιναν κατάξηρα, εχάθη πλέον κάθε ελπίς δι’ ημάς· έχομεν οριστικώς χαθή.Δια τούτο προφήτευσε και είπε προς αυτούς· αυτά λέγει ο Κυριος· Ιδού εγώ θα ανοίξω τους τάφους σας και θα σας βγάλω μέσα από τα μνήματά σας και θα σας επαναφέρω εις την χώραν του Ισραήλ.Και τότε θα μάθετε, ότι εγώ είμαι ο Κυριος, όταν θα ανοίξω τους τάφους σας και θα βγάλω τον λαόν μου μέσα από τα μνήματα του.Θα σας δώσω το ζωοποιόν μου Πνεύμα, θα αναστηθήτε και θα αποκτήσετε ζωήν. Θα σας εγκαταστήσω εις την χώραν σας και θα μάθετε, ότι εγώ είμαι ο Κυριος. Εγώ ωμίλησα και θα πραγματοποιήσω αυτά που είπα, λέγει ο Κυριος”.

ΙΩΒ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. (ΛΗ 1-21 ΚΑΙ ΜΒ 1-5). ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΕΜΠΤΗΣ ΠΡΩΊ ΔΙΆΛΟΓΟΣ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΙΩΒ.

ΙΩΒ ΤΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ. (ΛΗ 1-21 ΚΑΙ ΜΒ 1-5)

Είπε ό Κύριος εις τον Ιώβ, κρυπτόμενος όπισθεν ανεμοστρόβιλου και νεφών:

Ποίος είναι εκείνος πού δύναται να κρύψη από εμέ την σκέψιν του, πού συγκρατεί τα λόγιά του μέσα εις την καρδίαν του και νομίζει ότι θα μείνουν άγνωστα εις εμέ;

Ζώσε (λοιπόν) την μέσην σου, όπως ό άνθρωπος πού ετοιμάζεται να εργασθή (και ελθέ να συνομιλήσωμεν) εγώ θα υποβάλω εις σε ερωτήσεις, συ δε δώσε εις εμέ άπάντησιν.

Που ευρίσκεσο, όταν εγώ έθετον τα θεμέλια της γης;

Απάντησε μου, Εάν έχεις γνώσιν και σοφίαν. Απάντησε εις εμέ, εάν γνωρίζεις, ποίος καθόρισε τα μέτρα, συμφώνως προς τα όποια κατεσκευάσθη ή γη; Η ποίος έβαλε επάνω εις αυτήν σχοινίον (διά να μετρήση την έκταση της); Επάνω εις ποίον μέρος έχουν έμπηχθή οι κρίκοι από τούς οποίους αύτη κρεμάται; Ποίος δε είναι αυτός πού έθεσε τον θεμέλιο λίθο, επάνω εις τον όποιον αύτη εκτίσθη;

(Εγώ και ουδείς άλλος. Εγώ δημιούργησα τα πάντα.) Όταν δημιουργήθησαν (απ' εμού) τα άστρα, όλοι οι Άγγελοι μου (κατελήφθησαν από θαυμασμό και) με ύμνησαν με μεγάλη φωνή. Έφραξα δε με πύλας την Θάλασσαν, όταν αύτη έξήρχετο από την κοιλία της μητρός της τη βοήθεια μαίας (δηλαδή όταν δημιουργείτο). Έδωσα εις αυτήν τα νέφη ως ένδυμα και αντί σπαργάνων την τύλιξα με ομίχλη. Έθεσα δε εις αυτήν όρια με τον να τοποθετήσω γύρω-γύρω πύλες και μοχλούς (ώστε να μη δύναται αύτη να εξέλθει). Είπα εις αυτήν (προστακτικός):

Μέχρι τούτου του σημείου θα έλθεις και δεν θα προχωρήσεις περισσότερο αλλά μέσα εις τούς κόλπους σου θα συντρίβονται τα κύματά σου. Η μήπως καθ' ον χρόνο εγώ ετοποθέτουν τον αυγερινό, σύ υπήρχες; (Μήπως υπήρχες, όταν) ό αυγερινός (μετά την δημιουργία του,) είδε την πορεία πού καθόρισα δι' αυτόν, να καταλαμβάνει δηλαδή με τον φώς του τα άκρα της γης και να διασκορπίζει από την επιφάνεια της γης τους (εις τον σκότος δρώντας) ασεβείς Η μήπως σύ, αφού έλαβες πηλόν από την γήν, έπλασες ζώσαν ύπαρξιν (τον άνθρωπον) και την έθεσες πάνω εις την γήν, προικισμένην με λαλιάν;

Σύ δε αφήρεσες από τούς ασεβείς τον φώς (προς τιμωρίαν των) και συνέτριψε; τον βραχίονα (ο όποιος συμβολίζει την δύναμιν) των υπερήφανων ανθρώπων; Έφτασες σύ εις τα βάθη της θαλάσσης, όπου είναι αι πηγαί της, περιεπάτησες δε εις τον πυθμένα της απέραντου θαλάσσης;

Ανοίγονται δε εις σε, ένεκα φόβου, αι πύλαι του Άδου, όπου εύρίσκονται οι νεκροί, οι δε θυρωροί του Άδου τρομοκρατήθηκαν όταν σε είδον; Έχεις δε μάθει πόσον είναι τον πλάτος της υπό τον ουρανός γης; Ανάγγειλε μου λοιπόν, πόσον περίπου είναι τον πλάτος της; Εις ποίον δε μέρος γης διαμένει τον φώς (κατά την νύκτα); Ποίος δε είναι ό τόπος όπου κατοικεί τον σκότος (κατά την ημέρα); Θα ήδύνασο να με οδήγησης εις τα σύνορα αυτών; Γνωρίζεις άραγε τούς δρόμους των (ώστε να με οδήγησης εις τα σύνορά των); Ασφαλώς θα γνωρίζεις, (λέγει ό θεός ειρωνικώς,) διότι είχες γεννηθεί τότε (πού εγώ εδημιούργουν τον φώς), ό αριθμός δε των ετών (της ζωής) σου είναι μέγας!

Λαβών δε τον λόγο ό Ιώβ, λέγει εις τον Κύριον:

Γνωρίζω ότι τα πάντα είναι εις Σε δυνατά και τίποτε δεν είναι αδύνατον. Διότι, ποίος είναι εκείνος που δύναται να κρύψει από Σε την σκέψιν του; Ποίος είναι εκείνος πού αποφεύγει να εξωτερίκευση τα λόγιά του και νομίζει ότι μένουν κρυφά αυτά από Σε; Ποίος δε (έκτος από Σε τον παντοδύναμου και παντογνώστη) θα ανήγγελλαν εις εμέ εκείνα πού δεν γνωρίζον, τα μεγάλα και θαυμαστά αυτά πράγματα τα όποια αγνοούν; Άκουσε με, Κύριε, δια να μιλήσω και εγώ. θα υποβάλω εις Σε ερωτήσεις, Σύ δε δίδαξέ με. Κατά τον προηγούμενον χρόνο ήκουον μεν διά των ώτων μου περί Σου (αλλά δεν Σε είχον ιδεί) τώρα όμως Σε είδον οι οφθαλμοί μου.

Ορθρινό Ευαγγέλιο Μεγάλης Τρίτης, Κατά Ματθαίο ΚΒ'(22) 15-46.Το θέμα της ανάστασης.Η μεγάλη εντολή.Η πληρωμή των φόρων στον Καίσαρα.Το θέμα αν ο Χριστός είναι γιος του Δαβίδ.

 Ορθρινό Ευαγγέλιο Μεγάλης Τρίτης, Κατά Ματθαίο ΚΒ'(22) 15-46

Τότε πορευθέντες οἱ Φαρισαῖοι συμβούλιον ἔλαβον ὅπως αὐτὸν παγιδεύσωσιν ἐν λόγῳ.

καὶ ἀποστέλλουσιν αὐτῷ τοὺς μαθητὰς αὐτῶν μετὰ τῶν ῾Ηρῳδιανῶν λέγοντες· διδάσκαλε, οἴδαμεν ὅτι ἀληθὴς εἶ καὶ τὴν ὁδὸν τοῦ Θεοῦ ἐν ἀληθείᾳ διδάσκεις, καὶ οὐ μέλει σοι περὶ οὐδενός· οὐ γὰρ βλέπεις εἰς πρόσωπον ἀνθρώπων·

εἰπὲ οὖν ἡμῖν, τί σοι δοκεῖ; ἔξεστι δοῦναι κῆνσον Καίσαρι ἢ οὔ;

γνοὺς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς τὴν πονηρίαν αὐτῶν εἶπε· τί με πειράζετε, ὑποκριταί;

ἐπιδείξατέ μοι τὸ νόμισμα τοῦ κήνσου. οἱ δὲ προσήνεγκαν αὐτῷ δηνάριον.

καὶ λέγει αὐτοῖς· τίνος ἡ εἰκὼν αὕτη καὶ ἡ ἐπιγραφή;

λέγουσιν αὐτῷ· Καίσαρος· τότε λέγει αὐτοῖς· ἀπόδοτε οὖν τὰ Καίσαρος Καίσαρι καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ τῷ Θεῷ.

καὶ ἀκούσαντες ἐθαύμασαν, καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.

᾿Εν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ προσῆλθον αὐτῷ Σαδδουκαῖοι, οἱ λέγοντες μὴ εἶναι ἀνάστασιν, καὶ ἐπηρώτησαν αὐτὸν

λέγοντες· διδάσκαλε, Μωσῆς εἶπεν, ἐάν τις ἀποθάνῃ μὴ ἔχων τέκνα, ἐπιγαμβρεύσει ὁ ἀδελφὸς αὐτοῦ τὴν γυναῖκα αὐτοῦ καὶ ἀναστήσει σπέρμα τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ.

ἦσαν δὲ παρ᾿ ἡμῖν ἑπτὰ ἀδελφοί· καὶ ὁ πρῶτος γαμήσας ἐτελεύτησε, καὶ μὴ ἔχων σπέρμα ἀφῆκε τὴν γυναῖκα αὐτοῦ τῷ ἀδελφῷ αὐτοῦ·

ὁμοίως καὶ ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος, ἕως τῶν ἑπτά.

ὕστερον δὲ πάντων ἀπέθανε καὶ ἡ γυνή.

ἐν τῇ οὖν ἀναστάσει τίνος τῶν ἑπτὰ ἔσται ἡ γυνή; πάντες γὰρ ἔσχον αὐτήν.

ἀποκριθεὶς δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· πλανᾶσθε μὴ εἰδότες τὰς γραφὰς μηδὲ τὴν δύναμιν τοῦ Θεοῦ.

ἐν γὰρ τῇ ἀναστάσει οὔτε γαμοῦσιν οὔτε ἐκγαμίζονται, ἀλλ᾿ ὡς ἄγγελοι Θεοῦ ἐν οὐρανῷ εἰσι.

περὶ δὲ τῆς ἀναστάσεως τῶν νεκρῶν οὐκ ἀνέγνωτε τὸ ρηθὲν ὑμῖν ὑπὸ τοῦ Θεοῦ λέγοντος,

ἐγώ εἰμι ὁ Θεὸς ᾿Αβραὰμ καὶ ὁ Θεὸς ᾿Ισαὰκ καὶ ὁ Θεὸς ᾿Ιακώβ; οὐκ ἔστιν ὁ Θεὸς Θεὸς νεκρῶν, ἀλλὰ ζώντων.

καὶ ἀκούσαντες οἱ ὄχλοι ἐξεπλήσσοντο ἐπὶ τῇ διδαχῇ αὐτοῦ.

Οἱ δὲ Φαρισαῖοι ἀκούσαντες ὅτι ἐφίμωσε τοὺς Σαδδουκαίους, συνήχθησαν ἐπὶ τὸ αὐτό,

καὶ ἐπηρώτησεν εἷς ἐξ αὐτῶν, νομικός, πειράζων αὐτὸν καὶ λέγων·

διδάσκαλε, ποία ἐντολὴ μεγάλη ἐν τῷ νόμῳ;

ὁ δὲ ᾿Ιησοῦς ἔφη αὐτῷ· ἀγαπήσεις Κύριον τὸν Θεόν σου ἐν ὅλῃ τῇ καρδίᾳ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καὶ ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου.

αὕτη ἐστὶ πρώτη καὶ μεγάλη ἐντολή.

δευτέρα δὲ ὁμοία αὐτῇ· ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.

ἐν ταύταις ταῖς δυσὶν ἐντολαῖς ὅλος ὁ νόμος καὶ οἱ προφῆται κρέμανται.

Συνηγμένων δὲ τῶν Φαρισαίων ἐπηρώτησεν αὐτοὺς ὁ ᾿Ιησοῦς

λέγων· τί ὑμῖν δοκεῖ περὶ τοῦ Χριστοῦ; τίνος υἱός ἐστι; λέγουσιν αὐτῷ· τοῦ Δαυῒδ.

λέγει αὐτοῖς· πῶς οὖν Δαυῒδ ἐν Πνεύματι Κύριον αὐτὸν καλεῖ λέγων,

εἶπεν ὁ Κύριος τῷ Κυρίῳ μου, κάθου ἐκ δεξιῶν μου ἕως ἂν θῶ τοὺς ἐχθρούς σου ὑποπόδιον τῶν ποδῶν σου;

εἰ οὖν Δαυῒδ καλεῖ αὐτὸν Κύριον, πῶς υἱὸς αὐτοῦ ἐστι;

καὶ οὐδεὶς ἐδύνατο αὐτῷ ἀποκριθῆναι λόγον, οὐδὲ ἐτόλμησέ τις ἀπ᾿ ἐκείνης τῆς ἡμέρας ἐπερωτῆσαι αὐτὸν οὐκέτι.

Νεοελληνική Απόδοση

Η πληρωμή των φόρων στον Καίσαρα

Τότε πήγαν οι Φαρισαίοι και έκαναν συμβούλιο, για να τον παγιδέψουν με λόγια.

Και αποστέλλουν σ’ αυτόν τους μαθητές τους μαζί με τους Ηρωδιανούς, λέγοντας: «Δάσκαλε, ξέρουμε ότι είσαι ειλικρινής και διδάσκεις την οδό του Θεού με αλήθεια και δε σε μέλει για κανέναν. Γιατί δε βλέπεις σε πρόσωπο ανθρώπων.

Πες μας, λοιπόν, τι νομίζεις; Επιτρέπεται να δώσει κανείς φόρο στον Καίσαρα ή όχι»;

Επειδή όμως ο Ιησούς κατάλαβε την κακία τους, είπε: «Τι με πειράζετε, υποκριτές;

Επιδείξτε μου το νόμισμα του φόρου». Εκείνοι έφεραν προς αυτόν ένα δηνάριο.

Και τους λέει: «Ποιανού είναι η εικόνα αυτή και η επιγραφή;»

Του λένε: «Του Καίσαρα». Τότε τους λέει: «Αποδώστε λοιπόν τα πράγματα του Καίσαρα στον Καίσαρα, και τα πράγματα του Θεού στο Θεό».

Και όταν άκουσαν αυτό, θαύμασαν και, αφού τον άφησαν, έφυγαν.

Το θέμα της ανάστασης

Εκείνη την ημέρα τον πλησίασαν Σαδουκκαίοι, που λένε πως δεν υπάρχει ανάσταση, και τον επερώτησαν:

«Δάσκαλε, ο Μωυσής είπε: Αν κάποιος πεθάνει μην έχοντας παιδιά, να νυμφευτεί ο αδελφός του τη γυναίκα του και να φέρει απογόνους στον αδελφό του.

Ήταν λοιπόν μεταξύ μας εφτά αδελφοί. Και ο πρώτος, αφού νυμφεύτηκε, πέθανε, και μην έχοντας απογόνους άφησε τη γυναίκα του στον αδελφό του.

Όμοια και ο δεύτερος και ο τρίτος, ως τους εφτά.

Και ύστερα απ’ όλους πέθανε η γυναίκα.

Κατά την ανάσταση, λοιπόν, ποιανού από τους εφτά θα είναι γυναίκα; Γιατί όλοι την είχαν».

Αποκρίθηκε τότε ο Ιησούς και τους είπε: «Πλανάστε, επειδή δεν ξέρετε τις Γραφές μήτε τη δύναμη του Θεού.

Γιατί κατά την ανάσταση ούτε παντρεύουν ούτε νυμφεύονται, αλλά είναι σαν άγγελοι στον ουρανό.

Όσον αφορά όμως την ανάσταση των νεκρών, δε διαβάσατε αυτό που ειπώθηκε σ’ εσάς από το Θεό, όταν έλεγε:

Εγώ είμαι ο Θεός του Αβραάμ και ο Θεός του Ισαάκ και ο Θεός του Ιακώβ; Δεν είναι Θεός νεκρών, αλλά ζωντανών».

Και όταν άκουσαν τα πλήθη, εκπλήσσονταν για τη διδαχή του.

Η μεγάλη εντολή

Όταν λοιπόν οι Φαρισαίοι άκουσαν ότι αποστόμωσε τους Σαδουκκαίους, συνάχτηκαν στο ίδιο μέρος,

και τον επερώτησε ένας από αυτούς, νομικός, για να τον πειράξει:

«Δάσκαλε, ποια εντολή είναι μεγάλη μέσα στο νόμο;»

Εκείνος του είπε: «Να αγαπήσεις Κύριο το Θεό σου με όλη την καρδιά σου και με όλη την ψυχή σου και με όλη τη διάνοιά σου.

Αυτή είναι η μεγάλη και πρώτη εντολή.

Και δεύτερη, όμοια με αυτή: Να αγαπήσεις τον πλησίον σου σαν τον εαυτό σου.

Σε αυτές τις δύο εντολές κρέμεται όλος ο νόμος και οι προφήτες».

Το θέμα αν ο Χριστός είναι γιος του Δαβίδ

Και ενώ ήταν συναγμένοι οι Φαρισαίοι, τους επερώτησε ο Ιησούς:

«Τι νομίζετε για το Χριστό; Ποιανού είναι γιος;» Του απαντούν: «Του Δαβίδ».

Τους λέει: «Πώς λοιπόν ο Δαβίδ μέσω του Πνεύματος τον καλεί Κύριο, λέγοντας:

Είπε ο Κύριος στον Κύριό μου: “Κάθου από τα δεξιά μου, ωσότου θέσω τους εχθρούς σου κάτω από τα πόδια σου”;

Αν λοιπόν ο Δαβίδ τον καλεί “Κύριο”, πώς είναι γιος του;»

Και κανείς δεν μπορούσε να του αποκριθεί λόγο, ούτε τόλμησε κανείς από εκείνη την ημέρα να τον επερωτήσει πια.

Ευαγγέλιο Όρθρου Μεγάλης Τρίτης, Κατά Ματθαίο ΚΓ'(23) 1-39

Τότε ὁ ᾿Ιησοῦς ἐλάλησε τοῖς ὄχλοις καὶ τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ

λέγων· ἐπὶ τῆς Μωσέως καθέδρας ἐκάθισαν οἱ γραμματεῖς καὶ οἱ Φαρισαῖοι.

πάντα οὖν ὅσα ἐὰν εἴπωσιν ὑμῖν τηρεῖν, τηρεῖτε καὶ ποιεῖτε, κατὰ δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν μὴ ποιεῖτε· λέγουσι γάρ, καὶ οὐ ποιοῦσι.

δεσμεύουσι γὰρ φορτία βαρέα καὶ δυσβάστακτα καὶ ἐπιτιθέασιν ἐπὶ τοὺς ὤμους τῶν ἀνθρώπων, τῷ δὲ δακτύλῳ αὐτῶν οὐ θέλουσι κινῆσαι αὐτά.

πάντα δὲ τὰ ἔργα αὐτῶν ποιοῦσι πρὸς τὸ θεαθῆναι τοῖς ἀνθρώποις. πλατύνουσι γὰρ τὰ φυλακτήρια αὐτῶν καὶ μεγαλύνουσι τὰ κράσπεδα τῶν ἱματίων αὐτῶν,

φιλοῦσι δὲ τὴν πρωτοκλισίαν ἐν τοῖς δείπνοις καὶ τὰς πρωτοκαθεδρίας ἐν ταῖς συναγωγαῖς

καὶ τοὺς ἀσπασμοὺς ἐν ταῖς ἀγοραῖς καὶ καλεῖσθαι ὑπὸ τῶν ἀνθρώπων ραββὶ ραββί.

ὑμεῖς δὲ μὴ κληθῆτε ραββί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ διδάσκαλος, ὁ Χριστός· πάντες δὲ ὑμεῖς ἀδελφοί ἐστε.

καὶ πατέρα μὴ καλέσητε ὑμῶν ἐπὶ τῆς γῆς· εἷς γάρ ἐστιν ὁ πατήρ ὑμῶν, ὁ ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

μηδὲ κληθῆτε καθηγηταί· εἷς γὰρ ὑμῶν ἐστιν ὁ καθηγητής, ὁ Χριστός.

ὁ δὲ μείζων ὑμῶν ἔσται ὑμῶν διάκονος.

ὅστις δὲ ὑψώσει ἑαυτὸν ταπεινωθήσεται, καὶ ὅστις ταπεινώσει ἑαυτὸν ὑψωθήσεται.

Οὐαὶ δὲ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κατεσθίετε τὰς οἰκίας τῶν χηρῶν καὶ προφάσει μακρὰ προσευχόμενοι· διὰ τοῦτο λήψεσθε περισσότερον κρῖμα.

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι κλείετε τὴν βασιλείαν τῶν οὐρανῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων· ὑμεῖς γὰρ οὐκ εἰσέρχεσθε, οὐδὲ τοὺς εἰσερχομένους ἀφίετε εἰσελθεῖν.

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι περιάγετε τὴν θάλασσαν καὶ τὴν ξηρὰν ποιῆσαι ἕνα προσήλυτον, καὶ ὅταν γένηται, ποιεῖτε αὐτὸν υἱὸν γεέννης διπλότερον ὑμῶν.

Οὐαὶ ὑμῖν, ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ λέγοντες ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ ναῷ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ χρυσῷ τοῦ ναοῦ, ὀφείλει.

μωροὶ καὶ τυφλοί! τίς γὰρ μείζων ἐστίν, ὁ χρυσός ἢ ὁ ναὸς ὁ ἁγιάζων τὸν χρυσόν;

καί· ὃς ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ, οὐδέν ἐστιν, ὃς δ᾿ ἂν ὀμόσῃ ἐν τῷ δώρῳ τῷ ἐπάνω αὐτοῦ, ὀφείλει.

μωροὶ καὶ τυφλοί! τί γὰρ μεῖζον, τὸ δῶρον ἢ τὸ θυσιαστήριον τὸ ἁγιάζον τὸ δῶρον;

ὁ οὖν ὀμόσας ἐν τῷ θυσιαστηρίῳ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν πᾶσι τοῖς ἐπάνω αὐτοῦ·

καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ ναῷ ὀμνύει ἐν αὐτῷ καὶ ἐν τῷ κατοικήσαντι αὐτόν·

καὶ ὁ ὀμόσας ἐν τῷ οὐρανῷ ὀμνύει ἐν τῷ θρόνῳ τοῦ Θεοῦ καὶ ἐν τῷ καθημένῳ ἐπάνω αὐτοῦ.

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι ἀποδεκατοῦτε τὸ ἡδύοσμον καὶ τὸ ἄνηθον καὶ τὸ κύμινον, καὶ ἀφήκατε τὰ βαρύτερα τοῦ νόμου, τὴν κρίσιν καὶ τὸν ἔλεον καὶ τὴν πίστιν· ταῦτα δὲ ἔδει ποιῆσαι κἀκεῖνα μὴ ἀφιέναι.

ὁδηγοὶ τυφλοί, οἱ διυλίζοντες τὸν κώνωπα, τὴν δὲ κάμηλον καταπίνοντες!

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι καθαρίζετε τὸ ἔξωθεν τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ἐξ ἁρπαγῆς καὶ ἀδικίας.

Φαρισαῖε τυφλέ, καθάρισον πρῶτον τὸ ἐντὸς τοῦ ποτηρίου καὶ τῆς παροψίδος, ἵνα γένηται καὶ τὸ ἐκτὸς αὐτῶν καθαρόν.

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι παρομοιάζετε τάφοις κεκονιαμένοις, οἵτινες ἔξωθεν μὲν φαίνονται ὡραῖοι, ἔσωθεν δὲ γέμουσιν ὀστέων νεκρῶν καὶ πάσης ἀκαθαρσίας.

οὕτω καὶ ὑμεῖς ἔξωθεν μὲν φαίνεσθε τοῖς ἀνθρώποις δίκαιοι, ἔσωθεν δὲ μεστοί ἐστε ὑποκρίσεως καὶ ἀνομίας.

Οὐαὶ ὑμῖν, γραμματεῖς καὶ Φαρισαῖοι ὑποκριταί, ὅτι οἰκοδομεῖτε τοὺς τάφους τῶν προφητῶν καὶ κοσμεῖτε τὰ μνημεῖα τῶν δικαίων,

καὶ λέγετε· εἰ ἦμεν ἐν ταῖς ἡμέραις τῶν πατέρων ἡμῶν, οὐκ ἂν ἦμεν κοινωνοὶ αὐτῶν ἐν τῷ αἵματι τῶν προφητῶν.

ὥστε μαρτυρεῖτε ἑαυτοῖς ὅτι υἱοί ἐστε τῶν φονευσάντων τοὺς προφήτας.

καὶ ὑμεῖς πληρώσατε τὸ μέτρον τῶν πατέρων ὑμῶν.

ὄφεις, γεννήματα ἐχιδνῶν! πῶς φύγητε ἀπὸ τῆς κρίσεως τῆς γεέννης;

διὰ τοῦτο ἰδοὺ ἐγὼ ἀποστέλλω πρὸς ὑμᾶς προφήτας καὶ σοφοὺς καὶ γραμματεῖς, καὶ ἐξ αὐτῶν ἀποκτενεῖτε καὶ σταυρώσετε, καὶ ἐξ αὐτῶν μαστιγώσετε ἐν ταῖς συναγωγαῖς ὑμῶν καὶ διώξετε ἀπὸ πόλεως εἰς πόλιν,

ὅπως ἔλθῃ ἐφ᾿ ὑμᾶς πᾶν αἷμα δίκαιον ἐκχυνόμενον ἐπὶ τῆς γῆς ἀπὸ τοῦ αἵματος ῎Αβελ τοῦ δικαίου ἕως τοῦ αἵματος Ζαχαρίου υἱοῦ Βαραχίου, ὃν ἐφονεύσατε μεταξὺ τοῦ ναοῦ καὶ τοῦ θυσιαστηρίου.

ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἥξει ταῦτα πάντα ἐπὶ τὴν γενεὰν ταύτην.

῾Ιερουσαλὴμ ῾Ιερουσαλήμ, ἡ ἀποκτέννουσα τοὺς προφήτας καὶ λιθοβολοῦσα τοὺς ἀπεσταλμένους πρὸς αὐτήν! ποσάκις ἠθέλησα ἐπισυναγαγεῖν τὰ τέκνα σου ὃν τρόπον ἐπισυνάγει ὄρνις τὰ νοσσία ἑαυτῆς ὑπὸ τὰς πτέρυγας, καὶ οὐκ ἠθελήσατε.

ἰδοὺ ἀφίεται ὑμῖν ὁ οἶκος ὑμῶν ἔρημος.

λέγω γὰρ ὑμῖν, οὐ μή με ἴδητε ἀπ᾿ ἄρτι ἕως ἂν εἴπητε, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου.

Νεοελληνική Απόδοση

O Ιησούς κατακρίνει τους γραμματείς και τους Φαρισαίους

Τότε ο Ιησούς μίλησε στα πλήθη και στους μαθητές του,

λέγοντας: «Πάνω στην καθέδρα του Μωυσή κάθισαν οι γραμματείς και οι Φαρισαίοι.

Όλα όσα σας πουν, λοιπόν, κάντε και τηρείτε, αλλά κατά τα έργα τους μην κάνετε. Γιατί λένε και δεν κάνουν.

Δένουν, μάλιστα, βαριά και δυσβάστακτα φορτία, και τα θέτουν πάνω στους ώμους των ανθρώπων, αλλά αυτοί με το δάχτυλό τους δε θέλουν να τα κουνήσουν.

Και όλα τα έργα τους τα κάνουν, για να τους δουν με θαυμασμό οι άνθρωποι. Γιατί πλαταίνουν τα φυλαχτά τους και μεγαλώνουν τα κράσπεδα,

και αγαπούν το πρώτο κάθισμα στα δείπνα και τις πρωτοκαθεδρίες στις συναγωγές

και τους χαιρετισμούς στις αγορές και να καλούνται από τους ανθρώπους: “Ραβί”.

Εσείς όμως μην κληθείτε “Ραβί” – γιατί ένας είναι ο δικός σας δάσκαλος, ενώ εσείς όλοι είστε αδελφοί.

Και “πατέρα” σας μην καλέσετε κάποιον πάνω στη γη, γιατί ένας είναι ο δικός σας ο Πατέρας, ο ουράνιος.

Μήτε κληθείτε “καθοδηγητές”, γιατί καθοδηγητής σας είναι ένας, ο Χριστός.

Αλλά ο μεγαλύτερός σας να είναι διάκονός σας.

Όποιος, λοιπόν, υψώσει τον εαυτό του θα ταπεινωθεί και όποιος ταπεινώσει τον εαυτό του θα υψωθεί.

Αλίμονο όμως σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί κατατρώτε τις οικίες των χηρών και για πρόφαση κάνετε μακριές προσευχές. Γι’ αυτό θα λάβετε περισσότερη καταδίκη.

Και αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί κλείνετε τη βασιλεία των ουρανών μπροστά στους ανθρώπους. Γιατί εσείς δεν εισέρχεστε ούτε εκείνους που θέλουν να εισέλθουν τους αφήνετε να εισέλθουν.

Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί γυρνάτε τη θάλασσα και την ξηρά για να κάνετε έναν προσήλυτο και, όταν γίνει, τον κάνετε γιο της γέεννας διπλά από εσάς.

Αλίμονο σ’ εσάς, οδηγοί τυφλοί, που λέτε: “Όποιος ορκιστεί στο ναό δεν είναι τίποτα. Όποιος όμως ορκιστεί στον χρυσό του ναού οφείλει να πράξει”.

Μωροί και τυφλοί, γιατί ποιος είναι μεγαλύτερος, ο χρυσός ή ο ναός που αγίασε τον χρυσό;

Και λέτε επίσης: “Όποιος ορκιστεί στο θυσιαστήριο δεν είναι τίποτα. Όποιος όμως ορκιστεί στο δώρο που είναι πάνω σ’ αυτό οφείλει να πράξει”.

Τυφλοί, γιατί ποιο είναι μεγαλύτερο, το δώρο ή το θυσιαστήριο που αγιάζει το δώρο;

Όποιος λοιπόν ορκίστηκε στο θυσιαστήριο ορκίζεται σ’ αυτό και σε όλα όσα είναι πάνω του.

Και όποιος ορκίστηκε στο ναό ορκίζεται σ’ αυτόν και σ’ Εκείνον που τον κατοικεί.

Και όποιος ορκίστηκε στον ουρανό ορκίζεται στο θρόνο του Θεού και σ’ Εκείνον που κάθεται πάνω του.

Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί αποδεκατίζετε το δυόσμο και τον άνηθο και το κύμινο και αφήσατε τα σπουδαιότερα του νόμου: Τη δίκαιη κρίση και το έλεος και την πίστη. Αυτά λοιπόν έπρεπε να κάνετε, κι εκείνα να μην αφήνετε.

Οδηγοί τυφλοί, που διυλίζετε το κουνούπι, αλλά καταπίνετε την καμήλα.

Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί καθαρίζετε το απέξω του ποτηριού και του πιάτου, ενώ από μέσα είναι γεμάτα από αρπαγή και ακράτεια.

Φαρισαίε τυφλέ, καθάρισε πρώτα το εντός του ποτηριού, για να γίνει και το έξω του καθαρό.

Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί μοιάζετε με τάφους ασβεστωμένους, οι οποίοι απέξω βέβαια φαίνονται ωραίοι, αλλά από μέσα είναι γεμάτοι από οστά νεκρών και από κάθε ακαθαρσία.

Έτσι κι εσείς απέξω βέβαια φαίνεστε στους ανθρώπους δίκαιοι, αλλά από μέσα είστε γεμάτοι υποκρισία και ανομία.

Αλίμονο σ’ εσάς, γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριτές, γιατί οικοδομείτε τους τάφους των προφητών και κοσμείτε τα μνήματα των δικαίων,

και λέτε: “Αν ήμασταν στις ημέρες των πατέρων μας, δε θα ήμασταν με αυτούς συμμέτοχοι στο αίμα των προφητών που έχυσαν”.

Ώστε μαρτυρείτε για τους εαυτούς σας ότι είστε γιοι εκείνων που φόνευσαν τους προφήτες.

Και εσείς συμπληρώστε το μέτρο της ανομίας των πατέρων σας.

Φίδια, γεννήματα εχιδνών, πώς θα αποφύγετε την κρίση της γέεννας;

Γι’ αυτό, ιδού, εγώ αποστέλλω προς εσάς προφήτες και σοφούς και γραμματείς. Από αυτούς άλλους θα σκοτώσετε και θα σταυρώσετε, και από αυτούς άλλους θα μαστιγώσετε στις συναγωγές σας και θα καταδιώξετε από πόλη σε πόλη.

Για να έρθει πάνω σας κάθε αίμα δίκαιο που χύνεται πάνω στη γη, από το αίμα του Άβελ του δίκαιου ως το αίμα του Ζαχαρία, του γιου του Βαραχία, που φονεύσατε μεταξύ του ναού και του θυσιαστηρίου.

Αλήθεια σας λέω, θα έρθουν όλα αυτά πάνω στη γενιά αυτή».

Το Ευαγγέλιο της Μεγάλης Δευτέρας 6 Απριλίου 2026.

 

Κατά Ματθαίο Άγιο Ευαγγέλιο, Κεφάλαιο ΚΔ'(24) 3-35

Καθημένου δὲ αὐτοῦ ἐπὶ τοῦ ὄρους τῶν ἐλαιῶν προσῆλθον αὐτῷ οἱ μαθηταὶ κατ᾿ ἰδίαν λέγοντες· εἰπὲ ἡμῖν πότε ταῦτα ἔσται, καὶ τί τὸ σημεῖον τῆς σῆς παρουσίας καὶ τῆς συντελείας τοῦ αἰῶνος;

καὶ ἀποκριθεὶς ὁ ᾿Ιησοῦς εἶπεν αὐτοῖς· βλέπετε μή τις ὑμᾶς πλανήσῃ.

πολλοὶ γὰρ ἐλεύσονται ἐπὶ τῷ ὀνόματί μου λέγοντες, ἐγώ εἰμι ὁ Χριστός, καὶ πολλοὺς πλανήσουσι.

μελλήσετε δὲ ἀκούειν πολέμους καὶ ἀκοὰς πολέμων· ὁρᾶτε μὴ θροεῖσθε· δεῖ γὰρ πάντα γενέσθαι, ἀλλ᾿ οὔπω ἐστὶ τὸ τέλος.

ἐγερθήσεται γὰρ ἔθνος ἐπὶ ἔθνος καὶ βασιλεία ἐπὶ βασιλείαν, καὶ ἔσονται λιμοὶ καὶ λοιμοὶ καὶ σεισμοὶ κατὰ τόπους·

πάντα δὲ ταῦτα ἀρχὴ ὠδίνων.

τότε παραδώσουσιν ὑμᾶς εἰς θλῖψιν καὶ ἀποκτενοῦσιν ὑμᾶς, καὶ ἔσεσθε μισούμενοι ὑπὸ πάντων τῶν ἐθνῶν διὰ τὸ ὄνομά μου.

καὶ τότε σκανδαλισθήσονται πολλοὶ καὶ ἀλλήλους παραδώσουσι καὶ μισήσουσιν ἀλλήλους.

καὶ πολλοὶ ψευδοπροφῆται ἐγερθήσονται καὶ πλανήσουσι πολλούς,

καὶ διὰ τὸ πληθυνθῆναι τὴν ἀνομίαν ψυγήσεται ἡ ἀγάπη τῶν πολλῶν.

ὁ δὲ ὑπομείνας εἰς τέλος, οὗτος σωθήσεται.

καὶ κηρυχθήσεται τοῦτο τὸ εὐαγγέλιον τῆς βασιλείας ἐν ὅλῃ τῇ οἰκουμένῃ εἰς μαρτύριον πᾶσι τοῖς ἔθνεσι, καὶ τότε ἥξει τὸ τέλος.

 

 

῞Οταν οὖν ἴδητε τὸ βδέλυγμα τῆς ἐρημώσεως τὸ ρηθὲν διὰ Διανιὴλ τοῦ προφήτου ἑστὼς ἐν τόπῳ ἁγίῳ –ὁ ἀναγινώσκων νοείτω–

τότε οἱ ἐν τῇ ᾿Ιουδαίᾳ φευγέτωσαν ἐπὶ τὰ ὄρη,

ὁ ἐπὶ τοῦ δώματος μὴ καταβαινέτω ἆραι τὰ ἐκ τῆς οἰκίας αὐτοῦ,

καὶ ὁ ἐν τῷ ἀγρῷ μὴ ἐπιστρεψάτω ὀπίσω ἆραι τὰ ἱμάτια αὐτοῦ.

οὐαὶ δὲ ταῖς ἐν γαστρὶ ἐχούσαις καὶ ταῖς θηλαζούσαις ἐν ἐκείναις ταῖς ἡμέραις.

προσεύχεσθε δὲ ἵνα μὴ γένηται ἡ φυγὴ ὑμῶν χειμῶνος μηδὲ σαββάτῳ.

ἔσται γὰρ τότε θλῖψις μεγάλη, οἵα οὐ γέγονεν ἀπ᾿ ἀρχῆς κόσμου ἕως τοῦ νῦν οὐδ᾿ οὐ μὴ γένηται.

καὶ εἰ μὴ ἐκολοβώθησαν αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι, οὐκ ἂν ἐσώθη πᾶσα σάρξ· διὰ δὲ τοὺς ἐκλεκτοὺς κολοβωθήσονται αἱ ἡμέραι ἐκεῖναι.

τότε ἐάν τις ὑμῖν εἴπῃ, ἰδοὺ ὧδε ὁ Χριστὸς ἢ ὧδε, μὴ πιστεύσητε·

ἐγερθήσονται γὰρ ψευδόχριστοι καὶ ψευδοπροφῆται καὶ δώσουσι σημεῖα μεγάλα καὶ τέρατα, ὥστε πλανῆσαι, εἰ δυνατόν, καὶ τοὺς ἐκλεκτούς.

᾿Ιδοὺ προείρηκα ὑμῖν.

ἐὰν οὖν εἴπωσιν ὑμῖν, ἰδοὺ ἐν τῇ ἐρήμῳ ἐστί, μὴ ἐξέλθητε, ἰδοὺ ἐν τοῖς ταμείοις, μὴ πιστεύσητε·

ὥσπερ γὰρ ἡ ἀστραπὴ ἐξέρχεται ἀπὸ ἀνατολῶν καὶ φαίνεται ἕως δυσμῶν, οὕτως ἔσται καὶ ἡ παρουσία τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου·

ὅπου γὰρ ἐὰν ᾖ τὸ πτῶμα, ἐκεῖ συναχθήσονται οἱ ἀετοί.

 

 

Εὐθέως δὲ μετὰ τὴν θλῖψιν τῶν ἡμερῶν ἐκείνων ὁ ἥλιος σκοτισθήσεται καὶ ἡ σελήνη οὐ δώσει τὸ φέγγος αὐτῆς, καὶ οἱ ἀστέρες πεσοῦνται ἀπὸ τοῦ οὐρανοῦ, καὶ αἱ δυνάμεις τῶν οὐρανῶν σαλευθήσονται.

καὶ τότε φανήσεται τὸ σημεῖον τοῦ υἱοῦ τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῷ οὐρανῷ, καὶ τότε κόψονται πᾶσαι αἱ φυλαὶ τῆς γῆς καὶ ὄψονται τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου ἐρχόμενον ἐπὶ τῶν νεφελῶν τοῦ οὐρανοῦ μετὰ δυνάμεως καὶ δόξης πολλῆς.

καὶ ἀποστελεῖ τοὺς ἀγγέλους αὐτοῦ μετὰ σάλπιγγος φωνῆς μεγάλης, καὶ ἐπισυνάξουσι τοὺς ἐκλεκτοὺς αὐτοῦ ἐκ τῶν τεσσάρων ἀνέμων ἀπ᾿ ἄκρων οὐρανῶν ἕως ἄκρων αὐτῶν.

 

᾿Απὸ δὲ τῆς συκῆς μάθετε τὴν παραβολήν. ὅταν ἤδη ὁ κλάδος αὐτῆς γένηται ἁπαλὸς καὶ τὰ φύλλα ἐκφύῃ, γινώσκετε ὅτι ἐγγὺς τὸ θέρος·

οὕτω καὶ ὑμεῖς ὅταν ἴδητε ταῦτα πάντα, γινώσκετε ὅτι ἐγγύς ἐστιν ἐπὶ θύραις.

ἀμὴν λέγω ὑμῖν, οὐ μὴ παρέλθῃ ἡ γενεὰ αὕτη ἕως ἂν πάντα ταῦτα γένηται.

ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ παρελεύσονται, οἱ δὲ λόγοι μου οὐ μὴ παρέλθωσι.

 

Διαβάστε επίσης πότε μπορεί και πότε δεν γίνεται να τελεστεί το μυστήριο του γάμου.

 

Νεοελληνική Απόδοση

Αρχή ωδίνων

Ενώ, λοιπόν, αυτός καθόταν πάνω στο Όρος των Ελαιών, τον πλησίασαν οι μαθητές ιδιαιτέρως, λέγοντας: «Πες μας, πότε θα γίνουν αυτά και ποιο το σημείο της δικής σου παρουσίας και της συντέλειας του αιώνα;»

Τότε αποκρίθηκε ο Ιησούς και τους είπε: «Προσέχετε μη σας πλανήσει κανείς.

Γιατί πολλοί θα έρθουν με το όνομά μου, λέγοντας: “Εγώ είμαι ο Χριστός”, και πολλούς θα πλανήσουν.

Θα μέλλετε, λοιπόν, να ακούτε πολέμους και φήμες πολέμων. Κοιτάτε, μη θορυβείστε. γιατί πρέπει να γίνουν, αλλά ακόμα δεν είναι το τέλος.

Γιατί θα εγερθεί έθνος εναντίον έθνους και βασιλεία εναντίον βασιλείας, και θα γίνουν πείνες και σεισμοί κατά τόπους.

Αλλά όλα αυτά είναι αρχή ωδίνων.

Τότε θα σας παραδώσουν σε θλίψη και θα σας σκοτώσουν, και θα είστε μισούμενοι από όλα τα έθνη για το όνομά μου.

Και τότε θα σκανδαλιστούν πολλοί, και θα προδώσουν ο ένας τον άλλο, και θα μισήσουν ο ένας τον άλλο.

Και πολλοί ψευδοπροφήτες θα εγερθούν και θα πλανήσουν πολλούς.

Και επειδή θα πληθυνθεί η ανομία, θα ψυχραθεί η αγάπη των πολλών.

Αλλά εκείνος που θα υπομείνει ως το τέλος, αυτός θα σωθεί.

Και θα κηρυχτεί αυτό το ευαγγέλιο της βασιλείας σε όλη την οικουμένη για μαρτυρία σε όλα τα έθνη, και τότε θα έρθει το τέλος».

 

Η μεγάλη θλίψη

«Όταν λοιπόν δείτε το βδέλυγμα της ερημώσεως, που ειπώθηκε μέσω του Δανιήλ του προφήτη, να έχει σταθεί σε τόπο άγιο – ο αναγνώστης ας εννοήσει –

τότε όσοι είναι στην Ιουδαία ας φεύγουν στα όρη, όποιος είναι πάνω στο δώμα ας μην κατεβεί, για να πάρει τα πράγματα από την οικία του.

Και όποιος είναι στον αγρό ας μην επιστρέψει πίσω, για να πάρει το πανωφόρι του.

Αλίμονο όμως σε όσες έχουν παιδιά στην κοιλιά και σε όσες θηλάζουν εκείνες τις ημέρες.

Προσεύχεστε μάλιστα να μη γίνει η φυγή σας το χειμώνα μήτε το Σάββατο.

Γιατί θα γίνει τότε θλίψη μεγάλη, τέτοια που δεν έχει γίνει από την αρχή του κόσμου ως τώρα, ούτε θα γίνει ξανά.

Και αν δε συντομεύονταν οι ημέρες εκείνες, δε θα σωζόταν καμιά σάρκα. Για τους εκλεκτούς, όμως, θα συντομευτούν οι ημέρες εκείνες.

Τότε, αν κάποιος σας πει: “Ιδού, εδώ ο Χριστός” ή “εδώ”, μην το πιστέψετε.

Γιατί θα εγερθούν ψευδόχριστοι και ψευδοπροφήτες και θα δώσουν σημεία μεγάλα και τέρατα, ώστε να πλανήσουν, αν είναι δυνατό, και τους εκλεκτούς.

Ιδού, σας τα έχω προειπεί.

Αν λοιπόν σας πουν: “Ιδού, στην έρημο είναι”, μην εξέλθετε. “Ιδού, στα απόμερα δωμάτια”, μην το πιστέψετε.

Γιατί όπως ακριβώς η αστραπή εξέρχεται από τα ανατολικά και φαίνεται ως τα δυτικά, έτσι θα είναι η παρουσία του Υιού του ανθρώπου.

Όπου είναι το πτώμα, εκεί θα συναχτούν οι αετοί».

 

Ο ερχομός του Υιού του ανθρώπου

«Και αμέσως μετά τη θλίψη των ημερών εκείνων ο ήλιος θα σκοτεινιάσει και η σελήνη δε θα δώσει το φεγγοβόλημά της, και οι αστέρες θα πέσουν από τον ουρανό και οι δυνάμεις των ουρανών θα σαλευτούν.

Και τότε θα φανεί το σημείο του Υιού του ανθρώπου στον ουρανό, και τότε θα θρηνήσουν όλες οι φυλές της γης του Ισραήλ και θα δουν τον Υιό του ανθρώπου ερχόμενο πάνω στις νεφέλες του ουρανού με δύναμη και δόξα πολλή.

Και θα αποστείλει τους αγγέλους του με σάλπιγγα μεγάλη, και θα συνάξουν στο ίδιο μέρος τους εκλεκτούς του από τους τέσσερις ανέμους, από τα άκρα των ουρανών ως τα άλλα άκρα αυτών».

 

Μάθημα από τη συκιά

«Από τη συκιά, λοιπόν, μάθετε την παραβολή. Όταν ήδη το κλαδί της γίνει απαλό και τα φύλλα ξεφυτρώνουν, γνωρίζετε ότι είναι κοντά το θέρος.

Έτσι κι εσείς, όταν τα δείτε όλα αυτά, να γνωρίζετε ότι είναι κοντά, στις θύρες.

Αλήθεια σας λέω ότι δε θα παρέλθει η γενιά αυτή, ωσότου γίνουν όλα αυτά.

Ο ουρανός οι η γη θα παρέλθουν, οι λόγοι μου όμως δε θα παρέλθουν».

 

 

Ο ΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ.

 

Ο Λόγος του Θεού μας αποκαλύπτει ότι η διαφθορά από την επιθυμία βασιλεύει στον κόσμο (Β' Πέτρ. 1:4), ότι ακόμη και οι μέριμνες των ανθρώπων για τη σάρκα μετατρέπονται σε επιθυμία (Ρωμ. 13:14), και γι' αυτό μας προτρέπει να απέχουμε από τις σαρκικές επιθυμίες (Α' Πέτρ. 2:11) και να νεκρώνουμε τις κακές επιθυμίες μέσα μας (Κολ. 3:5).

Αρχιμανδρίτης Κύριλλος (Παύλοφ)

Επισημαίνει ὁ μοναχός Ἰωσήφ:

Επισημαίνει ὁ μοναχός Ἰωσήφ: «Τί παράδοξη συνέπεια ἐκ μέρους τοῦ Θεοῦ πού χαρίζει τά πάντα!

“Ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ ἐπιστρέψῃ ὁ ἁμαρτωλός ἐκ πλάνης ὁδοῦ αὐτοῦ, τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ οὐ μή μνησθῶ (: δέν θά θυμηθῶ)", λέει ὁ Κύριος. Ἀλλά καί ἐν ᾗ ἂν ἡμέρᾳ πλανηθῇ ὁ δίκαιος ἐκ τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ ( ἀπ᾿ τήν ὁδό τῆς ἀρετῆς), τῆς δικαιοσύνης αὐτοῦ οὐ μή μνησθῶ καί θήσομαι πρόσκομμα (: θά βάλω ἐμπόδιο) ἔμπροσθεν αὐτοῦ". Ἐπιείκεια στούς ζητοῦντες νά εἰσέλθουν πρώην πλανεμένους καί ἀποτομία στους ἐξελθόντες ἀπό ἀπροσεξία!»

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ.

ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ.

ΤΟ ΣΙΤΟΜΕΤΡΙΟ

ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟ ΗΜΕΡΟΛΟΓΙΟ.

ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ 2026 ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

«Ὁ Ἀδάμ γέννησε τον Σήθ “κατά τήν ἰδέαν αὐτοῦ καί κατά τήν εἰκόνα αὐτοῦ"(Γεν 5, 3).

 Στέργιος Σάκκος: «Ὁ Ἀδάμ γέννησε τον Σήθ “κατά τήν ἰδέαν αὐτοῦ καί κατά τήν εἰκόνα αὐτοῦ"(Γεν 5, 3). Αὐτό θά πῆ ὅτι ὁ Σήθ στήν καμωσιά ἦταν ἴδιος μέ τόν πατέρα του. Πιό βαθειά, ἐννοεῖ, ὅτι καί οἱ ἀπόγονοι τοῦ Σήθ κι ἐμεῖς σήμερα σάν ἄνθρωποι καί σάν φυσικά ὄντα εἴμαστε ἴδιοι μέ τόν Ἀδάμ, ἤ ὅτι ὁ πρωτόπλαστος ἄνθρωπος ἦταν ἄνθρωπος σάν ἐμᾶς. 

Ἐξαιρεῖται, βέβαια, ἡ ἀναμάρτητη καί ἄφθαρτη κατάστασι, στήν ὁποία ζοῦσε ὁ Ἀδάμ πρίν παραβῆ τήν ἐντολή τοῦ Θεοῦ. Κι αὐτό τό ἔγραψε τό Πνεῦμα τό ἅγιο, γιά νά μή νομίσουμε,ὅπως πολλοί εἰδωλολάτρες τῆς ἀρχαιότητος ή πολλοί  ψευτοεπιστήμονες τῆς ἐποχῆς μας, ὅτι οἱ ἄνθρωποι στην αρχή ήταν αλλιώτικοι ή τεράστιοι σε διαστάσεις, ἢ ὅτι προερχόμαστε ἀπό τέρατα μέ παράδοξες μορφές ἤ ἀνύπαρκτα κτήνη. 

Βλέποντας ένα σημερινό ἄνθρωπο, βλέπουμε πῶς ἀκριβῶς ἦταν ὁ

Ἀδάμ. Τά ἄλλα εἴτε μυθολογικές αφηγήσεις τῶν ἀρχαίων λαῶν εἴτε δῆθεν συμπεράσματα σημερινών “ἐρευνῶν", εἶναι παραμύθια σύμφωνα μέ τίς ὀρέξεις τῶν ἀνθρώπων»(περ. Σο, Ιλ. 1979, 196).

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. 

ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ 

ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026

Τί συγκινητική καί ὑψηλή ιδέα!

 

«Ὁ ἴδιος ὁ Θεός θυσιάζει τον Υιό Του ἀντί τοῦ ἀνθρώπου, καί ἑπομένως ἀγαπᾶ τόν ἄνθρωπο περισσότερο ἀπ' ὅ,τι ὁ πατέρας τόν υἱό, καί μάλιστα τόν πιό ἀξιαγάπητο υἱό· “Οὕτω γάρ ἠγάπησεν ὁ Θεός τόν κόσμον, ὥστε τόν Υἱόν Αὐτοῦ τόν μονογενῆ ἔδωκεν"· τί ἀγάπη! Καί ὁ ἴδιος ὁ Υἱός πού ἑνώνεται μέ τόν Πατέρα στήν ἀγάπη αυτή, κατά κάποιο τρόπο Τόν προλαμβάνει, “τότε εἶπον, ἰδού ἥκω"· καί Τόν συναγωνίζεται στήν ἀφοσίωσι ὑπέρ τῶν ἀνθρώπων.

Τί συγκινητική καί ὑψηλή ιδέα!»

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. 

ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ 

ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026

«Τόν ἐμπιπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τήν ἐπιθυμίαν σου»(Ψ 102, 5):

 

 «Τόν ἐμπιπλῶντα ἐν ἀγαθοῖς τήν ἐπιθυμίαν σου»(Ψ 102, 5): «"Καί τίς ἡμῶν ἡ ἐπιθυμία; κληθῆναι θεούς· τούτου γάρ ἐπιθυμήσας ὁ Ἀδάμ τῆς ἀπειρημένης (: ἀπηγορευμένης) ἐγεύσατο βρώσεως. Ταύτην τοίνυν ἡμῶν τήν ἐπιθυμίαν ὁ Κύριος ἀγαθοῖς ἐπλήρωσε, συμμόρφους ἡμᾶς Ἑαυτοῦ καταστήσας τῇ δωρεᾷ τοῦ Βαπτίσματος. Ὥστε καί θεούς διά τοῦτο προσαγορεύεσθαι χάριτι"».

«Ἤνοιξας εἰς ἐμέ τάς πύλας τοῦ Παραδείσου,

εἰς τά ὀπίσω στραφείσης τῆς Φλογίνης Ρομφαίας, καί

ὑποταγέντος τοῦ φρικτοῦ Σεραφίμ» .

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. 

ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ 

ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026

Λέγει γάρ ὁ θεῖος Διονύσιος, καί Γρηγόριος ὁ θεολόγος. “Οὐ κατά δύναμιν, ἀλλά κρίσει καί δικαιοσύνῃ ὁ Χριστός ἐνίκησε τον διάβολον"»

 «Ντύθηκε ὁ Υἱός Σου [ἀπευθύνεται στον Πατέρα] τή φύσι μου ἐκ τῆς Παναγίας Παρθένου, καί μοῦ μετέδωσε τή θεότητά Του. Ἔτσι ὄχι μόνο ἀθανατίζει τήν ἀμαυρωμένη εἰκόνα καί τήν ἀνακαινίζει πρός τήν προηγουμένη λαμπρότητα, ἀλλά καί μοῦ χαρίζει με μεγαλύτερη προπαρασκευή τή θεότητα τήν ὁποία φαντάστηκα τότε στον Παράδεισο.

Ὡς ἐκ τούτου μέ καθιστᾶ υἱό Σου, κληρονόμο Σου καί συγκληρονόμο Του».

 «Ὡς ἄνθρωπος τόν ἐνίκησεν, ὄχι ὡς Θεός, διότι καί ὁ διάβολος κατ' αρχάς ἄνθρωπον ἐνίκησε τόν Ἀδάμ, ὄχι Θεόν, καί διά τοῦτο ἔπρεπεν ὑπ᾽ ἀνθρώπου να νικηθῆ. 

Λέγει γάρ ὁ θεῖος Διονύσιος, καί Γρηγόριος ὁ θεολόγος. “Οὐ κατά δύναμιν, ἀλλά κρίσει καί δικαιοσύνῃ ὁ Χριστός ἐνίκησε τον διάβολον"»

 «Ἡ φύσις ἡμῶν τῶν ἀνθρώπων, ἥτις ἐξέπεσεν ἀπό τόν Θεόν, ἥτις ἐξέπεσεν ἀπό τόν Παράδεισον τῆς τρυφῆς, ἥτις ἐξέπεσεν ἀπό τήν θείαν δόξαν και παρρησίαν, διά τῆς Ἀναλήψεως τοῦ Κυρίου ἐτιμήθη μὲ τὴν συγκαθεδρίαν τοῦ Πατρός»

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. 

ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ 

ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026

Καθώς ἡ Ἁγία Τριάς μέ κοινήν συμβουλήν ἔπλασε τόν πρῶτον ἄνθρωπον τόν Ἀδάμ ἀπό τήν ἀδάμαν.

 «Καθώς ἡ Ἁγία Τριάς μέ κοινήν συμβουλήν ἔπλασε τόν πρῶτον ἄνθρωπον τόν Ἀδάμ ἀπό τήν ἀδάμαν: ἤτοι ἀπό τήν παρθένον γῆν (τοῦτο γάρ δηλοῖ ἑβραϊκῶς τό τοῦ Ἀδάμ ὄνομα), οὕτως ἔκτισε καί τόν νέον Ἀδάμ ἀπό τήν Παρθένον γῆν: ἤτοι απο την παρθενικην κοιλίαν της Θεοτόκου και δι` Αυτού ενήργησε του συντριβέντος Αδάμ την ανάπλασιν"

"πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καί συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν".

 «Δέν μποροῦμε νά ποῦμε γιά τό Θεό πώς εἶναι ἄδικος, δηλαδή, πώς ὑπάρχει ἀδικία σέ Αὐτόν· ἀλλά καί δέν μποροῦμε νά ποῦμε πώς εἶναι δίκαιος, ὅπως ἀντιλαβανόμαστε ἐμεῖς τή δικαιοσύνη. Ὁ ἅγιος Ἰσαάκ ὁ Σύρος λέει: “μήν ἀποκαλέσης τό Θεό δίκαιο, διότι ἡ δικαιοσύνη Του δέν γνωρίζεται μέ τά κριτήριά σου. Ποῦ βρίσκεται ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ;

Στο ὅτι ἤμασταν ἁμαρτωλοί κι ὁ Χριστός ἀπέθανε γιά μᾶς;". Καί μποροῦμε νά προσθέσουμε στα λόγια τοῦ ἁγίου Ἰσαάκ: Ἐμεῖς ἁμαρτήσαμε κι ὁ Θεός έκανε ὑπηρέτες τῆς σωτηρίας μας τούς ἁγίους Ἀγγέλους.

Οἱ Ἄγγελοι, ὅμως, ὄντας γεμάτοι ἀγάπη, ἐπιθυμοῦν κι οἱ ἴδιοι νά μᾶς ὑπηρετοῦν κι αυτή τους ἡ διακονία τούς κάνει νά ὑποφέρουν πολλή θλίψι. 

Νά, ὅμως, πού ὁ Θεός παρέδωσε τά ἄλογα ζῶα και τήν ἄλλη κτίσι στο νόμο τῆς φθορᾶς, διότι δέν άρμοζε νά τήν

ἀπαλλάξη ἀπ᾿ αὐτό τό νόμο, ἐφ᾽ ὅσον ὁ ἄνθρωπος, πού γιά χάρι του δημιουργήθηκε, ἔγινε δοῦλος τῆς φθορᾶς ἐξαιτίας τῆς ἁμαρτίας του. Ἔτσι, ἄλλοτε θέλοντας κι ἄλλοτε μή θέλοντας, "πᾶσα ἡ κτίσις συστενάζει καί συνωδίνει ἄχρι τοῦ νῦν", κατά τούς λόγους τοῦ Ἀποστόλου (Ρμ 8, 20-22), συμπάσχοντας μέ τόν ἄνθρωπο. 

Κι αὐτό δέν εἶναι νόμος δικαιοσύνης, ἀλλά

νόμος ἀγάπης».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. 

ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ 

ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026

«Τοῦτο δέ βεβαιώνει καί ὁ μέγας Παῦλος λέγων· "ἡ ζωή ὑμῶν κέκρυπται σύν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ· ὅταν ὁ Χριστός φανερωθῇ, ἡ ζωή ἡμῶν, τότε καί ὑμεῖς σύν Αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ"(Κολ 3, 3-4).

 

«Τοῦτο δέ βεβαιώνει καί ὁ μέγας Παῦλος λέγων· "ἡ ζωή ὑμῶν κέκρυπται σύν τῷ Χριστῷ ἐν τῷ Θεῷ· ὅταν ὁ Χριστός φανερωθῇ, ἡ ζωή ἡμῶν, τότε καί ὑμεῖς σύν Αὐτῷ φανερωθήσεσθε ἐν δόξῃ"(Κολ 3, 3-4), δηλαδή ἐν τῇ δόξῃ ἐκείνῃ ὁπού ἔχει νά δοθῆ εἰς ἡμᾶς, κατά μετουσίαν καί ἀπόρροιαν τῆς ἐν τῷ Χριστῷ οὔσης καί θεαθησομένης δόξης. Καθώς δηλαδή καί τά διαφανῆ καί καθαρά σώματα, ὁποῖα εἶναι τα κάτοπτρα καί ὁ ὕελος, ὅταν δεχθοῦν τό φῶς τοῦ ἡλίου, ἐκλάμπουν καί αὐτά ἀπό λόγου των κατά ἀντανάκλασιν ὁπού ἔχουν μέ τόν ἥλιον, διά τοῦτο καί λέγει ἐδῶ ὁ Ἰωάννης· ὅτι ὅμοιοι Αὐτῷ ἐσόμεθα, ὅτι ὀψόμεθα Αὐτόν καθώς ἐστι"(Α' Ιω 3, 2), δηλαδή, ὄχι καθώς εἶναι κατά τήν οὐσίαν καί φύσιν. 

Ἄπαγε

Τοῦτο γὰρ εἶναι ἀδύνατον εἰς κάθε γενητήν καί κτιστήν φύσιν ἀγγέλων ὁμοῦ καί ἀνθρώπων, ἐπειδή ἄν ἔβλεπον τόν Θεόν οἱ μακάριοι κατά φύσιν δέν ἔπρεπεν ὁ εὐαγγελιστής νά εἰπῇ, ὅτι ὅμοιοι Αὐτῷ ἐσόμεθα, ἀλλά νά εἰπῇ ὅτι οἱ αὐτοί ἐσόμεθα. Ἐπειδή ἡ μέν ὁμοιότης ἐπί τῆς ἐνεργείας λέγεται, ἡ δέ ταυτότης

ἐπί τῆς οὐσίας. Δέν θέλομεν λοιπόν νά ἰδοῦμεν τήν ἀόρατον φύσιν τοῦ Θεοῦ, οὔτε νά γενοῦμεν οἱ αὐτοί (: οἱ ἴδιοι) μέ αὐτόν, ἀλλά θέλομεν ἰδοῦμεν τήν δόξαν τοῦ Θεοῦ καί ἁπλῶς τά θεῖα Προσόντα, καί κατ᾿ αὐτά ἔχομεν νά γένωμεν ὅμοιοι μέ αὐτόν, ὡς ἁγνοί μέ τόν ἁγνόν, ὡς δίκαιοι μέ τόν δίκαιον, ὡς λαμπροί μέ τόν λαμπρόν, ὡς φῶς μέ τό φῶς, ὡς ἥλιοι κατά μετοχήν μέ τόν ἀρχικῶς καί πηγαίως ὄντα ἥλιον καί ὡς θεοί κατά χάριν μέ τόν κατά φύσιν Θεόν» .

«Μίσος ή φθόνος κρυμμένος μέσα στήν εὐσέβεια, εἶναι νερό πικρό μέσα σέ χρυσά σκεύη (Σ.Σολ 3, 7)

  

«Μίσος ή φθόνος κρυμμένος μέσα στήν εὐσέβεια, εἶναι νερό πικρό μέσα σέ χρυσά σκεύη (Σ.Σολ 3, 7). Βάλε μέσα σ᾿ αὐτό τό νερό τό ξύλο τῆς ζωῆς, καί θά γίνη γλυκό· διότι μέ τό "ξύλο" τό νερό ἔγινε γλυκό (Εξ 15, 25), καί ὅλο τό σχέδιο τοῦ πανούργου Διαβόλου γιά τήν καταστροφή μας ἐξαφανίσθηκε μέ τό Σταυρό τοῦ Σωτῆρος μας Ἰησοῦ Χριστοῦ».

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. 

ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ 

ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026

Τό Πάσχα, «ὄχι μόνο τῶν ζωντανῶν παύει τά δάκρυα καί τούς ἀναστεναγμούς, ἀλλά περισσότερο τῶν ἀπό κτίσεως κόσμου νεκρῶν»

Τό Πάσχα, «ὄχι μόνο τῶν ζωντανῶν παύει τά δάκρυα καί τούς ἀναστεναγμούς, ἀλλά περισσότερο τῶν ἀπό κτίσεως κόσμου νεκρῶν» 

 Στη Γένεσι ὑπάρχει ἡ κατάρα στήν Ἀποκάλυψι 22, 3 δέν θά ὑπάρχη.

«Ἡ ἱστορία τοῦ κόσμου εἶναι τό κρηπίδωμα (σκαλωσιά) γιά τήν ἱστορία τῆς σωτηρίας».

 «Τούτη τη μέρα [τό Πάσχα] ἄνοιξε ὁ κλεισμένος Παράδεισος».

 Δημιουργία καί ἀναδημιουργία ἀνθρώπου, ὅπως μέ πλάκες Σινᾶ: Τήν 1η φορά μόνος ὁ Θεός· τή 2η ἔβαλε το Μωϋσῆ να φτειάξη τίς πλάκες (Εξ 32, 16 34, 1)· συνέργια.

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΩΣΤΩΦ. 

ΡΟΔΟΠΕΤΑΛΑ ΑΡΕΤΗΣ 

ΕΚΔ. ΙΕΡΑ ΜΟΝΗ ΑΓΙΟΥ ΙΩΑΝΝΟΥ ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ ΩΡΩΠΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ 2026