Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αντίδικος του Πολίτη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Αντίδικος του Πολίτη. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Πέμπτη, Οκτωβρίου 09, 2008

Σύμφωνο Συμβίωσης: κατατέθηκε στη Βουλή το αντίθετο στο ευρωπαϊκό δίκαιο νομοσχέδιο

Κατατέθηκε σήμερα στη Βουλή το νομοσχέδιο για τη θέσπιση του Συμφώνου Ελεύθερης Συμβίωσης. 

Όπως είναι γνωστό, σύμφωνα με το άρθρο 1 του νομοσχεδίου, αποκλείονται τα ομόφυλα  ζευγάρια από τη θέσπισή του. 

Σύμφωνα με γνωμοδότηση της Εθνικής Επιτροπής Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ο συγκεκριμένος αποκλεισμός παραβιάζει το ευρωπαϊκό δίκαιο, καθώς είναι αντίθετο στο άρθρο 8 (σεβασμός ιδιωτικής και οικογενειανής ζωής) σε συνδυασμό με το άρθρο 14 (απαγόρευση αθέμιτων διακρίσεων) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Aυτό σημαίνει καταδίκη της χώρας ενώπιον του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ύστερα από προσφυγή θιγόμενων.

Επιπλέον, σύμφωνα με δήλωση του ευρωπαίου Επίτροπου κ. Barrot, η Ελλάδα, μη αναγνωρίζοντας τις σχέσεις ανάμεσα σε ομόφυλα πρόσωπα, δημιουργεί νομικά προβλήματα στην άσκηση της ελεύθερης κυκλοφορίας και διαμονής πολιτών της ΕΕ και μελών των οικογενειών τους σε κράτη μέλη άλλα από τα κράτη της ιθαγένειάς τους, όπως προβλέπονται από την Οδηγία 2004/38. Η ΕΕ δεν επιβάλλει μεν την αναγνώριση του θεσμού της ελεύθερης συμβίωσης. Όπως αναφέρει όμως το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων στην υπόθεση Maruko την 1η Απριλίου 2008 τα κράτη μέλη δεν πρέπει να παραβιάζουν την αρχή της ίσης μεταχείρισης όταν ασκούν την αρμοδιότητά τους για θέσπιση  θεσμών οικογενειακού δικαίου:

59 Ασφαλώς, η οικογενειακή κατάσταση και οι παροχές που εξαρτώνται από αυτήν είναι τομείς που εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των κρατών μελών και το κοινοτικό δίκαιο δεν θίγει την αρμοδιότητα αυτή. Ωστόσο, υπενθυμίζεται ότι τα κράτη μέλη πρέπει, κατά την άσκηση της αρμοδιότητας αυτής, να τηρούν το κοινοτικό δίκαιο, μεταξύ άλλων, τις διατάξεις περί της αρχής της απαγορεύσεως των διακρίσεων (βλ., κατ’ αναλογία, αποφάσεις της 16ης Μαΐου 2006, C‑372/04, Watts, Συλλογή 2006, σ. I‑4325, σκέψη 92, και της 19ης Απριλίου 2007, C‑444/05, Σταματελάκη, Συλλογή 2007, σ. I‑3185, σκέψη 23).


Ο υπουργός απέσυρε τις άλλες διατάξεις για τις οποίες διαμαρτυρήθηκαν οι γυναικείες οργανώσεις (προσθήκη ονόματος συζύγων και τροπολογίες για την γονική μέριμνα).  Για το θέμα των ομόφυλων ζευγαριών, όμως, φαίνεται αποφασισμένος να παραβιάσει το ευρωπαϊκό δίκαιο.

Κυριακή, Ιουνίου 08, 2008

Η κοινωνία είναι πιο ώριμη από τον υπουργό Δικαιοσύνης

Ο υπουργός Δικαιοσύνης εισηγείται ένα νομοσχέδιο για το σύμφωνο συμβίωσης, το οποίο παρουσιάζει πάρα πολλά κενά - όχι μόνο το θέμα των ομόφυλων ζευγαριών. 

Όταν παρενέβη η Εθνική Επιτροπή Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, ζητώντας τη σύσταση Ομάδας Εργασίας για τα θέματα αυτά, ο υπουργός δέχθηκε με χαρά την πρόταση. Από τότε μέχρι σήμερα δεν υπάρχει καμία ενημέρωση σχετικά με τη σύσταση και τη δράση της Ομάδας.

Οι γάμοι της Τήλου εξόργισαν τον υπουργό, ο οποίος εξαπέλυσε μύδρους και απέκλεισε την περίπτωση επέκτασης του συμφώνου και στα ομόφυλα ζευγάρια.

Σήμερα μεταδίδεται μια δήλωση που αναφέρει ότι μπορεί να επεκταθεί στα ομόφυλα ζευγάρια, όταν η κοινωνία είναι "ώριμη". 

Τα παραπάνω μπρος - πίσω του υπουργού βοηθούν την κοινωνία να "ωριμάσει";

Όταν μία κοινωνία δεν είναι ώριμη για να αποδεχθεί την ισότητα (είτε υπέρ των μαύρων, είτε υπέρ των γυναικών, είτε υπέρ των τσιγγάνων, είτε υπέρ των αλλοδαπών, είτε υπέρ των ομοφυλόφιλων), το Κράτος οφείλει να λάβει θετικά μέτρα ακριβώς για να απαλείψει τις ανισότητες που ισχύουν στην πράξη, όπως αναφέρεται εξάλλου και στο άρθρο 116 παρ. 2 εδ. β΄ του Συντάγματος.

Στην Ολλανδία και την Ισπανία, ο λόγος για τον οποίο θεσμοθετήθηκε ο γάμος των ομόφυλων δεν  ήταν επειδή οι "κοινωνίες ήταν ώριμες", αλλά ακριβώς επειδή οι κοινωνίες δεν ήταν ώριμες. Στην Ολλανδία υπήρχαν ομάδες που οργάνωναν επιθέσεις ξυλοκόπησης εναντίον των ομοφυλόφιλων και στην Ισπανία υπάρχει η γνωστή προκατάληψη λόγω της υπέρμετρης προσκόλλησης στις διδαχές του καθολικισμού. Η νομοθετική αναγνώριση των ίσων δικαιωμάτων για τους ομοφυλόφιλους αυτές ακριβώς τις αντιλήψεις ήθελε να περιορίσει.

Επομένως, τα περί "ανωριμότητας της κοινωνίας" που αναφέρει ο κ. υπουργός είναι ακριβώς ο λόγος για τον οποίο πρέπει να προχωρήσει στη διεύρυνση του συμφώνου, αλλά και σε θέσπιση ερμηνευτικής διάταξης στον Αστικό Κώδικα, στον οποίο να αναφέρεται ότι οι διατάξεις για τον γάμο ισχύουν ανεξαρτήτως ταυτότητας φύλου και σεξουαλικού προσανατολισμού.

Εξάλλου, η Ελλάδα έχει κληθεί από τον Ευρωπαίο Επίτροπο για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου να ενσωματώσει τις Αρχές της Yogyakarta, στις οποίες αναφέρεται ότι τα κράτη πρέπει να λάβουν όλα τα νομοθετικά, διοικητικά και άλλα μέτρα για την πλήρη αναγνώριση των σχέσεων ανάμεσα σε ομόφυλους και την κατάργηση κάθε διάκρισης. 

Θα μείνεις, κακομοίρη μου, στη λίστα με όσους δεν ήθελαν να ψηφίζουν οι γυναίκες και όσους θεωρούσαν ότι οι μαύροι δεν είναι άνθρωποι. Το έχεις φροντίσει καλά από όλες τις απόψεις.


Τρίτη, Ιουνίου 03, 2008

Ποια είναι η παράβαση καθήκοντος, κύριε Εισαγγελέα;

Έχει δοθεί λέει εντολή να ασκηθούν διώξεις για παράβαση καθήκοντος σε περιπτώσεις δημάρχων που εκδίδουν άδειες για γάμους ομοφύλων.

Ας δούμε τι σημαίνει "παράβαση καθήκοντος" κατά το άρθρο 259 του Ποινικού Κώδικα:

"Υπάλληλος που με πρόθεση παραβαίνει τα καθήκοντα της υπηρεσίας του με σκοπό να προσπορίσει στον εαυτό του ή σε άλλον παράνομο όφελος ή για να βλάψει το κράτος ή κάποιον άλλο τιμωρείται με φυλάκιση μέχρι δύο ετών, αν η πράξη αυτή δεν τιμωρείται με άλλα ποινική διάταξη."

Ποιος είναι λοιπόν ο σκοπός προσπορισμού παράνομου οφέλους; 

Ποια είναι η βλάβη του κράτους ή κάποιου άλλου;

Πάλι τσάμπα ποινικές διώξεις, πάλι αποζημιώσεις μετά από το δημόσιο στους αδίκως διωχθέντες. Ποιος βλάπτει λοιπόν το κράτος;


Σταθερά κατά των ανθρώπινων δικαιωμάτων ο υπουργός Δικαιοσύνης

Μετά την είδηση για την τέλεση του γάμου στην Τήλο, επεμβαίνει -ενώ έχει ήδη επιληφθεί η Δικαιοσύνη δια του εισαγγελώς- ο υπουργός Δικαιοσύνης, με την παρακάτω δήλωση:


  1. Έχω με σαφήνεια γνωστοποιήσει προς κάθε ενδιαφερόμενο πρόσωπο ή φορέα από τον περασμένο Φεβρουάριο, ότι οι νέες διατάξεις για το Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης αφορούν μόνο στα ετερόφυλα ζευγάρια.

    Με την ίδια σαφήνεια γνωστοποίησα τις προθέσεις μας αυτές και στους εκπροσώπους της ΟΛΚΕ, κατά τη συνάντησή μας, τον περασμένο Μάρτιο στο Υπουργείο.

    Το νομοσχέδιο για την Ελεύθερη Συμβίωση, το οποίο κατατίθεται σύντομα στη Βουλή, και δεν αφορά σε καμία μορφή γάμου, δεν έχει γίνει ακόμα νόμος του Κράτους και οπωσδήποτε δεν έχει την παραμικρή σχέση με τις αυθαίρετες αποφάσεις εκπροσώπων της Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

  1. Δεν υπάρχει νομικό πλαίσιο, το οποίο να επιτρέπει την τέλεση ομόφυλων γάμων στην Ελλάδα. Ο Νόμος 1250/1982, με τον οποίο καθιερώθηκε ο πολιτικός γάμος, σαφώς αφορά μόνο τα ετερόφυλα ζευγάρια, όπως έχει αποδειχθεί 25 χρόνια τώρα από την πρακτική, τη νομολογία, τις απόψεις επιφανών Συνταγματολόγων και άλλων νομικών και όπως σαφώς προκύπτει από τα πρακτικά των συζητήσεων της Βουλής.

    Κάθε Δημόσια Αρχή, συμπεριλαμβανομένων βέβαια και των ΟΤΑ, ενεργεί μόνον στο πλαίσιο του Κράτους Δικαίου και της Αρχής της Νομιμότητας. Τούτο σημαίνει ότι οι αρχές αυτές ασκούν τις αρμοδιότητες που προβλέπουν το Σύνταγμα και η κείμενη νομοθεσία.

    Υπό τα δεδομένα αυτά, τα ανθρώπινα δικαιώματα προστατεύονται στο πλαίσιο του Συντάγματος και των νόμων και δεν υπόκεινται σε επιμέρους αυθαίρετες ερμηνείες.

  1. Οι απόπειρες τέλεσης πολιτικών γάμων σε ομόφυλα ζευγάρια είναι παράνομες και οι σχετικοί «γάμοι» ανυπόστατοι.

    Το Υπουργείο Δικαιοσύνης πιστεύει ότι κοινωνικά ζητήματα και προβλήματα πρέπει να αντιμετωπίζονται με υπευθυνότητα και σοβαρότητα, πρέπει να επιλύονται με κοινωνική συναίνεση και ωριμότητα και να μην αντιμετωπίζονται με αυθαίρετες και πρόχειρες συμπεριφορές.

Ο υπουργός, αφού δεν έχει πειστεί από το ελληνικό Σύνταγμα, τον Αστικό Κώδικα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου,  θα πρέπει να μελετήσει τις Αρχές της Yogyakarta για την εφαρμογή των ανθρώπινων δικαιωμάτων σε υποθέσεις σχετικές με το σεξουαλικό προσανατολισμό και ειδικότερα την Αρχή 24 που ορίζει ότι καθένας έχει δικαίωμα ίδρυσης οικογένειας.

Η σύσταση που περιέχει η Αρχή 24, αναφέρει ότι τα κράτη πρέπει να διασφαλίσουν ότι οι νόμοι και οι πολιτικές αναγνωρίζουν την ποικιλότητα των μορφών οικογένειας, συμπεριλαμβανομένων όσων δεν θεμελιώνονται στην συγγένεια εξ αίματος ή τον γάμο και να λάβουν κάθε απαραίτητο νομοθετικό, διοικητικό και άλλο μέτρο  που εγγυάται ότι καμία οικογένεια δεν θα υφίσταται άνιση μεταχείριση με κριτήριο τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου, κανενός μέλους της, συμπεριλαμβανομένων των εγγυήσεων της οικογενειακής κοινωνικής προστασίας και άλλων δημόσιων ωφελειών, στην εργασία και την μετανάστευση, καθώς επίσης και να λάβουν ολα τα απαραίτητα νομοθετικά, διοικητικά και άλλα μέτρα για να διασφαλιστεί ότι κάθε υποχρέωση, δικαίωμα, προνόμιο ή ωφέλεια που αναγνωρίζεται σε ανύπαντρους ετερόφυλους συντρόφους ισχύει εξίσου και για τους ομόφυλους άγαμους συντρόφους,

 

Υπενθυμίζεται ότι στις 14.5.2008 ο Ευρωπαίος Επίτροπος των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κάλεσε τις χώρες της Ευρώπης να ενσωματώσουν τις Αρχές αυτές στις πολιτικές τους.


Περιμένουμε την ενσωμάτωση των Αρχών και στις πολιτικές του υπουργείου Δικαιοσύνης.


Περισσότερες πληροφορίες για τις Αρχές της Yogyakarta: arxesyiogyakarta.wordpress.com

Γίνετε μέλη στην σχετική ομάδα ΑΡΧΕΣ YOGYAKARTA: KATAΡΓΗΣΗ ΔΙΑΚΡΙΣΕΩΝ ΒΑΣΕΙ ΣΕΞΟΥΑΛΙΚΟΥ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΥ, στο facebook

Σχετικά άρθρα:


O γάμος ανάμεσα σε άτομα του ίδιου φύλου δεν απαγορεύεται, κύριε Δήμαρχε!

Αντισυνταγματικό το σχέδιο νόμου για το σύμφωνο συμβίωσης

Κριτική του νομοσχεδίου για το σύμφωνο συμβίωσης

Eμμένει στην αντισυνταγματική ανακοίνωση προσωπικών δεδομένων ο υπουργός



Κυριακή, Ιουνίου 01, 2008

H απάντηση στον Αντίδικο του Πολίτη

Η εφαρμογή των Αρχών της Yogyakarta σε όλες τις κρατικές πολιτικές - δίνουμε ένα τέλος στις διακρίσεις που βασίζονται στο σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου.



Τα ανθρώπινα δικαιώματα είναι εδώ και πολλές δεκαετίες κατοχυρωμένα με διεθνείς συνθήκες και αποτελούν αναπόσπαστο στοιχείο του διεθνούς δικαίου που οφείλουν να τηρούν τα κράτη. Το δίκαιο των ανθρώπινων δικαιωμάτων δεν γνωρίζει διακρίσεις ως προς την απόλαυση αυτών των δικαιωμάτων με κριτήριο τον σεξουαλικό προσανατολισμό. Αντίθετα μάλιστα, απαγορεύει αυτές τις διακρίσεις, ως παράνομη προσβολη.


Το 2006, συναντήθηκαν στην Yogyakarta της Ινδονησίας 29 διακεκριμένοι ειδικοί από διάφορες χώρες και διευκρίνισαν τι ακριβώς σημαίνει “ενιαία εφαρμογή” των δικαιωμάτων, ανεξάρτητα από το σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου που έχει κάθε άτομο. Αποτέλεσμα αυτής της εργασίας ήταν η θέσπιση των Αρχών της Yogyakarta για την εφαρμογή των δικαιωμάτων σχετικά με τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλου, ενός κειμένου το οποίο βασίζεται αποκλειστικά στο ισχύον διεθνές δίκαιο των δικαιωμάτων του ανθρώπου και το οποίο καλεί τα κράτη να λάβουν συγκεκριμένα νομοθετικά, διοικητικά και άλλα μέτρα (όπως λ.χ. προγράμματα εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης) προκειμένου να αρθούν οι ανισότητες της κοινης νομοθεσίας και να ενημερωθεί κάθε κρατικό όργανο για τις υποχρεώσεις του για σεβασμό του διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού.


Το Μάιο του 2008  ο Ευρωπαίος Επίτροπος των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου απευθύνει σύσταση στα κράτη να ενσωματώσουν τις Αρχές στις πολιτικές τους


Τον ίδιο μήνα, μια ομάδα από bloggers μεταφράζει τις Αρχές στα ελληνικά, προκειμένου να εφαρμοστούν και στην Ελλάδα. To ελληνικό κείμενο θα δοθεί εντός των ημερών στη δημοσιότητα.



The Yogyakarta Principles

Οι Αρχές αυτες προβλέπουν μεταξύ άλλων:


  • ότι τα θετικά μέτρα υπέρ των ομάδων διαφορετικού σεξουαλικού προσανατολισμού δεν θεωρούνται μεροληπτικά (Αρχή 2, Δ),


  • την λήψη μέτρων για την κατάργηση της ιδέας της ανωτερότητας ή κατωτερότητας οποιουδήποτε σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου ή έκφρασης  φύλου (Αρχή 2, ΣΤ),


  • την θέσπιση δίκαιης διαδικασίας για αναγνώριση από όλα τα δημόσια έγγραφα του φύλου που το άτομο αποδίδει στον εαυτό του (Αρχή 3, Γ)

  • την κατάργηση της θανατικής ποινής, την απαγόρευση  σύλληψης και άσκησης της ποινικής δίωξης και καταδίκης για λόγους που αφορούν  τον σεξουαλικό προσανατολισμό και την ταυτότητα φύλο (Αρχές 4,6,7,8)

  •   την αναγνώριση δικαιώματος συζυγικών επισκέψεων, ιατρικής φροντίδας και προστασίας ευάλωτων φυλακισθέντων χωρίς διάκριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού (Αρχή 9),

  • την με λήψη κάθε διοικητικού μέτρου εξασφάλιση του δικαιώματος της δημοσιας συνάθροισης (Αρχή 20),

  • την απαγόρευση επίκλησης θρησκευτικών πεποιθήσεων, εκ μέρους της Πολιτείας,  για τη δικαιολόγηση μέτρων που αρνούνται την ίση προστασία από τον νόμο ή επιβάλλουν διακρίσεις με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό ή την ταυτότητα φύλου (Αρχη 21)

  •   την αναγνώριση του δικαιώματος ίδρυσης οικογένειας, συμπεριλαμβανομένης της δυνατότητας για υιοθεσία καθώς και για ιατρικώς υποβοηθούμενη αναπαραγωγή, την αναγνώριση της ύπαρξης διαφορετικών μορφών οικογένειας, της αναγνώρισης ότι ο σεξουαλικός προσανατολισμός δεν κρίνεται ασυμβίβαστος με το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού (Αρχή 24)




    Η σύσταση του  Ευρωπαίου Επίτροπου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου αναφέρει: 


    Συνιστώ σε όλες τις κυβερνήσεις των κρατών μελών του Συμβουλίου της Ευρώπης να μελετήσουν το κείμενο και να εφαρμόσουν τις Αρχές  με συγκεκριμένες ενέργειες. Μερικά κράτη μέλη έχουν πράγματι ενσωματώσει κι όλας τις αρχές ως αναπόσπαστο μέρος της πολιτικής τους στον τομέα των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Όσον αφορά εμένα, τηρώ πλήρως τις Αρχές.”


    Η Ελλάδα οφείλει να συμμορφωθεί προς τις παραπάνω υποδείξεις της διεθνούς κοινότητας:


    (α) καταργώντας κάθε αντίθετη διάταξη νόμου,


    (β) εισάγοντας νομοθεσία που εξαλείφει τις διακρίσεις, εισάγοντας λ.χ. την εφαρμογή του συμφώνου συμβίωσης, του θεσμού του πολιτικού γάμου, της δυνατότητας για υιοθέτηση και ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και για τα ομόφυλα ζευγάρια, 


    (γ) λαμβάνοντας θετικά μέτρα, λ.χ. με τη  δημοτική συνδρομή σε  εκδηλώσεις, όπως το Athens Pride


    (δ) παρέχοντας άσυλο σε κάθε  πρόσφυγα του οποίο η ζωή ή η ελευθερια απειλείται λόγω του σεξουαλικού του προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου


    (δ) ενημερώνοντας την κοινή γνώμη και επιμορφώνοντας τους δημόσιους υπαλλήλους και λειτουργούς, ακόμα και τους δικαστικούς λειτουργούς και τους εισαγγελείς,  ότι τα ατομικά δικαιώματα ισχύουν για όλους και ότι δεν υφίσταται υπεροχή του ενός σεξουαλικού προσανατολισμού έναντι άλλου


    Ιδιαίτερα χρήσιμο θα ήταν ένα σεμινάριο σχεδιασμένο ειδικά για τις ανάγκες του υπουργού Δικαιοσύνης καθώς και του Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου, οι οποίοι παρουσιάζουν και τα σοβαρότερα κενά στο συνταγματικό δίκαιο, αναπτύσσοντας δράσεις  πο θα μπορούσαν να αποδοθουν σε μια υποτιθεμενη "αρχή" με τον τίτλο του Αντίδικου του Πολίτη


    - νομιμοποιήση καμερών,

    - δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων ποινικώς διωκόμενων,

    - περιφρόνηση ανεξάρτητων αρχών, 

    - διωγμός συνδικαλιστή εισαγγελέα, 

    - νομοθεσία που προωθεί τη διακριτική μεταχείριση (σύμφωνο συμβίωσης) και 

    - εκφοβισμός λειτουργών που εφαρμόζουν ενιαία τα ατομικά δικαιώματα.


    Αποτέλεσμα: η παραβίαση των διεθνών δεσμεύσεων της χώρας, η παρεμπόδιση στην ενάσκηση των ατομικών δικαιωμάτων στην Ελλάδα. 


    Αυτή η βαρβαρότητα πρέπει να τελειώσει και όλοι οι αρμόδιοι φορείς, αλλά και οι πολίτες ατομικά οφείλουν να αναλαβουν τις ευθύνες τους, τουλάχιστον για να στηλιτευτούν αυτά τα φαινόμενα. Οι Αρχές της Yogyakarta δίνουν μια ευκαιρία να αρθούν θεμελιώδεις αποκλίσεις από το δίκαιο των ανθρώπινων δικαιωμάτων. Ο Αντίδικος του Πολίτη πρέπει να κληθεί σε δημόσια λογοδοσία για την καταπάτηση των δικαιωμάτων. 


    Οι δημοκρατικοί πολίτες συσπειρώνονται γύρω από το κείμενο των Αρχών της Yogyakarta και απαιτούν την εφαρμογή του σε όλες τις κρατικές πολιτικές, τη νομοθεσία και τον ιδιωτικό τομέα.


    Η  Ελλάδα  σέβεται όλα τα ανθρώπινα δικαιώματα. 


    Καιρός είναι να σεβαστεί και τα ανθρώπινα δικαιώματα όλων



    Για την υποστήριξη της εφαρμογής των Αρχών της Yogyakarta θα χρησμοποιηθούν εργαλεία κοινωνικής δικτύωσης και θα οργανωθούν σχετικές ομάδες σε πλατφόρμες όπως το facebook.com κ.α.




Τετάρτη, Μαΐου 28, 2008

Tα ονόματα δόθηκαν, η διάταξη δημοσιοποίησης δεν είναι ακόμη έτοιμη

Όπως έγινε γνωστο, ενεργοποιήθηκε για πρώτη φορά ο ν.3625/07 για τη δημοσιοποίηση των ονομάτων προσώπων που φέρονται ως δράστες σε κακουργήματα. Έτσι, επισκέφθηκα σήμερα, μαζί με ένα συνάδελφό μου το γραφείο του κ. Εισαγγελέως που εξέδωσε τη σχετική διάταξη και μας ενημέρωσαν ότι δεν μπορούμε ακόμη να λάβουμε αντίγραφο της αιτιολογίας της διάταξης, καθόσον δεν είναι ακόμη πλήρως έτοιμη

Φυσικά, τα ονόματα έχουν ήδη δοθεί στην δημοσιότητα, πολύ πριν να είναι "πλήρως έτοιμη" η αιτιολόγηση της εισαγγελικής διάταξης. Αν, πράγμα που απεύχομαι φυσικά, αλλά δεν μπορώ να μην σκεφθώ, αν υποθέσουμε ότι η διάταξη δεν είναι ορθά θεμελιωμένη, τώρα που ήδη δόθηκαν τα ονόματα, τι άμυνα έχουν άραγε τα πρόσωπα των οποίων τα ονόματα έγιναν γνωστά;

Κατ'αρχήν είναι απολύτως ορθό να τεθεί μία θεσμική τάξη για το σε ποιες περιπτώσεις τα μ.μ.ε. μπορούν να δημοσιοποιούν δεδομένα και πράγματι έπρεπε κάποτε να υπάρξει μια συγκεκριμένη διάταξη που να ορίζει τι επιτρέπεται και τι όχι, για να δοθεί ένα τέλος στις απαράδεκτες και παράνομες διαρροές. Υπήρχε βέβαια ένα σχετικό δελτίο τύπου κάποτε από την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, αλλά φαίνεται ότι αυτό δεν ήταν ικανοποιητικό. Και πολύ σωστά: αυτά τα θέματα δεν λύνονται με δελτία τύπου αλλά με κανονιστικές αποφάσεις ή με νόμους τους οποίους δεν φρόντισε η Αρχή να προωθήσει όταν έπρεπε.  Τώρα που φρόντισαν άλλοι, ορίστε τα αποτελέσματα. 

Έχω κι άλλα ερωτήματα όμως: διάβασα τα ονόματα αυτά στον Ελεύθερο Τύπο. Έμαθα λοιπόν ότι ο τάδε κι ο τάδε συνελήφθησαν και λοιπά. Αναρωτιέμαι πώς προστατεύεται η κοινωνία (γιατί αυτός είναι ο στόχος, σύμφωνα με το κείμενο της διάταξης) μόνο με τη δημοσιοποίηση των ονομάτων.

Λέει ο νόμος ότι σκοπός της δημοσιοποίησης (αυτό δηλ. που πρέπει να κρίνει ο εισαγγελέας) είναι η προστασία των ευπαθών κοινωνικών ομάδων (λ.χ. παιδιών) και η ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό των αδικημάτων.

Στην συγκεκριμένη περίπτωση μάθαμε ότι κάποιοι συνελήφθησαν και αναρωτιέμαι: αφού συνελήφθησαν, δεν ικανοποιείται πλέον ο σκοπός αυτός; Δεν προστατεύεται 100% η κοινωνία από τη σύλληψη; Δεν έχει διασφαλισθεί η αξίωση της Πολιτείας ότι αυτοί θα δικαστούν και ΑΝ κριθούν ένοχοι θα κολασθούν;

Τι περαιτέρω προσφέρει η δημοσιοποίηση, όταν ήδη υπάρχει η σύλληψη; 

Αν δεν είχαν συλληφθεί και διώκονταν, τότε καλώς να δημοσιοποιηθούν, για να προστατευθεί η κοινωνία, αλλά και να η αξίωση της Πολιτείας για κολασμό. 

Γι΄αυτό και το Συμβούλιο της Ευρώπης από το 1987 (Σύσταση R 15) έχει πει ότι προσωπικά δεδομένα που κατέχει η αστυνομία πρέπει να ανακοινώνονται μόνον όταν υπάρχει άμεσος και επικείμενος κίνδυνος που μπορεί να αποτραπεί με τη δημοσιοποίηση. Όχι γενικός και αόριστος "κίνδυνος".

Άρα, αφού δεν ενισχύεται η προστασία της κοινωνίας και η αξίωση της πολιτείας για κολασμό, μήπως ο σκοπός είναι άλλος; Μήπως ο νομοθέτης τελικά προσχηματικά ανέφερε αυτούς τους δύο σκοπούς, ενώ ο πραγματικός στόχος είναι ο δημόσιος εξευτελισμός, χωρίς να έχει γίνει δίκη και χωρίς να γνωρίζουμε ποιος είναι αθώος και ποιος ένοχος;

Μήπως ο νομοθέτης παραδίδει στην "κοινωνία" (δηλ. τα μέσα ενημέρωσης) ένα φαινόμενο, επειδή ο ίδιος αναγνωρίζει ότι δεν μπορεί να το καταστείλει με τα συντεταγμένα όργανα της Πολιτείας; 

Και, αν ναι, τότε γιατι ή ίδια η πολιτεία (ΕΣΡ) έρχεται στη συνέχεια και επιβάλλει πρόστιμα για όσες εκπομπές παραβιάζουν το τεκμήριο της αθωότητας, παρουσιάζοντας πλάνα συλληφθέντων που άγονται στην δικαιοσύνη; Για λόγους όπως αυτός.

Σάββατο, Μαΐου 24, 2008

Εμμένει στην αντισυνταγματική ανακοίνωση των προσωπικών δεδομένων ο Υπουργός

Σύμφωνα με δήλωση  του υπουργού δικαιοσύνης στη Βουλή, η οποία φιλοξενείται μάλιστα στην επίσημη ιστοσελίδα του υπουργείου:


"Τις ημέρες αυτές συνελήφθησαν πολλά «ευυπόληπτα» άτομα που συμμετείχαν σε κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας, χωρίς όμως να γίνουν γνωστά τα ονόματά τους, αλλά και τα πρόσωπά τους, παρά το γεγονός ότι, όπως είναι προφανές, τούτο ήταν επιβεβλημένο για την προστασία του κοινωνικού συνόλου.

Εν όψει τούτων, ζητούμε από τους εισαγγελείς Εφετών και Πρωτοδικών, σε περιπτώσεις όπως η ανωτέρω, να προβαίνουν κατ’ εφαρμογή του ανωτέρω νόμου, στην έκδοση διατάξεως με την οποία να επιτρέπεται η δημοσιοποίηση των ονομάτων των εμπλεκομένων στα εγκλήματα που αναφέρει ο νόμος.

Η κοινωνία μας και η κοινή γνώμη γενικότερα, έχει ανάγκη να προστατευθεί από ειδεχθή εγκλήματα που στρέφονται κυρίως εναντίον της."


Ο νόμος στον οποίο αναφέρεται ο υπουργός, Ν.3625/2007, αναφέρει ότι με διάταξη του εισαγγελέα δημοσιοποιούνται στοιχεία για ποινικές διώξεις ή καταδίκες, σχετικά με κακουργήματα ή πλημμελήματα που τελούνται με δόλο. Η αιτιολογική έκθεση αναφέρει ότι ενδιαφέρουν κυρίως τα στοιχεία που αφορούν εγκλήματα που συγκινούν την κοινή γνώμη. Η διάταξη είναι η εξής:

"Ειδικά για τα σχετικά με ποινικές διώξεις ή καταδίκες δύναται να επιτραπεί η δημοσιοποίηση μόνον από την εισαγγελική αρχή για τα αδικήματα που αναφέρονται στο εδάφιο β΄ της παραγράφου 2 του άρθρου 3 με διάταξη του αρμόδιου Εισαγγελέα Πρωτοδικών ή του Εισαγγελέα Εφετών, εάν η υπόθεση εκκρεμεί στο Εφετείο. Η δημοσιοποίηση αυτή αποσκοπεί στην προστασία του κοινωνικού συνόλου, των ανηλίκων, των ευάλωτων ή ανίσχυρων πληθυσμιακών ομάδων και προς ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό των παραπάνω αδικημάτων. "


(Άρθρο 2(β) Ν.2472/1997 όπως τροποποιήθηκε από το Ν.3625/2007)


Ο νόμος δηλαδή προβλέπει την δημοσιοποίηση για τον σκοπό της προστασίας του κοινωνικού συνόλου και την ευχερέστερη πράγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για τον κολασμό των αδικημάτων.


Άρα δύο σκοποί: (α) προστασία κοινωνικού συνόλου, (β) καλύτερος κολασμός


Στη συγκεκριμένη περίπτωση:


(α)  με τη σύλληψη των διωκομένων, το ζήτημα της προστασίας του κοινωνικού συνόλου έχει ήδη εξυπηρετηθεί με ένα μέτρο πολύ πιο δραστικό από την ανακοίνωση των ονομάτων: με τον περιορισμό των κινήσεων των συλληφθέντων. Άρα κάθε άλλο μέτρο εις βάρος των διωκόμενων είναι περιττό, σε αυτό το στάδιο.


(β) ο κολασμός προϋποθέτει δίκη και εφόσον κηρυχθούν ένοχοι οι κατηγορούμενοι, επιβολή ποινής προβλεπόμενης από το ποινικό δίκαιο και σύμφωνη με το Σύνταγμα. Η δημόσια διαπόμπευση πριν γίνει δίκη δεν συνιστά "ευχερέστερη πραγμάτωση της αξίωσης της Πολιτείας για κολασμό", αλλά ευθεία κατάργηση του τεκμηρίου της αθωότητας και θεμελιωδών ελευθεριών.


Έρχεται λάβρος ο αντίλογος: "θέλεις να προστατεύσουμε τους διωκόμενους για εμπλοκή στο κύκλωμα παιδικής πορνογραφίας;"


Απαντήσεις:


(1) Ο Νόμος πρέπει να ισχύσει για όλους και όχι περιπτωσιολογικά να δημιουργούμε έννοιες όπως "κοινωνικό έγκλημα" που αναφέρει ο υπουργός. Τι θα πει "κοινωνικό έγκλημα" και ποιος νόμος προβλέπει πότε "συγκινείται η κοινή γνώμη" και πότε όχι; Αυτό το κριτήριο της "συγκίνησης της κοινής γνώμης" το οποίο αφορά την τηλεθέαση και την ψηφοθηρία, για ποιο λόγο θα πρεπε άραγε να απασχολεί τους εισαγγελείς πρωτοδικών;


(2) Ως χώρα έχουμε υπογράψει και δεσμευόμαστε από τις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Σύμβαση για την Προστασία των Ατόμων Έναντι της Ηλεκτρονικής Επεξεργασίας Προσωπικών Δεδομένων (Σύμβαση 108/1981, Ν.2068/1992). Η Σύμβαση αυτή, ως προς την εφαρμογή της στον τομέα της αστυνομικής δράσης και των διωκτικών αρχών έχει ερμηνευθεί αυθεντικά από το συμβούλιο υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης και καρπός αυτής της δουλειάς ήταν η έκδοση της Σύστασης Νο 15 (87) για την επεξεργασία προσωπικών δεδομένων στον τομέα της αστυνομίας. Η Σύσταση αυτή έχει απευθυνθεί και στην Ελλάδα, η οποία καλείται να τηρήσει τις διατάξεις της. 


Ας δούμε πότε επιτρέπεται σύμφωνα με τη Σύσταση η ανακοίνωση προσωπικών δεδομένων που τηρούνται από την αστυνομία:


Αρχή 5 – Ανακοίνωση προσωπικών δεδομένων


5.1. Εσωτερική ανακοίνωση στον τομέα της αστυνομίας


Η ανακοίνωση δεδομένων μεταξύ των αστυνομικών οργάνων για χρήση στο πλαίσιο των σκοπών της αστυνομίας θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον αν υπάρχει έννομο συμφέρον για αυτή την ανακοίνωση στο πλαίσιο των νομίμων εξουσιών αυτών των οργάνων.


5.2.i. Aνακοίνωση σε άλλα όργανα του δημοσίου


Η ανακοίνωση δεδομένων σε άλλα όργανα του δημοσίου θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον αν, σε μια ειδική περίπτωση:


α. υπάρχει σαφής νομική υποχρέωση ή εξουσιοδότηση, ή με την άδεια της ανεξάρτητης αρχής ή εάν,


β. αυτά τα δεδομένα είναι απαραίτητα στον αποδέκτη προκειμένου να εκπληρώσει νόμιμο καθήκον του και δεδομένου ότι ο σκοπός της συλλογής ή επεξεργασίας που διεξάγεται από τον αποδέκτη δεν είναι ασύμβατος με την αρχική επεξεργασία και δεν προσκρούουν σε αυτόν οι νόμιμες υποχρεώσεις του οργάνου που ανακοινώνει τα δεδομένα.


5.2.ii. Περαιτέρω, η ανακοίνωση σε άλλα δημόσια όργανα επιτρέπεται, κατ΄εξαίρεσιν, εφόσον, σε μια συγκεκριμένη περίπτωση:


α. η ανακοίνωση γίνεται αδιαμφισβήτητα προς το συμφέρον του υποκειμένου των δεδομένων και είτε το υποκείμενο συναινεί είτε οι περιστάσεις επιτρέπουν να θεωρηθεί ότι σαφώς υπάρχει τέτοια συγκατάθεση, ή αν


β. η επικοινωνία είναι αναγκαία για να προληφθεί ένας σοβαρός και επικείμενος κίνδυνος.


5.3.i. Ανακοίνωση σε ιδιώτες.


Η ανακοίνωση των δεδομένων σε ιδιώτες θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον αν, σε μια συγκεκριμένη υπόθεση, υπάρχει μια σαφής νόμιμη υποχρέωση ή εξουσιοδότηση ή άδεια της εποπτικής αρχής. 


5.3.ii. Η ανακοίνωση σε ιδιώτες επιτρέπεται κατ' εξαίρεσιν εάν, σε μια συγκεκριμένη υπόθεση:


α. η ανακοίνωση είναι αδιαμφισβήτητα προς το συμφέρον του υποκειμένου των δεδομένων και είτε το υποκείμενο έχει δώσει τη συγκατάθεσή του είτε οι περιστάσεις επιτρέπουν να θεωρηθεί με σαφήνεια ότι υπάρχει τέτοια συγκατάθεση, ή εάν


β. η ανακοίνωση είναι αναγκαία για να προληφθεί σοβαρός και επικείμενος κίνδυνος.


5.4. Διεθνής ανακοίνωση


Η ανακοίνωση δεδομένων σε αλλοδαπές αρχές θα πρέπει να περιορίζεται στα αστυνομικά σώματα. Θα πρέπει να επιτρέπεται μόνον:


α. αν υπάρχει σαφής νομική πρόβλεψη σύμφωνα με το εθνικό ή το διεθνές δίκαιο, 


β. αν ελλείπει τέτοια πρόβλεψη, αν η ανακοίνωση είναι αναγκαία για την πρόληψη σοβαρού και επικείμενου κινδύνου ή είναι αναγκαία για την καταστολή σοβαρού εγκλήματος του κοινού δικαίου,


και εφόσον δεν παραβιάζονται οι εσωτερικοί κανόνες για την προστασία του ατόμου.


5.5.i. Αιτήματα για ανακοίνωση


Με την επιφύλαξη των ειδικών διατάξεων που περιλαμβάνονται στην ειδική νομοθεσία ή σε διεθνείς συμφωνίες, τα αιτήματα για ανακοίνωση δεδομένων θα πρέπει να περιλαμβάνουν αναφορά του οργάνου ή του προσώπου που αιτείται αυτά καθώς και του αιτίας και του σκοπού της αιτήσεως. 


5.5.ii. Προϋποθέσεις για την ανακοίνωση


Στο μέτρο του δυνατού, η ποιότητα των δεδομένων θα πρέπει να επαληθεύεται το αργότερο κατά το χρόνο της ανακοίνωσής τους. Στο μέτρο του δυνατού, κάθε ανακοίνωση δεδομένων, δικαστικών αποφάσεων, καθώς και αποφάσεων περί μη δίωξης, θα πρέπει να επισημειώνεται και θα πρέπει να ελέγχεται η πηγή των  δεδομένων που βασίζονται σε απόψεις ή προσωπικές αξιολογήσεις, ενώ θα πρέπει να επισημειώνεται ο βαθμός ακρίβειας ή αξιοπιστίας τους. 


Αν ανακαλυφθεί ότι τα δεδομένα δεν είναι πλέον ακριβή και επικαιροποιημένα, δεν θα πρέπει να ανακοινώνονται. Αν  δεδομένα που δεν είναι πλέον ακριβή και επικαιροποιημένα ανακοινωθούν, το όργανο που ανακοινώνει θα πρέπει να ενημερώνει στο μέτρο του δυνατού όλους τους παραλήπτες των δεδομένων για την μη συμμόρφωσή τους προς τους κανόνες.


 5.5.iii. Διασφαλίσεις για την ανακοίνωση


Τα δεδομένα που ανακοινώνονται σε άλλα δημόσια όργανα, σε ιδιώτες και σε αλλοδαπές αρχές δεν θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για σκοπούς άλλους από αυτούς που περιλαμβάνονται στο αίτημα για ανακοίνωση. 


Η χρήση των δεδομένων για άλλους σκοπούς, με την επιφύλαξη των παραγράφων 5.2 έως 5.4. αυτής της αρχής, θα πρέπει να γίνεται εφόσον υπάρχει συμφωνία με το όργανο που ανακοινώνει.


Επομένως η πρόληψη σοβαρού και επικείμενου κινδύνου καθώς και η καταστολή του σοβαρού εγκλήματος είναι οι μόνοι λόγοι που επιτρέπουν την ανακοίνωση των προσωπικών δεδομένων. 


Την έννοια του "σοβαρού και επικείμενου κινδύνου" αναλύει το Επεξηγηματικό Υπόμνημα της Σύστασης. 


"Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κίνδυνος που αναφέρεται στο (β) πρέπει να είναι και σοβαρός και επικείμενος. Κρίθηκε ορθό να καθοριστεί ότι ο κίνδυνος, με την έννοια που αναφέρεται στην Αρχή 5.2.ii, αφορά μόνο εξαιρετικές περιστάσεις που δικαιολογούν την ανακοίνωση. Όταν υπάρχει ένας σοβαρός, αλλά όχι επικείμενος κίνδυνος η ανακοίνωση μπορεί να λάβει χώρα σύμφωνα με  τις διατάξεις της Αρχής 5.2.ii.a."


Eφόσον λοιπόν ο κίνδυνος δεν είναι ούτε σοβαρός ούτε επικείμενος, δεν επιτρέπεται η δημοσιοποίηση των στοιχείων. Εφόσον είναι σοβαρός αλλά δεν είναι επικείμενος, τότε η ανακοίνωση γίνεται μόνον εφόσον αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα του υποκειμένου ή εφόσον υπάρχει συγκατάθεσή του. 


Κάθε άλλη προσέγγιση παραβιάζει το ευρωπαϊκό δίκαιο και τις διεθνείς υποχρεώσεις της χώρας έναντι του Συμβουλίου  της Ευρώπης.  


(3) Καλό θα ήταν ο υπουργός δικαιοσύνης να μη συνιστά στους εισαγγελείς να παραβιάσουν το τεκμήριο της αθωότητας και το ευρωπαϊκό δίκαιο προστασίας προσωπικών δεδομένων. 


(4) Αν τηρούνται οι διατάξεις του ποινικού νόμου, αφενός προστατεύεται το κοινωνικό σύνολο κατά τον καλύτερο και αποδεκτό από τις περισσότερες πλευρές τρόπο και αφετέρου εκπληρώνεται η αξίωση της Πολιτείας για τον κολασμό των αδικημάτων. 


Εφόσον έχουν ήδη συλληφθεί οι κατηγορούμενοι δεν υφίσταται ζήτημα περαιτέρω προστασίας του κοινωνικού συνόλου και εφόσον η υπόθεση άγεται προς την δικαιοσύνη δεν υφίσταται ζήτημα "ευχερέστερης ικανοποίησης της αξίωσης της Πολιτείας για κολασμό". 


Ας σεβαστούμε τις αρχές που βρίσκονται στα θεμέλια του πολιτισμού μας.


Σάββατο, Απριλίου 19, 2008

Δημοσιοποίηση ονομάτων γονέων που φέρονται ως μαστρoποί

"Τώρα δεν υπάρχει πρόβλημα με τα προσωπικά δεδομένα", πανηγύρισε σχεδόν η δικηγόρος σε παράθυρο του ALTER, κατά την καφενειακή ανάλυση του προβλήματος των γονέων που εκδίδουν τα παιδιά τους, επ αφορμή μιας υπόθεσης στην Αρτέμιδα (δηλ., για να λέμε τα πράγματα με τ' όνομά τους, στην Λούτσα).

Γιατί να υπάρξει πρόβλημα, αφού το υπουργείο Δικαιοσύνης σε μια νύχτα πέρασε χωρίς προηγούμενη Έκθεση της επιστημονικής υπηρεσίας της Βουλής αλλά και χωρίς προηγούμενη γνωμοδότηση της Αρχής Δεδομένων μια διάταξη βάσει της οποίας ο εισαγγελέας νομιμοποιείται να δημοσιοποιεί ονόματα όσων διώκονται ποινικά, όταν "συγκινείται η κοινή γνώμη". Η ψηφοθηρία εγγεγραμμένη απροκάλυπτα στην αιτιολογική σας έκθεση!

Το θεμα όμως δεν είναι μόνο νομικό: είναι προς το συμφέρον των παιδιών αυτών να δημοσιοποιηθούν τα ονόματα των γονιών τους, άρα και τα δικά τους επώνυμα; Να είναι για μία ζωή δαχτυλοδεικτούμενα, οπως τα παιδιά του Δουρή που έλεγαν στην τηλεόραση "με λένε παιδοκτόνο" (το παιδί, όχι ο πατέρας).
Το δίλημμα δεν είναι θέμα "προσωπικών δεδομένων" είναι κρίσιμη απόφαση αντεγκληματικής πολιτικής: αυτός είναι ο τρόπος με τον οποίο η Πολιτεία θα αποτρέψει παρόμοιες περιπτώσεις στο μέλλον; Ο μιντιακός λιθοβολισμός; Όταν το κράτος δεν μπορεί να πετύχει το στόχο του να προστατεύσει τους πολίτες του θα πετάει πάντοτε το μπαλάκι στα μ.μ.ε. και την "κοινή γνώμη"; Που ήταν αυτή η "κονή γνώμη" όταν όλο το χωριό ξέρει αλλά δεν λέει τίποτα;
Γνώμη: θα ήμουν πολύ ευτυχής αν αντί για αυτές τις μεταμοντέρνες προσεγγίσεις οι ένοχοι καταδικάζονται στην ποινή που προβλέπει η νομοθεσία, ούτε μια μέρα περισσότερο, ούτε μια μέρα λιγότερο. Επίσης θα ήμουν ευτυχής αν οι αθώοι κηρύσσονται αθώοι χωρίς να έχουν παιχτεί τα ονόματά τους σε εθνικό δίκτυο.

Δευτέρα, Απριλίου 14, 2008

Blogoνόμος χωρίς blogs

Διάβασα τα αναμασήματα για τον blogoνόμο, ως μέτρο του ... κοινωνικού πακέτου νομοθεσίας (ξέρετε, αυτό που απαγορεύει την υιοθεσία στο σύμφωνο συμβίωσης για να μην βρεθούν παιδιά με δύο μπαμπάδες).
Έχω μια βασική απορία την οποια δεν μου έχουν λύσει οι διαρροές των φωστήρων του υπουργείου Δικαιοσύνης: πως ακριβώς θα περιοριστεί το πεδίο εφαρμογής στον χώρο των blogs της ελληνικής blogoσφαιρας;
Δεν θα μπω σε λεπτομέρειες και ιδέες, γιατί δεν υπάρχει κανένας λόγος, αλλά σκεφτείτε το λίγο: ο νόμος θα σκαλώσει από μόνος του σε επίπεδο "ορισμών" που θα είναι αδύνατο να αποκλεισθούν οι υπεργενικεύσεις του τύπου "φρουτάκια".
Εκτός αν κληθούν οι (ανειδίκευτοι) ειδικοί θεωρητικοί και προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στο Έθνος, την Πατρίδα και την Λογοκρισία.
Προς υπουργείο Δικαιοσύνης: Πρέπει να παρέμβει πάλι η Εθνική Επιτροπή των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου για να γίνει Ομάδα Εργασίας από bloggers ή υπάρχει περίπτωση να το σκεφτείτε από μόνοι σας;

Σάββατο, Μαρτίου 29, 2008

Το υπουργείο Δικαιοσύνης ενώπιον του αδιεξόδου των προσωπικών δεδομένων

Λίγο πριν το τέλος του 2007, με μια τροπολογία που προστέθηκε σε άσχετο νομοθέτημα, το υπουργείο Δικαιοσύνης εισηγήθηκε την εξαίρεση της προστασίας των προσωπικών δεδομένων στον τομέα της δικαιοσύνης, των εισαγγελικών αρχών και των εποπτευόμενων από αυτές φορέων (όπως η Αστυνομία). Η επίσημη δικαιολογία: να μην εμποδίζονται οι αρχές αυτές στις έρευνές τους, για υποθέσεις που "συγκινούν την κοινή γνώμη". Είχε προηγηθεί η παραίτηση της Αρχής Προστασίας Δεδομένων και η λειτουργία του συστήματος καμερών στις 17 Νοέμβρη.

Τρεις μήνες μετά, το υπουργείο Δικαιοσύνης έρχεται αντιμέτωπο με το αδιέξοδο που δημιούργησε,  καθώς υποχρεούται πλέον να εναρμονίσει το εσωτερικό ελληνικό δίκαιο με την απόφαση για τη συμμετοχή της Ελλάδας στην EUROJUST, τον φορέα της ΕΕ για την δικαστική συνεργασία των κρατών-μελών σε ποινικές υποθέσεις (γ΄ πυλώνας).

Ενώ λοιπόν η Ελλάδα έχει ήδη εξαιρέσει νομοθετικά την υποχρέωση των εισαγγελικών αρχών να εφαρμόζουν την προστασία προσωπικών δεδομένων, ξαφνικά, στο νομοσχέδιο του υπουργείου για την EUROJUST διαβάζουμε: 

Άρθρο 7 
Δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα

1. Το εθνικό μέλος και ο αναπληρωτής αυτού [σ.σ. εισαγγελικοί λειτουργοί. κατ' άλλη διάταξη του νσχ] έχουν πρόσβαση στα δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, τα οποία επεξεργάζεται  η EUROJUST, σύμφωνα με όσα ορίζονται στα άρθρα 15, 16, 17 και 18 της απόφασης του Συμβουλίου και υπό την επιφύλαξη της τήρησης των διατάξεων για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα.

Και ενώ για την κεντρική βάση της EUROJUST υπάρχει σχετική ευρωπαϊκή νομοθεσία σε ισχύ, για το εθνικό τμήμα της βάσης, το νσχ απλώς επιφυλάσσει την "τήρηση των διατάξεων για την προστασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα". Ποιες είναι όμως αυτές οι "διατάξεις", τώρα που οι δικαστικές-εισαγγελικές αρχές και οι αρχές που εποπτεύονται από αυτές έχουν εξαιρεθεί από το πεδίο εφαρμογής του Ν.2472/1997;

Μήπως ήρθε η ώρα να επανεξετάσουμε την εξαίρεση και να επαναφέρουμε και αυτές τις υπηρεσίες στο πεδίο εφαρμογής του Ν.2472/1997, όπως ίσχυε τρεις μήνες πριν;

Ούτως ή άλλως θα το κάνουμε, γιατί την ώρα που ο υπουργός εκτόπιζε στην Αθήνα την προστασία δεδομένων αστυνομία και δικαιοσύνη, υπέγραφε στις Βρυξέλλες την νέα ευρωπαϊκή νομοθεσία για την προστασία δεδομένων στο πεδίο της αστυνομικής συνεργασίας των κρατών μελών σε ποινικές υποθέσεις.

Το μόνο που με ανησυχεί είναι τι θα γίνει τώρα με τις υποθέσεις που "συγκινούν την κοινή γνώμη", όπως έλεγε εκείνη η απερίγραπτη αιτιολογική έκθεση, οι οποίες υποτίθεται ότι δεν διεκπεραιώνταν επειδή τις εμπόδιζε η προστασία δεδομένων. Θα συνεχίσει να συγκινείται η κοινή γνώμη στις νέες αιτιολογικές εκθέσεις και αν ναι, αυτο θα αφήσει ασυγκίνητο τον υπουργό ή μήπως θα τον ευαισθητοποιήσει και θα ζητήσει την αποχώρησή μας από την Ευρωπαϊκή Ένωση;





Δευτέρα, Μαρτίου 03, 2008

Αντισυνταγματικό το σχέδιο νόμου για το Σύμφωνο Συμβίωσης

Η κυβέρνηση συνεχίζει, αντί να καλεί σε διαβούλευση τους φορείς της κοινωνίας των πολιτών, να αφήνει να διαρρεύσουν νομοσχέδια στον τύπο, με τη λογική που περιγράφεται κατά κυριολεξία με τον όρο "κόβω αντιδράσεις να δω τι παίζει". Έμμεσα, λάθρα, χωρίς πολύ αυτοπεποίθηση (αν "στραβώσει" κάτι, τα μαζεύει ο Πρωθυπουργός από βήματος της Βουλής, όπως έγινε με τον μπλογκονόμο).

Έτσι, λοιπόν, και με το Σύμφωνο Συμβίωσης, το οποίο σύμφωνα με πληροφορίες του Έθνους της Κυριακής, αλλά χωρίς να υπάρχει επίσημη ανακοίνωση του υπουργείου Δικαιοσύνης, προετοιμάζεται.

Το δημοσίευμα αναφέρει τα εξής:

1 . Σύμφωνο ελεύθερης συμβίωσης προσώπων, διαφορετικού φύλου, καθιερώνεται και στην Ελλάδα με τη μορφή συμβολαιογραφικής πράξης για τα ζευγάρια που επιθυμούν να ζουν μαζί, αλλά δεν θέλουν να παντρευτούν.
2. Με το συμβόλαιο συμβίωσης οι σχέσεις δύο ανθρώπων που επιλέγουν να συζήσουν θα εξασφαλίζονται, από πλευράς νομικών δικαιωμάτων, όπως και οι σχέσεις των συζύγων από γάμο.
3. Εξετάζεται εάν το Σύμφωνο θα μπορεί να αφορά και το δικαίωμα πάνω στη σύνταξη, σε περίπτωση θανάτου του ενός από τους δύο συμβαλλόμενους. Μελετάται επίσης η εφαρμογή διατάξεων εργατικού, ασφαλιστικού και συνταξιοδοτικού δικαιώματος.
4. Μέσα από την τροποποίηση του Αστικού Κώδικα, προτείνεται η μείωση του χρόνου της 4ετούς διάστασης για την έκδοση του διαζυγίου στα δύο χρόνια. Συνολικά η έκδοση του «αυτόματου διαζυγίου» δεν θα ξεπερνά τα τέσσερα έτη.

Ήδη, υπό τον παραπλανητικό τίτλο "Αντιδράσεις" έχει καταγραφεί μια και μόνη αρνητική δήλωση από έναν μητροπολίτη, ο οποίος έκανε λόγο για επισημοποίηση της πορνείας και της ανηθικότητας. Σωστό: η επισημοποίηση είναι υποδεέστερη -επικοινωνιακά- της αγιοποίησης της πορνείας και της ανηθικότητας. Εδώ θα ενώσουμε τη φωνή μας με τον Άνθιμο, αντιδρώντας, όμως, με νομικά και όχι επικοινωνιακά επιχειρήματα.

Το 1983, μετά από μια ερύτατη τροποποίηση του οικογενειακού δικαίου, το οποίο αποτελεί ως κορμό το Τέταρτο Βιβλίο του Αστικού Κώδικα, καταργήθηκαν όλες οι διατάξεις που εισάγουν διαφορετική μεταχείριση με βάση το φύλο (πριν το 1983 λ.χ. ο πατέρας ήταν ο αρχηγός της οικογένειας και φορέας της "πατρικής εξουσίας" - μία διάταξη έμεινε μόνο στο κληρονομικό δίκαιο: οι γυναίκες δεν επιτρέπεται να ειναι μάρτυρες σε διαθήκη! Διάταξη η οποία καταργήθηκε στην πράξη ως αντισυνταγματική γιατί εισήγαγε προσβλητικό περιορισμό με διάκριση λόγω φύλου).

Κανένας θεσμός του οικογενειακού δικαίου δεν προβλέπει, δηλαδή, διαφορετικές ρυθμίσεις για τους άντρες και τις γυναίκες, με την εξαίρεση βέβαια του τεκμηρίου πατρότητας για τον σύζυγο όταν ένα παιδί γεννηθεί εντός γάμου - για τη μητέρα δεν χρειάζεται τεκμήριο, αρκεί ο τοκετός.

Αυτή η ισότητα των φύλων έχει και συνταγματική βάση: αφενός οι έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου και οι έλληνες και ελληνίδες έχουν ίσα δικαιώματα και υποχρεώσεις (άρθρο 4§§1 και 2 Σ.) και αφετέρου "η οικογένεια, ως θεμέλιο συντήρησης και προαγωγής του Έθνους, καθώς και ο γάμος, η μητρότητα και η παιδική ηλικία τελούν υπό την προστασία του κράτους" (άρθρο 21 Σ.).

O όρος "οικογένεια" στο Σύνταγμα, σαφώς διακρινόμενη από την έννοια του "γάμου" και την έννοια της "μητρότητας" (αφού το συνταγματικό κείμενο τις μνημονεύει χωριστά) περιλαμβάνει όλους τους θεσμούς του οικογενειακού δικαίου που ιδρύουν συγγενικούς και προσωπικούς δεσμούς, όπως λ.χ. η υιοθεσία.
Τα δικαιώματα που προβλέπονται από το οικογενειακό δίκαιο, υπάγονται στους ίδιους περιορισμούς που προβλέπονται από το Σύνταγμα και την Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρωπου. Ο αποκλεισμός ενός προσώπου από οικογενειακό δικαίωμα, αποκλειστικά και μόνο λόγω του φύλου του, είναι ανεπίτρεπτος. Γι' αυτό λ.χ. δικαίωμα υιοθεσίας έχουν τόσο οι άντρες, όσο και οι γυναίκες - μεμονωμένα. Γι' αυτό δεν απαγορεύεται, μετά το διαζύγιο, την επιμέλεια των παιδιών να αναλάβει και ο πατέρας - αν κριθεί ότι για το συμφέρον του παιδιού αυτός είναι ο καταλληλότερος. Δεν επιτρέπονται, δηλαδή, μονοσήμαντοι αποκλεισμοί από τη νομοθεσία, γιατί διαφορετικά θα υπήρχε προσβολή της συνταγματικής αρχής της ισότητας και των οικογενειακών θεσμών.
Πρόσφατα μάλιστα, σε αυτές τις αθέμιτες διακρίσεις προστέθηκε και ο σεξουαλικός προσανατολισμός: δεν επιτρέπεται ο αποκλεισμός ενός ατόμου από ένα δικαίωμα οικογενειακού δικαίου με μόνο κριτήριο τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. Με απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου κρίθηκε ότι η απόρριψη της αίτησης για υιοθεσία, που υπέβαλε μία γυναίκα η οποία συζούσε με μια άλλη γυναίκα, ήταν αντίθετη στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου. Έκρινε, λοιπόν, το ΕΔΔΑ ότι αποκλείοντας ως κράτος μία λεσβία από το δικαίωμα υιοθεσίας, παραβιάζεις το δικαίωμα σεβασμού της ιδιωτικής και οικογενειακής της ζωής (άρθρο 8 της ΕΣΔΑ), αφού εισάγεις έναν περιορισμό με βάση αθέμιτη διάκριση (άρθρο 14 ΕΣΔΑ).
Ο αποκλεισμός από έναν θεσμό οικογενειακού δικαίου με μόνο κριτήριο το φύλο και τον σεξουαλικό προσανατολισμό αποτελεί αθέμιτη διάκριση, η οποία προσκρούει στα άρθρα 8 και 14 της ΕΣΔΑ, αλλά και στα άρθρα 4, 9, 21 του ελληνικού Συντάγματος.
Γι' αυτό και η προϋπόθεση να είναι διαφορετικού φύλου τα ζευγάρια που συνάπτουν το Σύμφωνο Συμβίωσης [προϋπόθεση που δεν προβλέπεται καν για το γάμο], παραβιάζει τα παραπάνω συνταγματικα και ευρωπαϊκού δικαίου δικαιώματα.
Επομένως, η σχετική διάταξη του νομοσχεδίου που ετοιμάζει το υπουργείο είναι αντίθετη στο Σύνταγμα και την ΕΣΔΑ καθώς αποκλείει κατηγορίες του πληθυσμού από την άσκηση οικογενειακών δικαιωμάτων με μόνο κριτήριο το φύλο.
Για να δούμε τώρα, ποιος θα τα "μαζέψει". Θα πρότεινα Άνθιμο.

Αθώωση εικαστικού για κινούμενο σχέδιο με κάψιμο εκκλησίας

Στις 17.5.2024 εκπροσώπησα ως δικηγόρος τον εικαστικό Γιώργο Μικάλεφ στο Η' Μονομελές Πλημμελειοδικείο Αθηνών, στο οποίο είχε παραπεμφθε...