«Περί προσευχῆς»

Ἅγιος Νεῖλος

Περί προσευχῆς

45. Ὅταν προσεύχεσαι, φύλαγε δυνατά τή μνήμη σου νά μή βάζει ἐμπρός σου τά δικά σου, ἀλλά νά παρακινεῖς τόν ἑαυτό σου νά ἐννοεῖ μπροστά σέ ποιόν βρίσκεται. Γιατί ὁ νοῦς ἔχει στή φύση του νά παρασύρεται πάρα πολύ ἀπό τή μνήμη στόν καιρό τῆς προσευχῆς.

 46. Στήν ὥρα τῆς προσευχῆς ἡ μνήμη σοῦ φέρνει ἤ φαντασίες παλαιῶν πραγμάτων, ἤ νέες φροντίδες, ἤ τό πρόσωπο ἐκείνου πού σ᾿ ἔχει λυπήσει.

47. Ὁ διάβολος φθονεῖ πάρα πολύ τόν ἄνθρωπο πού προσεύχεται, καί μεταχειρίζεται κάθε μηχανή γιά νά διαφθείρει τόν σκοπό του. Δέν παύει λοιπόν νά κινεῖ τίς σκέψεις τῶν πραγμάτων μέ τή μνήμη καί νά ἀνακατώνει ὅλα τά πάθη μέ τή σάρκα, γιά νά μπορέσει νά ἐμποδίσει τήν ἄριστη ἐργασία τῆς προσευχῆς καί τήν ἀνάβαση τοῦ νοῦ στό Θεό.

«Περί προσευχῆς»

Ἅγιος Νεῖλος

Περί προσευχῆς

9. Νά στέκεσαι ὑπομένοντας τόν κόπο, νά προσεύχεσαι μέ ἔνταση καί ἐπιμονή καί νά ἀποστρέφεσαι τίς φροντίδες καί τίς σκέψεις πού σοῦ ἤρθαν. Γιατί σέ ταράζουν καί σέ θορυβοῦν γιά νά παραλύσουν τήν δύναμη καί ἔντασή σου.
10. Ὅταν σέ δοῦν οἱ δαίμονες ὅτι εἶσαι πρόθυμος νά προσευχηθεῖς ἀληθινά, τότε σοῦ φέρνουν στό νοῦ σκέψεις πραγμάτων δῆθεν ἀναγκαίων καί σέ λίγο σέ κάνουν νά τά λησμονήσεις καί παρακινοῦν τό νοῦ νά τά ἀναζητήσει. Καί ἐπειδή αὐτός δέν τά βρίσκει, στενοχωρεῖται καί λυπᾶται. Ὅταν ξανασταθεῖ στήν προσευχή, τοῦ ὑπενθυμίζουν ἐκεῖνα πού τοῦ εἶχαν βάλει στό νοῦ του καί τά ἀναζητοῦσε, γιά νά στραφεῖ ὁ νοῦς σ᾿ αὐτά καί νά χάσει τήν καρποφόρα προσευχή.11. Ἀγωνίσου νά κρατήσεις τό νοῦ κατά τήν ὥρα τῆς προσευχῆς κωφό καί ἄλαλο, καί τότε θά μπορέσεις νά προσευχηθεῖς.

Ἡ ἀρετή δέν ζητᾶ ἐπαίνους τῶν ἀνθρώπων (Ἁγίου Νεῖλου)

«Γι αυτό αυτός που αρχίζει να ασκεί την αρετή, να υπολογίζει και τον εναντίον της αρετής επερχόμενο πόλεμο, για να μη εμφανιστεί αγύμναστος και ως απροετοίμαστος να νικηθεί. Γιατί, αν και είναι αξιέπαινη η ανδρεία και η ειρήνη της αρετής, όμως υπερεπαινετή είναι η ανδραγαθία της, και μάλιστα όταν επίκειται πόλεμος.

Γιατί αυτό είναι η αρετή, όχι μόνο με εκείνα που κάνει, αλλά και με τα δεινά από τα οποία πολεμείται, αυτός που μέσα από πολλούς πολέμους νίκησε τα πάθη, είναι απαθής, ενώ εκείνος που λέγει, ότι κατόρθωσε την αρετή χωρίς να πολεμήσει, αυτός είναι εμπαθής.