Ἡ ὑποκρισία, Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου,10-9-2018

Ἡ ὑποκρισία, Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου,10-9-2018, (κήρυγμα στήν ἀγρυπνία), ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr

Χριστιανοί τῆς Κυριακῆς; Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Χριστιανοί τῆς Κυριακῆς; Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης 
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 7-6-2017 (Σύναξη στίς Ἀμπελειές) 
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=66656

Πρόσωπα καί προσωπεῖα. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Πρόσωπα καί προσωπεῖα. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 1-2-2017 (Σύναξη στό Ἐνοριακό κέντρο Ἁγίου Ἀθανασίου Ἀμπελειῶν Πέλλας) http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=63166

«Κανένας ἀπό τούς πονηρούς δαίμονες δέν ἐμποδίζει ποτέ τήν προθυμία τοῦ ἐναρέτου, ἀλλα μᾶλλον…..»

Ἅγιος Μάξιμος ὁ Ὁμολογητής

Ε΄ ἑκατοντάδα διαφόρων κεφαλαίων

 64. Τό πάθος τῆς ὑπερηφάνειας ἀποτελεῖται ἀπό δύο ἄγνοιες, καί δύο ἄγνοιες ἑνωμένες μαζί ἀποτελοῦν μιά φρόνηση συγκεχυμένη. Γιατί ὑπερήφανος εἶναι μόνο ἐκεῖνος πού ἀγνόησε καί τή θεία βοήθεια καί τήν ἀνθρώπινη ἀσθένεια. Ἄρα λοιπόν ὑπερηφάνεια εἶναι στέρηση θείας καί ἀνθρώπινης γνώσεως. Γιατί μέ δύο ἀρνήσεις τῶν ἀληθινῶν ἄκρων, γίνεται μία καί ψεύτικη κατάφαση.

 65. Ἡ κενοδοξία εἶναι ἀπομάκρυνση ἀπό τό θεῖο σκοπό καί μετάβαση σέ ἄλλο σκοπό, διαφορετικό ἀπό τό θεῖο. Κενόδοξος δηλαδή εἶναι ἐκεῖνος πού ἐργάζεται τήν ἀρετή γιά χάρη τῆς δικῆς του δόξας καί ὄχι τοῦ Θεοῦ, καί μέ τούς κόπους του ἐξαγοράζει τούς ἀνυπόστατους ἐπαίνους τῶν ἀνθρώπων.

Ὑποκρισία_mp3

 

Π. Σάββας 2016-02-13_Ὑποκρισία_mp3
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 13-02-2016 (Σύναξη στὴν Κατερίνη).

http://www.hristospanagia.gr/?p=51677

Ὅταν ἔχουμε ταπεινό φρόνημα, δέν μποροῦμε νά εἴμαστε ὑποκριτές

«Πρέπει να ζούμε με ευθύτητα, χωρίς υποκρισίες και φαρισαϊσμούς». «Να ομοιάζη η πορεία της ζωής μας με την πορεία της ρόδας. Στην ρόδα ενα σημείο εγγίζει στην γή και το υπόλοιπο μέρος της βρίσκεται ανυψωμένο. Έτσι ας συμβαίνη και στην ζωή μας, και όχι να βυθιζώμεθα ολοσχερώς στα γήινα». «Πρέπει να θεωρούμε τον εαυτό μας χειρότερον απ’ όλους».
Ιδιαίτερα επέμενε στην απόκτησι ταπεινού φρονήματος. Σαν βοσκός λογικών προβάτων που ήταν, έψαλλε συχνά με την ποιμενική του φλογέρα τα εγκώμια της ταπεινοφροσύνης. Με παροιμίες, με πατερικά ρητά, με διαφόρων ειδών ιστορίες, με τρόπο ήπιο, με ύφος ελεγκτικό, «πολυμερώς και πολυτρόπως» ωδηγούσε το ποίμνιό του στον δρόμο της ταπεινώσεως.—Χωρίς την ταπείνωσι, έλεγε, δεν σώζεται ο άνθρωπος.

Μήπως εἶμαι ὑποκριτής;

ΜΗΠΩΣ ΕΙΜΑΙ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ;

Ψάξε να βρεις τον εαυτό σου μέσα στο κείμενο εύχομαι να μην τον βρεις… Έχουμε έναν θησαυρό και δεν κάνουμε τίποτα όχι μόνο για να τον μάθουμε αλλά και για να τον ζήσουμε και αυτός δεν είναι άλλος από την Ορθόδοξη αλήθεια. Πάμε να δούμε όμως, πόσο υποκριτές είμαστε. Γεννιόμαστε Ορθόδοξοι Χριστιανοί, μέσα δηλαδή στην αληθινή πίστη όπου ο Υιός του Θεού έγινε άνθρωπος, ώστε να μας διδάξει της πνευματικές νουθεσίες για την σωτηρία μας, και εμείς σφυρίζουμε αδιάφορα. Δεν ερευνούμε γιατί είμαστε Ορθόδοξοι και τι σημαίνει αυτό. Στην συνέχεια της ζωή μας γινόμαστε άθεοι, δωδεκαθεϊστές ή αιρετικοί, έχουμε όμως το βάπτισμα, μπας και η Ορθοδοξία είναι η αλήθεια.
Γιορτάζουμε κοσμικά Χριστούγεννα και Πάσχα.
 Πάμε τα Χριστούγεννα στα μπουζούκια, ενώ Χριστούγεννα σημαίνει να συναντήσουμε της ωδές για την αναγγελία γέννησης του θεανθρώπου, δηλαδή στην εκκλησία, αλλά εμείς τα πίνουμε στις πίστες. Το Πάσχα τρώμε σαν τα μοσχάρια την λαμπρή αντί να αναρωτηθούμε: ο Ιησούς σταυρώθηκε για μένα αλλά γιατί;

Ὑπάρχει μεγάλη διαφορά, ὅταν βρίζει κανείς ἤ ὅταν ἐλέγχει κάποιον.

 

 ΑΓΙΟΥ ΛΟΥΚΑ Αρχιεπισκόπου Κριμαίας 

 Πρέπει να ελέγχουμε ο ένας τον άλλον, όταν βλέπουμε κάποια σφάλματα; Υπάρχει διαφορά, όταν βρίζει κανείς ή όταν ελέγχει κάποιον;
Ίσως μερικοί από σας, που διαβάζουν την Αγία Γραφή, προβληματίζονται, όταν βλέπουν πως ο Κύριος ενώ μας απαγορεύει να λέμε τον πλησίον μας «ανόητε» και «ηλίθιε«, και αυτός που το κάνει, σύμφωνα με το λόγο Του, είναι ένοχος της φωτιάς της κολάσεως.
Ενώ λοιπόν λέει αυτά, ο Ίδιος πολλές φορές χρησιμοποιεί σκληρά λόγια για κάποιους ανθρώπους, όπως στην περίπτωση του αρχισυναγώγου, στον οποίον είπε· «υποκριτά«.
Επίσης πολλές φορές έλεγε υποκριτές τους γραμματείς και τους φαρισαίους.

Κυριακή I’ Λουκᾶ: Ὁμιλία περί ὑποκρίσεως (Νικηφόρος Θεοτόκης, Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως)- Πότε γινόμαστε υποκριτές;

- Ποιός είναι ο σκοπός του υποκριτή;
- Είναι οι πολιτικοί υποκριτές σήμερα;
- Όπου κυριεύει η υποψία, η αμφιβολία και ο φόβος εκείθεν φεύγει η αγάπη.
- Γιατί ο του κόσμου Λυτρωτής ονόμασε την αμαρτίαν της υποκρισίας ζύμη;