ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. «Ἡ ψυχή πού ἀφέθηκε στό θέλημα τοῦ Θεοῦ τίποτε δέν φοβᾶται. Δέν φοβᾶται οὔτε τίς ἀπειλές, οὔτε τούς ληστές καί γιά ὅλα ὅσα τοῦ συμβαίνουν λέει: Ἔτσι ἦταν τό θέλημα τοῦ Θεοῦ.»

Όποιος νικάει τα πάθη νικάει τη λύπη

 

Για να διαφυλάξει κανείς την ψυχική του γαλήνη πρέπει να απομακρύνει από τον εαυτό του τις σκοτεινές σκέψεις. Πρέπει να φροντίζουμε να έχουμε χαρούμενη διάθεση και όχι στενάχωρη. Μόνο, αν σταματήσουμε να κατηγορούμε τούς άλλους θα αποκτήσουμε ψυχική γαλήνη.

 Ο λυπημένος μοναχός δεν μπορεί να ανυψώσει το νου του στον Θεό ούτε μπορεί ποτέ να κάνει καθαρή προσευχή.

Όποιος νικάει τα πάθη του αυτός νικάει και τη λύπη του, ενώ όποιος νικιέται από τα πάθη του δεν μπορεί να γλυτώσει τις χειροπέδες της λύπης. Όποιος αγαπάει τα υλικά αγαθά είναι αδύνατον να μην νιώσει τη λύπη. Αντίθετα όποιος περιφρονεί τα κοσμικά αγαθά είναι πάντα χαρούμενος. Όποιος συνεχώς προσπαθεί να γνωρίσει τον ίδιο τον εαυτό του δεν έχει χρόνο να κατηγορεί τούς άλλους.

Ἐναποθέτω τόν ἐαυτό μου, τήν ἀδελφότητα καί καθετί ἄλλο στόν Κύριο…Γέροντας Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα

 Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι, καγώ αναπαύσω υμάς. 29 άρατε τον ζυγόν μου εφ᾿ υμάς και μάθετε απ᾿ εμού, ότι πράός ειμι και ταπεινός τη καρδία, και ευρήσετε ανάπαυσιν ταίς ψυχαίς υμών· 30 ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστιν. (Ματθ. ια’  28-30)

«Εαυτούς και αλλήλους και πάσαν την ζωήν ημών Χριστώ τω Θεώ παραθώμεθα»

Γέροντας Θαδδαίος της Βιτόβνιτσα

Ο Κύριος πήρε πάνω του όλες μας τις οδύνες και τις μέριμνες, και είπε ότι θα μας παράσχει καθετί που χρειαζόμαστε. Και παρόλα αυτά εμείς κρατιόμαστε τόσο σφιχτά από τις μέριμνές μας, που δεν αφήνουμε το νου και την καρδιά μας, τις οικογένειες και καθένα τριγύρω μας, να βρει ανάπαυση.

Όποτε τα προβλήματα πέφτουν πάνω μου σαν άχθος δυσβάσταχτο κι εγώ προσπαθώ να σηκώσω όλες τις μέριμνες του μοναστηριού και της αδελφότητας μόνος μου, συσσωρεύω μπελάδες σε μένα και την αδελφότητα. Ακόμα και το ευκολότερο έργο επιτελείται με τεράστια δυσκολία. Όταν όμως εναποθέτω τον εαυτό μου, την αδελφότητα και καθετί άλλο στον Κύριο, τότε ακόμα και τα δυσκολότερα έργα επιτελούνται με ευκολία. Δεν υπάρχει πίεση και βασιλεύει ειρήνη στην αδελφότητα…

Εἴμαστε οἱ μοναδικοὶ ἀρχιτέκτονες τοῦ μέλλοντός μας

 

   Ἀπό τίς διδαχές τοῦ Γέροντος Θαδδαίου τῆς Βιτόβνιτσα.

Πάντοτε ὁ λόγος τῶν ἁγίων γερόντων τῆς Ἐκκλησίας μᾶς ἀκουμπάει βαθιά μέσα στήν ψυχή μας καί μᾶς καλεῖ σέ ἐγρήγορση καί πνευματικό ἀγῶνα. Μᾶς βοηθάει ἐπίσης νά δοῦμε καί νά συναισθανθοῦμε τήν κατάστασή μας καί ταυτόχρονα νά ποθήσουμε τήν θεραπεία μας.

«Ἡ ζωή μας ἐξαρτᾶται ἀπό τό εἶδος τῶν λογισμῶν πού καλλιεργοῦμε. Ἄν οἱ λογισμοί μας εἶναι εἰρηνικοί καί ἤρεμοι, ἄν ἔχουν πραότητα καί καλοσύνη, τότε ἔτσι εἶναι καί ἡ ζωή μας. Ἄν ἡ προσοχή μας εἶναι στραμμένη στίς συνθῆκες τοῦ βίου μας, τότε μᾶς καταπίνει μιά δίνη λογισμῶν, καί δεν μποροῦμε νά ἔχουμε οὔτε εἰρήνη οὔτε γαλήνη». «Καθετί, καλό ἤ κακό, προέρχεται ἀπό τούς λογισμούς μας. Οἱ λογισμοί μας γίνονται πραγματικότητα … Μέ τούς λογισμούς μας ἐπηρεάζουμε τά μέγιστα τούς ἄλλους. Μπορεῖ νά εἴμαστε πολύ καλοί ἤ πολύ κακοί, ἀνάλογα μέ τό εἶδος τῶν λογισμῶν καί τῶν ἐπιθυμιῶν πού καλλιεργοῦμε».

Ἡ ἐναντίωση στόν Θεό. Πατήρ Θαδδαῖος Βιτόβνιτσας

Η ΕΝΑΝΤΙΩΣΗ ΣΤΟΝ ΘΕΟ. ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ ΒΙΤΟΒΝΙΤΣΑΣ

Ερώτηση: Τί σημαίνει να είναι κανείς εναντίον του Αγίου Πνεύματος;

Απάντηση π. Θαδδαίου:

Είναι αμαρτία, το να προσβάλλει κανείς το Άγιο Πνεύμα, η οποία δεν μπορεί να συγχωρεθεί ούτε σ’ αυτόν ούτε στον άλλο κόσμο….

Η βλασφημία του Αγίου Πνεύματος είναι επιμονή στο να μην μετανιώσει κανείς και εναντίωση στην αλήθεια.

Αυτό σημαίνει να λες συνεχώς σε κάποιον άνθρωπο να μετανιώσει, αλλά αυτός να μην θέλει να μετανιώσει… Ο τέτοιου είδους άνθρωπος πιστεύει πώς δεν είναι αμαρτωλός και συνεχίζει να επιμένει να μην μετανοεί. Αυτός εναντιώνεται στην αλήθεια. Μάταια όλα όσα του λες, μάταια του λες πώς παντού υπάρχει ο Θεός. Μάταια του λες πώς βρίσκεται κοντά μας, ότι είναι Ζωοποιός… Όλα είναι μάταια. Αυτό δεν μπορεί να συγχωρεθεί ούτε σ’ αυτό τον κόσμο ούτε στον άλλο, επειδή αυτός ο άνθρωπος δεν θέλει να αλλάξει…

Κάποτε ένας γέροντας πήγε στον Αγ. Αντώνιο και του είπε:«Θέλω από σένα Αντώνιε να μου πεις, αν υπάρχει μετάνοια για μένα».

Και ο Αγ. Αντώνιος του απήντησε:

ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ «Ὁ καθένας ἀπό τούς ἁγίους Ἀποστόλους εἶχε διαφορετικό χαρακτήρα. Ὁ Κύριος, ἐπειδή γνώριζε τις ἀδυναμίες μας, μᾶς ἔδωσε Ἀποστόλους μέ διαφορετικό χαρακτήρα ἔτσι ὥστε ὁ καθένας τους νά εἶναι παράδειγμα γιά μᾶς.»

Το παράδειγμα των Αγίων Αποστόλων

Ας πάρουμε παράδειγμα τους αγίους Αποστόλους.

  Ο καθένας από τούς αγίους Αποστόλους είχε διαφορετικό χαρακτήρα. Ό Κύριος, επειδή γνώριζε τις αδυναμίες μας, μας έδωσε Αποστόλους με διαφορετικό χαρακτήρα έτσι ώστε ο καθένας τους να είναι παράδειγμα για μας.

Για παράδειγμα ο απόστολος Πέτρος είχε δυνατή πίστη. Για την πίστη του μίλησε ο ίδιος ο Κύριος λέγοντας γι’ αυτόν: «Σ’ αυτή την πέτρα θα χτίσω την εκκλησία». Παρόλο όμως πού είχε τόση δυνατή πίστη αρνήθηκε τρεις φορές τον Κύριο. Η άρνηση του Πέτρου αποτελεί για μας τούς αδύναμους ανθρώπους δίδαγμα. Όπως βέβαια είναι γνωστό ο απόστολος Πέτρος στη συνέχεια μετάνιωσε.

ο Χριστός θα συγχωρούσε και τον Ιούδα, αν μετάνιωνε…

Ο Ιούδας διέπραξε μεγάλη αμαρτία, όταν πρόδωσε τον Χριστό. Το έκανε, γιατί δεν είχε δυνατή πίστη και συνέχεια σκεφτόταν για τα υλικά.

Ο Ιούδας συνεχώς σκεφτόταν πώς ο Χριστός θα γινόταν ένας κοσμικός αυτοκράτορας και πώς ο ίδιος θα γινόταν δικαστής σέ κοσμικό δικαστήριο. Ακόμη πίστευε πώς θα υπερασπιζόταν τον Χριστό, επειδή είχε επαφές με το συνέδριο. Η εξέλιξη βέβαια ήταν διαφορετική.

ΠΑΤΗΡ ΘΑΔΔΑΙΟΣ. Ἐρώτηση καθηγητή Ζ.Σ.: Τί θά μπορούσατε νά μᾶς πεῖτε γιά τούς κόσμους ἔξω ἀπό τή γῆ; Μπορεῖτε νά μᾶς πεῖτε γιά τό ἄν ὑπάρχουν ἐξωγήινοι;

 

Υπάρχουν Εξωγήινοι;

Ερώτηση καθηγητή Ζ.Σ.: Τί θα μπορούσατε να μας πείτε για τούς κόσμους έξω από τη γη; Μπορείτε να μας πείτε για το αν υπάρχουν εξωγήινοι;

Απάντηση πατρός Θαδδαίου: Ναι, υπάρχουν… Μόνον πού είναι ενέργεια των σκέψεων. Δεν είναι ενέργεια υλική, όπως εμείς οι άνθρωποι την γνωρίζουμε. Τέτοια πλάσματα όπως είμαστε εμείς οι άνθρωποι δεν υπάρχουν στο σύμπαν. Γιατί; Επειδή μόνον το ανθρώπινο γένος είναι ευλογημένο να «γεμίζει» την γη του Θεού όπως το είπε ο Κύριος. «Και ηύλόγησεν αυτούς ο Θεός, λέγων: αυξάνεσθε και πληθύνεσθε και πληρώσατε την γην» (Γένεσις, Α’28).

Η γη του Θεού δεν είναι μόνον η μικρή γήινη σφαίρα, πού αποτελεί μόνο μία μικρή τελεία στο σύμπαν. Η γη του Θεού είναι ολόκληρο το σύμπαν.

Περί προσευχῆς (Γέρων Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα)

« ὁ δέ Ἰησοῦς ἔφη αὐτῷ ·
 ἀγαπήσεις Κύριον τόν Θεόν σου
ἐν ὅλῃ τῇ ψυχῇ σου καί ἐν ὅλῃ τῇ διανοίᾳ σου
αὔτη ἐστί πρώτη καί μεγάλη ἐντολή»

Ματθ. κβ΄: 37 – 38

« δευτέρα δέ ὁμοία αὐτῇ·

ἀγαπήσεις τόν πλησίον σου ὡς σεαυτόν »

Ματθ. κβ΄ : 39

1. Ο Κύριος ειναι πανταχού παρών. Ζει στις καρδιές μας. Γι᾿ αυτό και είπε ότι πρέπει να αγαπάμε εξ όλης της καρδίας ¹ και να κάνουμε καθετί ολοπρόθυμα. Όταν αναζητούμε τον Κύριο με την καρδιά μας. Εκείνος είναι παρών! Είναι ο Πατέρας μας. Οι κατά σάρκα γονείς μας επιζητούν την προσοχή μας· θέλουν να τους ανταποδώσουμε την αγάπη που μας έδωσαν. Αλλά τι συμβαίνει;

Ὁ πόλεμος τῶν λογισμῶν καί ἡ ὑποδούλωση στούς λογισμούς… εἶναι μιά ἀδιάλειπτη μάχη

Θεοτοκίον
«Ὥ Παναγία Θεοτόκε, Ἰησούν τόν γλυκύτατον
τεκοῦσα τούς ὑμνοῦντάς σε νῦν, περίσωζαι λιταῖς σου,
ἐκ πάσης περιστάσεως, καί κινδύνων ἀδοκήτων».

Ἀνθολόγιο λογίων τοῦ Γέροντος Θαδδαίου

1. Πρέπει πάντοτε να είμαστε προσεκτικοί στό να ευαρεστούμε τον Κύριο με κάθε μας έργο ή σκέψη. Ναί, ακόμα και με τις σκέψεις. Κάθε μας έργο που κάνουμε σ᾿ αὐτό τον κόσμο είναι έργο Θεού.

Πῶς γίνεται ἐνῶ ἔχουμε γίνει ἕνα μέ τόν Θεό καί τό ἅγιο βάπτισμα, νά διεξάγουμε πόλεμο μαζί Του;

  Ἀνθολόγιο λόγων τοῦ Γέροντα Θαδδαίου

1. Σέ μιά μεγάλη οικογένεια, αρκεί ακόμα και ένα πρόσωπο να μην είναι ευχαριστημένο… Δεν πρέπει κανείς να το δείχνει. Αρκεί και μόνο να αρχίσει να καλλιεργεί λογισμούς αυτοοικτιρμού, λογισμούς για το πόσο άσχημα του συμπεριφέρονται οι κοντινοί του, και αμέσως η ειρήνη σ᾿ αυτή την οικογένεια διαταράσσεται. Μπορεί ένας άνθρωπος να διαταράξει την ειρήνη ολόκληρης της οικογένειας με τους λογισμούς του. Κατόπιν, είναι όλοι δυστυχείς και κανείς δεν ξέρει γιατί.

Ἡ πνευματική ζωή είναι η ζωή του νοός καί των λογισμών…Γέρων Θαδδαῖος τῆς Βιτόβνιτσα

 

Ἀνθολόγιο λόγων τοῦ Γέροντα Θαδδαίου

1. Ἡ πνευματική ζωή είναι η ζωή του νοός καί των λογισμών. Κατά συνέπεια, πρέπει να προσέχουμε πολύ κάθε λογισμό που αναπτύσσουμε, καί πρέπει να προσευχόμαστε μέρα και νύχτα στον Κύριο να μας ελευθερώσει από κάθε κακό, να μας καθαρίσει και να μας δώσει τη δύναμη να λέμε «όχι» στίς προτάσεις των πονηρών πνευμάτων. Όταν αποδεχόμαστε μια πρόταση, συμφωνούμε συνάμα μαζί της, και τότε ξεκινά η μάχη: αρνούμαστε κάτι και στη συνάχεια τα πονηρά πνεύματα επανέρχονται με κάποια άλλη πρόταση και μετά με άλλη και με άλλη…

Ἀνθολόγιο λόγων τοῦ Γέροντα Θαδδαίου

 

 1. Ένας άνθρωπος που έρχεται στό μοναστήρι δέν πολυκαταλαβαίνει γιατί είναι εκεί. Έτσι αρχίζει μια επίγεια ζωή εντός της μονής. Ένας τέτοιος άνθρωπος δεν μπορεί να αντέξει να βλέπει κάποιον να προκόβει στην πίστη, κι έτσι αναχωρεί από τούτο τον κόσμο με αυτό το χαρακτηριστικό που στάθηκε ανίκανος να διορθώσει. Αν αυτή είναι η περίπτωσή μας, τότε πρέπει πάντοτε να προσευχόμαστε στόν Θεό με τα εξής λόγια:

«Αχ Κύριε, βοήθησέ με να διορθώσω αὐτό το κουσούρι του χαρακτήρα μου!»

Ἡ μάχη κατά τῶν λογισμῶν

 

Βίος Γέροντα Θαδδαῖου

 Απόσπασμα από τό βιβλίο: «Οι λογισμοί καθορίζουν τη ζωή μας

  

Ἡ μάχη κατά των λογισμών, που ο αδελφός Τόμισλαβ είχε βιώσει και των οποίων το μυστικό βάθος είχε αγγίξει ακόμα και ως νέο παιδί, άρχισε με ένταση όταν έγινε μοναχός. Άρχισε να καταλαβαίνει, στη βάση της δικής του εμπειρίας, ότι το να είσαι χριστιανός σήμαινε να διεξάγεις στην καρδιά σου διαρκή και ανελέητο πόλεμο κατά του πονηρού και του θανάτου, πόλεμο χωρίς πρώτη γραμμή μετώπου ή ανακωχή πυρός, πόλεμο στον οποίο ο εχθρός ούτε κοιμάται ούτε κουράζεται. «Όπως κάθε μοναχός, αγωνίστηκα και προσευχήθηκα στον Θεό, έκανα πολλές μετάνοιες και έλεγα πολλές προσευχές. Ζούσα πάντοτε με τον φόβο μήπως ο διάβολος παρουσιαστεί μπροστά μου με την μορφή ενός αγγέλου ή ενός αγίου, ο Κύριος μια μόνο φορά επέτρεψε στον διάβολο να εμφανιστεί μπροστά μου.

Τά μυστήρια τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν. Ὁ φθόνος εἶναι ἡ σφραγίδα τοῦ Ἀντιχρίστου στήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου

 

ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΣ ΤΩΝ ΟΥΡΑΝΩΝ. Ο ΦΘΟΝΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΣΦΡΑΓΙΔΑ ΤΟΥ ΑΝΤΙΧΡΙΣΤΟΥ ΣΤΗΝ ΚΑΡΔΙΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ.

Όλα τα κτιστά όντα είναι περιορισμένα και ότι είναι περιορισμένο δεν μπορεί να είναι τέλειο. Στα κτιστά όντα έχει δοθεί η δυνατότητα να πασχίζουν για την τελειότητα.

Ωστόσο, κάποια κτιστά όντα είναι πεπτωκότα όντα. Κάποιοι άγγελοι απέτυχαν αρχικά να διατηρήσουν τη μεγαλοπρέπειά τους και κατόπιν, ως συνέπεια του φθόνου τους, έπεσαν και οι προπάτορές μας,  ο Αδάμ και η Εύα. Αυτό το ίδιο χαρακτηριστικό, ο φθόνος, ρίζωσε και μέσα μας επίσης. Ο φθόνος δεν σταματά πουθενά και εναντιώνεται στον Θεό κατά πρόσωπο συνέχεια και παντού.

Πώς λειτουργεί ο φθόνος; Ο φθόνος είναι ένα πνεύμα του Άδη. Μάχεται αδιάκοπα τη δικαιοσύνη και τον Θεό.Ο Θεός είναι αγάπη και ο φθόνος δεν αντέχει να μας βλέπει να κάνουμε καλό στον πλησίον μας.

Ὁ ἄνθρωπος τῆς ὕλης καί ὁ ἄνθρωπος τοῦ πνεύματος

 

Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΗΣ ΥΛΗΣ ΚΑΙ Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ ΤΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ

 Ένας άνθρωπος της ύλης δεν μπορεί να καταλάβει έναν πνευματικό άνθρωπο. Ότι λέει ένας πνευματικός άνθρωπος αποτελεί για τον άνθρωπο της ύλης μια φαντασία, διότι η ουράνια λογική είναι ολότελα διαφορετική από τη λογική του κόσμου τούτου. Ωστόσο, όταν συζητά κανείς με έναν άνθρωπο της ύλης μπορεί ίσως να τον κάνει να συμπεράνει ότι υπάρχει τελικά κάτι που κινεί τον κόσμο, και ότι υπάρχει αρμονία στο σύμπαν και δυσαρμονία στη γη.

Επομένως, οι υιοί του φωτός έχουν κληθεί να λάμψουν με τη ζωή τους όσο περισσότερο μπορούν, ώστε να σκορπίσουν το φως παντού. Διότι ο ίδιος ο Κύριος είπε, «Πυρ ήλθον βαλείν επί την γην, και τί θέλω ει ήδη άνήφθη!» (Λουκ. 12,49). Αυτό το πυρ είναι η θεία αγάπη.

Συζήτηση μέ τόν γέροντα Θαδδαῖο γιά τίς ψυχές τῶν κεκοιμημένων

 

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΘΑΔΔΑΙΟ ΓΙΑ ΤΙΣ ΨΥΧΕΣ ΤΩΝ ΚΕΚΟΙΜΗΜΕΝΩΝ

Ερώτηση: Πάτερ, τι μπορείτε να μας πείτε για τις ψυχές των κεκοιμημένων;

Απάντηση: Δεν πρέπει να θρηνούμε για τους νεκρούς, αλλά να προσευχόμαστε φλογερά ώστε ο Θεός να αξιώσει τα αγαπημένα μας πρόσωπα, που έχουν «αναχωρήσει», να συγκατοικήσουν με τους αγγέλους. Αυτό είναι ότι θέλει Εκείνος από μας. Οι θρηνωδίες δεν μας βγάζουν πουθενά. Ο θρήνος ενδέχεται να αποβεί όχι μόνο βλαβερός για τη δική μας υγεία, αλλά και ενοχλητικός για την ειρήνη που έχει χαρίσει ο Κύριος στην ψυχή του αγαπημένου μας προσώπου. 

Πρέπει να προσευχόμαστε για τους αγαπημένους μας. Δεν πρέπει να είμαστε θλιμμένοι και απελπισμένοι. Η εξεζητημένη θλίψη για τους αγαπημένους που έφυγαν από αυτό εδώ τον κόσμο, δεν είναι χριστιανική πράξη, αλλά πράξη που φανερώνει έλλειψη Θεού.

Συζήτηση μέ τόν γέροντα Θαδδαῖο γιά τόν θρησκευτικό τουρισμό

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΘΑΔΔΑΙΟ ΓΙΑ ΤΟΝ ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟ ΤΟΥΡΙΣΜΟ

Ερώτηση: Ποια είναι η γνώμη σας για τις δημοφιλείς στις μέρες μας οργανωμένες τουριστικές επισκέψεις στα μοναστήρια, και για τις άλλες μοντέρνες τάσεις της εκκλησίας μας;

Απάντηση: Είναι λάθος να επισκέπτονται οι άνθρωποι τα μοναστήρια από ενδιαφέρον για την αρχιτεκτονική και την ιστορία τους. Αλλά εκείνοι που πηγαίνουν σ’ αυτές τις επισκέψεις όχι μόνο για να δουν παλιές τοιχογραφίες, αλλά και για να βρουν ειρήνη στην ψυχή τους, θα επιστρέψουν από το ταξίδι τους με χαρά στην ψυχή τους.