Βλασφημία ἡ θεωρία περί μολυσμοῦ ἀπό τήν Θ Κοινωνία ἤ τήν παραμονή στόν ναό, Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου

Βλασφημία ἡ θεωρία περί μολυσμοῦ ἀπό τήν Θ. Κοινωνία ἤ τήν παραμονή στόν ναό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 1η Συνομιλία μέ τόν π. Πέτρο Heers, 8-5-2020

θαυμαστό γεγονός στή Ρουμανία - Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Αποσπασμα απο το κήρυγμα της αγρυπνίας «Γῆ με καλύπτει ἑκόντα...»-Δόξα τοῦ Κυρίου τό πάθος, Ἁγ. Νικοδήμου, 8-5-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ ΜΕΣῼ Α)ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΩΡΟΥ, ΚΟΛΛΥΒΩΝ, ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑΣ, Ἤ Β)ΤΟΥ ΑΣΠΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΕΙΡΩΝ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ, Ἤ Γ) ΤΟΥ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ. (Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου)

(Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου)

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΜΑΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΣ «ΠΗΓΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ» ΗΜΩΝ:

1. Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ. ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΝΑ ΑΣΘΕΝΗΣΟΥΜΕ ΜΕΣῼ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ; Η Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΕΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟΣ ΠΥΡ-ΦΩΣ.

2. «ΘΕΟΥ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΘΕΟΙ ΜΕ ΚΑΙ ΤΡΕΦΕΙ, ΘΕΟΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΝ ΔΕ ΝΟΥΝ ΤΡΕΦΕΙ ΞΕΝΩΣ» ΛΕΜΕ ΣΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Θ. ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ.

3. ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ Ν. ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ. Στόν 15ο Ὕμνο του γράφει: "Μέλη Χριστοῦ γινόμεθα, μέλη Χριστός ἡμῶν...

καί χείρ Χριστός καί ποῦς Χριστός ἐμοῦ τοῦ παναθλίου...

ἀσχημοσύνην σώματος ὅλως μή καθορῶντες,

ἀλλ’ ὅλοι ὅλῳ σώματι Χριστῷ ὁμοιωθέντες." ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΕΟΣ ΚΑΤΑ ΧΑΡΙΝ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΕΙ ΝΟΣΟ;

4. ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΠΟΥ ΔΙΔΕΤΑΙ ΚΑΤ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ ΑΝΤΙ ΤΟΥ «ΔΩΡΟΥ» (ΔΗΛ. ΤΗΣ Θ. ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ) ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΛΥΒΑ, Η ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ, ΤΟ ΑΓΙΟ ΕΛΑΙΟΝ, Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΗΓΗ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΛΥΣΜΟΥ ΑΦΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ Η ΟΠΟΙΑ ΣΚΗΝΩΝΕΙ Σ’ ΑΥΤΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΟΜΕΝΩΝ ΕΥΧΩΝ.

5. ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΗΓΗ ΑΓΙΑΣΜΟΥ- ΠΡΟΣΚΥΝΩΝΤΑΣ ΤΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ Θ. ΧΑΡΗ ΔΗΛ. ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑ ΑΦΟΡΙΖΕΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ (ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ). ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΠΟ ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ.

6. Ο ΙΕΡΕΑΣ ΕΙΝΑΙ «ΕΙΣ ΤΥΠΟΝ ΚΑΙ ΤΟΠΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥ». ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ. ΟΤΑΝ ΑΣΠΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΤΟΥ, ΔΗΛ. ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΔΩΣΕΙ ΝΟΣΟ; «Οι άγιοι πατέρες διδάσκουν: Ένας ιερέας με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος έχει τόση δύναμη όση δεν έχουν όλοι οι λαϊκοί μαζί!»(Ἅγιος Γαβριήλ ὁ διά Χριστόν σαλός, ἐκ Γεωργίας).

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, 11-3-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἡ Θεία Κοινωνία καί τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας. Μυσταγωγική Κατήχηση 5-3. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ Θεία Κοινωνία καί τό τέλος τῆς Θείας Λειτουργίας. Μυσταγωγική Κατήχηση 5-3. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 23-03-2013 (Σύναξη Ἀνδρῶν)www.hristospanagia.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=62723

Νά προσέρχεστε, λοιπόν, στή θεία Κοινωνία μέ φόβο καί τρόμο, μέ συνείδηση καθαρή, μέ νηστεία καί προσευχή

 

Και σαν έρθει η στιγμή της θείας Κοινωνίας και πρόκειται να πλησιάσεις την αγία Τράπεζα, πίστευε ακλόνητα πως εκεί είναι παρών ο Χριστός, ο Βασιλιάς των όλων. Όταν δεις τον ιερέα να σου προσφέρει το σώμα και το αίμα του Κυρίου, μη νομίσεις ότι ο ιερέας το κάνει αυτό, αλλά πίστευε ότι το χέρι που απλώνεται είναι του Χριστού. Αυτός που λάμπρυνε με την παρουσία Του την τράπεζα του Μυστικού Δείπνου, Αυτός και τώρα διακοσμεί την Τράπεζα της Θείας Λειτουργίας. Παραβρίσκεται πραγματικά και εξετάζει του καθενός την προαίρεση και παρατηρεί ποιος πλησιάζει με ευλάβεια ταιριαστή στο άγιο Μυστήριο, ποιος με πονηρή συνείδηση, με σκέψεις βρωμερές και ακάθαρτες, με πράξεις μολυσμένες.Αναλογίσου, λοιπόν, κι εσύ ποιο ελάττωμά σου διόρθωσες, ποιαν αρετή κατόρθωσες, ποιαν αμαρτία έσβησες με την εξομολόγηση, σε τι έγινες καλύτερος.

Τελευταῖες συμβουλές πρίν ἀπό τήν Ἐξομολόγηση καί τή θεία Κοινωνία (Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος)

ΕΙΝΑΙ κοντά η μέρα της Εξομολογήσεως και στη συνέχεια η πανευφρόσυνη στιγμή της Μεταλήψεως του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Ο Θεός να δώσει, ώστε να εξομολογηθείς και να κοινωνήσεις όπως πρέπει. Έτσι ο αγώνας της νηστείας και όσα τυχόν κέρδισες απ’ αυτόν, θα επισφραγιστούν με τη θεϊκή σφραγίδα των ιερών Μυστηρίων.
Γιατί γράφεις ότι φοβάσαι την Εξομολόγηση;

Πολλοί άνθρωποι, βέβαια, τη φοβούνται, εσύ όμως γιατί; Ο εξομολόγος είναι μόνο ο μάρτυρας. Ο Θεός δέχεται τις αμαρτίες. Εκείνος παραγγέλλει στον ιερέα να δώσει άφεση αμαρτιών στο χριστιανό που εξομολογείται. Ο Θεός ελεεί και συγχωρεί. Συγχωρεί κάθε άνθρωπο που προσέρχεται στο Μυστήριο με μετάνοια αληθινή. Τί έχουμε, λοιπόν, να φοβηθούμε από έναν τόσο σπλαγχνικό Κύριο; Γιατί ν’ ανησυχούμε;

Πῶς πρέπει νά προετοιμαζόμαστε γιά τήν Μετάληψη τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων;

 

«Δοκιμαζέτω δε άνθρωπος εαυτόν, και ούτως εκ του άρτου εσθιέτω και εκ του ποτηρίου πινέτω ο γάρ εσθίων και πίνων αναξίως κρίμα εαυτώ εσθίει και πίνει, μη διακρίνων το σώμα του Κυρίου» (Α’ Κορ.11,28-29)

…Θα παρουσιάσουμε τα αναγκαιότερα έργα τα όποια πρέπει να γνωρίζουν, όσοι επιθυμούν να κοινωνούν των Αχράντων Μυστηρίων.
Κατ’ αρχήν πρέπει να καταλάβουμε ότι η προ της Θείας Κοινωνίας προετοιμασία είναι διπλή, δηλαδή σωματική και πνευματική. Η σωματική έγκειται στην νηστεία, στην εγκράτεια από τις σωματικές επιθυμίες, στην αγρυπνία, στην κλίση των γονάτων (μετάνοιες) και άλλους κόπους με τους οποίους καθαρίζεται και ελαφρύνεται το σώμα από αυτά που το βαρύνουν, το ενοχλούν και το μολύνουν.Ενώ η πνευματική προετοιμασία αποτελείται από την εξομολόγηση στον Πνευματικό, την ανάγνωση των προσευχών, όπως συνιστά το Ωρολόγιο, με φόβο Θεού, με προσοχή και ταπείνωση.

«Ὅταν ἀξιωθοῦμε οἱ ἀνάξιοι νά κοινωνήσομε τά θεῖα καί ἄχραντα μυστήρια τοῦ Χριστοῦ,…..»

Ἅγιος Ἡσύχιος

«Συμβουλές γιά τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων

καί τήν ἐνάρετη ζωή…»

 Ὅταν ἀξιωθοῦμε οἱ ἀνάξιοι νά κοινωνήσομε τά θεῖα καί ἄχραντα μυστήρια τοῦ Χριστοῦ, τοῦ Θεοῦ μας καί Βασιλιᾶ, τά φοβερά καί φρικτά, ἄς ἐπιδείξομε τότε περισσότερο τή νήψη καί τή φύλαξη τοῦ νοῦ καί τήν ἀκρίβεια, γιά νά καταφλέξει τίς ἁμαρτίες μας καί τίς μικρές καί μεγάλες ἀκαθαρσίες μας τό θεϊκό πῦρ, δηλαδή τό Σῶμα τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ.

Πῶς μποροῦμε ν’ ἀποκτήσουμε τὸ Ἅγιο Πνεῦμα (Ἁγίου Ἰννοκεντίου Μόσχας)

Σημείωση δική μας: Ὁ ἅγιος μᾶς ὁμιλεῖ γιά τήν ἀπόκτηση μέ τήν ἔννοια τῆς ἐνεργοποίσης τοῦ Ἁγίου Πνεύματος δηλαδή τῆς βαπτισματικῆς θεοποιοῦ Θείας Χάρης

Εισαγωγικά.
Ὁ ἅγιος Ἰννοκέντιος (Βενιαμίνωφ, 1707-1879), εἶναι μία λαμπρὴ ἱεραποστολικὴ καὶ ἀρχιερατικὴ μορφὴ τῆς ρωσικῆς ἐκκλησιαστικῆς ἱστορίας. Ἀφοῦ ἀφιέρωσε σαράντα πέντε ὁλόκληρα χρόνια τῆς ἐπίγειας ζωῆς του στὸν εὐαγγελισμὸ τῶν εἰδωλολατρικῶν ἐθνοτήτων τῆς Ἄπω Ἀνατολῆς, τὰ δεκαεπτὰ ὡς ἱερέας (1823-1840) καὶ τὰ εἴκοσι ὀκτὼ ὡς ἐπίσκοπος Καμτσάτκας, Κουρίλων καὶ Ἀλεουτίων Νήσων (1840-1868), ἀνῆλθε στὸν μητροπολιτικὸ θρόνο τῆς Μόσχας (1868), ὅπου παρέμεινε ὡς τὴν ὀσιακὴ κοίμησή του, τὸ 1879, ἐπιτελώντας ἕνα μεγαλόπνοο καὶ ἐντυπωσιακὸ ποιμαντικὸ ἔργο. Τὸ 1077 ἀνακηρύχθηκε ἐπίσημα ἅγιος ἀπὸ τὴν Ἱερὰ Σύνοδο τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας.
Ἀνάμεσα στὰ συγγραφικὰ πονήματα τοῦ ἁγίου Ἰννοκεντίου περιλαμβάνεται καὶ τὸ μικρὸ ἀλλὰ περίφημο ἔργο του «Ὑπόδειξη τοῦ δρόμου πρὸς τὴ βασιλεία τῶν οὐρανῶν». Τὸ βιβλίο αὐτό, μία συνοπτικὴ ὀρθόδοξη κατήχηση, γνώρισε καταπληκτικὴ ἐπιτυχία. Στὴ Ρωσία, ὡς τὸ 1917, ἔφτασε τὶς 47 ἐκδόσεις. Στὰ ἑλληνικὰ ἔχουν γίνει, ἀπὸ τὸ 1843 μέχρι σήμερα, τουλάχιστον πέντε διαφορετικὲς μεταφράσεις του, ὁρισμένες ἀπ’ αὐτὲς μὲ ἐπανειλημμένες ἐκδόσεις.

Γιατί προσφέρονται στόν Θεό ὡς δῶρα ὁ ἄρτος καί ὁ οἶνος κατά τή Θεία Λειτουργία;_Ἁγ. Νικολάου Καβάσιλα_mp3

Π. Σάββας 2011-03-24_ΓΙΑΤΙ ΠΡΟΣΦΕΡΟΝΤΑΙ ΣΤΟ ΘΕΟ ΩΣ ΔΩΡΑ Ο ΑΡΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΟΙΝΟΣ ΚΑΤΑ ΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ_mp3

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 24-03-2011 (Συνάξεις Κυκλαρχισσῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).

http://www.hristospanagia.gr/?p=41479

1)Ἡ προετοιμασία τῶν πιστῶν γιά τήν Θεία Κοινωνία, 2)Τί εἶναι οἱ εἰκόνες_mp3+κείμενο

Π. Σάββας 2011-03-10_1.Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΠΙΣΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ & 2. ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ

Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 10-03-2011 (Συνάξεις Κυκλαρχισσῶν στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).

http://www.hristospanagia.gr/?p=32519 

Περί τῆς συνεχοῦς Θείας Μεταλήψεως

 

    Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος: όταν καλώς και αξίως μεταλαμβάνουν το ιερό και πανάγιο Σώμα του Κυρίου μας, αυτό γίνεται όπλο για όσους πολεμούνται και επαναστροφή για όσους έχουν απομακρυνθεί από τον Θεό. Ενδυναμώνει τους ασθενείς, ευφραίνει τους υγιείς, θεραπεύει τις ασθένειες, διαφυλάσσει την υγεία. Με τη Θεία Μετάληψη διορθωνόμαστε ευκολότερα και γινόμαστε περισσότερο μακρόθυμοι και υπομονετικοί στους πόνους και στις θλίψεις. Μας καθιστά περισσότερο θερμούς στην αγάπη, λεπτούς στη γνώση, πρόθυμους στην υπακοή, οξείς και γρήγορους στην ενέργεια των χαρισμάτων.Σε όσους δε δεν μεταλαμβάνουν συχνά συμβαίνουν τα αντίθετα, αφού δεν είναι σφραγισμένοι με το Τίμιο Αίμα του Κυρίου μας. Σφάζεται τότε το Πρόβατο και με το Τίμιο Αίμα Του σφραγίζονται η πράξη και η θεωρία, δηλαδή η έξη και η ενέργεια, οι παραστάδες των δικών μου θυρών, των κινήσεων του νοός. Αυτά ανοίγονται καλώς στη θεωρία και κλείνονται πάλι σαν θύρες από τη θεωρία των υψηλότερων και ακατάληπτων νοημάτων.

Ἐλεημοσύνη καί Θεία Κοινωνία

Γιατί πώς δεν κοινωνεί ανάξια αυτός που παραμελεί εκείνον που πεινά; Αυτός που καταντροπιάζει εκτός του ότι παραμελεί; Γιατί, εάν το να μη ελεή κανείς τους φτωχούς αρκεί για να εκβάλλη από την βασιλεία του Θεού, ακόμη και αν είναι παρθένος κανείς, το να μην δίνη σ’ αυτούς πλουσιοπάροχα (γιατί και οι πέντε παρθένες είχαν λάδι, αλλά δεν είχαν πολύ ) το να κάνη κανείς τόσα άτοπα επί πλέον, σκέψου πόσο μεγάλο κακό είναι.

Ποια άτοπα; θα πη κάποιος. Τί λες, ποιά άτοπα; Έγινες μέτοχος σε τέτοια τράπεζα και ενώ έπρεπε να είσαι πιο ήμερος από όλους και ίσος προς τους αγγέλους, έγινες πιο σκληρός από όλους∙ γεύθηκες δεσποτικό αίμα και ούτε έτσι αναγνωρίζεις τον αδελφό∙ και ποιάς συγνώμης θ’ αξιωθής; Αλλά και αν δεν τον γνώριζες πριν από αυτό, από την τράπεζα έπρεπε να τον γνωρίσης και να ενδιαφερθής γι’ αυτόν∙ τώρα όμως και την τράπεζα υποτιμάς, θεωρώντας ανάξιο των δικών σου φαγητών αυτόν που καταξιώθηκε να μετέχη σ΄εκείνην.

Συχνή Θεία Κοινωνία μέ εὐλογία τοῦ Πνευματικοῦ

ΤΑ ΑΣΚΗΤΙΚΑ ΤΗΣ ΕΝΟΡΙΑΣ

3.ΜΥΣΤΗΡΙΑΚΗ ΖΩΗ

Συχνή Θεία Κοινωνία μέ εὐλογία τοῦ Πνευματικοῦ

Ἡ συχνή Θεία Κοινωνία – μέ τήν εὐλογία τοῦ Πνευματικοῦ –, ὅπως γινόταν στήν πρώτη Ἀποστολική Ἐκκλησία καί ἐξακολουθεῖ ὡς πρακτική νά ἐφαρμόζεται στά σημερινά Μοναστήρια, θά πρέπει νά λειτουργήσει ὁδηγητικά καί γιά τούς ἐνορῖτες στίς κοσμικές Ἐνορίες. Ἡ καλλιέργεια τοῦ ποιμνίου πού πρός τό παρόν, ἐν πολλοῖς ἀποδοκιμάζει, τούς συχνά κοινωνούντας ἐναπόκειται στήν φιλότιμη προσπάθεια τῶν φωτισμένων ποιμένων.

Στούς Ἀποστολικούς χρόνους καί λίγο μετά, ὅποιος δέν κοινωνοῦσε ἀποχωροῦσε μαζί μέ τούς κατηχουμένους. Ἄν παρέμενε στήν Θεία Λειτουργία τῶν πιστῶν καί δέν κοινωνοῦσε ὤφειλε νά λογοδοτήσει: νά πεῖ τόν λόγο γιατί δέν κοινώνησε «ἀφοῦ αὐτό ἀποτελεῖ ἀταξία». Σήμερα δυστυχῶς φθάσαμε λόγῳ τῆς ἐκκοσμίκευσης τῶν πιστῶν στό ἐντελῶς ἀντίθετο ἄκρο. Ἀντί νά ἐπιτιμῶνται αὐτοί πού δέν κοινωνοῦν χωρίς εὔλογη αἰτία, ἐπιτιμῶνται ὅσοι κοινωνοῦν συχνά. Αὐτοί καλοῦνται μέ ἀπαξιωτικούς χαρακτηρισμούς νά λογοδοτήσουν διότι δῆθεν «σκανδαλίζουν» μέ τήν συχνή τους προσέλευση στήν Θεία Κοινωνία. Συνέχεια →

Ἡ σύναξις τῶν διεσκορπισμένων

Εφόδιον Ορθοδοξίας

Βασική Δογματική Διδασκαλία 

Τού Πρωτοπρ. Αντωνίου Γ. Αλεβιζόπουλου Δρ. Θεολογίας Δρ. Φιλοσοφίας

 

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 17^ο. Ἡ σύναξις τῶν διεσκορπισμένων

 1. Η σωτήριος ενότης των πιστών

Ολίγον προ της σταυρικής θυσίας του Χριστού, εις την αγωνιώδη εκείνην προσευχήν Του δι’ όλους όσοι θα πιστεύσουν εις το όνομα Του, εζήτησεν ο Κύριος από τον Πατέρα να τους φυλάξη εις θείαν ενότητα:

«ίνα πάντες εν ώσι, καθώς συ, πάτερ, εν εμοί καγώ εν σοι, ίνα και αυτοί εν ημίν εν ώσιν. Εγώ τους έδωκα την δόξαν την οποίαν μου έδωκες, δια να είναι ένα όπως και ημείς είμεθα ένα. Εγώ είμαι εν αυτοίς και συ εν εμοί, δια να τελειοποιηθούν έως ότου γίνουν ένα… » (Ιωάννης 17,21-23).

Με τα λόγια αυτά δεν εκάλεσεν ο Χριστός τους πιστούς εις ενότητα εξωτερικήν, αλλά εσωτερικήν, απόλυτον, ομοίαν με την ενότητα των τριών προσώπων της Αγίας Τριάδος, από την οποίαν ο άνθρωπος είχεν εκπέσει δια της πτώσεως. Μίαν ενότητα, η οποία, ως βάσιν της και ως στόχον της, έχει τα τρία πρόσωπα της Αγίας Τριάδος και σημαίνει την λύτρωσιν του ανθρώπου και την τελειοποίησίν του:«Εγώ εν αυτοίς και συ εν εμοί, ίνα ώσιν τετελειωμένοι εις εν» (Ιωάννης 17,23).

Η ενότης, λοιπόν, δια την οποίαν ομιλεί ο Χριστός δεν είναι η οδός δια την σωτηρίαν, αλλά είναι η ίδια η σωτηρία.

Ἅγ. Νικόδημος Ἁγιορείτης: «Περί συνεχοῦς Θείας Μεταλήψεως» (Μητροπολίτης Πράγας Χριστοφόρος)

 

 Το Μυστήριο της Θ. Ευχαριστίας κατά τον άγ. Νικόδημο
Το όνομα του αγίου Νικοδήμου Αγιορείτη συνδέεται στενά με το ησυχαστικό κίνημα των Κολυβάδων στα τέλη του 18ου αιώνα. Οι αντιπρόσωποι αυτού του κινήματος επέμεναν στην αναγέννηση της Πατερικής κατανόησης της Ορθόδοξης θεολογίας και πνευματικότητας. Και μάλιστα, σε στενή σχέση πάντα με τη λειτουργική ζωή της Εκκλησίας. Ο άγιος Νικόδημος είναι ένας από τους πιο διακεκριμένους αντιπροσώπους του κινήματος χάρη στο συγγραφικό του ταλέντο και στις εγκυκλοπαιδικές του ικανότητες να παραπέμπει με απόλυτη ακρίβεια σε έργα των Πατέρων. Προτρεπόμενος από τους πνευματικούς του αδελφούς ο Νικόδημος επιμελώς συντάσσει φιλοκαλικές συλλογές, επεξεργάζεται παλαιότερα πνευματικά κείμενα και τα μεταφράζει σε νεοελληνικό ιδίωμα.
Ένα από τα πιο γνωστά βιβλία του αγίου Νικοδήμου είναι το «Περί συνεχούς Θείας Μεταλήψεως».

“…κρυφοκοίταζαν τόν παπά τους τήν ὥρα τῆς κατάλυσης…”

 

Η πραγματική ιστορία…….

Το τελευταίο διάστημα έγινε πολύς λόγος για το νησί της Σπιναλόγκα, με αφορμή το ομώνυμο βιβλίο με τίτλο «Το νησί», της Αγγλίδας Victoria Hislop.

Ένα από τα ιστορικά στοιχεία που πληροφορούμαστε είναι ότι οι χανσενικοί που κατοικούσαν στη Σπιναλόγκα ήταν οργισμένοι με τον Θεό, για το λόγο ότι η ασθένειά τους ήταν μια μεγάλη και αφόρητη δοκιμασία. Ένας Γεραπετρίτης παπάς τόλμησε να τους επισκεφθεί κάποτε και να λειτουργήσει στον Άγιο Παντελεήμονα, που υπήρχε και ρήμαζε στο νησί, συντροφιά με τους νέους του κατοίκους. Λένε πως στην πρώτη Λειτουργία δεν πάτησε ψυχή.

Οι λεπροί άκουγαν πεισμωμένοι από τα κελιά τους την ψαλμωδία, κι άλλοτε την σκέπαζαν με τα βογκητά τους κι άλλοτε με τις κατάρες τους. Ο ιερέας όμως ξαναπήγε.Στην δεύτερη τούτη επίσκεψη ένας από τους ασθενείς πρόβαλε θαρρετά στο κατώφλι του ναού.

Ὡς ἐνταφιαστές καί μυροφόρες τοῦ Χριστοῦ στή Θεία Λειτουργία

 

Το σημερινό Ευαγγέλιο, αδελφοί χριστιανοί, μας μεταφέρει στα γεγονότα της Μεγάλης Παρασκευής. Πέθανε ο Χριστός καρφωμένος πάνω στο σταυρό… Πέστε μου, παρακαλώ, ποιος θα τον κηδεύσει; Ποιος έχει την τόλμη να παρουσιαστεί στον Πιλάτο και να ζητήσει την άδεια να προσφέρει νεκρική τιμή σ’ Εκείνον που αυτός καταδίκασε σε θάνατο; Περνάει η ώρα και κανείς δεν εμφανίζεται… Που είναι εκείνοι, οι τόσοι ακροατές που άκουσαν την ωραία διδασκαλία του Χριστού; Που είναι εκείνοι που θεραπεύτηκαν από τον Χριστό; Που είναι οι μαθητές Του, που είναι ο Πέτρος, που έλεγε να πεθάνει μαζί Του; «Πέπαυται τόλμα μαθητών»!Αλλά να! Έρχεται ένας επίσημος, βουλευτής στο αξίωμα, ο Ιωσήφ από την Αριμαθαία, ο οποίος παρουσιάζεται στον Πιλάτο και ζητά την άδεια να κηδεύσει τον Ιησού.

Θεία Εὐχαριστία

  ΜΕΓΑ ΓΕΡΟΝΤΙΚΟ Α΄

 Θεία Ευχαριστία

Για κάποιον Άγιο Επίσκοπο, λέγουν οι Πατέρες, πως όταν έβγαινε να κοινωνήσει τον λαό, έβλεπε να πηγαίνουν οι χριστιανοί, άλλοι με κατάμαυρο πρόσωπο, άλλοι μ’ εξογκωμένα κι ερεθισμένα μάτια, που μόλις έπαιρναν τα Άχραντα Μυστήρια, εκαίγοντο.Άλλοι πάλι πήγαιναν με ολόλευκα φορέματα και φωτισμένη όψη. Το Άγιο Σώμα του Κυρίου, που έπαιρναν με πολλή προσοχή κι ευλάβεια, τους λάμπρυνε περισσότερο. Ο Επίσκοπος παρακάλεσε τον Θεό να του αποκαλύψει το μυστήριο που έβλεπε μπροστά του. Άγγελος Κυρίου του εξήγησε πως όσοι πήγαιναν να κοινωνήσουν με λαμπρό πρόσωπο και λευκή στολή, ζούσαν μ’ αγνότητα και σωφροσύνη, ήταν δίκαιοι, συμπαθείς στους άλλους και φιλεύσπλαχνοι.