Εὐχαριστῶ τόν Πανάγιο Τριαδικό Θεό πού μέ ἀξιώνει καί πάλι νά εἶμαι ἀνάμεσά σας. Eἰλικρινά
χαίρομαι καί εὐχαριστῶ καί τόν Σεβασμιότατο Μητροπολίτη σας κ.κ.
Γεώργιο, καθώς καί τόν δικό μου σεβαστό Ἐπίσκοπο κ.κ. Ἰωήλ γιά τήν
εὐλογία τους νά γίνεται αὐτή ἡ συνάντηση ἀπό καιροῦ εἰς καιρόν.
Σήμερα πού ἑορτάζουμε τήν ἐθνική μας ἐπέτειο, θυμόμαστε βέβαια τό «Ὄχι»
πού εἰπώθηκε στούς εἰσβολεῖς, ἀλλά θυμόμαστε καί τό περίφημο θέμα τῆς
ἐλευθερίας. Ὁ ἑλληνικός λαός ἀγαπάει τήν ἐλευθερία καί θυσιάζεται γιά
τήν ἐλευθερία.
– Ἀλλά ποιά εἶναι ἡ ἀληθινή ἐλευθερία καί πῶς ἐξασφαλίζεται;
Αὐτό βέβαια θά μᾶς
τό πεῖ ὁ Δημιουργός μας, ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Προσέξτε τί μᾶς
λέει: : «Γνώσεσθε τήν ἀλήθεια καί ἡ ἀλήθεια ἐλευθερώσει ὑμᾶς» (Ἰω.
8,32). Δηλαδή μᾶς προσανατολίζει σέ κάτι πού δέν πάει ὁ νοῦς μας. Ἐμεῖς
ξέρουμε ὅτι γιά τήν ἐλευθερία ἀγωνίστηκαν οἱ πρόγονοί μας, θυσιάστηκαν,
ἔχυσαν τό αἷμα τους, ἡ ἐλευθερία εἶναι βγαλμένη ἀπ᾿ τά κόκκαλα τῶν
Ἑλλήνων τά ἱερά, ὅπως λέμε στόν Ἐθνικό Ὕμνο, ἀλλά εἶναι ὄντως ἐλευθερία
αὐτή ἡ ἐλευθερία; Πολλοί τό ὁμολογοῦν ὅτι καί σήμερα δέν εἴμαστε
πραγματικά ἐλεύθεροι καί ἁπλῶς ἄλλαξε θά λέγαμε τό ‘ἀφεντικό’.
