Κύριο σκοπό μάλιστα φαίνεται νά ἔχουν τήν ἀφύπνιση, τό πνευματικό ξύπνημα τοῦ ἀνθρώπου. Τό νά προξενήσουν τή σωτήρια νοσταλγία τοῦ Θεοῦ καί τῆς Βασιλείας Του.
Βοηθεῖ ὁ Φιλάνθρωπος Χριστός μέ χίλιους δυό τρόπους, ἀλλά χρειάζεται καί ἡ καλή θέληση τοῦ ἀνθρώπου. Ὅπως ὅταν θελήσουμε νά πᾶμε ταξίδι σέ μιά ὄμορφη χώρα, γιά νά χαροῦμε, φροντίζουμε νά ξεκινήσουμε ὑγιεῖς, γιατί ἡ ὑγεία εἶναι ἀπαραίτητη προϋπόθεση τῆς χαρᾶς. Ἔτσι γιά νά χαροῦμε τήν αἰωνιότητα καί νά συμπεριληφτοῦμε στήν ἁγία οἰκογένεια τοῦ Θεοῦ, στή Θριαμβεύουσα Ἐκκλησία, χρειάζεται ψυχική ὑγεία. Ὅμως τά πάθη, οἱ κακίες, ὁ ἐγωισμός καί ἡ σκληρότητά μας ἀποδεικνύουν πώς δέν τήν ἔχουμε.
Ὅπως «ξερνάει» ὁ σίδηρος τή σκουριά, ἔτσι βγάζει κι ἡ ἀνθρώπινη ψυχή τήν κακία μετά τήν πτώση, λέγουν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας.
Ποῦ θά θεραπευτοῦμε; Τό Θεραπευτήριο εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ. Μέσα στά Μυστήρια Της γίνεται ἡ θεραπεία τῆς ψυχῆς διά τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Καί τότε, ὑγιεῖς ψυχικά, μᾶς περιμένει ἡ Χαρά τοῦ Οὐρανοῦ, Χάριτι Θεοῦ…
Ἀμήν
