Η ΜΕΓΑΛΗ ΤΕΣΣΑΡΑΚΟΣΤΗ
ΠΡΩΤΗ ΚΥΡΙΑΚΗ
(ΤΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ)
(Ευαγγέλιο: Ίωαν. α’43-51)
Πόσο μεγάλη, πόσο φοβερή είναι η παρουσία του Θεού! Πόσο μεγάλη και πόσο φοβερή είναι η παρουσία του ζώντος Θεού!
Οι
αγγελικές δυνάμεις στέκονται μπροστά Του με φόβο και τρόμο. Τα σεραφείμ
κρύβουν τα πρόσωπά τους με τις φτερούγες τους μπροστά στο αστραφτερό
φώς και το ανέκφραστο κάλλος της παρουσίας Του.
Πόσο
λαμπρός είναι ο ήλιος! Πόσο εντυπωσιακό είναι το έναστρο στερέωμα! Πόσο
δυνατός είναι ο ταραγμένος ωκεανός! Πόσο μεγαλόπρεπα είναι τα
γιγαντιαία βουνά!
¨
Πόσο
φοβερά είναι τα κεραυνοφόρα σύννεφα και τα πύρινα ηφαίστεια! Πόσο
ευχάριστες είναι οι άνθοφορημένες κοιλάδες με τις χιλιάδες πηγές και τα
διάσπαρτα λευκά κοπάδια τους. Κι ολ’ αυτά δεν είναι παρά έργα των χεριών
του Θεού. Είναι έργα πού φτιάχτηκαν από τον αθάνατο Δημιουργό. Κι αν η
κτίση είναι τόσο όμορφη, πώς πρέπει να είναι ο Δημιουργός;
Αν
η καρδιά του ανθρώπου γεμίζει με δέος, χαρά ή δάκρυα μπροστά στη
δημιουργία του Θεού, πώς πρέπει να νιώθει μπροστά στον παντοδύναμο και
ζώντα Δημιουργό;