Ἁπλά, ἁπαλὰ καὶ μὲ ἀγάπη προσεγγίζουμε τὸν Θεό, Ἁγ. Πορφυρίου, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ἁπλά, ἁπαλὰ καὶ μὲ ἀγάπη προσεγγίζουμε τὸν Θεό, Ἁγ. Πορφυρίου, 3-12-2023, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

 

Ἡ διαστροφή τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

Η ΔΙΑΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

ΤΟΥ  ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

ΑΠΟ ΤΗΝ ΝΕΟΟΡΘΟΔΟΞΗ - ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ

ΘΕΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ Η ΑΝΑΙΡΕΣΗ ΤΗΣ

Ἡ διαστροφή τῆς διδασκαλίας τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

Δυστυχῶς, πολλοί νεοορθόδοξοι-μεταπατερικοί παρερμηνεύουν καί διαστρέφουν τόν Ἅγιο Πορφύριο, παρουσιάζοντάς τον ὡς χαλαρό, ἐπιεική, ἀνεκτικό στήν ἁμαρτία καί τά πάθη. «Ἡ Μεταπατερική Θεολογία», παρατηρεῖ ὁ Μοναχός Ἰωάννης, «ἐπείγεται νά φέρει νέα διαθήκη στόν κόσμο, τήν ἐπιλεγομένη τρίτη διαθήκη ἀπό τήν ἐποχή τοῦ Ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου[1]. Θά εἶναι ἕνας νέοβαρλααμισμός πού θά στηρίζεται στίς ἀνθρωπιστικές ἐπιστῆμες, στόν στοχασμό καί στό συναίσθημα. Ἀπώτερο σκοπό θά ἔχει τήν ἀμνήστευση τῶν παθῶν, γιά νά γίνει τάχατες πιό σύγχρονο καί βατό τό Εὐαγγέλιο καί πιό χαρούμενη ἡ ζωή τῶν χριστιανῶν! Τούς κουράζει πρακτικά ὁ Σταυρός, ἡ θεραπευτική πρακτική τῶν παθῶν καί θέλουν ἀμνηστευτικές θεωρίες γιά τά πάθη, μέ ἐκκλησιαστικό περιτύλιγμα, προκειμένου νά παρηγορήσουν τήν συνείδησή τους. Τό ρωσικό σύνθημα «ἀγάπη καί ἐλευθερία» τούς βόλεψε πολύ γιά νά ἑδραιώσουν τήν «θεολογία τῶν παθῶν» πού πρεσβεύουν. Θέλουν ὅμως, κάπου νά στηρίξουν τίς θεωρίες τους γιά νά μή φαίνονται ἀποκεκομμένοι ἀπό τήν Παράδοση καί τό ἦθος τῆς Ἐκκλησίας. Βρῆκαν ἔτσι τόν Ἅγιο Πορφύριο ἐπειδή μιλοῦσε γιά τήν ἀγάπη ἀλλά ποιά ἀγάπη; Τήν χριστοειδή ἀγάπη πού εἶναι καρπός καί ἀποτέλεσμα μετανοίας, ἄσκησης καί σταυρικοῦ ἀγῶνα! Ὄχι ἀγαπολογία, ὄχι ἕναν ἰδεοληπτικό ἀγαπισμό, πού εἶναι στήν πράξη ἀναίρεση τῆς ἐν Χριστῷ ἀγάπης... Καί στήν πράξη ὅλοι αὐτοί βιώνουν καί ἐξωτερικεύουν τά ἄκρως ἀντίθετα ἀπ' αὐτά πού θεωρητικά πρεσβεύουν. Μίσος, ἐκδίκηση, εἴρωνεία, περιφρόνηση, λυσσαλέα ἐπιθετικότητα σέ ὅσους τούς ἀμφισβητοῦν. Δικαιώνουν τήν κρητική μαντινάδα: «ὅλο γι' ἀγάπη μᾶς μιλοῦν καί μόνο μίσος βγάνουν καί νά ἐπιβουλεύονται αὐτό κυρίως κάνουν». Μήν παραξενεύεσθε γι' αὐτό. Τόσοι αἱρετικοί παρερμήνευσαν τά λόγια τοῦ Κυρίου καί τῶν Ἀποστόλων, τόν Ἅγιο Πορφύριο θά ἀφήσουν;

Ἡ συκοφάντηση τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου ἀπό τούς μεταπατερικούς

Ἡ συκοφάντηση τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου

ἀπό τούς μεταπατερικούς

Οἱ νεοορθόδοξοι καί οἱ διάδοχοί τους μεταπατερικοί ὑποτιμοῦν, παρερμηνεύουν, διαστρέφουν καί ὑβρίζουν τούς Ἁγίους Πατέρες, παλαιότερους καί σύγχρονους. Οἱ μεταπατερικοί ἀπαξιώνουν ἐπίσης τήν ἠθική καθαρότητα, τήν ἄσκηση, τήν νηστεία, τήν συζυγική καί τήν γενικότερη ἐγκράτεια, τούς ἱερούς κανόνες, τήν καταπολέμηση τῶν σαρκικῶν ἡδονῶν. Δέν θέλουν νά ἀκούγεται κἄν ἡ λέξη διάβολος, οὔτε ἡ λέξη ἁμαρτία, οὔτε ἡ λέξη μετάνοια. «Kηρύσσουν», ὅπως δίδασκε ὁ Ὅσιος Ἀναστάσιος, «τήν χαρά τῆς Ἐκκλησίας, τό βίωμα τῆς Ἀναστάσεως ἀποκομμένο ἀπό τήν ἄσκηση καί τόν σταυρό. Τά δάκρυα τῆς μετανοίας, τό κήρυγμα τῆς μωρίας τοῦ σταυροῦ, ἡ πτωχεία τῶν ἁλιέων, ἡ ἐγκράτεια τῶν ἀναγεννημένων δέν εἶναι κομμένα καί ραμμένα στά μέτρα τους. Ἀπεχθάνονται τήν ἄσκηση, γιατί δέν τρέφει τά πάθη ἀλλά τά σκοτώνει. Θέλουν μέ ἐκκλησιαστικό μανδύα νά περικαλύψουν τόν μουσουλμανικό εὐδαιμονισμό πού πρακτικά ἐνστερνίζονται καί ὀνόμασαν τήν κάθε αἰσθησιακή ἀπόλαυση «ἀναστάσιμη χαρά τῆς Ἐκκλησίας». Ἡ χαρά τῶν Ἁγίων εἶναι καρπός τοῦ σταυροῦ. Αὐτό λέει καί ὁ Γέρων Πορφύριος, τόν ὁποῖο ἐπικαλοῦνται καί βλασφημοῦν μέ τόν τρόπο τους...»[1].

Οἱ μεταπατερικοί, ὅπως ἐπισημαίνει ἀνωτέρω ὁ ἐξαγιασμένος Γέρων Ἀναστάσιος, δέν διστάζουν νά παρερμηνεύουν-συκοφαντοῦν ἀκόμη καί τόν ὀρθοδοξότατο καί πατερικότατο Ἅγιο Πορφύριο, ἐμφανίζοντάς τον ὡς τάχα χαλαρό, τόσο στά ἠθικά θέματα, ὅσο καί στά θέματα τῆς πίστεως. Διακηρύσσουν, εἴτε φανερά εἴτε συσκιασμένα, ὅτι ὁ γάμος ἔχει ἀπόλυτη ἐλευθερία στίς σαρκικές σχέσεις καί ὅτι τάχα ὁ Ἅγιος Γέροντας Πορφύριος, ἀντιτασσόμενος στούς Ἁγίους Πατέρες, ἐπικύρωνε αὐτή τήν θέση!

Ὁ διάβολος ὑπάρχει καί πλανᾶ μέσῳ τῶν θρησκειῶν. Τόν νικοῦμε μόνον διά τοῦ Χριστοῦ

Ὁ διάβολος ὑπάρχει καί πλανᾶ μέσῳ τῶν θρησκειῶν.

Τόν νικοῦμε μόνον διά τοῦ Χριστοῦ

Ἐγώ ἔχω κάνει στήν ἔρημο. Ἔχω ἀγωνιστεῖ. Ἔχω νηστεῖες, κακουχίες, ἀγρυπνίες, γυμνότητα, μέ παλιόρουχα... Καί ὅλα αὐτά, γιά τήν ἀγάπη τοῦ Χριστοῦ. Καί ζοῦσα μέσα σέ ἁγίους ἀνθρώπους, άλλά Ὀρθόδοξους Χριστιανούς! Κατάλαβες; Δέν μπορῶ. Ἐγώ ἔχω καταλάβει τήν Ὀρθοδοξία. Ἔτσι εἶναι! Καί διάβολος ὑπάρχει καί ὅλα, ὅπως τά γράφει ἡ Γραφή, ὑπάρχουν. Καί διάβολος καί κόλαση καί ὅλα! Ὅμως, τί ὡραῖα πού τά τοποθετεῖ. Καί πῶς ἱκανοποιεῖται καί αὐτό τό αἴσθημα τῆς δικαιοσύνης πού λέμε, ἰδιότης τῆς δικαιοσύνης τοῦ Θεοῦ; Νά δεῖς ὅτι πιστεύουμε στόν διάβολο. Λένε ὅτι ὑπάρχει διάβολος. Καί ὄντως ὑπάρχει. Εἶναι τό ἀντίθετο πνεῦμα. Λοιπόν, καί τί κάνει ἡ θρησκεία μας; Ἔρχεται... Μέ ἀκοῦς; Ἔρχεται καί ὅταν διαβάσεις τήν Γραφή καί λέει ὅτι: «Παιδιά μου, προσέχετε! Πρέπει νά φροντίσουμε νά προσκολληθοῦμε στόν Χριστό καί νά γίνουμε Ἅγιοι. Καί νά μποῦμε μέσα στήν Ἐκκλησία Του. Καί ὅλοι μέσα στήν Ἐκκλησία Του νά γίνουμε ἕνα σῶμα. Ὅλοι οἱ Ὀρθόδοξοι Χριστιανοί. Καί ὅταν αὐτό κατορθώσουμε, τότε γιά μᾶς πού τό κατορθώσαμε νά μποῦμε στήν Ἐκκλησία, δέν ὑπάρχει (γιά μᾶς) οὔτε θάνατος οὔτε κόλαση οὔτε διάβολος. Τό λέει μέσα στό Εὐαγγέλιο.

Μόνη ἀληθινή Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη

Μόνη ἀληθινή Ἐκκλησία εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη

Σύμφωνα μέ τόν Ὅσιο Γέροντα Πορφύριο, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία εἶναι ἡ μόνη ἀληθινή Ἐκκλησία. Σ’ αὐτήν καί μόνο ὑπάρχει ἡ σωτηρία. Μόνο ὅποιος ἐντάσσεται σ’ αὐτήν ὡς πιστός καί παραμένει ἐνεργά πιστός τηρητής τῶν θείων ἐντολῶν σώζεται.

Ὁ Ἅγιος ἦταν ἐναντίον τῶν κάθε εἴδους αἱρέσεων καί δοξασιῶν. Ἀντιστεκόταν καί ἀπέρριπτε τίς διδασκαλίες τῆς Νέας Ἐποχῆς καί τῆς Πανθρησκείας. Δέν δεχόταν τήν θεωρία ὅτι ὅλες οἱ θρησκεῖες εἶναι ἁπλῶς διαφορετικά «μονοπάτια» (σύμφωνα μέ τήν νεοεποχίτικη ὁρολογία), πού ὁδηγοῦν στόν ἕναν Θεό.

«... Ἐμεῖς ἐδῶ οἱ Ἕλληνες», ἔλεγε, «ἔχομε μία θρησκεία, εἴμαστε χριστιανοί... Ὅμως ... Καί ἀπό μᾶς τούς Ἕλληνες, τούς ὀρθοδόξους χριστιανούς, γίνανε καί ἄθεοι καί ξέρω κι ἐγώ. Μόνο ἡ θρησκεία τοῦ Χριστοῦ ἑνώνει καί πρέπει νά προσευχόμαστε νά ἔρθουνε ὅλοι σ’ αὐτή τήν θρησκεία καί ἔτσι θά γίνει ἡ ἕνωσις.

Ἡ διδασκαλία τοῦ Ὁσίου Πορφυρίου γιά τήν Πανθρησκεία καί τήν Νέα Ἐποχή

ΚΕΦΑΛΑΙΟ Γ΄

Η ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΟΡΦΥΡΙΟΥ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΝΘΡΗΣΚΕΙΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ

Ὁ Ὅσιος Πορφύριος ἦταν ἀληθινά βιβλικός καί ἁγιο-Πατερικός. Ἦταν πάντοτε «ἑπόμενος τοῖς ἁγίοις Πατράσι»¹, διότι ἦταν φορέας τοῦ ἰδίου μέ αὐτούς πνεύματος, δηλαδή τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Τό Ἅγιο Πνεῦμα εἶναι τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας καί πάντοτε διδάσκει τά αὐτά στούς γνήσιους φορεῖς Του. Οἱ διδασκαλίες τῆς Νέας Ἐποχῆς, ὡς κηρύγματα τοῦ πονηροῦ πνεύματος, εὕρισκαν, βρίσκουν καί θά βρίσκουν πάντοτε ἀντίθετους τούς χορούς τῶν ἀπ’ αἰῶνος Ἁγίων Προφητῶν, Ἀποστόλων, Πατέρων καί Διδασκάλων τῆς Μίας καί Μοναδικῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας πού δέν εἶναι ἄλλη παρά ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία.

Τό περιεχόμενο τῆς ἄσκησης - Ἡ νηστεία

Τό περιεχόμενο τῆς ἄσκησης - Ἡ νηστεία

Ἡ ἄσκηση, σύμφωνα μέ τόν Ἅγιο Πορφύριο, περιλαμβάνει τίς μετάνοιες, τίς ἀγρυπνίες, τήν ἐνθουσιαστική χειρωνακτική ἐργασία καί τίς διάφορες ἄλλες κακοπάθειες¹. Μία ἀπό τίς κύριες συνιστῶσες τῆς ἄσκησης εἶναι ἡ ἐγκράτεια στό φαγητό, ἡ νηστεία.

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος πολλές φορές ἐπισήμαινε τίς πολύ μεγάλες ὠφέλειες τῆς νηστείας. Τήν θεωροῦσε ἀπαραίτητη. Ἡ νηστεία συμβάλλει ἀποφασιστικά στήν πνευματική ὑγεία, διότι λεπταίνει τόν νοῦ, ἀφοῦ «παχεῖα γαστήρ λεπτόν οὐ τίκτει νόον»². Ἐπίσης, χαρίζει σωματική ὑγεία. Δανείζεται ὁ Ὅσιος τήν διδασκαλία του ἀπό τούς Ἁγίους Πατέρες, οἱ ὁποῖοι μᾶς διδάσκουν νά ἀποφεύγουμε τά δυσκολοχώνευτα, παχέα καί λιπαρά φαγητά. Αὐτά, ὅπως λ.χ. τό κρέας, βλάπτουν τό σῶμα καί τήν ψυχή³. Ὠφελοῦν, ἔλεγε ὁ Ὅσιος, τά χόρτα, τά λαχανικά καί προπάντων ἡ ἁγία ζωή.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Πιό εὔκολα, μπορῶ νά σᾶς πῶ ὅτι αὔριο δέν θά βγεῖ ὁ ἥλιος, παρά ὅτι δέν ὑπάρχει ἡ ἄλλη ζωή»

Ὁ Γέρων Πορφύριος πάντοτε τόνιζε στὰ παιδιά μου ὅτι ὑπάρχει ἡ αἰώνια ζωή. Πιὸ εὔκολα, τοὺς ἔλεγε, μπορῶ νὰ σᾶς πῶ ὅτι αὔριο δὲν θὰ βγεῖ ὁ ἥλιος, παρὰ ὅτι δὲν ὑπάρχει ἡ ἄλλη ζωή. Τὸ ξέρουμε αὐτό, τὸ βλέπουμε.

Κ.Ἰ.: Ὁ Γέρων Πορφύριος εἶχε τὸ χάρισμα νὰ βλέπει καὶ ἀπὸ τὶς δύο ὄχθες.

Χ.Χ.: Ναί, πράγματι. Ἔλεγε στὰ παιδιά μου πόσο ὡραία εἶναι ἡ ἄλλη ζωὴ κι ὅτι τὸ σῶμα μας, αὐτὸ ποὺ μπαίνει μέσα στὸν τάφο, εἶναι μὲν δικό μας, ἀλλά, ὅπως εἶπε καὶ σ’ ἐμένα τὴν ἴδια, «τὴν ὥρα ποὺ βάζουν τὸ σῶμα μας μέσα στὸν τάφο, αὐτὸ γίνεται ὅπως τὸ κοστούμι τοῦ ἀνθρώπου».

Κι αὐτὰ τὰ λόγια του μὲ βοήθησαν πάρα πολὺ στὶς δύσκολες ἔκεινες ὧρες τῆς κηδείας καὶ τῆς ταφῆς τοῦ συζύγου μου.

Ὁ Γέρων Πορφύριος ἀποκάλυψε στὰ παιδιά μου, ποὺ τὸν ἀγαποῦσαν πάρα πολύ, πολλὲς θεολογικὲς ἀλήθειες, χρησιμοποιώντας μόνο τὰ παραδείγματα καὶ τὰ παραμύθια.

Κάποια στιγμὴ ὁ μεγάλος μου γυιὸς μοῦ εἶπε: «Καλά, μαμά, τὸ κατάλαβα ὅτι ὁ μπαμπᾶς μας εἶναι καλὰ ἐκεῖ, ποὺ πῆγε.

«Στόν Χριστό ὑπάρχουν ὅλα τά ὡραῖα, τά ὑγιῆ», Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκοῦστε ἐδῶ τήν ὁμιλία:«Στόν Χριστό ὑπάρχουν ὅλα τά ὡραῖα, τά ὑγιῆ»

Ὁμιλία στίς 18-02-2016

Μέ τήν Χάρη τοῦ Θεοῦ, τίς εὐχές τῶν Ἁγίων Πατέρων καί τίς εὐχές ὅλων σας, θά ποῦμε σήμερα ἀπό τόν Ἅγιο Πορφύριο ἕνα κεφάλαιο σχετικό μέ τό ὅτι ὁ Χριστός εἶναι τό κέντρο τῆς ζωῆς μας. Εἶναι τό πᾶν, ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, μέσα στόν Χριστό εἶναι ὅλα τά ὡραῖα, ὅλα τά καλά. Πολλές φορές οἱ ἄνθρωποι λένε «νά σωθοῦμε, νά πᾶμε στόν Παράδεισο» καί ἔχουν στό μυαλό τους τόν Παράδεισο σάν ἕνα μέρος πολύ ὡραῖο, πού θά περνᾶμε πολύ ὄμορφα. Ἀλλά δέν πρέπει νά μᾶς διαφεύγει αὐτό πού ἔλεγε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ὅπως καί ὅλοι οἱ ἅγιοι, ὅτι «ὁ Παράδεισος εἶναι ὁ Χριστός». Δέν εἶναι ἁπλῶς ἕνα ὡραῖο μέρος στό ὁποῖο θά καλοπερνᾶμε. Εἶναι ὁ Πατέρας, ὁ Χριστός καί τό Ἅγιο Πνεῦμα καί εἶναι ἡ ζωή τοῦ Θεοῦ πού θά τήν ζοῦμε κι ἐμεῖς. Κι ὅπως ὁ Θεός εἶναι ἄπειρος καί ἔχει ἄπειρη μακαριότητα, στό μέτρο πού μπορεῖ ὁ καθένας θά ζεῖ τήν ἄπειρη αὐτή χαρά καί εὐτυχία πού ἔχει ὁ Θεός. Τό κλειδί ὅμως γιά τόν Παράδεισο τό ἔχουμε σ’ αὐτή τήν ζωή καί τό κλειδί εἶναι ἡ ἀγάπη στόν Θεό. Γι’ αὐτό λέει ὁ Ἅγιος Πορφύριος: ἄν ἀγαπήσουμε τόν Χριστό, ὅλα εἶναι εὔκολα καί ὁ ἄνθρωπος ἀπό αὐτή τήν ζωή προγεύεται τήν μακαριότητα τοῦ Παραδείσου. Ὁπότε, μετά δέν ψάχνει νά βρεῖ κάτι ἄλλο καλό, οὔτε τοῦ χρειάζεται κάτι ἄλλο, γιατί ὁ Χριστός καλύπτει ὅλες του τίς ἀνάγκες.

Πατρικὲς νουθεσίες Ἁγίου Πορφυρίου Καυσοκαλυβίτου

Ἀπὸ πατρικὲς νουθεσίες του

– Μία θρησκεία μόνον εἶναι, ἡ Ὀρθόδοξος Χριστιανικὴ Θρησκεία. Καὶ τὸ πνεῦμα αὐτὸ τὸ ὀρθόδοξον εἶναι τὸ ἀληθές. Τὰ ἄλλα πνεύματα, εἶναι πνεύματα πλάνης καὶ οἱ διδασκαλίες εἶναι μπερδεμένες.

– Καί διάβολος ὑπάρχει καὶ ὅλα ὅπως τὰ γράφει ἡ Γραφὴ ὑπάρχουνε. Καὶ διάβολος καὶ κόλαση καὶ ὅλα.

– Ὁ ἄνθρωπος ἔχει φτιάξει πολλοὺς θεούς, καὶ οἱ θεοὶ εἶναι πάρα πολλοί. Ἀκόμη καὶ αὐτοὶ οἱ ἄσωτοι, οἱ ἄθεοι πιστεύουνε στὸν Θεό, ὄχι στὸν ἀληθινό, ἀλλὰ εἰς τὴν σάρκα, εἰς τὰ πάθη, στὴν ὕλη…, ὅλοι κάτι λατρεύουνε… Σ’ αὐτὸ ποὺ λατρεύει κανεὶς σ’ αὐτὸ δουλεύει. Δηλαδὴ εἶσαι πόρνος, εἶσαι ἄνθρωπος τῆς σαρκός, δουλεύεις γιὰ τὴν σάρκα, γιὰ τὴν ὕλη.

– …ἡ ἀλήθεια εἶναι στὴν Ὀρθοδοξία… Ὑπάρχουν πολλὰ φῶτα, ποὺ βλέπει κανεὶς καὶ ἐντυπωσιάζεται, μὰ ἕνα εἶναι τὸ φῶς τὸ ἀληθινόν… ἀξίζει νὰ λατρέψει κανεὶς τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεόν, τὸν Κύριον ἠμῶν Ἰησοῦν Χριστόν… Οἱ ἀλήθειες τοῦ Θεοῦ, ὅπως τὶς ἔχει πεῖ, ἀπὸ τὴν ἀρχή, αὐτὲς εἶναι. Δὲν ὑπάρχουνε ἄλλες ἀλήθειες, νέες, ἐπειδὴ ὁ κόσμος προόδεψε καὶ ἡ ἐπιστήμη καὶ οἱ ἄνθρωποι πήγανε στὰ ἄστρα…

Περί πνευματικοῦ ἀγῶνα. Ἁγίου Πορφυρίου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Περί πνευματικοῦ ἀγῶνα. Ἁγίου Πορφυρίου. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 14-03-2009 στήν Ἱερά Μονή Ἀρχάγγελου Μιχαήλ Ἀλμωπίας.
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=61529

Ὄχι πολλά λόγια στά παιδιά, ἀλλά πολλή προσευχή.Ἁγίου Πορφυρίου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης.

Ὄχι πολλά λόγια στά παιδιά, ἀλλά πολλή προσευχή.Ἁγίου Πορφυρίου.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία π. Σάββα στίς 10-04-2011 http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=61222

«Νά ἀγαπήσετε τίς ἀγρυπνίες», Ἅγιος Πορφύριος

     Να αγαπήσετε τις αγρυπνίες.

Οι αγρυπνίες είναι μεγάλο πράγμα.
Ανοίγει ὁ ουρανός

Μιλάμε με τον Θεό.
Στις δικές μας αγρυπνίες εκεί πάνω, μέχρι τις δώδεκα τα μεσάνυχτα νύσταζα λιγάκι, κλείνανε τα μάτια μου.
Μετά άνοιγε ὁ νούς μου, και τη ζούσα την προσευχή, ως το πρωί. Όταν τελείωνε, είχα τόση διάθεση, ώστε, να ήταν τρόπος να ξανάρχιζε πάλι από την αρχή.
Στη Σκήτη διαβάζαμε καθαρά, με νόημα τον κανόνα.
Όταν οι αγρυπνίες γίνονταν στο Κυριακό, τον ψέλναμε».
Και συμπλήρωσε, αναπολώντας τη μοναχική του ζωή στα Καυσοκαλύβια:
«Εκείνο πού μου άρεσε απ΄όλα περισσότερο, ήταν ὁ Τριαδικός Κανόνας κάθε Κυριακή στο Μεσονυκτικό.
Όταν τον διάβαζε ὁ αδελφός, εγώ συγκέντρωνα όλη την προσοχή μου. Και αν καμιά φορά διάβαζε σιγανά ἤ γρήγορα και δεν καταλάβαινα ή δεν άκουγα, πολύ στενοχωριόμουνα.

Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὡς Παιδαγωγός εἰς Χριστόν:Ἡ σύλληψη.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἡ σύλληψη.

 «Ἡ ψυχική καί σωματική ὑγεία τοῦ κάθε παιδιοῦ», παρατηρεῖ ὁ ἅγιος Πορφύριος, «ξεκινᾶ ἀπό τόν τρόπον συλλήψεως. Κι ἀκοῦτε», παρατηρεῖ ὁ Σεβ. Μόρφου, «ἕνας καλόγηρος, ἕνας ἀσκητής, ἕνας ἅγιος τί ἐπρότεινε -θά ἔλεγε κάποιος μέ τολμηρόν τρόπον- στά πνευματικά του τέκνα. Πῶς δηλαδή νά συνέρχεται τό ζευγάρι. Πρῶτα, λέει, λιβανίζουμε. Προσευχόμεθα. Καί προσευχόμεθα, λέει, μαζί ὁ ἄνδρας καί ἡ γυναίκα»[38].

«Τό ζευγάρι ὅταν συνέρχεται νά προσεύχεται προηγουμένως γιά νά εἶναι αὐτή ἡ σχέση ἐν Πνέυματι Ἁγίω. Δέν ὑπάρχει στιγμή στόν ἄνθρωπον, πού νά μήν τόν ἐπηρεάζει, εἴτε τό Ἅγιο Πνεῦμα θετικά, εἴτε τά ἄλλα τά ἀρνητικά, δαιμονικά πνεύματα. Ἐάν δέν συνεργαστεῖ τό ζευγάρι μέ τό Ἅγιο Πνεῦμα, τότε θά ἔρθουν τά ἄλλα τά πνεύματα, τά πονηρά καί τότε οὐαί καί ἀλλοίμονον τί γίνεται.

Ὁ ἅγιος Πορφύριος κατά τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

Ἀπομαγνητοφωνημένη συνομιλία ἁγίου Γέροντος Πορφυρίου

Ἀκοῦστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:Ἅγιος Πορφύριος: Ἡ Ὀρθοδοξία εἶναι ἡ ἀλήθεια ὅλα τά ἄλλα εἶναι πλάνη καί αἵρεση!

Αὐτόν νὰ πιστεύουμε… Λοιπόν, μέσα στὴ θρησκεία, λέει ὅτι: «Αὐτός είναι». Ὁ ἰδρυτής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καὶ ὅτι ὅλες οἱ ἄλλες θρησκείες, δὲν εἶναι ὅσο εἶναι αὐτή ἡ θρησκεία. Μία θρησκεία μόνο εἶναι ἡ Ὀρθόδοξος χριστιανική Θρησκεία.Καὶ τὶ πνεύμα αὐτό τὸ ὀρθόδοξον εἶναι τὸ ἀληθές.Τὰ ἄλλα πνεύματα, εἶναι πνεύματα πλάνης καὶ οἱ διδασκαλίες τους εἶναι μπερδεμένες.Ἐδῶ στὸ σταυρό ὁ Θεός τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως εἶναι Θεὸς ποὺ ἄν τὸ ποῦμε καὶ «ἀγάπη», ὅπως τὸν λέει ἡ Γραφή, πάλι τό ἴδιο εἴπαμε.Ὁ Θεὸς λέγεται ἀγάπη.

Κι ὅποιος ἔχει ἀγάπη, εἶναι τοῦ Θεοῦ. Ὁ Θεός, λοιπόν, πολλοί λένε: «εἶναι ἀγάπη ὁ Θεός, καημένε». Ἔτσι εἶναι ὁ Θεός. Μὰ εἶναι ἀγάπη ὁ Θεός, ἀλλά ὁ Θεός δὲν εἶναι μόνο ἀγάπη, εἶναι καὶ δικαιοσύνη. Εἶναι καὶ δίκαιος.Δὲν μπορεῖ, ἕναν κλέφτη, λωποδύτη ποὺ ζεῖ εἰς βάρος τῶν ἄλλων, νὰ τὸν θέσει σὲ μιὰ κατάσταση. Θὰ μοῦ πεῖς «μὰ ἐφόσον εἶναι ἀγάπη».Ὅμως ἔτσι εἶναι ἡ θρησκεία μας καὶ ἔτσι πρέπει νὰ εἶναι.

Οἰκογένεια καί Ἀγωγή τῶν παιδιῶν κατά τόν Ἅγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη

Δεῖτε ἐδῶ τήν ὁμιλία:Οἰκογένεια καί Ἀγωγή τῶν παιδιῶν  κατά τόν  Ἅγιο Πορφύριο Καυσοκαλυβίτη

 Νά εὐχαριστήσω τόν Πανάγιο Θεό, τήν Ὑπεραγία Θεοτόκο καί ὅλους τούς Ἁγίους πού μέ ἀξιώνουν ἄλλη μία φορά νά μιλήσω στήν ἀγάπη σας. Νά ἐπικαλεστῶ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ βεβαίως καί τῶν Ἁγίων μας, τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου, Παύλου τοῦ Θηβαίου καί Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου, πού γιορτάζουμε σήμερα καί τῶν ἁγίων Πατέρων πού βρίσκονται ἐδῶ, γιά νά μοῦ δώσει ὁ Θεός λόγο νά μιλήσω στήν ἀγάπη σας, ὥστε νά οἰκοδομηθοῦμε ὅλοι.

 Εἶναι ἀγαθή συγκυρία πού σήμερα εἶναι ἡ μνήμη τοῦ Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Καλυβίτου, διότι ὁ ἅγιος αὐτός ἐνέπνευσε τόν Ἅγιο Πορφύριο νά ἐγκαταλείψει τούς γονεῖς του σέ μικρή ἡλικία -ὅπως καί ὁ Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Καλυβίτης- σέ ἡλικία περίπου δεκατεσσάρων χρονῶν καί νά βρεθεῖ στό Ἅγιο Ὄρος, κατανικώντας τό φίλτρο, θά λέγαμε, τῆς φύσεως, τό ὁποῖο κολλάει τά παιδιά στούς γονεῖς.

 Ἔτσι σήμερα θά μιλήσουμε κυρίως γιά τήν ἀγωγή τῶν παιδιῶν καί βεβαίως μέσα στήν ἀγωγή τῶν παιδιῶν γίνονται ἀναφορές καί στήν οἰκογένεια. Εἶναι καί τά δύο αὐτά πολύ μεγάλα θέματα καί θά μπορούσαμε νά ποῦμε ὅτι καί τήν ἀγωγή τῶν παιδιῶν δέν θά τήν ἐξαντλήσουμε, γιατί εἶναι τεράστιο κεφάλαιο. Ἄς ἀρχίσουμε ὅμως..

 - Πότε ἀρχίζει ἡ ἀγωγή τῶν παιδιῶν;

Τό ἁπλό εἶναι καί τό πιό πολύτιμο

 

Άγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης

 

Τέλεια βαθειά φιλοσοφημένη είναι η θρησκεία μας. Το απλό είναι και το πιο πολύτιμο. Έτσι να αγωνίζεσθε στην πνευματική ζωή, απλά, απαλά, χωρίς βία.
Η ψυχή αγιάζεται και καθαίρεται με τη μελέτη των λόγων των Πατέρων, με την αποστήθιση ψαλμών, αγιογραφικών χωρίων, με την ψαλτική, με την ευχή. Δοθείτε λοιπόν σε αυτά τα πνευματικά και αφήστε όλα τα άλλα.
Στη λατρεία του Θεού μπορούμε να φθάσουμε εύκολα αναίμακτα. Είναι δύο δρόμοι που μας οδηγούν στο Θεό, ο σκληρός και ο κουραστικός με τις άγριες επιθέσεις κατά του κακού και ο εύκολος με την αγάπη. Υπάρχουν πολλοί που διάλεξαν το σκληρό δρόμο και έχυσαν αίμα για να λάβουν Πνεύμα,ώσπου έφθασαν σε μεγάλη αρετή. Εγώ βρίσκω ότι ο πιο σύντομος δρόμος είναι αυτός με την αγάπη. Αυτόν να ακολουθείτε και εσείς.
Μπορείτε, δηλαδή, να κάνετε άλλη προσπάθεια. Να μελετάτε να προσεύχεσθε και να έχετε ως στόχο να προχωρήσετε στην αγάπη του Θεού και της Εκκλησίας. Μην πολεμάτε να διώξετε το σκοτάδι από το δωμάτιο της ψυχής σας. Ανοίξτε μια τρυπίτσα για να έλθει το φως και το σκοτάδι θα φύγει.

2 Δεκεμβρίου 1991: ἡ ὁσία ψυχὴ τοῦ πατρός Πορφυρίου, πορεύθηκε στὸν οὐρανό… (φωτό ἀπὸ Μήλεσι)

Δεῖτε ἀποκλειστικὲς φωτογραφίες τοῦ «Ῥωμαίικου Ὁδοιπορικοῦ» ἀπὸ τὸ

κελὶ 

τοῦ Ὁσίου Γέροντος Πορφυρίου τοῦ Καυσοκαλυβίτου στὸ Ἱερὸ Ἡσυχαστήριο
Μεταμορφώσεως τοῦ Σωτῆρος στὸ Μήλεσι

Ἦταν ἡ ὥρα ποὺ ὁ οὐρανὸς ρόδιζε
στὴν ἀνατολὴ ἀπὸ τὴν ἀνταύγεια τῆς ἡμέρας ποὺ ἐρχόταν, σύμβολο, γιὰ μερικὲς
ψυχές, τῆς ἀπὸ τὸν θάνατο στὸ φῶς καὶ τὴ ζωὴ μεταβάσεως τοῦ μακαριστοῦ
Γέροντος. Ὁ ἀγαθὸς Θεός, ὁ τὸ θέλημα τῶν φοβουμένων Αὐτὸν ποιῶν, ἐξεπλήρωσε καὶ
αὐτὴ τὴν ἐπιθυμία τοῦ Γέροντος Πορφυρίου. Τὸν ἀξίωσε νὰ ἔχει ἕνα ὁσιακὸ τέλος,
μέσα σὲ ἀκρότατη ταπείνωση καὶ ἀφάνεια, περιστοιχιζόμενος μόνο ἀπὸ τοὺς ἐν Ἁγίῳ
Ὄρει ὑποτακτικούς του καὶ προσευχόμενος μαζί τους. Ἐξομολογήθηκε καὶ πάλι τὴν
τελευταία νύχτα τῆς ἐπίγειας ζωῆς του καὶ προσηύχετο νοερά, ἐνῶ οἱ ὑποτακτικοί
του διάβαζαν δίπλα του, σύμφωνα μὲ τὶς ὁδηγίες του, τὸν πεντηκοστὸν καὶ ἄλλους
ψαλμούς, καὶ τὴν Ἀκολουθία εἰς Ψυχορραγοῦντα, καὶ ἐνῶ ἔλεγαν τὴ μονολόγιστη εὐχή,
τὸ «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με», μέχρις ὅτου συμπληρωθεῖ ὁ κανόνας τοῦ
μεγαλόσχημου μοναχοῦ.

Ἡ ἀθεΐα τῶν νέων ἀποτέλεσμα τῶν ἐπαίνων καί τῆς κακῆς ἀγωγῆς.

Δεῖτε ἐδῶ:Ἡ τιμή καί ὁ ἔπαινος βλάπτουν τόν ἄνθρωπο

Ἡ ἀθεΐα, ἡ ἀσέβεια, ἡ θρασύτης, ἡ σκληρότης, ἡ βλασφημία τῶν παιδιῶν εἶναι καρποί τῆς κακῆς ἀγωγῆς.
«Οἱ γονεῖς» παρατηροῦσε ὁ σοφός καί Ἅγιος Γέροντας Πορφύριος «εὐθύνονται πρῶτοι γιά τήν ἀποτυχία τῶν παιδιῶν στή ζωή καί οἱ δάσκαλοι καί οἱ καθηγητές μετά. Τά ἐπαινοῦν διαρκῶς. Τούς λένε ἐγωιστικά λόγια. Δέν τά φέρνουν στό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ, τ’ ἀποξενώνουν ἀπ’ τήν Ἐκκλησία. Ὅταν μεγαλώσουν λίγο τά παιδιά καί πᾶνε στό σχολεῖο μ’ αὐτό τόν ἐγωισμό, φεύγουν ἀπ’ τή θρησκεία καί τήν περιφρονοῦν, χάνουν τό σεβασμό πρός τόν Θεό, πρός τούς γονεῖς, πρός ὅλους. Γίνονται ἀτίθασα καί σκληρά καί ἄπονα, χωρίς νά σέβονται οὔτε τή θρησκεία, οὔτε τόν Θεό. Βγάλαμε στή ζωή ἐγωιστές καί ὄχι χριστιανούς»⁹. 

 συνεχίζεται…

Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης
http://hristospanagia3.blogspot.gr/


 9 Ὅ.π., σελ. 437-438.
http://www.hristospanagia.gr/?p=46319#more-46319 

Ὅταν λέμε «Βλέπει ὁ Θεός», τί ἐννοοῦμε; (Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης)

Ο άνθρωπος έχει τέτοιες δυνάμεις, ώστε να μπορεί να μεταδώσει το καλό ή το κακό στο περιβάλλον του. Αυτά τα θέματα είναι πολύ λεπτά. Χρειάζεται μεγάλη προσοχή.

 Πρέπει να βλέπομε το καθετί με αγαθό τρόπο. Τίποτα το κακό να μη σκεπτόμαστε για τους άλλους. Κι ένα βλέμμα κι ένας στεναγμός επιδρά στους συνανθρώπους μας.

Και η ελάχιστη αγανάκτηση κάνει κακό. Να έχομε μέσα στην ψυχή μας αγαθότητα κι αγάπη αυτά να μεταδίδομε.

 Να προσέχομε να μην αγανακτούμε για τους ανθρώπους που μας βλάπτουν· μόνο να προσευχόμαστε γι’ αυτούς με αγάπη. Ό,τι κι αν κάνει ο συνάνθρωπος μας, ποτέ να μη σκεπτόμαστε κακό γι’ αυτόν. Πάντοτε να ευχόμαστε αγαπητικά. Πάντοτε να σκεπτόμαστε το καλό.