«ΓΛΩΣΣΕΣ ΕΜΑΘΕΣ, ΑΛΛΑ ΕΣΥ Ο ΙΔΙΟΣ ΤΙ ΕΧΕΙΣ ΝΑ ΠΕΙΣ;» (ΓΕΡ. ΠΑΪΣΙΟΣ ΑΓΙΟΡ.)
Ἀπόσπασμα ἀπὸ τὸ προσφάτως ἐκδοθὲν βιβλίο:
«Γέροντας ΠΑΪΣΙΟΣ Ο ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ»
- Μαρτυρίες προσκυνητῶν, τ. Β´
ἐκδ. «Ἁγιοτόκος Καππαδοκία»,
Θεσσαλονίκη 2012,
σελ. 122-123
Στοιχειοθεσία «ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ»
. Ἡ δουλειὰ τοῦ μοναχοῦ
εἶναι ἡ προσευχή. Ὄχι νὰ γυρίζει καὶ νὰ δίνει μανέστρα. Αὐτὰ εἶναι
χαμένα, ἀσήμαντα πράγματα. Βέβαια, αὐτοὶ ποὺ τὰ κάνουν, τὰ διαφημίζουν
σὰν τὸν μπακάλη ποὺ διαλαλεῖ τὰ παλιοφάσολά του γιὰ πρώτη ποιότητα καὶ
ξεπουλάει. Αὐτὰ κάνουν καὶ οἱ Καθολικοί. Κάνουν φιλανθρωπίες, κάνουν
ἱεραποστολές, καὶ οἱ ἱεραπόστολοί τους εἶναι ἄθεοι· ἔχουν ξεφτίσει. Μοῦ
ἔλεγε κάποιος ὅτι προετοιμάστηκε γιὰ ἱεραποστολή. Καὶ τὸν ρώτησα: «Τί
εἴδους προετοιμασία ἔκανες;»«῎Εμαθα», εἶπε,
«ἀγγλικά, κολύμπι, ὁδήγηση» καὶ δὲν ξέρω τί ἄλλο. «Θὰ τοὺς μιλῶ γιὰ τὸν
Χριστό, κι ἐκεῖ θὰ τοὺς βάλω καὶ κάτι γιὰ τὸν ἑλληνισμό». «Τί σοῦ
χρειάζεται ὁ ἑλληνισμός;», τοῦ εἶπα. «Ἂν ἐσὺ εἶσαι ἅγιος, δοξάζεις καὶ
τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὴν Ἑλλάδα. Τὰ ἀγγλικὰ τὰ ἔμαθες γιὰ νὰ συνεννοεῖσαι. Ἀλλὰ ἐσὺ ὁ ἴδιος τί ἔχεις νὰ πεῖς;
