Εάν ήτο δυνατόν να ρωτήσουμε τον Χριστό, θα μας
έλεγε: Ότι οι παπικοί είναι πολύ ένοχοι, διότι μέχρι το 1054 ήμασταν
μαζί, μία Εκκλησία. Έγιναν Οικουμενικές Σύνοδοι και η τελευταία έγινε το
787, οι όποιες σταθεροποίησαν τά δόγματα για τον Χριστό, το Άγιο
Πνεύμα, την Παρθένο Μαρία και Θεοτόκο, για τις δύο φύσεις και δυνάμεις
του Χριστού. Καθωρίσθηκαν και διατυπώθηκαν αυτές οι αλήθειες μαζί μ’
αυτούς. Γιατί όμως αποχωρίστηκαν το 1054 και έδωσαν δικές τους ερμηνείες
στα δόγματα; ’Άλλαξαν το Σύμβολο της Πίστεως και διέστρεψαν τά παλαιά
δόγματα ή ανακάλυψαν νέα δικά τους εν ονόματι τού πρωτείου και αλάθητου
του πάπα.
Αυτοί εισήγαγαν το FILIOQUE,
πού σημαίνει κατ’ αυτούς ότι το Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται και εκ του
Υιού. Αλλά με την φράση αυτή ελαττώνεται η θεότης του Αγίου Πνεύματος
απέναντι στα άλλα δύο πρόσωπα, πράγμα το όποιο δεν είναι αληθές. Ενώ ο
Σωτήρ μας λέγει ότι το ‘Άγιο Πνεύμα εκπορεύεται μόνο εκ του Πατρός
(Ίωάν. 15, 26).
Είναι η διδασκαλία ξεκάθαρη.
