Β. Ο ΕΞΟΜΟΛΟΓΟΣ-ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟΣ ΠΑΤΕΡΑΣ
Ὁ Ὅσιος γέροντας Πορφύριος δέν
φρόντιζε νά συνδέσει τά πνευματικά του παιδιά μέ τόν ἴδιο, ἀλλά μέ τόν
Χριστό. Ἔμενε στή σκιά καί ἔδειχνε τόν Κύριο.
Σημειώνει πνευματικό του παιδί: «Ἡ παιδαγωγική τέχνη του ἦταν
ἀνεπανάληπτη! Δέν ἦταν αὐταρχική καί ἐξουσιαστική, ὥστε νά προκαλέσει
προσωπικές ἐξαρτήσεις, προσκολλήσεις καί εἰδωλοποιήσεις, πού συχνά
καταλήγουν σέ ἐπαναστάσεις ἀνεξαρτησίας. Δέν ἦταν δειλή καί
ἐξουθενωτική, ὥστε νά προκαλέσει ἀνασφάλειες, φοβίες καί ἄγχη. Δέν ἦταν
ἀνθρωποκεντρική, μέ τίς ποικίλες ἰδιορρυθμίες, αὐθαιρεσίες καί ἀδυναμίες
της. Ὁ Γέροντας δέν καλλιεργοῦσε τήν προσωπολατρεία, μέ τήν μορφή τῆς Γεροντολατρείας”.
