Ὁ ἅγιος Πορφύριος ὡς Παιδαγωγός εἰς Χριστόν.Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Περιεχόμενα
A΄. Βιογραφικά.. 2
Β΄. Πρίν τήν παιδοποιϊα.. 3

1. Γενικά. 3
2. Ἡ εὐθύνη τῶν γονέων. 4
3. Νουθεσίες σχετικές μέ τήν ἀγωγή. 5
4. Ἡ ζωή τῶν γονέων καί ἡ ἀγωγή. 5
5. Οἱ προγαμιαῖες σχέσεις καί τά σαρκικά ἁμαρτήματα.. 6
6. Ἡ ἐγκράτεια στόν Γάμο. 8
7. Τά παιδιά δίδονται ἀπό τόν Θεό. 8
8. Ἡ ἐξωσωματική γονιμοποίηση ἀπορρίπτεται 8
9. Ἡ τεκνογονία καί ἡ ἀποφυγή της. 9
10. Ἡ ἀποφυγή τεκνογονίας καί τά διαζύγια. 9
11. Ἡ καλή καί ἡ κακή συζυγία. 10
12. Τά ψυχολογικά τραύματα καί ἡ καταφυγή σέ ψυχολόγους. 11
13. Οἱ ἐκτρώσεις. 12

Γ΄.  Παιδοποιΐα-Ἀγωγή τῶν παιδιῶν. 12

«Ἡ ἀνατροφή τῶν παιδιῶν»

  Δημητρίου Παναγόπουλου

ἱεροκήρυκος

Ἡ ψυχή τοῦ παιδιοῦ εἶναι ἕνα λευκό χαρτί, πού στό δίδει ὁ Χριστός καί καλεῖσαι νά γράψεις πάνω σέ αὐτό, περί τοῦ Χριστοῦ. Ἄν πρωτογράψουν οἱ γονεῖς, τό Χριστό στήν ψυχή τοῦ ἀνθρώπου, τότε τό παιδί καί νά πέσει ἀργότερα μέ τά μοῦτρα στήν ἁμαρτία, θά ἔρθει ἐποχή, πού τά πρῶτα γραφόμενα, θά τοῦ ἔρθουν στήν ἐπιφάνεια καί θά ἐπιστρέψει στό Χριστό. Καί αὐτό γιατί τό παιδί θά δεῖ, ὅτι ἡ ἁμαρτία δέν τοῦ γεμίζει τήν καρδιά, κάτι πού γινότανε ὅταν βρισκότανε κοντά στό Χριστό. Εἶναι δύσκολο γιά τόν διάβολο νά γράψει πάνω σέ ἕνα ἤδη γραμμένο χαρτί καί ἀπό αὐτό καί μόνο καταλαβαίνουμε, τί εὐθύνη ἔχουν οἱ γονεῖς, ἀπέναντι στά παιδιά τους καί στό Θεό!

Μή διώχνετε τό Θεό ἀπό τά παιδιά σας

 

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι ἀφοσιώνονται σέ Σένα Κύριε. Οἱ ἄλλοι ἐπαναστατοῦν ἐναντίον Σου. Τά παιδιά καί οἱ ἅγιοι εἶναι ἡ διαχωριστική γραμμή ἀνάμεσα στή βασιλεία τῶν οὐρανῶν (ἡ φωτεινή ὕπαρξη) καί στό σκόταδι τῆς ἀνυπαρξίας (Ματθ. 18. 2-5).

Οἱ φύλακες τῶν παιδιῶν ὀνομάζουν τούς ἑαυτούς των, γονεῖς καί ἐγκαταλείπουν τά παιδιά Σου στό χάος.

Οἱ φύλακες παρουσιάζονται ὡς γονεῖς καί γι᾽ αὐτό καθοδηγοῦν τά παιδιά Σου σάν νά εἶναι προσωπική τους ἰδιοκτησία. Ἀκριβῶς γι᾽ αὐτό παρεκτρέπονται καί διασποῦν τό ρόλο τους.

Τά παιδιά πού ἐσεῖς οἱ φύλακες ἔχετε ἀπαγάγει ἀνήκουν σέ κάποιον ἄλλον καί σεῖς εὐθύνεστε γιά κλοπή καί ληστεία.

Τό παιδί μου ἱερέας;

ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΜΟΥ ΙΕΡΕΑΣ;

 Πιστέψτε με, δεν είναι ανέκδοτο. Συνέβη σ’ ένα πολύ γνωστό μου ζευγάρι, ένα πιστό ζευγάρι. Γέννησε η γυναίκα το πρώτο τους παιδί κι ο σύζυγος την έκτη μέρα, όπως γίνεται πάντα σ’ ένα φυσιολογικό τοκετό, παρέλαβε από την κλινική μάνα και βρέφος. Πριν πάνε σπίτι τους, πέρασαν από ένα εξωκκλήσι πού ταχτικά τους φιλοξενούσε το δύσκολο καιρό της εγκυμοσύνης.

Η γυναίκα με το βρέφος έμεινε εκεί έξω στο σκαλάκι, ο άντρας αφού άναψε τρία κεράκια για την τριμελή πια οικογένεια επέστρεψε κοντά τους. Και φωναχτά κι από καρδιάς ευχαρίστησε το Θεό γιατί…. τελείωσε η περιπέτεια της γέννας, γιατί μάνα και παιδί ήταν γεροί, γιατί αξιώθηκαν να γίνουν γονείς, μετά ζήτησε τη συνέχεια της ευλογίας Του πάνω στην οικογένεια. Και κατέληξε: