Ἄν ξέρατε πόση εὐλογία ἔρχεται στήν Θεία Λειτουργία, τότε...

Αν ξέρατε πόση Ευλογία έρχεται στην Θεία Λειτουργία, τότε θα μαζεύατε μέχρι και την σκόνη από το πάτωμα της Εκκλησίας για να πλύνετε με αυτή το πρόσωπό σας.

~ Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός.

(απο το facebook)

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, 11-3-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Ἅγιος Παΐσιος: «Τὰ χρόνια ποὺ περνοῦμε εἶναι πολύ δύσκολα καὶ πολύ ἐπικίνδυνα, ἀλλὰ τελικά θὰ νικήσει ὁ Χριστός»

 Ἀσφάλειες καὶ… ἀνασφάλεια

Σήμερα ὁ κόσμος γέμισε ἀσφάλειες-ἀνασφάλειες, ἀλλά, γιὰ νὰ εἶναι ἀπομακρυσμένος ἀπὸ τὸν Χριστό, νιώθει τὴν μεγαλύτερη ἀνασφάλεια. Σὲ καμμιά ἐποχή δὲν ὑπῆρχε ἡ ἀνασφάλεια ποὺ ἔχουν οἱ σημερινοί ἄνθρωποι. Καὶ ἐπειδή δὲν τούς βοηθοῦν οἱ ἀνθρώπινες ἀσφάλειες, τρέχουν τώρα νὰ μποῦν στὸ καράβι τῆς Ἐκκλησίας, γιὰ νὰ νιώσουν πνευματική ἀσφάλεια, γιατί βλέπουν ὅτι τὸ κοσμικό καράβι βούλιαξε. Ἄν ὅμως δοῦν ὅτι καὶ στὸ καράβι τῆς Ἐκκλησίας μπαίνει λίγο νερό, ὅτι καὶ ἐκεῖ ἔχουν πιασθῆ ἀπὸ τὸ κοσμικό πνεῦμα καὶ δὲν ὑπάρχει τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, τότε θὰ ἀπογοητευθοῦν οἱ ἄνθρωποι, γιατί…

δὲν θὰ ἔχουν μετά ἀπὸ ποὺ νὰ πιασθοῦν. Ὁ κόσμος ὑποφέρει, χάνεται καὶ δυστυχῶς εἶναι ἀναγκασμένοι ὅλοι οἱ ἄνθρωποι νὰ ζοῦν μέσα σ’ αὐτήν τὴν κόλαση τοῦ κόσμου. Νιώθουν οἱ περισσότεροι μία μεγάλη ἐγκατάλειψη, μία ἀδιαφορία – ἰδίως τώρα – ἀπὸ παντοῦ. Δὲν ἔχουν ἀπὸ ποὺ νὰ κρατηθοῦν. Εἶναι αὐτὸ ποὺ λένε: «Ὁ πνιγμένος ἀπ’ τὰ μαλλιά τοῦ πιάνεται». 

Θά περάσουμε δύσκολες μέρες, γιατί ὁ κόσμος δέν ἐξομολογεῖται, καί αὐτοί πού ἐξομολογοῦνται δέν κάνουν καθαρά ἐξομολόγηση

 

Ο Ταπεινός και χαριτωμένος Γέροντας της Κοζάνης Αρχιμ. Νεόφυτος Σκαρκαλάς (1917-2005).
Ο μακαριστός γέροντας Νεόφυτος (κατά κόσμον Ναούμ Σκαρκαλάς), που εκοιμήθη εν Κυρίω τον Μάιο του 2005, άφησε μνήμη πολύ εναρέτου και αγίου ανδρός. Εφλέγετο από διάπυρο έρωτα προς τον Θεό και την αγία Του Εκκλησία, την οποία διηκόνησε με πολύ ζήλο, με όλη την ζωή του..Ο γέροντας δεν είχε ιδιαίτερο χάρισμα λόγου. Όμως τα απλά αλλά χαριτωμένα λόγια του ωφελούσαν πολύ τους ακροατάς του. Παραθέτουμε ενδεικτικώς κάποια από αυτά:

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ὅπως γιά τήν ὑγεία τοῦ σώματος κάποιος ψάχνει νά βρῆ καλό γιατρό, ἔτσι καί γιά τήν ὑγεία τῆς ψυχῆς του θά ψάξη νά βρῆ κάποιον καλό πνευματικό καί θά πηγαίνη σ’ αὐτόν»

 Σήμεα το πιο απαραίτητο είναι να βρουν οι άνθρωποι έναν πνευματικό, να εξομολογούνται, να του έχουν εμπιστοσύνη και να τον συμβουλεύωνται. Αν έχουν πνευματικό και βάλουν ένα πρόγραμμα με προσευχή και λίγη μελέτη, εκκλησιάζωνται, κοινωνούν, τότε δεν έχουν τίποτε να φοβηθούν σ’ αυτήν την ζωή. Η ψυχή πρέπει να παρακολουθήται από τον πνευματικό, για να μη λαθέψη τον δρόμο της. Μπορεί να βοηθάη στον αγώνα λ.χ. και η πνευματική μελέτη, αλλά, αν κανείς δεν έχη πνευματικό οδηγό, μπορεί να δίνη δικές του ερμηνείες σ’ αυτά που διαβάζει, και να πλανηθή.

«Τί ἔκανε ὁ Κύριος τῆς ζωῆς μας γιά μᾶς τά ἀσήμαντα, ἀχάριστα καί κακότροπα πλάσματα;»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Τί ἔκανε ὁ Κύριος τῆς ζωῆς μας γιά μᾶς τά ἀσήμαντα, ἀχάριστα καί κακότροπα πλάσματα; Κατέβηκε ἀπό τούς οὐρανούς, φόρεσε τή σάρκα μας, ἔκανε πολλά καί σπουδαῖα θαύματα. Ὑπόφερε, ἔχυσε τό αἷμα Του, πέθανε, κατέβηκε στόν Ἅδη, ἔδεσε τό σατανά, καταπάτησε τήν κόλαση, ἐλευθέρωσε τούς δεσμῶτες τοῦ Ἅδη καί τούς ὁδήγησε στόν οὐρρανό. Ἀναστήθηκε «ἐκ νεκρῶν» γιά νά συναντήσει καί μᾶς μαζί Του.

Ἄς ἐφαρμόσουμε τουλάχιστο τήν ἔσχατη ἐντολή Του.

Ἄς ἀγαπήσουμε ἀλλήλους.

Ἄς γίνουμε ἐπιμελεῖς στήν τήρηση καί τῶν ἄλλων ἐντολῶν Του κι ἄς πάψουμε νά Τόν προσβάλλουμε μέ τήν ἰσχυρογνωμοσύνη καί τήν ἀντίδρασή μας.

Κύριε, βοήθησέ μας!

Ἅγιος Παΐσιος Ἁγιορείτης: «Ἀγάπη εἶναι νά ἀκούσης μέ πόνο τήν στενοχώρια τοῦ ἄλλου. Ἀγάπη εἶναι κι ἕνα βλέμμα πονεμένο κι ἕνας λόγος πού θά πῆς …»

– Γέροντα, πώς θα δείξω αγάπη;

– Να δείξω αγάπη; Δεν το καταλαβαίνω. Αυτό είναι κάτι ψεύτικο, υποκριτικό. Να υπάρχη η αγάπη μέσα μας και να μας προδώση, ναι.

Η αληθινή αγάπη πληροφορεί τον άλλον χωρίς εξωτερικές εκδηλώσεις. Αγάπη είναι να ακούσης με πόνο την στενοχώρια του άλλου. Αγάπη είναι κι ένα βλέμμα πονεμένο κι ένας λόγος που θα πης με πόνο στον άλλον, όταν αντιμετωπίζη κάποια δυσκολία.

Αγάπη είναι να συμμερισθής την λύπη του, να τον αναπαύσης στην δυσκολία του. Αγάπη είναι να σηκώσης έναν βαρύ λόγο που θα σου πη. Όλα αυτά βοηθούν περισσότερο από τα πολλά λόγια και τις εξωτερικές εκδηλώσεις.

«Ὅταν στήν προσευχή σου ἐπικαλεῖσαι τήν Ἁγία Τριάδα, νά ᾿χεις κατά νοῦ πώς ἀπευθύνεσαι στόν ἄναρχο Πατέρα ὅλων τῶν πλασμάτων, ἀγγέλων καί ἀνθρώπων· ……»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὁ Θεός εἶναι ὁ «Ὤν», ἐκεῖνος πού ὑπάρχει. Σ᾿ Ἐκεῖνον ὅλοι οἱ ἅγιοι, ὅλες οἱ λογικές καί ἐλεύθερες ὑπάρξεις εἶναι «ἕνα».«Καθώς σύ, πάτερ, ἐν ἐμοί, κἀγώ ἐν σοί, ἵνα καί αὐτοί ἐν ἡμῖν ἕνὦσιν» (Ἰωάν. Ιζ΄ : 21). Ἐγώ ἀπό μόνος μου δέν εἶμαι τίποτα. Ὁ Θεός εἶναι τά πάντα γιά μένα, ὁ Θεός εἶναι μέσα σ᾿ ὅλους, ὁ Θεός εἶναι τά πάντα σέ ὅλους. «Πάτερ ἡμῶν, ὁ ἐν τοῖςοὐρανοῖς» ὁμολογοῦμε στήν προσευχή μας.

**

Ὅταν στήν προσευχή σου ἐπικαλεῖσαι τήν Ἁγία Τριάδα, νά ᾿χεις κατά νοῦ πώς ἀπευθύνεσαι στόν ἄναρχο Πατέρα ὅλων τῶν πλασμάτων, ἀγγέλων καί ἀνθρώπων· πώς ὅλες οἱ οὐράνιες δυνάμεις σέ κοιτάζουν μέ ἔκπληξη καί θαυμασμό καί σέ παρακολουθοῦν ἐνεοί, ἐπειδή μπορεῖς νά μιλᾶς στόν Παντοκράτορα μέ πίστη καί ἀγάπη· λατρεύουν τόν Πατέρα πού εἶναι κοινός, δικός μας καί δικός τους, ὁ Παντοκράτορας, Δημιουργός καί Κύριος, τόν Ὁποῖο ἀγαποῦν καί εὐλαβοῦνται ἀπεριόριστα.

Γιά τό πνεῦμα καί τήν ψυχή. Ἅγιος Νιλόλαος Βελιμίροβιτς

Κάθε πνεύμα φανερώνεται μέσα από αυτό πού παράγει καί κάθε πλάσμα εξωτερικεύει τον εαυτό του μέσα από τη δράση του.

Το πνεύμα είναι στη ψυχή, η ψυχή στο σώμα καί το σώμα μέσα στον κόσμο.

Τό πνεύμα είναι πού κινεί την ψυχή, η ψυχή είναι αυτή που κινεί το σώμα, καί το σώμα είναι πού κινεί τα άλλα σώματα. Ανάλογα μέ τό πνεύμα είναι και οι κινήσεις της ψυχής. Ανάλογα με την ψυχή είναι καί οι κινήσεις του σώματος. Αγαθό πνεύμα παρακινεί την ψυχή στο αγαθό καί το σώμα εκπληρώνει την βούληση της ψυχής.

Καθένας, ο οποίος δένει τό ζωντανό του πνεύμα μέ σώμα απονεκρωμένο από τα πάθη, είναι το ίδιο βάρβαρος με εκείνον όπου δένει ζωντανό άνθρωπο μέ ένα πτώμα καί αφήνει νά σαπίσουν καί τα δύο μαζί.

Δεν είναι πάντοτε εύκολο νά νικήσει κανείς μέσα του το πνεύμα της ματαιοδοξίας καί της κενοδοξίας. Τό κατάφεραν μονάχα οι μεγάλοι πνευματικοί, πρώτιστα με την πολλή θεία Χάρη, μέ τήν συνεχή εγρήγορση στήν ψυχή τους καί μέ τις έξαιρετικά λεπτές διακρίσεις.

Ὅσιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης – Περὶ ἡδονῆς

Η ΦΕΥΓΩΝ ΦΕΥΓΕ, Η ΕΜΠΑΙΖΩΝ ΕΜΠΑΙΖΕ ΤΟΝ ΜΑΤΑΙΟΝ ΚΑΙ ΑΠΑΤΕΩΝΑ ΚΟΣΜΟΝ …

Δὲν ὑπάρχουν ἰσχυρότεροι μαγνῆτες καὶ θελκτικότεροι ἐξουσιαστὲς καὶ ποθεινότερες ἁλυσίδες γιὰ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου, ἀπὸ τὶς ἡδονὲς τῶν πέντε αἰσθήσεων.

Πόσο ἀρεστὲς καὶ πόσο βλαβερὲς εἶναι! Καὶ ὁ καλύτερος ρήτορας δὲν θὰ μποροῦσε νὰ παρουσιάσει ποτὲ τὴν κακία τους καὶ τὴν βλάβη ποὺ προξενοῦν στὴν ψυχή. Ἂν ὁ διάβολός μας ἔδινε τὸ φαρμάκι του μὲ κάποιο πικρὸ βότανο, δὲν θὰ τὸ πίναμε. Ἐπειδὴ ὅμως μας τὸ δίνει μὲ τὸ μέλι τῶν ἡδονῶν, τὸ παίρνουμε εὐχάριστα.

Ἀπὸ τὶς ἡδονές, οἱ σαρκικὲς – δηλαδὴ ἡ πορνεία, ἡ μοιχεία καὶ ὅλα τὰ σχετικὰ πάθη – τυφλώνουν τὴν καρδιὰ καὶ κολλᾶνε τὴν καρδιά μας στὰ παρόντα πράγματα περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη ἁμαρτία, γι’ αὐτὸ εἶναι ἀπὸ τὰ μεγαλύτερα ἐμπόδια της σωτηρίας μας. Καὶ ἀληθεύει ἐκεῖνο ποὺ εἶπε ἕνας ἅγιος, ὅτι, ἐκτὸς ἀπὸ τὰ βρέφη, λίγοι μόνο φτάνουν στὸν παράδεισο, ἐξαιτίας τῶν σαρκικῶν ἁμαρτημάτων.

Γέροντας Κλεόπας Ηλιέ: Οἱ 12 βαθμοί τῆς ἁμαρτίας

 

 «Πνευματικοί Λόγοι»
Γέροντος Κλεόπα Ηλιέ
Περί αμαρτίας και των 12 βαθμών αυτής 

«Το δε κέντρον του θανάτου η αμαρτία» (Α’ Κοριν. 15,56).
«Μυρμηκολέων ώλετο παρά το μη έχειν βοράν» (Ιώβ 4,11).

 Πριν αρχίσω με ολίγα λόγια σας λέγω ένα παράδειγμα: Έχετε ιδή, όταν κάποτε πάρη φωτιά ένα σπίτι η μία θημωνιά από χόρτο η άχυρο; Εάν συμβή να έχη κάποιος πρόχειρα εκεί ένα λέβητα νερό, μπορεί εύκολα να σβήση την φωτιά, πριν αυτή εξαπλωθή εάν όμως επεκταθή, χρειάζεται πολύς κόπος και πολύ νερό για να κατασταλή. Μάλιστα μερικές φορές είναι αδύνατον να αναχαιτισθή η δύναμις και ορμή της φωτιάς. Το ίδιο ακριβώς συμβαίνει και με την αμαρτία σε εμάς: Όταν με προσοχή και επαγρύπνησι βλέπουμε τις πρώτες κινήσεις του σατανά για να εισέλθη μέσα στον νου μας η πονηρά σκέψις και επιθυμία και αντιδρούμε νοερά με την επίκλησι του Ονόματος του Χρίστου, αμέσως με σβήση η φλόγα της αμαρτωλής σκέψεως και με απαλλαγή η ψυχή μας από την αιχμαλωσία της. Ενώ, όταν δεν αγρυπνούμε στον κατάλληλο καιρό και δεν επικαλούμεθα τον Θεό με την καρδιά μας, η αμαρτία φυτρώνει στον νου μας, αυξάνεται, όπως το δένδρο, και μας πολεμά με δύναμι για να μας οδηγήση στην απώλεια.

Η συνέχεια του λόγου μας αυτού με αναφέρεται για την αμαρτία και τους βαθμούς εκδηλώσεως αυτής.

Αλλά τί είναι αμαρτία; Η αμαρτία, κατά τις μαρτυρίες των Αγίων Γραφών, είναι: παράβασις του νόμου του Θεού (Ρωμ. 5,13 και Ιακώβ.2,9), η αμαρτία είναι το κέντρον του θανάτου κατά τον απόστολο Παύλο (Α’ Κορ. 15,56), είναι έργο του σκότους (Ρωμ. 13,13) και βδέλυγμα ενώπιον του Κυρίου.

«Ὅσο ἁπλούστεροι εἶναι οἱ ἄνθρωποι γιά τούς ὁποίους προσεύχεσαι, τόσο πιό εὔκολη καί ἀποτελεσματική εἶναι ἡ προσευχή»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὅταν προσευχόμαστε γιά ἀνθρώπους, μερικές φορές πρέπει νά συγκεντρωνόμαστε τόσο πολύ, σά νά πρόκειται μέ τήν προσευχή μας νά διαπεράσουμε ἕνα συμπαγή τοῖχο, τό σκότος τῆς Αἰγύπτου, τῶν παθῶν καί τῆς προσκόλλησης στά ἐγκόσμια. Τόσο πολύ σκληρύνονται σάν πέτρες οἱ ἀνθρώπινες ψυχές ἀπό τά πάθη. Γι᾿ αὐτό μερικές φορές εἶναι δύσκολο νά προσεύχεσαι. Ὅσο ἁπλούστεροι εἶναι οἱ ἄνθρωποι γιά τούς ὁποίους προσεύχεσαι, τόσο πιό εὔκολη καί ἀποτελεσματική εἶναι ἡ προσευχή.**

Ἄν ὁ Θεός δέν εἶχε σαρκωθεῖ, ἄν δέ μᾶς εἶχε κάνει θεϊκούς («κατ᾿ εἰκόνα καί ὁμοίωσιν), ἄν ὁ ἴδιος δέ μᾶς εἶχε διδάξει μέ τό παράδειγμά Του πῶς νά ζοῦμε, τί νά ἐλπίζουμε καί τί νά προσδοκοῦμε, ἄν δέ μᾶς εἶχε ὑποδείξει μιάν ἄλλη τέλεια καί αἰώνια ζωή, ἄν δέν εἶχε πάθει καί ἀναστηθεῖ «ἐκ νεκρῶν», τότε ἴσως θά εἴχαμε κάποια δικαιολογία γιά νά ζοῦμε ὅπως ζοῦμε, δηλαδή μ᾿ ἕναν τρόπο σαρκικό καί κοσμικό.