Άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος
Η μυστική εργασία του Γεωργίου
ΑΔΕΛΦΟΙ
και πατέρες, είναι καλό να διακηρύττουμε σε όλους το έλεος του Θεού και
να γνωστοποιούμε στους πλησίον μας την ευσπλαγχνία και την άφατη
αγαθότητά του σε μας. Ο θείος Δαβίδ λέει: «Εγώ δεν νήστεψα, δεν
αγρύπνησα, δεν κοιμήθηκα καταγής, αλλά απλώς ταπεινώθηκα και μ’ έσωσε ο
Κύριος» (Ψαλμ. 116:6) Και για να πω συντομότερα: «Μόνο πίστεψα και με
δέχθηκε ο Κύριος» (Ψαλμ.26:10). Διότι ενώ για την απόκτηση της
ταπεινώσεως παρεμβάλλονται πολλά εμπόδια, για την απόκτηση της πίστεως
κανένα. Εάν θελήσουμε με την ψυχή μας η πίστη ενεργεί αμέσως, επειδή
είναι θείο δώρο και φυσικό χάρισμα -αφού οι Σκύθες και οι βάρβαροι
πιστεύουν ο ένας στα λόγια του άλλου- εξαρτάται όμως και από την
αυτεξούσια προαίρεσή μας. Αλλά για να σας αποδείξω την ενέργεια της
ενδιάθετης πίστεως, θα σας διηγηθώ προς επιβεβαίωση των λόγων μου μια
ιστορία που άκουσα από στόμα αληθινό.
Ζούσε
στα χρόνια μας στην Κωνσταντινούπολη ένας νέος, που ονομαζόταν Γεώργιος
(1), περίπου είκοσι ετών.
