Ο ΑΓΙΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ
Σήμερα,
κυριώνυμος ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ προστάτου τῆς Μονῆς μας, Ἁγίου
Νικολάου, ἀγαπητοί μου προσκυνηταί, ἄς ἀναφέρωμε εἰς τήν ἀγάπη σας ἕνα
μόνο περιστατικό, χαρακτηριστικό, πού ἀναφέρεται εἰς τόν πολυδιάστατο
καί θαυμαστό βίο τοῦ Ἁγίου μας.
Ὡς
γνωστόν, τό 325 στήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας εἶχε λάβει χώρα ἡ Α´
Οἰκουμενική Σύνοδος κατά τοῦ Ἀρείου. Ὁ Ἄρειος ὑπεστήριζε, ἐν ὀλίγοις,
ὅτι ὁ Χριστός δέν εἶναι Θεός, ἀλλά ὅτι εἶναι δῆθεν τό τελειότερο
δημιούργημα τοῦ Θεοῦ. Κάτι ἀνάλογο δηλ. μέ αὐτό πού λένε πολλοί σήμερα,
ὅτι »ναί μέν ὁ Χριστός ἦτο μεγάλος εἰρηνοποιός, φοβερός ἐπαναστάτης,
φιλόσοφος, πρωτότυπος κοινωνιολόγος» καί ὅ,τι ἄλλο θές ἀκοῦς, κλπ.,
ἐκτός ἀπό τό ὅτι ἦτο ὁ σαρκωμένος Θεός. »Ἔ, ὄχι ὅμως ὅτι ἦτο καί Θεός»,
λένε.Ἔτσι, λοιπόν, γιά νά ἀντιμετωπισθοῦν
τότε καί γιά νά καταδικασθοῦν αὐτές οἱ βλάσφημες περί Χριστοῦ δοξασίες,
συνεκεντρώθησαν οἱ 318 θεοφόροι Πατέρες εἰς τήν Νίκαια τῆς Βιθυνίας τῆς
Μικρᾶς Ἀσίας. Πρόεδρος τότε τῆς Συνόδου ἦτο ὁ βασιλεύς Κωνσταντῖνος.
Ἐκεῖ, ἕνας ἀπό τούς ἀρχιερεῖς πού ἔλαβαν μέρος εἰς τήν Σύνοδο αὐτή, ἦτο
καί ὁ σήμερα τιμώμενος Ἅγιός μας Νικόλαος.
