«Ὑπόταξε τή σάρκα σου καί τίς ἐπιθυμίες της, ποδοπάτησέ την….. Νά μή ζεῖς γιά τόν ἑαυτό σου ἀλλά γιά Ἐκεῖνον, νά τηρεῖς τίς ἐντολές Του….»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὑπόταξε τή σάρκα σου καί τίς ἐπιθυμίες της, ποδοπάτησέ την. Βάλε κάθε σαρκικό στό ἴδιο ἐπίπεδο μέ τή λάσπη, τήν ἀκαθαρσία, μή φροντίζεις γι᾿ αὐτό. Κύριε, «Σοῦ ἐστιν ἡ δύναμις», βοήθησέ μας!

Ὅταν κάθε τί τό σαρκικό κι ἁμαρτωλό τό λογαριάζουμε γιά τίποτα, τότε ὁ Κύριος θά ᾿ναι τά πάντα γιά μᾶς. Τότε ὁ Σωτήρας μας θά βασιλεύει στίς καρδιές μας, πάνω στά ἐρείπια τῶν ἐπίγειων ἐπιθυμιῶν μας.

**

Πρέπει νά ἐξομολογούμαστε συχνότερα τίς ἁμαρτίες μας. Μέ τήν ἀνοιχτή παραδοχή κι ὁμολογία τους τίς μαστιγώνουμε καί νιώθουμε μεγαλύτερη ἀπέχθεια γι᾿ αὐτές. Ἀναλογίσου, ἄνθρωπε, σέ τί μιζέρια σ᾿ ἔχει ὁδηγήσει ἡ καταραμένη ἁμαρτία καί τί ἔκανε γιά τή σωτηρία σου ὁ Χριστός, ὁ Κύριος, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ!

Φέρομε το ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, δέν ἀκολουθοῦμε ὅμως τήν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου!

Ἁγίου Ἰωάννου Κρονστάδης
“Ἡ ἐν Χριστῷ Ζωή”

 Τήν ζωή μας τήν ἔχουμε κάνει παιδικό παχνίδι· ὄχι ὅμως ἀθῶο, ἀλλά ἁμαρτωλό. Γιατί, ἐνῶ γνωρίζουμε τόν σκοπό τῆς ζωῆς μας, τόν παραμελοῦμε καί ἀσχολούμαστε μέ μάταια καί ἄσκοπα ζητήματα.Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν ἐνδυμάτων, ἀντί νά σκεπάζουμε ἄνετα καί εὐπρεπῶς τό σῶμα μας· καί ἔτσι νά τό προστατεύουμε ἀπό ἐπιβλαβεῖς ἐπιδράσεις.Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση τοῦ χρυσοῦ καί τοῦ ἀργύρου, θαυμάζοντάς τα στά θησαυροφυλάκια. Ἀντί νά τό χρησιμοποιοῦμε μόνον γιά τίς πραγματικές μας ἀνάγκες καί νά δίνουμε τά τυχόν περισσεύματα σέ ὅσους ἔχουν ἀνάγκη.Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν κατοικιῶν μας. Ἀντί νά ἔχουμε ἁπλῶς ἀσφαλῆ, ἄνετη καί εὐπρεπῆ στέγη γιά τήν προστασία μας ἀπό τά στοιχεῖα τῆς φύσης.Παραδιδόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν διανοητικῶν μας χαρισμάτων, τοῦ νοῦ καί τῆς φαντασίας· καί τά μεταχειριζόμαστε γιά νά ὑπηρετήσουμε ἁπλῶς τήν ἁμαρτία καί τήν ματαιότητα τοῦ κόσμου τούτου. Ἀντί νά χρησιμοποιήσουμε αὐτά, πρό παντός, γιά νά γνωρίσουμε τόν Πάνσοφο Δημιουργό τοῦ σύμπαντος κόσμου· γιά προσευχή· γιά ἱκεσία· γιά δοξολογία τοῦ Θεοῦ· καί γιά νά ἐξωτερικεύσουμε ἀμοιβαία ἀγάπη καί σεβασμό.

«….ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἡ πνοή καί ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τοῦ Πατέρα, τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Πρέπει νά ᾿χουμε πάντα κατά νοῦ πῶς ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἡ πνοή καί ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τοῦ Πατέρα, τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ ἁμαρτίες ἀντίθετα κι οἱ ἀδυναμίες του εἶναι συμπτωματικές, ἔχουν ἐξωτερικές αἰτίες, εἶναι μελανές κηλίδες πού καθαρίζονται εὔκολα ἀπό τή θεία χάρη.

« Ζῆσε μέ ἀγάπη γιά ὅλους, νικῶντας κάθε κακό μέ τό καλό»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὅταν προσευχόμαστε ἤ μελετᾶμε τό Λόγο τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά εὐλαβούμαστε κάθε σκέψη, κάθε λόγο τοῦ κειμένου, σά νά ᾿ναι τό ἴδιο τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας.

Πρέπει νά ξεριζώσουμε τήν ἀμφιβολία καί τήν περιφρόνηση γιά τό λόγο τοῦ Θεοῦ, γιατί εἶναι τό δηλητήριο πού μᾶς βάζειτό πνεῦμα τοῦ ψεύδους. Ἡ ἀμφιβολία καί ἡ περιφρόνηση εἶναι καρποί τῆς αὐταπάτης καί τῆς ὑπερηφάνειας.

Πρέπει νά ξεριζώσουμε τήν ὑπερηφάνεια, νά γίνουμε σάν τά παιδιά, νά ψιθυρίζουμε μέ ἁπλότητα σάν τά νήπια στό Θεό. Νά συμπεριφερόμαστε σάν τά νήπια, πού γνωρίζουν καί λένε μόνο ἐκεῖνα πού τούς δίδαξαν οἱ γονεῖς τους, πού δέν ἀκοῦν καί δέ γνωρίζουν τίποτα διαφορετικό ἀπ᾿ αὐτά, πού δέ θέλουν ν᾿  ἀκούσουν ἤ νά γνωρίσουν τίποτ᾿ ἄλλο.