Βλασφημία ἡ θεωρία περί μολυσμοῦ ἀπό τήν Θ Κοινωνία ἤ τήν παραμονή στόν ναό, Ἀρχιμ Σάββα Ἁγιορείτου

Βλασφημία ἡ θεωρία περί μολυσμοῦ ἀπό τήν Θ. Κοινωνία ἤ τήν παραμονή στόν ναό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 1η Συνομιλία μέ τόν π. Πέτρο Heers, 8-5-2020

θαυμαστό γεγονός στή Ρουμανία - Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Αποσπασμα απο το κήρυγμα της αγρυπνίας «Γῆ με καλύπτει ἑκόντα...»-Δόξα τοῦ Κυρίου τό πάθος, Ἁγ. Νικοδήμου, 8-5-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ ΕΙΝΑΙ Η ΘΕΩΡΙΑ ΠΕΡΙ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ ΜΕΣῼ Α)ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΚΟΙΝΩΝΙΑΣ, ΤΟΥ ΑΝΤΙΔΩΡΟΥ, ΚΟΛΛΥΒΩΝ, ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑΣ, Ἤ Β)ΤΟΥ ΑΣΠΑΣΜΟΥ ΤΩΝ ΑΓΙΩΝ ΕΙΚΟΝΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΧΕΙΡΩΝ ΤΩΝ ΙΕΡΕΩΝ, Ἤ Γ) ΤΟΥ ΣΥΝΩΣΤΙΣΜΟΥ ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΟ ΝΑΟ. (Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου)

(Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου)

ΠΡΟΣ ΔΟΞΑΝ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΜΑΣ ΤΡΙΑΔΙΚΟΥ ΘΕΟΥ ΤΗΣ «ΠΗΓΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΑΣΜΟΥ» ΗΜΩΝ:

1. Η ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΜΑΣ. ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΠΑΝΑΓΑΘΟΣ ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΕΠΙΤΡΕΨΕΙ ΝΑ ΑΣΘΕΝΗΣΟΥΜΕ ΜΕΣῼ ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΤΙΜΙΟΥ ΑΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ; Η Θ. ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΘΕΩΝΕΙ ΤΟΝ ΠΙΣΤΟ. ΓΙΝΕΤΑΙ ΟΛΟΣ ΠΥΡ-ΦΩΣ.

2. «ΘΕΟΥ ΤΟ ΣΩΜΑ ΚΑΙ ΘΕΟΙ ΜΕ ΚΑΙ ΤΡΕΦΕΙ, ΘΕΟΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ ΤΟΝ ΔΕ ΝΟΥΝ ΤΡΕΦΕΙ ΞΕΝΩΣ» ΛΕΜΕ ΣΤΗΝ ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΗΣ Θ. ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ.

3. ΕΠΙΣΗΣ ΚΑΤΑ ΤΗΝ ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΑΓ. ΣΥΜΕΩΝ ΤΟΥ Ν. ΘΕΟΛΟΓΟΥ ΤΑ ΜΕΛΗ ΜΑΣ ΓΙΝΟΝΤΑΙ ΧΡΙΣΤΟΣ. Στόν 15ο Ὕμνο του γράφει: "Μέλη Χριστοῦ γινόμεθα, μέλη Χριστός ἡμῶν...

καί χείρ Χριστός καί ποῦς Χριστός ἐμοῦ τοῦ παναθλίου...

ἀσχημοσύνην σώματος ὅλως μή καθορῶντες,

ἀλλ’ ὅλοι ὅλῳ σώματι Χριστῷ ὁμοιωθέντες." ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ ΑΥΤΟΣ ΠΟΥ ΓΙΝΕΤΑΙ ΘΕΟΣ ΚΑΤΑ ΧΑΡΙΝ ΝΑ ΜΕΤΑΔΩΣΕΙ ΝΟΣΟ;

4. ΕΠΙΣΗΣ ΤΟ ΑΝΤΙΔΩΡΟ ΠΟΥ ΔΙΔΕΤΑΙ ΚΑΤ΄ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΝ ΑΝΤΙ ΤΟΥ «ΔΩΡΟΥ» (ΔΗΛ. ΤΗΣ Θ. ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ) ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΑ ΚΟΛΛΥΒΑ, Η ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ, ΤΟ ΑΓΙΟ ΕΛΑΙΟΝ, Ο ΑΓΙΑΣΜΟΣ ΟΛΑ ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΠΗΓΗ ΑΓΙΑΣΜΟΥ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΛΥΣΜΟΥ ΑΦΟΥ ΕΧΟΥΝ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ Η ΟΠΟΙΑ ΣΚΗΝΩΝΕΙ Σ’ ΑΥΤΑ ΔΙΑ ΤΩΝ ΑΝΑΓΙΝΩΣΚΟΜΕΝΩΝ ΕΥΧΩΝ.

5. ΟΙ ΑΓΙΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ ΕΠΙΣΗΣ ΕΙΝΑΙ ΠΗΓΗ ΑΓΙΑΣΜΟΥ- ΠΡΟΣΚΥΝΩΝΤΑΣ ΤΕΣ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ Θ. ΧΑΡΗ ΔΗΛ. ΤΟ ΑΓΙΟ ΠΝΕΥΜΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΣΤΟΝ ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟ. ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΤΙΣ ΠΡΟΣΚΥΝΑ ΑΦΟΡΙΖΕΤΑΙ ΔΗΛΑΔΗ ΧΩΡΙΖΕΤΑΙ ΑΠΟ ΤΟΝ ΘΕΟ (ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΗΝ Ζ΄ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΗ ΣΥΝΟΔΟ). ΤΙΣ ΚΑΘΑΡΙΖΟΥΜΕ ΤΑΚΤΙΚΑ ΑΠΟ ΕΥΛΑΒΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟ ΦΟΒΟ ΜΕΤΑΔΟΣΗΣ ΜΙΚΡΟΒΙΩΝ.

6. Ο ΙΕΡΕΑΣ ΕΙΝΑΙ «ΕΙΣ ΤΥΠΟΝ ΚΑΙ ΤΟΠΟΝ ΧΡΙΣΤΟΥ». ΕΙΝΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ. ΟΤΑΝ ΑΣΠΑΖΟΜΑΣΤΕ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ ΠΡΟΣΚΥΝΟΥΜΕ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΧΑΡΗ ΤΗΣ ΙΕΡΩΣΥΝΗΣ ΤΟΥ, ΔΗΛ. ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ. ΕΙΝΑΙ ΔΥΝΑΤΟΝ Ο ΚΥΡΙΟΣ ΝΑ ΜΑΣ ΜΕΤΑΔΩΣΕΙ ΝΟΣΟ; «Οι άγιοι πατέρες διδάσκουν: Ένας ιερέας με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος έχει τόση δύναμη όση δεν έχουν όλοι οι λαϊκοί μαζί!»(Ἅγιος Γαβριήλ ὁ διά Χριστόν σαλός, ἐκ Γεωργίας).

Ὁ πόλεμος τῶν «Ὀρθοδόξων» Ἐλλήνων κατά τῆς Θείας Κοινωνίας, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Ὁ πόλεμος τῶν «Ὀρθοδόξων» Ἐλλήνων κατά τῆς Θείας Κοινωνίας,14-3-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, 11-3-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

Προϋποθέσεις γιά τήν Θεία Κοινωνία, Α΄μέρος, Εὐεργετινός, Ἀρχιμ Σάββας Ἁγιορείτης,30-10 -2010

Προϋποθέσεις γιά τήν Θεία Κοινωνία, Α΄μέρος, Εὐεργετινός, Ἀρχιμ Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 30-10 -2010, http://hristospanagia3.blogspot.gr

Γέρων Ἰάκωβος Τσαλίκης: «Δέν θέλει τήν ἐξομολόγηση ὁ διάβολος – Κοινωνᾶμε, ἀλλά δέν κοινωνᾶμε»

 

Μιά δαι­μο­νι­σμέ­νη ὁ­μο­λο­γοῦ­σε: “Ὅ­ταν ἤ­μουν 13 χρο­νῶν, ἔ­βο­σκα τά γε­λά­δια σέ μιά ρε­μα­τιά καί ἐ­κεῖ βλαστή­μη­σα τόν Χρι­στό καί τόν ἀν­τί­χρι­στο καί δαι­μο­νί­στη­κα, μπῆ­κε μέ­σα μου δαί­μο­νας. Ἀ­πό τό­τε δέν εἶμαι κα­λά.

Παν­τρεύ­τη­κα καί μέ πῆ­γε ὁ ἄν­τρας μου στήν Ἀγ­γλί­α, στήν Γερ­μα­νί­α, σέ ὅ­λους τούς για­τρούς. Οἱ για­τροί δέν βρῆ­καν τί­πο­τα. Δέν ξέ­ρουν ὅ­τι ἔ­χω δαί­μο­να. Τώ­ρα, μέ ἔ­φε­ρε καί σέ σέ­να”.

»Τούς εἶ­πα, “ἐ­ξο­μο­λό­γη­ση καί θεί­α Κοι­νω­νί­α” καί φώ­να­ξε τό δαι­μό­νιο: “Ἐ­σύ δέν τά λές κα­λά! Ἐ­κεῖ­νος ὁ ἄλ­λος ὁ πα­πάς (ἕ­νας ἄλ­λος Ἱ­ε­ρέ­ας ἐξ ἐγ­γά­μων πού εἶ­χαν πά­ει πρω­τύ­τε­ρα) τά λέ­ει κα­λύ­τε­ρα. Μό­νο μεταλα­βιά (θεί­α Κοι­νω­νί­α), δέν χρει­ά­ζον­ται δι­α­βά­σμα­τα (ἐ­ξο­μο­λό­γη­ση) “.

»Εἴ­δα­τε, ἀ­δελ­φοί μου, πώς δέν τήν θέ­λει τήν ἐ­ξο­μο­λό­γη­ση ὁ δι­ά­βο­λος καί ὅ­τι ἡ θεί­α Κοι­νω­νί­α δί­χως ἐ­ξομο­λό­γη­ση δέν ὠ­φε­λεῖ σέ τί­πο­τα».

«Κοινωνᾶμε, ἀλλά δέν κοινωνᾶμε»

Πειρασμοί πρίν ἀπό τή Θεία Κοινωνία.

Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

  Όσα σας συμβαίνουν στο διάστημα της προετοιμασίας σας για τη Θεία Κοινωνία – φόβος, ταραχή κ.λπ. – προέρχονται, καθώς φαίνεται, από τον εχθρό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτός σας τριγυρίζει… Η εξομολόγηση και η Θεία Κοινωνία τον καίνε και τον διώχνουν μακριά. Για να σας εμποδίσει, λοιπόν, απ’ αυτά, σας προξενεί τόσους πειρασμούς. Αγωνιστείτε να κρατήσετε τη μνήμη του Θεού και τη μνήμη του θανάτου.

«πῦρ καταναλίσκον»

«πῦρ καταναλίσκον»

 

ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι’ αυτούς πού κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια:

Κάποια φορά με ειδοποίησαν νά πάω νά κοινωνήσω μία γριά, τη Ζ., 85 ετών, από καιρό κατάκοιτη.

Μόλις την κοινώνησα, φώναξε: ‘Μ’ έκαψε η κοινωνία, έχω φωτιά, δώστε μου νερό, καίγομαι!

Έζησε ακόμα λίγες ώρες, ενώ διαρκώς φώναζε:

Ἡ Χάρη τῆς Θείας Κοινωνίας τήν κρατοῦσε ὅλη τήν ἑβδομάδα χωρίς ἀνάγκη τροφῆς.

 

Ζούσε κάποτε μια ενάρετη και αγία γυναίκα, η οποία κοινωνούσε κάθε Κυριακή με ευλάβεια και ταπείνωση. Το θαυμαστό ήταν ότι μετά την χάριν της αγίας αυτής Μεταλήψεως ήτο υγιής όλη την εβδομάδα, χωρίς καθόλου να δοκιμάζει τροφή επίγεια, παρά μόνον την αγία Αναφορά.
http://amartolon-sotiria.blogspot.ca/

Κάποιος ενορίτης, ανέφερε το θαύμα στον επίσκοπο κι αυτός του ζήτησε να της δώσει να φάει απλό άρτο, για να δουν αν από τη Θεία Χάρις είχε τόσο μεγάλη βοήθεια ή από φαντασία και πλάνη του δαίμονα.

Ἡ Θεία Κοινωνία

 

ΣΤΑΡΕΤΣ ΣΑΜΨΩΝ

 ΣΥΖΗΤΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΜΕ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΤΟΥ ΤΕΚΝΑ

  9. Η θεία Κοινωνία

1.Ο σεβασμιότατος Στέφανος έκανε την θεία Λειτουργία στον Ιερό Ναό του Τιμίου Σταυρού, στην Λαύρα του αγίου Αλεξάνδρου Νέφσκι. Εγώ ήμουν ιεροδιάκονος. Βάσταζα το άγιο Ποτήριο. Ο Δεσπότης διάβασε την ευχή: «Πιστεύω, Κύριε και ομολογώ». Και μετά σήκωσε. το κάλυμμα του αγίου Ποτηριού. Και έμεινε σαν αποσβολωμένος.

Είδε μέσα κρέας και αίμα ανθρώπινα. Γύρισε σε μένα και μου είπε: «Βλέπεις, πάτερ»;

Τι να κάναμε; Εκείνος γύρισε προς τα αριστερά, εγώ προς τα δεξιά με το άγιο Ποτήριο και μπήκαμε στο Ιερό Βήμα. Τοποθέτησε το άγιο Ποτήριο στην αγία Τράπεζα. Και έπεσε στα γόνατα. Προσευχόταν να κάμη ο Κύριος έλεος! Πώς θα μεταδίδαμε σάρκα ανθρώπινη;Ποιος θα την έπαιρνε; Προσευχόταν περίπου ένα τέταρτο με υψωμένα τα χέρια. Μετά ξανακοίταξε το άγιο Ποτήριο. Είχε ξαναγίνει Ψωμί και Κρασί. Βγήκε και κοινώνησε τους πιστούς.

«Ἐξομολόγηση» χωρίς ἐξομολόγηση: «Μία εὐχή γιά νά κοινωνήσω»

Παρουσιάζονται κατά διαστήματα στους Πνευ­ματικούς άνθρωποι μεγάλης συνήθως ηλικίας, σε σπάνιες περιπτώσεις στις πόλεις, αλλά πολύ συχνό­τερα στα χωριά και ζητούν να τους διαβάσουν (οι Εξομολόγοι) μια ευχή για να κοινωνήσουν.
Είναι προφανώς προκατειλημμένοι από μακροχρόνια επικρατούσα συνήθεια, η οποία εμφανίζεται μάλι­στα και ως «παράδοση»!
Από αμνημονεύτων χρόνων, και μάλλον από της τουρκοκρατίας, λόγω απαιδευσίας κλήρου και λα­ού, διέφυγε το στοιχείο της εξομολογήσεως από το μυστήριο της Μετανοίας και Εξομολογήσεως και ο λαός συνήθισε να «εξομολογείται» χωρίς να εξαγορεύει τα αμαρτήματά του, δηλ. στην ουσία χωρίς να εξομολογείται.
Προσέρχονταν στον Ιερέα και αυτός, χωρίς να τους συστήνει την εξομολόγηση, τους διάβαζε τη συγχωρητική ευχή, ή ατομικώς ή και ομαδικώς. Με­τά κοινωνούσαν έχοντας προφανώς και ήρεμη τη συνείδησή τους!

Ὁ δύσπιστος γιατρός (Πραγματική Ἱστορία)

 

  Ο μακαριστός Δημήτριος Παναγόπουλος (1916-1982), ο θεοφώτιστος λαϊκός ιεροκήρυκας, κήρυσσε ακόμα και στο νοσοκομείο «Σωτηρία», όπου άλλοι δεν πλησίαζαν από το φόβο της φυματίωσης.

  Εκεί τον ακολουθούσε ο ιερέας π. Δημήτριος Παπαντώνης, που εξομολογούσε τους φυματικούς και τελούσε τη θεία λειτουργία.

  Μια μέρα ένας γιατρός, που παρακολουθούσε τις ομιλίες προβληματισμένος, πλησιάζει τον ιεροκήρυκα και του λέει:

 - Κύριε Παναγόπουλε, ο ιερέας είναι αδύνατον να καταλύει το περιεχόμενο του αγίου ποτηρίου. Κοινωνούν τόσοι ασθενείς από αυτό, κι όπως είναι γνωστό, το μικρόβιο της φυματιώσεως μεταδίδεται με το σάλιο. Τι κάνει λοιπόν ο ιερέας το Σώμα και το Αίμα του Κυρίου που περισσεύει;

Γιά ὅσους κοινωνοῦν ἀνεξομολόγητοι. (Ἕνα θαῦμα τοῦ Ἁγίου Ευγενίου)

Στα χρόνια του βυζαντινού αυτοκράτορα Κωνσταντίνου του νέου, πλήθος από Σκύθες με δική του διαταγή ξεκίνησαν για την Ανατολή. Κάποτε έφτασαν και στην Τραπεζούντα.
Ανάμεσά τους ήταν και κάποιος δεμένος με αλυσίδες, γιατί είχε μέσα του ολόκληρη λεγεώνα πονηρών πνευμάτων.
Οι άλλοι Σκύθες τον πρόσεχαν νύχτα-μέρα, από φόβο μήπως οι δαίμονες τον ρίξουν στη φωτιά και τον κάψουν ή τον πνίξουν στο νερό ή τον γκρεμίσουν σε κανένα βάραθρο…
Πριν δαιμονιστεί ο Σκύθης αυτός, από νέος ακόμα, έκανε τα θελήματα των δαιμόνων και ζούσε ζωή ακόλαστη.
Κάποτε όμως έκανε και μία φρικτή ασέβεια:Στη Βασιλεύουσα, όπου είχε πάει μαζί με άλλους ομόφυλους του, επισκέφθηκε μία εκκλησία.
Εκεί, μολονότι αβάπτιστος και ακάθαρτος, τόλμησε να πλησιάσει στο άγιο ποτήριο την ώρα της θείας μεταλήψεως και να κοινωνήσει!

Τελευταῖες συμβουλές πρίν ἀπό τήν Ἐξομολόγηση καί τή θεία Κοινωνία (Ὅσιος Θεοφάνης ὁ Ἔγκλειστος)

ΕΙΝΑΙ κοντά η μέρα της Εξομολογήσεως και στη συνέχεια η πανευφρόσυνη στιγμή της Μεταλήψεως του Σώματος και του Αίματος του Χριστού. Ο Θεός να δώσει, ώστε να εξομολογηθείς και να κοινωνήσεις όπως πρέπει. Έτσι ο αγώνας της νηστείας και όσα τυχόν κέρδισες απ’ αυτόν, θα επισφραγιστούν με τη θεϊκή σφραγίδα των ιερών Μυστηρίων. Γιατί γράφεις ότι φοβάσαι την Εξομολόγηση; Πολλοί άνθρωποι, βέβαια, τη φοβούνται, εσύ όμως γιατί; Ο εξομολόγος είναι μόνο ο μάρτυρας. Ο Θεός δέχεται τις αμαρτίες. Εκείνος παραγγέλλει στον ιερέα να δώσει άφεση αμαρτιών στο χριστιανό που εξομολογείται. Ο Θεός ελεεί και συγχωρεί. Συγχωρεί κάθε άνθρωπο που προσέρχεται στο Μυστήριο με μετάνοια αληθινή. Τί έχουμε, λοιπόν, να φοβηθούμε από έναν τόσο σπλαγχνικό Κύριο; Γιατί ν’ ανησυχούμε;

Θά κοινωνήσεις; Πρέπει ὅμως καί εἰλικρινά νά ἐξομολογηθεῖς

 

ΘΑ ΚΟΙΝΩΝΗΣΕΙΣ; ΠΡΕΠΕΙ ΟΜΩΣ ΚΑΙ ΕΙΛΙΚΡΙΝΑ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙΣ… ( επισκόπου Αυγουστίνου Καντιώτη )

  Οι παλαιοί χριστιανοί κοινωνούσαν με δάκρυα, με μετάνοια, με κατάνυξιν, με φόβο Θεού. Τώρα, εμείς, οι σημερινοί Χριστιανοί, τι κάμνομεν;
Ποία είναι η στάσις μας εμπρός εις το φρικτό αυτό μυστήριο; Εάν εξετάσωμεν τους Χριστιανούς της σήμερον, θα τους κατατάξωμεν εις τρεις κατηγορίας.

Πρώτη κατηγορία. 

Είναι οι ακοινώνητοι. Οι δυστυχείς! Έχουν να κοινωνήσουν 5, 10, 15, 20 χρόνια. Μερικοί απ’ αυτούς έχουν να κοινωνήσουν από τότε που ήσαν μικρά παιδιά και η χριστιανή μητέρα τους, τούς οδηγούσεν εις την εκκλησίαν. Τι αμαρτία! Τι φρίκη! 

Να έρχονται αι μεγάλαι εορταί και αυτοί να μένουν ασυγκίνητοι, ακοινώνητοι. Οι δυστυχείς! Ζουν χωρίς Χριστόν, χωρίς χαρά. Αυτοί δεν θα εορτάσουν Χριστούγεννα, έστω και εάν έχουν όλα του κόσμου τα αγαθά. Εφ’ όσον δεν έχουν τον Χριστόν, δεν έχουν την χαράν. Διότι γιορτάζει εκείνος μόνον που έχει τον Χριστόν εις την καρδίαν του.

Δευτέρα κατηγορία. 

Τροφή του ἦταν ἡ Θεία Κοινωνία μία φορά τήν ἑβδομάδα

Η Θεία Μετάληψη, Ιερά Μονή Αγ. Νεοφύτου Κύπρου, 1441
 Ο αββάς Απελλής, μας έλεγε, ότι ήταν εδώ στην έρημο ένας αδελφός που ονομαζόταν ‘Ιωάννης, όχι και πολύ γέροντας, όμως όλους τους ξεπερνούσε στις αρετές και ούτε μπορούσε κανένας να το συναντήσει εύκολα, επειδή δε στέκει σ’ ένα μέρος, αλλά περιπατεί από τόπο σε τόπο μέσα στην έρημο. ‘Ένα καιρό στάθηκε κάτω από μία πέτρα και έκανε τρία χρόνια, χωρίς καθόλου να καθίσει ούτε να κοιμηθεί, παρά μόνο εκεί που στεκόταν άρπαζε λίγο ύπνο.

Η τροφή του ήταν η αγία Κοινωνία μόνο, από εβδομάδα σε εβδομάδα. Μια μέρα μετασχηματίστηκε ο σατανάς σε μορφή ιερέα πού έπαιρνε τη θ. Κοινωνία στον ‘Όσιο, για να τον μεταλάβει. Ό μακάριος ‘Ιωάννης, γνωρίζοντας την πονηρία του διαβόλου, είπε σ’ αυτόν. “‘Ω δολιότατε και εργάτη πάσης πονηρίας, εχθρέ και επίβουλε του καλού, δεν παύεις από του να πλανάς τους χριστιανούς, αλλά τόλμησες και σ’ αυτά τα άχραντα Μυστήρια;

Πού πάει ἡ ψυχή μας ὅταν πεθάνουμε;

 

Στο ερώτημα μας έχουμε την αποκάλυψη του αγγέλου του Κυρίου στον Μακάριο τον Αιγύπτιο. Επίσης και πολλοί Άγιοι Πατέρες ιδιαίτερα οι νηπτικοί.(βλ.Ευερ.τ.Α υπόθεση 10) καθώς και ο Μέγας Αντώνιος μας λέει ότι όταν ο Απόστολος Παύλος μιλάει για τα εναέρια πνεύματα, εννοεί τα δαιμόνια, (τελώνια)
που βρίσκονται μεταξύ ουρανού και γης. Επιπλέον γράφει ο υμνωδός στα τροπάρια των ακολουθιών των Χαιρετισμών της Θεοτόκου  «αερίων τα πλήθη ήττηνται».
Όταν λοιπόν η ψυχή βγαίνει από το σώμα και ταξιδεύει προς τον ουρανό περνά μέσα από αυτά τα πνεύματα που σίγουρα θα προσπαθήσουν να κάνουν δύσκολο το ταξίδι της ψυχής. Θα προσπαθήσουν να μην φτάσει στον ουρανό και αν είναι δυνατόν να την κατασπαράξουν.Άγγελο Κυρίου ζητεί ο υμνωδός όταν πεθάνει από τον Θεό. «Άγγελον χαροποιόν του ευθυπορήσαι την άνοδον την εν τω αέρι» (Παρακλητική, ήχος πλ. β΄.) «όπως ακωλύτως διέλθω τούς έν τώ αέρι εστώτας άρχοντας του σκότους, Θεονύμφευτε». Αλλά και στη Θεία Λειτουργία παρακαλούμε το Θεό και μάλιστα 2 φορές «άγγελον ειρήνης πιστόν οδηγόν φύλακα των ψυχών και των σωμάτων ημών παρά του Κυρίου αιτησώμεθα»
Μόλις λοιπόν η ψυχή αρχίσει την άνοδο της τότε τα τελώνια την εξετάζουν για τις ανεξομολόγητες πράξεις της. Ένα φρικτό δικαστήριο. Εκεί τα τελώνια αναφέρουν όλες τις αμαρτίες και τις ξέρουν όλες μα όλες εκτός από αυτές που έχουμε εξομολογηθεί.

Περί τῆς συνεχοῦς μεταλήψεως. Ἅγιος Νικόδημος ὁ Ἁγιορείτης

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ

Βιβλίον ψυχωφελέστατον

ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΣΥΝΕΧΟΥΣ ΜΕΤΑΛΗΨΕΩΣ ΤΩΝ ΑΧΡΑΝΤΩΝ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ ΜΥΣΤΗΡΙΩΝ

ΚΕΦΑΛΑΙΟΝ Α΄

Εἶναι ἀναγκαῖον νά μεταλαμβάνουν συχνά οἱ ὀρθόδοξοι τό θεῖο Σῶμα καί Αἷμα τοῦ Κυρίου μας.

Ὅλοι οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί διατάσσονται ἀπό τίς δεσποτικές προσταγές τοῦ Κυρίου μας ᾽Ιησοῦ Χριστοῦ νά μεταλαμβάνουν συχνά. Τό ἴδιο ὁρίζουν οἱ Πράξεις καί οἱ Κανόνες τῶν ἁγίων Ἀποστόλων καί τῶν ἱερῶν Συνόδων, καθώς καί οἱ μαρτυρίες τῶν θείων Πατέρων. Ἡ ἐντολή αὐτή δίδεται ἀπό τά ἴδια τά λόγια, τήν τάξη καί τήν ἱεροπραξία τῆς θείας Λειτουργίας, ὅπως καί ἀπό αὐτή καθ’ ἑαυτή τή θεία Μετάληψη.

Α΄. Ὁ Κύριός μας, ὁ Ἰησοῦς Χριστός, πρίν παραδώσει τό Μυστήριο τῆς Κοινωνίας, εἶπε· «καί ὁ ἄρτος δὲ ὃν ἐγὼ δώσω, ἡ σὰρξ μου ἐστίν, ἣν ἐγὼ δώσω ὑπὲρ τῆς τοῦ κόσμου ζωῆς» (Ἰωάν. στ΄ 51), δηλαδή, «ἡ τροφή πού θά σᾶς δώσω εἶναι ἡ σάρκα μου, τήν ὁποία θά προσφέρω γιά τή ζωοποίηση ὅλου τοῦ κόσμου». Γιά τούς πιστούς, λοιπόν, ἡ θεία Μετάληψη εἶναι ἀναγκαῖο συστατικό τῆς πνευματικῆς καί κατά Χριστόν ζωῆς. Αὐτοῦ τοῦ εἴδους ἡ ζωή δέν πρέπει νά σβήνει, οὔτε νά διακόπτεται, ὅπως λέει καί ὁ Ἀπόστολος (1).

Συζήτηση μέ τόν γέροντα Θαδδαῖο γιά τήν Θεία Κοινωνία

 

ΣΥΖΗΤΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΓΕΡΟΝΤΑ ΘΑΔΔΑΙΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΘΕΙΑ ΚΟΙΝΩΝΙΑ.

 Ερώτηση: Πώς πρέπει να προετοιμάζεται κανείς για τη Θεία Κοινωνία;

Απάντηση: Η αγία Ορθόδοξη Εκκλησία έχει καθορίσει τους κανόνες προετοιμασία της Θείας Κοινωνίας. Το βασικό πράγμα είναι η προετοιμασία της καρδιάς για την ένωση με τον Κύριο. Η νηστεία είναι απαραίτητη, προκειμένου να κατευναστεί το σώμα, κι απ’ τη στιγμή που έχουμε κατευνάσει το σώμα μας, είναι και η ψυχή μας ειρηνική. Κατά συνέπεια, πρέπει να ετοιμάσουμε την καρδιά μας με ταπείνωση και πραότητα προκειμένου να κοινωνήσουμε με τον Κύριο. Η Εκκλησία μάς διδάσκει πώς να νηστεύουμε. Καταρχάς, πρέπει όλοι να ειρηνεύσουμε με τον γείτονα μας.

Οι πιστοί κάθε ενορίας επίσης πρέπει να ειρηνεύσουν μεταξύ τους.Γνωρίζοντας άτι είμαστε όλοι παιδιά του Θεού, πώς μπορούμε να επωφεληθούμε από τη Θεία Κοινωνία, αν δεν μπορούμε να αντέξουμε ένα συγκεκριμένο πρόσωπο; Αν κοινωνούμε με τέτοιο μυαλό, η θεία κοινωνία δεν θα είναι για τη σωτηρία μας, διότι εμείς οι ίδιοι δεν θα έχουμε απαλλαγεί από αυτό το συναίσθημα του Άδη.