ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ

ΠΑΝΑΓΙΑ Η ΙΕΡΟΣΟΛΥΜΙΤΙΣΣΑ
ΧΑΙΡΕ ΑΓΙΟΝ ΟΡΟΣ ΚΑΙ ΘΕΟΒΑΔΙΣΤΟΝ(Κάνετε κλίκ στήν εἰκόνα γιά νά ὁδηγηθεῖτε στό ἱστολόγιο: ΚΥΡΙΟΣ ΙΗΣΟΥΣ ΧΡΙΣΤΟΣ 3
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΑΓΙΟΣ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟΣ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2015

Ἐμφάνιση Ἁγίου Φιλουμένου σέ νοσοκομεῖο στήν Ἀγγλία

 EikonaAgiouFiloumenou 
 
Του Προϊσταμένου Ιερέως π. Κοσμά Παυλίδη
 
 Την Δευτέρα 23 Νοεμβρίου 2015 και ώρα Αγγλίας 1:00 μ.μ., ως Προϊστάμενος του Ιερού Ναού Κοιμήσεως Θεοτόκου και Αγίου Ανδρέα Μπέρμιγχαμ Αγγλίας, όπου φιλοξενούμε το Ιερό Λείψανο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου μαζί με το Πετραχήλι του Αγίου Φιλουμένου που μαρτύρησε στο Φρέαρ του Ιακώβ στα Ιεροσόλυμα, μαζί με τον Γέροντα Νεκτάριο Μουλατσιώτη πήραμε το Πετραχήλι του Αγίου Φιλουμένου και επισκεφθήκαμε το νοσοκομείο “Queen Elisabeth” για να σταυρώσουμε την ασθενή Κυριακή πνευματικό μου παιδί.
Όταν ανεβήκαμε στον έβδομο όροφο ο Γέροντας Νεκτάριος κρατούσε μέσα στην Λειψανοθήκη το Άγιο Πετραχήλι του Αγίου Φιλουμένου, εγώ απευθύνθηκα στην νοσοκόμα και ζήτησα την άδεια να περάσουμε στο δωμάτιο 35 για να σταυρώσει ο Γέροντας την ασθενή.

Τρίτη 8 Απριλίου 2014

Ὁ Οὐίλιαμ Ντάλριμπλ καί ἡ μαρτυρία του γιά τόν Ἅγιο Φιλούμενο στό φρέαρ τοῦ Ἰακώβ

O ΟΥΙΛΙΑΜ ΝΤΑΛΡΙΜΠΛ ΚΑΙ Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΦΙΛΟΥΜΕΝΟ ΣΤΟ ΦΡΕΑΡ ΤΟΥ ΙΑΚΩΒΟΥ.

ΑΓΓΛΙΚΑΝΙΚΟΣ ΞΕΝΩΝΑΣ. ΝΑΖΑΡΕΤ, 20 ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ 1994
Γύρω στο 570 μ.Χ., κι αφού είχε ήδη περιβληθεί το μοναχικό σχήμα στη Μονή του Αγίου Θεοδοσίου, ο Ιωάννης Μόσχος αποσύρθηκε στην έρημο για να περάσει δέκα χρόνια σ’ ένα μοναστήρι χτισμένο σε μια απομακρυσμένη σπηλιά στη Φαράν, βόρεια της Ιερουσαλήμ.
Λέγεται ότι η Φαράν, το σημερινό Έιν Φάρα, είναι το παλιότερο μοναστήρι στην Παλαιστίνη. Το θεμελίωσε στις αρχές του τετάρτου αιώνα ο σπουδαίος βυζαντινός ερημίτης Άγιος Χαρίτων, ο οποίος, απ’ ότι λένε, εγκαταστάθηκε σε μια σπηλιά, πάνω από τα καθάρια νερά μιας πηγής. Γύρω του συγκέντρωσε μια κοινότητα από ομοϊδεάτες του – ασκητές όλοι, οι οποίοι ζούσαν μια ζωή σιωπής, αυτοαναίρεσης και αυστηρής νηστείας, διανθισμένη με πολύωρες προσευχές. Διακόσια χρόνια αργότερα, εκείνο που προσέλκυσε το Μόσχο στο μοναστήρι δεν ήταν τόσο η αρχαιότητά του, όσο η σοφία του ηγουμένου του, του άμπα Κοσμά του Ευνούχου.

Πέμπτη 9 Ιανουαρίου 2014

Τό 2009 στό φρέαρ τοῦ Ἰακώβου συνέβει ἕνα παράδοξο καί θαυμαστό συνάμα γεγονός

 «Γίνεσθέ μοι μάρτυρες…»
(Ήσ.43,10)

Το 2009, λίγο χρονικό διάστημα πριν από την τελετή Αγιοκατάταξης του Αγίου Φιλουμένου στο προσκύνημα : του Φρέατος του Ιακώβ, συνέβη ένα παράδοξο και θαυμαστό συνάμα γεγονός.
Κάποια μέρα μετέβη στον χώρο μία μεγάλη ομάδα αρχιερέων και ιερομόναχων, οι όποιοι τέλεσαν στον ναό τη Θεία Λειτουργία. «Μετά το πέρας της ακολουθίας», διηγείται ο Ηγούμενος του Μοναστηριού π. Ιουστίνος, «κατέβηκα κάτω, για να επιμεληθώ τον ναό.
 Μπήκα στο ιερό και, καθώς τακτοποιούσα τις στολές πού χρησιμοποιήθηκαν, πρόσεξα ότι σε μία από τις βιτρίνες υπήρχε κάτι παράξενο. Ήταν ένα μάκτρο ανασηκωμένο, σαν να βρισκόταν από κάτω του ένα πολύ μικρό Άγιο Ποτήριο. Παραξενεύτηκα! Κανείς άλλος έκτος από μένα δεν είχε μπει στο σκευοφυλάκιο, οι βιτρίνες ήταν όλες κλειδωμένες και τα κλειδιά τα κρατούσα εγώ. Άνοιξα με περιέργεια τη βιτρίνα, ανασήκωσα το μάκτρο και είδα από κάτω ένα μικρό ασημένιο ποτήριο, στο όποιο αναγράφονταν τα έξης: