«Ὅταν τυπώνουμε πάνω μας τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ….»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὅταν τυπώνουμε πάνω μας τό σημεῖο τοῦ σταυροῦ μέ τά τρία πρῶτα δάχτυλα ἑνωμένα, ξεκινᾶμε ἀπό τό πάνω μέρος τοῦ σταυροῦ, δηλαδή τό μέτωπό μας, πού εἶναι ἔνδειξη τοῦ Θεοῦ Πατέρα, ὁ Ὁποῖος εἶναι ἡ ἄκτιστη Σοφία.

Τό κάτω μέρος τοῦ σταυροῦ εἶναι τό στῆθος, ὡς ἔνδειξη τοῦ Υἱοῦ πού εἶναι «πρωτότοκος πάσης κτίσεως» ἀπό τόν Πατέρα, «ἐν τοῖς κόλποις τοῦ Πατρός».

Τό ὁριζόντιο τμῆμα τυπώνεται στούς ὤμους ὡς ἔνδειξη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, πού εἶναι «ὁ βραχίων τῆς δυνάμεως» τοῦ Θεοῦ, τοῦ Κυρίου, ὅπως ἀναφέρεται στό κατά Ἰωάννην (ιβ΄ : 38): «καί βραχίων Κυρίου τίνι ἀπεκαλύφθη;», ἤ στόν Ἰεζεκιήλ (γ΄: 22) «καί ἐγένετο ἐπ᾿ ἐμέ χείρ Κυρίου», δηλαδή τό Ἅγιο Πνεῦμα.

«Ὅταν κοιμᾶσαι καί ἔρχεται ὁ πονηρός νά κάνεις τόν Σταυρό σου, νά γυρίζεις ἀπό τό ἄλλο πλευρό καί θα φύγει..»

Διηγείτο ο Παπα – Χαράλαμπος ο Διονυσιάτης, συνασκητής του Γέροντα Ιωσήφ του Σπηλαιώτη:

«Τις πρώτες δύο-τρεις βραδιές που ήρθα και έμεινα στο ασκητήριο του γερό-Ιωσήφ ως κοσμικός, ο διάβολος τέτοια λύσσα είχε, που δε μ’ άφηνε να κοιμηθώ και να κάνω προσευχή. Πάω να κοιμηθώ και να, ο διάβολος επάνω μου ολόκληρος. Πότε σαν σκύλος, πότε σαν άνθρωπος, πότε σαν λιοντάρι.Εγώ από τον φόβο μου σηκωνόμουν και έκανα προσευχή. Έμεινα άϋπνος τελείως και την ημέρα δεν μπορούσα να κάνω τα καθήκοντά μου, να προσευχηθώ.

Όταν με ρώτησε ο Γέροντας πως περνώ, του είπα τι συμβαίνει. Με συμβούλεψε, όταν κοιμάμαι και έρχεται ο διάβολος από το ένα μέρος, να γυρίζω από το άλλο.