Ὑπῆρξαν πράγματι μασόνοι οἱ κληρικοὶ οἱ ἀναφερόμενοι κατὰ καιροὺς ὡς τοιοῦτοι εἰς τὰ τεκτονικὰ ἔντυπα; Β

 

ΔΙΑΤΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΤΑΧΘΗ

ΣΧΕΤΙΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΑΝΑΚΡΙΣΕΙΣ;

 Ὑπῆρξαν πράγματι μασόνοι οἱ κληρικοὶ οἱ ἀναφερόμενοι
κατὰ καιροὺς ὡς τοιοῦτοι εἰς τὰ τεκτονικὰ ἔντυπα;
Β΄
     Τὸ ἀναφέραµε καὶ στὸ προηγούµενο δηµοσίευµά µας, πὼς ἔχουµε µεγάλες ἀµφιβολίες, καλύτερα ὅτι δὲν πιστεύουµε εὔκολα τοὺς ἰσχυρισµοὺς τῶν τεκτόνων, πὼς πολλοὶ κληρικοὶ εἰσέρχονται κατὰ καιροὺς στὶς Στοές των ὡς µέλη αὐτῶν. Ἀπὸ τὴν ἄλλη ὅµως πλευρὰ οἱ τέκτονες ἐπιµένουν ὅτι ἔτσι ἔχουν τὰ πράγµατα, ἀναφέροντες µάλιστα καὶ σχετικὲς λεπτοµέρειες, κάπου- κάπου δὲ καὶ φωτογραφίες! ∆ηµοσιεύουµε ἔτσι ὅλ’ αὐτά, χάριν τοῦ ἀµυντικοῦ προβληµατισµοῦ µας καὶ τῆς ἀνάγκης νὰ γίνονται ὄχι ἁπλὲς διαψεύσεις, ἀλλὰ κανονικὲς ἐκκλησιαστικὲς ἀνακρίσεις, γιὰ νὰ κατασιωπῶνται οἱ τυχὸν συκοφάντες καὶ νὰ ἀποκαλύπτεται κάθε φορά ἡ ἀθῳότης τῶν ὡς µασόνων ἀναφεροµένων κληρικῶν µας.

Ὑπῆρξαν πράγματι μασόνοι οἱ κληρικοὶ οἱ ἀναφερόμενοι κατὰ καιροὺς ὡς τοιοῦτοι εἰς τὰ τεκτονικὰ ἔντυπα; Α΄

ΔΙΑΤΙ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΧΟΥΝ ΔΙΑΤΑΧΘΗ ΣΧΕΤΙΚΑΙ
ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΑΙ ΑΝΑΚΡΙΣΕΙΣ;

Ὑπῆρξαν πράγματι μασόνοι οἱ κληρικοὶ
οἱ ἀναφερόμενοι κατὰ καιροὺς ὡς τοιοῦτοι
εἰς τὰ τεκτονικὰ ἔντυπα;
Α΄
       Ἡ πληγὴ αὐτὴ – οἱ µασόνοι κληρικοὶ – στὸ Σῶµα τῆς Ἐκκλησίας µας, τῆς Ὀρθόδοξης Ἐκκλησίας µας, πυορροεῖ ἀπὸ χρόνων πολλῶν. Ἀπὸ τὰ τέλη ἤδη τοῦ προπερασµένου αἰώνα (εἰς τὰ 1882) ἀποκαλύπτουν οἱ τέκτονες τὴν πρώτη µύηση, τὴν εἰσδοχὴ δηλαδὴ ἐπισήµου – ὅπως δηλώνουν – κληρικοῦ στὴν Στοά τους, γενικότερα στὸν ἀθηναϊκὸ χῶρο! Καὶ ἐκκλησιαστικὲς Ἀνακρίσεις γιὰ τὴν ἀναζήτηση καὶ ἀποκάλυψη τοῦ ψεύδους ἢ τῆς ἀλήθειας τῆς µασονικῆς ἐκείνης ἀναφορᾶς δὲν ἔγιναν. Ζῶντος τοῦ ἐπισήµου ἐκείνου κληρικοῦ!
Τέτοιες ἀναφορὲς γιὰ µυήσεις κληρικῶν µας εἰς τὴν Μασονία ἔχουµε δεκάδες ὁλόκληρες, ἔκτοτε καὶ ἐκκλησιαστικὲς Ἀνακρίσεις, παρ’ ὅλα αὐτά, δὲν διατάσσονται!

Ἡ σχέση τῆς μασωνίας μέ τόν προσκοπισμό στά μασωνικά περιοδικά

Η ΣΧΕΣΗ ΤΗΣ ΜΑΣΩΝΙΑΣ

ΜΕ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟ

ΣΤΑ ΜΑΣΩΝΙΚΑ ΠΕΡΙΟΔΙΚΑ

Ἡ Μαγεία

 

Η Μαγεία

Οσίου Νικοδήμου του Αγιορείτου

 Προοίμιο 
Ταιριάζει σε όσα θα πω παρακάτω, να δανεισθώ το θρηνητικό εκείνο ρητό του προφήτη Ιερεμία και να φωνάξω κι εγώ με οδύνη: «Ποιος θα βάλει στα μάτια μου πηγή δακρύων, για να κλάψουν πικρά το λαό των Χριστιανών μέρα και νύχτα;» Γιατί ποιος μπορεί, αλήθεια, να μην τον κλάψει, όταν σκεφθεί πώς, ενώ ο Υιός του Θεού νίκησε με το σταυρικό Του θάνατο όλους τους δαίμονες, οι Χριστιανοί τους αναδεικνύουν πάλι νικητές και τροπαιούχους με τις διάφορες μαγείες τους; Και ποιος μπορεί να μη χύσει πικρά δάκρυα, όταν συλλογισθεί πώς, ενώ ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός απάλλαξε από την τυραννία του διαβόλου τον κόσμο και τους Χριστιανούς, αυτοί, με τη μαγεία, τον ξαναφέρνουν στον κόσμο και τον ξανακάνουν τύραννό τους;

Χειρομαντεία

 

ΧΕΙΡΟΜΑΝΤΕΙΑ

π. ΑΝΤΩΝΙΟΥ ΑΛΕΒΙΖΟΠΟΥΛΟΥ 

    Η χειρομαντεία συναντάται στους παλαιούς πολιτι­σμούς της Μ. Aσίας, της Περσίας και της Κίνας. Οι Άραβες τη χαρακτήρισαν «ακριβή επιστήμη». Κατά τον Α. Πισσάνο πρόκειται για «επιστήμη» που ανάγεται «εις τους προϊστορικούς χρόνους των Ινδών, των Αιγυπτίων, των Χαλδαίων και των Ελλήνων» (Αν. Πισσάνου, Χει­ρομαντεία. Μαγεία-Ιδεοπλασία, εκτοπλασία, αριθμοσοφία, Αθήνα 1977, σ. 7). Παρόμοια υποστηρίζουν ο Γ. Καραφουλίδης και η Ελίσαμπεθ Ντάνιελς Σκουάϊρ (Γ. Καραβουλίδη, Χειρομαντεία, Αθήνα 1980, σ. 13-16. Ε. Ντ. Σκουάϊρ, Χειρομαντεία, μετάφρ. Η. Σταυρίδη, Αθή­να 1976, σ. 17-25).
Στην Ευρώπη, κατά πάσα πιθανότητα η χειρομαντεία, έφθασε κατά τον Μεσαίωνα, μέσω τσιγγάνων. Σύντομα εξισώθηκε με τη μαγεία. Αποτέλεσμα ήταν, πολλοί οπα­δοί να οδηγηθούν στην πυρά από την Ιερά Εξέταση.