Κοινωνία ὥρα μηδέν

(Λίγο πιο έξω από την αίθουσα τοκετών)

• Συγχαρητήρια! Γεννήσατε. Να σας ζήσει.
• Ευχαριστώ πολύ γιατρέ. Τι είναι;
• Μμμ! Δεν είναι εύκολο να σας απαντήσω.
• Τι εννοείτε γιατρέ; Δεν το είδατε; Έχει κάποιο πρόβλημα το παιδί μου; Πέστε μου, μην με κρατάτε σε αγωνία.
• Όχι, δεν είναι αυτό. Το παιδί χαίρει άκρας υγείας.
• Ε, τότε, τι συμβαίνει; Πέστε μου την αλήθεια. Θέλω να μάθω.
• Κοιτάξτε, εξωτερικά το παιδί δείχνει να είναι αγόρι, αλλά αυτό δεν είναι απόδειξη για το τι πραγματικά είναι. Μπορεί στην πορεία να σας προκύψει κορίτσι ή …και κάτι άλλο. Θ’ αποφασίσει. το ίδιο μεγαλώνοντας.
• Γιατρέ, δεν σας καταλαβαίνω. Τι θέλετε να πείτε; Ποιος θ’ αποφασίσει; τι θ’ αποφασίσει; Εξηγήστε μου πιο καθαρά.

Ἔμφυλες ταυτότητες

«Πόσες πολιτικές και πρακτικές ανέχθηκαν οι άνθρωποι
και απέναντι σε πόσες άλλες αδιαφόρησαν,
επειδή δεν ήταν σε θέση να καταλάβουν
τη φρίκη στην οποία θα οδηγούσαν…

… Αλλά κυρίως, να εξασκηθούμε στην άσκηση των δημοκρατικών μας αντανακλαστικών,
στην ικανότητά μας να αναγνωρίζουμε τον κίνδυνο πριν ακόμη αυτός γιγαντωθεί
και στην αποφασιστικότητά μας να υπερασπιζόμαστε με θάρρος και αποφασιστικότητα
τα δημοκρατικά και ανθρωπιστικά ιδανικά.» 

 Απόσπασμα από το μήνυμα
του Υπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων, Κωνσταντίνου Γαβρόγλου,για την 27^η Ιανουαρίου 2017, ημέρα μνήμης των θυμάτων του ολακαυτώματος

  Πώς διαλύεις μια κοινωνία, ένα λαό, ένα έθνος; Ξεκινάς από την κατάλυση-αποδόμηση των θεσμών, αρχών, αξιών, οτιδήποτε τέλος πάντων κρατάει αυτή την κοινωνία, όρθια, υγιή, παραγωγική. Ποιοι είναι αυτοί οι βασικοί θεσμοί, αρχές, αξίες ή πώς προάγονται, από πού; Αυτός είναι ο στόχος όσων θέλουν να χειραγωγήσουν, καταστρέψουν και εξαφανίσουν ανθρώπους, κοινωνίες, λαούς.

Από τη μικρή μας ηλικία ξέρουμε ότι είναι η οικογένεια, η πατρίδα, η θρησκεία, η γλώσσα, η ιστορία. Την άθλια κατάσταση στην οποία βρίσκονται όλοι τη γνωρίζουμε και τη βιώνουμε στην καθημερινή μας ζωή.

Ακούμε πολλές φορές να λένε, πώς όλα ξεκινούν από την οικογένεια.

Ἐκκλησία καὶ ποδόσφαιρο-π. Θεόδωρος Ζήσης

Πηγή: Περιοδικό ΘΕΟΔΡΟΜΙΑ

1. Χριστιανικὴ ζωὴ καὶ ἀθλητισμός

Ἡ ἐκκοσμίκευση προχωρεῖ μὲ ἰλιγγιώδη ταχύτητα, στοὺς ρυθμοὺς ποὺ ἐπιβάλλουν οἱ τεχνολογικὲς ἐξελίξεις καὶ ἡ ἠλεκτρονικὴ δημοσιογραφία. Ἄρτος καὶ θεάματα δὲν προσφέρονται μόνον στοὺς κατοίκους μιᾶς πόλεως, ὅπως στὴν ἀρχαία Ρώμη, ὁ ἱππόδρομος τῆς ὁποίας ἐγέμιζε ἀσφυκτικὰ ἀπὸ τὸν ὄχλο, ποὺ ἀναζητοῦσε διέξοδο στὰ καθημερινὰ προβλήματα τῆς φτώχιας καὶ τῆς καταπίεσης, ἀλλὰ στοὺς κατοίκους ὅλης της γῆς, ποὺ καθηλώνονται στὶς ὀθόνες τῶν τηλεοράσεων, γιὰ νὰ παρακολουθήσουν συνήθως κατωτέρας ἠθικῆς ποιότητος θεάματα, συνδεδεμένα μὲ τὴν βία καὶ τὸ σέξ, ἢ οὐδέτερες καὶ ἀδιάφορες ἠθικὰ καὶ πνευματικὰ ἐκδηλώσεις, ἡ παρακολούθηση τῶν ὁποίων ἀποτελεῖ τουλάχιστον σπατάλη τοῦ πολυτίμου γιὰ τὴν σωτηρία χρόνου ποὺ μᾶς προσμετρήθηκε ἀπὸ τὸν Θεό, καὶ ἐγκατάλειψη τοῦ ἐσταυρωμένου βίου καὶ τῆς ἐσχατολογικῆς προσδοκίας καὶ ἀναμονῆς.

Διαβάστε περισσότερα »

Ὁ Ἅγ.Ἰωάννης τῆς Κρονστάνδης ὡς παιδαγωγός

 

Ἐπὶ 32 χρόνια ὁ π. Ἰωάννης ἐργάστηκε σὰν παιδαγωγὸς (1857-1862 στὴν περιφερειακὴ σχολὴ Κρονστάνδης καὶ 1862-1889 στὸ Γυμνάσιό της). Βασική του ἀρχὴ ἦταν ἡ ἁπλότητα στὴ διδασκαλία. Θεωροῦσε πῶς ἡ γνώση εἶναι ἀπέραντη, γι᾿ αὐτὸ καὶ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἐκλεγεῖ γιὰ τὰ παιδιὰ μόνο τὸ πιὸ ἀπαραίτητο τμῆμα της. Γιὰ νὰ δημιουργηθεῖ ἕνα ἁρμονικὸ σύστημα, θεωροῦσε πὼς ἡ μόρφωση εἶναι ἀχώριστη ἀπὸ τὴν ἀγωγὴ τῆς καρδιᾶς, ἡ ὁποία καὶ προηγεῖται.

Σὰν δάσκαλος ἀπέφευγε νὰ τιμωρεῖ, δίδασκε μὲ συζήτηση, ἐπαναλάμβανε τὶς ἐκλεκτὲς περικοπὲς ἀπὸ τὴν Ἁγία Γραφή, προκαλοῦσε ἐρωτήματα, ἐνθάρρυνε τὴν παιδικὴ ἐλευθερία καὶ πρωτοβουλία. Τὰ παιδιὰ ἐνθουσιασμένα μαζί του ἐλεύθερα τὸν ἔκαναν συχνὰ ἐξομολόγο τους.

Προσωπικές του παιδαγωγικὲς ἀρχές:

Ἀντί οἱ γέροι νά γίνουν ὅπως τά παιδιά, κάνουν τά παιδιά γέρους!

  Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς

Γράφετε πόσο ἀγαπᾶτε τά παιδιά ἐξαιτίας τῆς ὑπέροχης εὐγνωμοσύνης τους, ἡ ὁποία ἔχει χαθεῖ στούς μεγάλους ἤ ἔχει περιοριστεῖ ἀρκετά. Δίνετε παραδείγματα. Θά σᾶς δώσω καί ἐγώ| ἕνα.

Ὁ μητροπολίτης τῆς Ἁγίας Πετρούπολης Ἰσίδωρος ἔλεγε συχνά πώς ὅταν ἦταν παιδί ἦταν ξυπόλυτος. Κάποιος ἄνθρωπος ὀνόματι Πέτρος τόν λυπήθηκε καί τοῦ ἀγόρασε ἕνα ζευγάρι γαλότσες μέ λαστιχένιες σόλες γιά πέντε καπίκια. Αὐτή ἡ μικρή εὐεργεσία χαράχθηκε τόσο βαθιά στή μνήμη τοῦ μικροῦ Ἰσίδωρου, ὥστε μετά καί κατά τή διάρκεια πενήντα χρόνων ὡς ἱερέας καί ὡς ἐπίσκοπος συχνά στίς Λειτουργίες μνημόνευε τόν εὐεργέτη τοῦ Πέτρο.   

Παρακάτω γράφετε, ὅτι ἀκριβῶς ἐπειδή ἀγαπᾶτε τά παιδιά γι’ αὐτά τά λυπάστε. Διότι ἦρθαν δύσκολοι καιροί γιά τήν παιδική ψυχή, γιά τόν παιδικό χαρακτήρα. Οἱ ἀντιθέσεις σάν κρύοι ἄνεμοι κτυποῦν τά παιδιά στό σπίτι, στό σχολειό καί τόν δρόμο. Καί δέν εἶναι ὅτι ἁπλά φέρνουν μπροστά στά παιδιά δύο ποτήρια, ἀλλά δύο ἀντίθετες θεωρίες γιά τή ζωή, τήν ἐκπαίδευση, τήν οἰκογένεια, τήν πατρίδα, ἀκόμα δέ περισσότερο μπερδεύουν τά παιδιά μέ ἀντίθετα παραδείγματα.