.jpg)
«ΑΝΑΠΑΥΣΙΣ ΤΗΣ ΨΥΧΗΣ ΚΟΝΤΑ ΣΤΟΝ ΚΥΡΙΟ»
Ἀπό τό βιβλίο «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΟ ΑΛΦΑΒΗΤΟ»
Ἁγίου Δημητρίου τοῦ Ροστώφ
Ὅσο
καί ν᾿ ἀναζητᾶς ἀνάπαυσι καί παρηγορία σ᾿ αὐτόν τόν πρόσκαιρο κόσμο δέν
θά τήν βρεῖς. Τήν εἰρήνη καί τήν παρηγορία μπορεῖ νά τή δώσει στήν ψυχή
μόνον ὁ Κύριος, μέ τή χάρι Του, ὅπως ὁ Ἴδιος εἶπε: «Εἰρήνην ἀφίημι
ὑμῖν, εἰρήνην τήν ἐμήν δίδωμι ὑμῖν· οὐ καθώς ὁ κόσμος δίδωσιν, ἐγώ
δίδωμι ὑμῖν»Ἰω. 14. 27).
Σκέψου,
ποῦ καί σέ ποιά γήϊνη ἀπόλαυσι θά βρεῖς τήν εἰρήνη καί τήν ἀνάπαυσι;
Ποῦ θά βρεῖς τήν ἐσωτερική γαλήνη καί τή μόνιμη χαρά; Μήπως στή δόξα;
Ἀλλά σήμερα εἶσαι τιμημένος καί αὔριο ἀτιμασμένος. «Πᾶσα δόξα ἀνθρώπου
ὡς ἄνθος χόρτου· ἐξηράνθη ὁ χόρτος, καί τό ἄνθος ἐξέπεσε» (Ἡσ. 40. 6-7).
Ἀλλά μήπως στόν πλοῦτο; Ὄχι μόνο εἰρήνη καί ἀνάπαυσι δέν σοῦ χαρίζει,
ἀλλ᾿ ἀντίθετα πολλή μέριμνα καί ἀνησυχία καί ἀνασφάλεια, μέρα καί νύχτα.
Οἱ ἄνθρωποι σέ φθονοῦν καί σέ ἀντιπαθοῦν, κι ἐσύ πάλι δέν εἶσαι ποτέ
ἱκανοποιημένος μέ ὅσα ἔχεις. Θέλεις ν᾿ ἀποκτᾶς ὅλο καί περισσότερα,
ξεχνώντας πώς τίποτε ἀπ᾿ τόν πλοῦτο σου δέν θά σοῦ μείνει. Λέει
ὁ πλούσιος: « “Εὗρον ἀνάπαυσιν καί νῦν φάγομαι ἐκ τῶν ἀγαθῶν μου”, καί
οὐκ οἶδε τίς καιρός παρελεύσεται καί καταλείψει αὐτά ἑτέροις καί
ἀποθανεῖται» (Σοφ. Σειρ. 11. 19).
