Τί θα συμβεῖ πρίν τήν Β΄ Παρουσία τοῦ Κυρίου, Μεγάλη Δευτέρα. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Τί θα συμβεῖ πρίν τήν Β΄ Παρουσία τοῦ Κυρίου, Μεγάλη Δευτέρα. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 10-4-2017 (Κήρυγμα ) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=65070

Κυριακή τῆς Ἀποκρέω: Ἑρμηνεία εἰς τό κατά Ματθαίον εὐαγγέλιον (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

 (Ματθ. 25, 31-46)

• Και η βασιλεία και η κόλασις είναι αιώνιος και ατελεύτητος.
• Ο φοβερός και δικαιότατος Κριτής την ημέρα της Κρίσεως μόνον τα περί ελεημοσύνης θα εξετάσει;
• Η δευτέρα Αυτού παρουσία δεν θα είναι ταπεινή και αγνώριμος όπως η πρώτη, αλλά θα είναι υπερένδοξη και με λαμπρότητα.

Γιατί ὁ Θεός δημιούργησε (Ἄν καί γνώριζε ἐκ τῶν προτέρων) αὐτούς πού ἐπρόκειτο νά ἁμαρτάνουν καί νά μή μετανοοῦν;

Αγίου Ιωάννου Δαμασκηνού

Γιατί ο Θεός δημιούργησε (Αν και γνώριζε εκ των προτέρων) αυτούς που επρόκειτο να αμαρτάνουν και να μη μετανοούν;

Ο Θεός από αγαθότητα δημιουργεί εκ του μηδενός τα δημιουργήματά Του και είναι προγνώστης αυτών που θα συμβούν.
Αν βέβαια δεν επρόκειτο να υπάρχουν, ούτε θα επρόκειτο να είναι κακοί και ούτε θα τους γνώριζε εκ των προτέρων. Διότι η γνώση αναφέρεται σ’ αυτά που υπάρχουν και η πρόγνωση αναφέρεται σ’ αυτά που οπωσδήποτε θα συμβούν, προηγείται δηλαδή η ύπαρξη και μετά ακολουθεί η καλή ή κακή ύπαρξη.
Αν όμως – παρ’ όλο που επρόκειτο να δημιουργηθούν χάρη στην αγαθότητα του Θεού – τους εμπόδιζε να δημιουργηθούν το ότι επρόκειτο να γίνουν κακοί εξ αιτίας της δικής τους προαίρεσης, τότε το κακό θα νικούσε την αγαθότητα του Θεού.

Ποιά εἶναι ἡ τελευταῖα μας προσδοκία;

 

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Ποιά είναι η τελευταία μας προσδοκία; Τη νύχτα προσδοκούμε την ημέρα και την ημέρα προσδοκούμε τη νύχτα· και πάλι την ημέρα και πάλι τη νύχτα. Αλλά η προσδοκία αυτή δεν είναι η τελευταία. Ποιά είναι η τελευταία μας προσδοκία, αδελφοί; Σε καιρούς χαράς τρέμουμε περιμένοντας λύπες και σε καιρούς λύπης προσδοκούμε με ελπίδα τη χαρά· και ξανά λύπη και ξανά χαρά. Αλλά καμιά απ’ αυτές τις προσδοκίες δεν είναι η τελευταία μας.

Ἡ Παναγία καί οἱ Ἁγιορεῖτες στήν Δευτέρα παρουσία.(Διήγηση Γέροντος Μαρκέλλου Καρακαληνοῦ)

 

  Υπάρχει μία διήγηση για ένα συγκλονιστικό όραμα Σχετικά με τούς Αγιορείτες πατέρες και την Υπεραγία Θεοτόκον, η οποία εικονίζεται πολλές φορές και ως Ηγουμένη, ως Γερόντισσα του Αγίου Όρους, με την ράβδο και τον μανδύα Της. Αυτή επιστατεί, αυτή επαγρυπνεί, αυτή φροντίζει για τα παιδιά Της.  Είχε έλθει, λέει, η Δευτέρα Παρουσία, η Μέλλουσα κρίσις. Η Παναγία ως Ηγουμένη περνούσε από τα κοιμητήρια των ιερών μονών, από τις σκήτες, από τα ερημητήρια, απ’ όπου υπήρχαν τάφοι πατέρων. Καθώς περνούσε από τον τόπο της αναπαύσεως των πατέρων, κτυπούσε με την ράβδο Της τα μνήματα και ανασταίνονταν οι πατέρες! 

Συγκλονιστικό όραμα…  Όλοι οι αναστημένοι πατέρες ακολουθούσαν την Παναγία πού πήγαινε μπροστά και έτσι σχηματίσθηκε μία μεγάλη ποίμνη, η ποίμνη της Υπεραγίας Θεοτόκου. Οι Αγιορείται ήσαν και είναι τα παιδιά Της, πού τα οδηγούσε και τα οδηγεί στην Βασιλεία των ουρανών. Υπέροχον όραμα.

Ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς καί τό σφράγισμα ΧΞΣ’

Ο ΑΓΙΟΣ ΚΟΣΜΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΦΡΑΓΙΣΜΑ ΧΞΣ΄

Aκόμη να στοχάζεσθε και την Δευτέρα Παρουσία του Κυρίου μας, καθώς γράφουν τα βιβλία της Εκκλησίας μας και λέγουν εις τον όγδοον αιώνα έχει να γένη το τέλος του κόσμου.

Μα πρωτύτερα έχει να γεννηθεί ο Αντίχριστος και να κάμει τόσα κακά εις τον κόσμον και έχει να ονομάσει του λόγου του υιόν Θεού και θέλει σταθή βασιλεύς να ορίσει τον κόσμον όλον και να κάνη θαύματα κατά φαντασίαν, δια να πλανά τους ανθρώπους να τον ομολογήσουν διά Χριστόν και όσοι τον πιστύεουν να τους τάζει τόσα αγαθά και ύστερα να τους βουλώνει εις το μέτωπον, μάλιστα οι Εβραίοι όλοι έχουν να τον πιστεύσουν.
Διά ημάς τους χριστιανούς έχει να στείλη ο Θεός τον προφήτην Ηλίαν διά να παραγγείλει και να διδάξει όσοι έχουν άγιον Βάπτισμα, την βούλαν του Ιουσού Χριστού, να φυλάγωνται να μην πιστεύουν εκείνον τον πλάνον Αντίχριστον και εκείνα όπου τάξει είναι όλα ψεύτικα διά να τους γελάσει, να τους βουλώσει. Και καλύτερα να τυραννισθούν και να θανατωθούν παρά να τον πιστεύουν και να βουλωθούν.

Ἄς ἑτοιμαστοῦμε γιά τήν ἡμέρα τῆς Κρίσεως, Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου

Ας ετοιμαστούμε για την ημέρα της Κρίσεως, Οσίου Θεοφάνους του Εγκλείστου

Ας αρχίσουμε κι εμείς να ετοιμαζόμαστε για τη μεγάλη ημέρα της δευτέρας παρουσίας του Κυρίου. Θα δώσουμε «εξετάσεις» τότε. Ας κοιτάξουμε, λοιπόν, το «πρόγραμμα» των «μαθημάτων» και ας μελετήσουμε όσα παραμελήσαμε, ας συμπληρώσουμε όσα δεν καλοξέρουμε, ας ξαναδιαβάσουμε όσα ξεχάσαμε.

Σημεῖα γιά τό τέλος τοῦ κόσμου. Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

ΣΗΜΕΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΒΕΛΙΜΙΡΟΒΙΤΣ.

Σημεία για το τέλος του κόσμου

Πες μας ποιό είναι το σημάδι της ελεύσεώς Σου και των έσχατων; ρώτησαν οι μαθητές τον Χριστό. Και Εκείνος τούς απαριθμεί όχι ένα αλλά πολλά σημάδια. Τα σημάδια εκείνα θα φανερωθούν μέσα από αμαρτωλούς λογισμούς και αισθήματα απάνθρωπα, μέσα από ανθρώπους, από πράγματα, από γεγονότα, από στοιχεία και φαινόμενα φυσικά. Με ένα λόγο, ένας σωρός από ποικίλα σήματα θα φανερωθούν πριν από το τέλος του κόσμου και του χρόνου.

Όπως προ του Κατακλυσμού, όλοι οι λογισμοί των ανθρώπων ήταν στραμμένοι στο κακό, έτσι θα γίνει και στο τέλος του κόσμου, οι λογισμοί των περισσοτέρων ανθρώπων θα είναι αμαρτωλοί και πονηροί ενώ τα συναισθήματά τους θα παρουσιάζουν μία ψυχρή Αγάπη προς τον Θεό και τον πλησίον. Θα ψυχραθεί ή Αγάπη των πολλών και πολλοί ψευδοπροφήτες και ψευδομεσσίες θα εμφανιστούν.

«Ἕνας καί μόνο Ἕνας μᾶς μίλησε καθαρά καί μέ σαφήνεια γιά ὅλα ὅσα θά γίνουν στό τέλος τοῦ χρόνου:Ὁ Κύριος Ἰησοῦς Χριστός.»(Ἅγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

(Ευαγγέλιο: Ματθ. χε’ 31-46)

Οι στατιστικολόγοι εκτιμούν ότι πάνω στη γη ζουν ενάμιση δισεκατομμύριο άνθρωποι ( ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ). 

Απ’ αυτό το ενάμιση δισεκατομμύριο ούτε ένας άνθρωπος δεν μπορεί να σας πει, με τις διανοητικές του δυνατότητες, τί θα γίνει όταν έρθει το τέλος του κόσμου και τί θα γίνουμε εμείς όταν πεθάνουμε. Κι όλες αυτές οι χιλιάδες εκατομμύρια άνθρωποι πού έζησαν πριν από μας στη γη, δέ θα μπορούσαν ούτε κι αυτοί με τη διαδικασία των νοητικών λειτουργιών τους να μας απαντήσουν με σιγουριά και σαφήνεια για το τέλος του κόσμου και τί μας περιμένει μετά το θάνατο μας, να μας πουν οτιδήποτε πού θα μπορούσαμε να το αποδεχτούμε σαν αληθινό με την καρδιά και το νου μας.

Ή ζωή μας είναι σύντομη, οι μέρες μας μετρημένες. Ο χρόνος όμως είναι μεγάλος, μετριέται σέ εκατοντάδες και χιλιάδες χρόνια. Ποιος από μας μπορεί να ξεπεράσει τα όριά του και να φτάσει στο τέλος του χρόνου, να δει τα έσχατα γεγονότα και να πληροφορήσει όλους εμάς λέγοντας:«Έτσι κι έτσι θα γίνουν τα πράγματα στο τέλος του χρόνου.

Ἡ Δευτέρα Παρουσία (Ὅσιος Ἐφραίμ ὁ Σῦρος)

 

Πρόλογος

Ο όσιος Εφραίμ, που η Εκκλησία μας εορτάζει στις 28 Ιανουαρίου, είναι ο μεγαλύτερος Σύρος ασκητικός πατέρας, θεολόγος και ποιητής.

Γεννήθηκε το 306 και ανατράφηκε μέσα σε χριστιανικό περιβάλλον. Πολύ νέος, φλεγόμενος από την αγάπη προς το Θεό, έγινε μοναχός. Γρήγορα αναδείχθηκε σε μεγάλο διδάσκαλο μοναχών και λαϊκών.

Συνέθεσε πολυάριθμους και συγκλονιστικούς ύμνους και λόγους. Η διδαχή του όλους τους συνάρπαζε και πολλούς έσωζε. Οι κατανυκτικές του ομιλίες, ιδίως για τη μέλλουσα κρίση και τον παράδεισο, συνοδεύονταν από ακατάπαυστα δάκρυα.

Πορεύθηκε στους ουρανούς το 373. Η ηχώ όμως των λόγων του φτάνει με την ίδια ζωντάνια μέχρι την εποχή μας.

Ο άγιος Γρηγόριος Νύσσης, σ’ ένα εγκώμιό του σ’ αυτόν, με μεγάλο θαυμασμό αναφέρει: «Ποιός απ’ όσους αναζητούν τη χαρά στις υλικές απολαύσεις και αποστρέφονται τα δάκρυα, όταν ακούσει λίγα από τα λόγια του αγίου Εφραίμ, δεν θα θρηνήσει, δεν θα κλάψει και δεν θα θυμηθεί τη μέλλουσα ανταπόδοση; Ποιός θα μελετήσει τους λόγους του για τη μέλλουσα κρίση, δηλαδή τη δευτέρα παρουσία του Χριστού, και δεν θα νομίσει ότι βρίσκεται από τώρα μπροστά στο δικαστήριο εκείνο, περιμένοντας έντρομος την τελική απόφαση της καταδίκης του;

Ἡ Δευτέρα Παρουσία, Ὁσίου Ἐφραὶμ τοῦ Σύρου

ΑΓΑΠΗΤΟΙ μου ἀδελφοί, ἀκοῦστε γιὰ τὴ δεύτερη καὶ φοβερὴ παρουσία τοῦ Κυρίου μας Ἰησοῦ Χριστοῦ. 

Ἔφερα στὸ νοῦ μου τὴν ὥρα ἐκείνη καί, καθὼς ἀναλογίστηκα ὅσα πρόκειται τότε νὰ συμβοῦν, κατατρόμαξα. Ποιὸς μπορεῖ νὰ τὰ διηγηθεῖ; Ποιὰ γλώσσα μπορεῖ νὰ τὰ περιγράψει; Ποιὰ αὐτιὰ μποροῦν νὰ τ” ἀκούσουν;  

 

Τότε ὁ Βασιλιὰς τῆς οἰκουμένης θὰ σηκωθεῖ ἀπὸ τὸ θρόνο τῆς δόξας Του καὶ θὰ ἔρθει γιὰ νὰ κρίνει ὅλους τοὺς κατοίκους τῆς γῆς, ἀμοίβοντας μὲ αἰώνια μακαριότητα τοὺς ἄξιους καὶ τιμωρώντας μὲ αἰώνια κόλαση τοὺς ἁμαρτωλούς!

 Ὅταν τὰ φέρνω αὐτὰ στὸ νοῦ μου, τρόμος μὲ κυριεύει. Παραλύω ὁλόκληρος. Τὰ μάτια μου δακρύζουν. Ἡ φωνή μου κόβεται. Τὰ χείλη μου παγώνουν. Ἡ γλώσσα μου τρέμει. Οἱ λογισμοί μου σταματοῦν.