«πῦρ καταναλίσκον»

«πῦρ καταναλίσκον»

 

ΦΟΒΕΡΗ είναι η επόμενη διήγηση του παπα Δημήτρη Γκαγκαστάθη (1902-1975) γι’ αυτούς πού κοινωνούν ανάξια τα άχραντα Μυστήρια:

Κάποια φορά με ειδοποίησαν νά πάω νά κοινωνήσω μία γριά, τη Ζ., 85 ετών, από καιρό κατάκοιτη.

Μόλις την κοινώνησα, φώναξε: ‘Μ’ έκαψε η κοινωνία, έχω φωτιά, δώστε μου νερό, καίγομαι!

Έζησε ακόμα λίγες ώρες, ενώ διαρκώς φώναζε:

Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, Ἐπιστολή 5-6-1969

 

ΠΑΠΑ-ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΓΚΑΓΚΑΣΤΑΘΗΣ, Επιστολή 5-6-1969

Δημ. Γκαγκαστάθης Ιερεύς, 1902-1975

        … Το Σαρανταλείτουργον καλόν είναι να γίνεται συνέχεια.  Είναι βαρύ και κοπιαστικόν, αλλά έχει και μεγάλη αξία.  Δεν ημπορώ να ξεχάσω από τις πρώτες ημέρες που άρχισα, πόσο χαρούμενος ήμουν και τώρα που τελείωσα μου φαίνεται ότι κάτι μου λείπει και δεν είμαι ο ίδιος, όχι από την αμοιβή, επειδή έστελναν ελάχιστα χρήματα που πολλές φορές, δεν έφταναν για έξοδα άρτου, οίνου, ελαίου, ιεροψάλτου και νεωκόρου, αλλά από την χάριν και ευλογίαν του Θεού.  Ευτυχής θα ήμουν, εάν πάντοτε, καθημερινά, ευρισκόμουν εις το Θυσιαστήριον, καίτοι είμαι ανάξιος ιερεύς.  Αυτό δεν με κουράζει διόλου.

        Σκέπτομαι τώρα τελειώνοντας να πηγαίνω για ολίγας ημέρας σε κανένα Μοναστήρι, μακράν του κόσμου, να κάνωμε καμμιά νυκτερινή Λειτουργία.