M.M
Να πάμε σ’ ένα άλλο θέμα, π. Μάρκελλε. Είδα στο μοναστήρι σας χτες τρία
άτομα από την Άπω Ανατολή, Κινέζοι πρέπει να ήσαν. Αναρωτήθηκα,
βλέποντας τους, πόσο συγκλίνουν η αποκλίνουν ή αδιάλειπτος καρδιακή
νοερά προσευχή και ή αυτοσυγκέντρωση των ανατολικών θρησκειών. Εμείς οι
Ορθόδοξοι έχουμε τη νοερά προσευχή, την κάθοδο του νοός, τούς παλμούς
της καρδίας… Ορισμένοι στην Άπω Ανατολή έχουν τον διαλογισμό,
αύτοσυγκεντρώνονται. Εμείς απευθυνόμαστε στον προσωπικό Θεόν, τον Κύριον
ημών Ιησού Χριστό. Εκείνοι με την αυτοσυγκέντρωση προσπαθούν να
πετύχουν μία κατάσταση νιρβάνα. Παρακαλώ να τα αντιδιαστείλετε αυτά και
να τα σχολιάσετε.
Γ.Μ.’Η
«προσευχή», ό «ασκητισμός» ή «μοναχισμός» πού έχουν αυτοί πού
αναφέρετε, οι Ίνδουισταί π.χ., είναι πλάνη. Πλανούν πολύ κόσμο όλοι
αυτοί.

