«… Μέσος έστηκεν Θεού και ανθρώπων ό ιερεύς, τας εκείθεν τιμάς κατάγων προς ημάς και τας παρ’ ημών ικεσίας ανάγων εκεί». Αλλά
λέγεις: Δεν έχω, λοιπόν, εγώ το δικαίωμα να κρίνω τον ιερέα; Όχι, δεν
δικαιούσαι• Εάν οι λαϊκοί είχον το δικαίωμα να ερευνούν τον βίον και την
πολιτείαν των πνευματικών των ποιμένων, δια να αποφασίζουν αν πρέπη να
πειθαρχούν εις αυτούς ή να ανταρτεύουν, τότε, οι αρχόμενοι θα έθεταν τον
εαυτόν των επάνω από τους άρχοντας και το παν θα εγίνετο άνω κάτω, θα
ήσαν άνω τα πόδια και κάτω η κεφαλή. Ή δεν ακούεις τον Χριστόν, ο οποίος
λέγει: μη κρίνετε, ίνα μη κριθήτε; (Ματθ. Ζ’ 1), και τον Παύλον, ο
οποίος μας φωνάζει• Συ τι κρίνεις τον αδελφόν σου; (Ρωμ. ΙΔ’ 10). Εάν
τον αδελφόν σου έχεις καθήκον να μη κρίνης, πολύ περισσότερον οφείλης ν’
απέχης από του να κρίνης τον ιερέα. Ο Θεός σου το απαγορεύει. Πως το
τολμάς εσύ;
Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος
Η
κατάκριση είναι ατόπημα μεγάλο. Ή Αγία Γραφή τονίζει: «Μη κρίνετε, ίνα
μη κριθήτε» (Ματθ. 7,1) και «Συ τις ει ό κρίνων αλλότριον ικέτην;» (Ρωμ.
14,4)
Είναι
αληθές πώς αυτός που κατακρίνει τον αδελφό του θα λογοδοτήσει στο Θεό.
.jpg)
