Ἡ ἀλήθεια καί τό πνεῦμα

«Η ΑΛΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΠΝΕΥΜΑ»

Ἀπό τό βιβλίο «ΑΣΚΗΤΙΚΕΣ ΕΜΠΕΙΡΙΕΣ»

Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

ΤΟΜΟΣ ΠΡΩΤΟΣ
Μήν πλανιέσαι ἀπό τήν ἔπαρση καί τή διδασκαλία ἐκείνων πού πλανήθηκαν ἀπό τήν οἴηση καί, περιφρονώντας τήν ἀλήθεια τῆς Ἐκκλησίας καί τίς θεῖες ἀποκαλύψεις, ἰσχυρίζονται πώς ἡ ἀλήθεια μπορεῖ νά μιλήσει μέσα σου χωρίς τούς φθόγγους τοῦ λόγου καί νά σέ νουθετεῖ ἡ ἴδια μέ κάποιαν ἀκαθόριστη καί ἀνεξήγητη ἐνέργεια. Πρόκειται γιά διδασκαλία τοῦ ψεύδους καί τῶν ἐραστῶν του, τή διδασκαλία τοῦ Θωμᾶ Κεμπησίου1.
Γνωρίσματα τῆς διδασκαλίας τοῦ ψεύδους εἶναι ἡ σκοτεινότητα, ἡ ἀοριστία, ἡ ἰσχυρογνωμοσύνη, τό εὐφάνταστο, τό εὐερέθιστο, ἡ ἐμπαθής ἱκανοποίηση τήν ὁποία γεννᾶ μιά λεπτή ἐνέργεια φιλοδοξίας καί ἡδυπάθειας.
Ἡ πεσμένη ἀνθρωπότητα πλησιάζει τήν ἁγία ἀλήθεια μέ τήν πίστη. Ἄλλος δρόμος πρός τήν ἀλήθεια δέν ὑπάρχει. Ἀλλά «γιά νά πιστέψει κανείς», γράφει ὁ ἀπόστολος, «χρειάζεται ν᾿ ἀκούσει τό κήρυγμα, καί τό κήρυγμα γίνεται μέ τόν λόγο τοῦ Θεοῦ»2.