Ὁμιλία εἰς τήν Κυριακήν τοῦ Παραλύτου( Ἅγ. Ἰωάννης Χρυσόστομος)

  ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΥΤΟΥ

Ὁμιλία τοῦ ἁγίου ΙΩΑΝΝΟΥ τοῦ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΥ

Στό χρυσωρυχεῖο οὔτε τήν πιό ἀσήμαντη φλέβα δέν θά δεχόταν νά περιφρονήση κανένας κι ἄς προξενῆ πολύν κόπο ἡ ἔρευνά της. Ἔτσι καί στίς θεῖες Γραφές δέν εἶναι χωρίς βλάβη νά προσπεράσης ἕνα γιῶτα ἤ μιά κεραία. Ὅλα πρέπει νά ἐξετάζωνται.
Τό ἅγιο Πνεῦμα τά ἔχει πεῖ ὅλα καί τίποτα δέν εἶναι ἀνάξιο σ̉ αὐτές. Πρόσεξε λοιπόν τί λέει ὁ Εὐαγγελιστής κι ἐδῶ: Αὐτό πάλι ἦταν τό δεύτερο σημεῖο πού ἔκανε ὁ Ἰησοῦς, πηγαίνοντας ἀπό τήν Ἰουδαία στήν Γαλιλαία.
Καί δέν πρόσθεσε βέβαια ἔτσι ἁπλᾶ τή λέξη «δεύτερο», ἀλλά τονίζει ἀκόμα περισσότερο τό θαῦμα τῶν Σαμαρειτῶν.
Δείχνει ὅτι, μόλο πού ἔγινε καί δεύτερο σημεῖο, δέν εἶχαν φτάσει ἀκόμα στό ὕψος ἐκείνων πού τίποτα δέν εἶδαν (τῶν Σαμαρειτῶν) αὐτοί πού ἔχουν δεῖ πολλά καί θαυμάσει.
Ὕστερ̉ ἀπ̉ αὐτά ἦταν ἑορτή τῶν Ἰουδαίων.

Κυριακή του Παραλύτου: Ὁμιλία περί ἁμαρτίας (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

 - Γιατί δεν αποκαλύπτει ο ευαγγελιστής πόσες ή ποια ήταν η αμαρτία του παραλύτου;
- Ποια αρετή περικλείει όλες τις εντολές του Θεού;

Β´ Κυριακή τῶν Νηστειῶν: Ἐρμηνεία εἰς τό κατά Μᾶρκον Εὐαγγέλλιον καί ὁμιλία περί τοῦ ὅτι ὁ Θεός μᾶς βοηθᾶ, ὅταν ἐμεῖς κάνουμε ὅσα μποροῦμε (Ἀρχιεπίσκοπος Ἀστραχάν καί Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

(Ευαγγέλιο: Μαρκ. β’ 1-12)
- Γιατί ο Ιησούς Χριστός ενώ εγνώριζε τις προθέσεις όσων μετέφεραν τον παράλυτο, τους άφησε να μπουν σε τόσους κόπους, τον δε παράλυτο να υποστεί την ταλαιπωρία, πριν δείξει το έλεός Του;
- Γιατί ο Θεός διά την σωτηρία της ψυχής μας ζητεί τα έργα μας; Και τί αξία έχουν τα έργα μας μπροστά στα αμέτρητα χρέη μας προς τον Θεόν; Ποιά είναι τα χρέη μας;
- Μπορούν τα έργα των ανθρώπων να είναι τέλεια;