92. Τά χαρακτηριστικά τοῦ ταπεινοῦ ἀνθρώπου Δ΄ (Εὐεργετινός τόμ. Α΄- ὑπόθ. ΜΕ΄), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 20-9-2018

91. Τά χαρακτηριστικά τοῦ ταπεινοῦ ἀνθρώπου Γ΄ (Εὐεργετινός τόμ. Α΄- ὑπόθ. ΜΕ΄), Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου, 20-9-2018, http://hristospanagia3.blogspot.gr,ht... καί τό νέο ἱστολόγιοhttp://agiapsychanalysi.blogspot.gr

23.Τί εἶναι ἡ Ταπεινοφροσύνη καί πῶς κατορθώνεται,(Πρός Ἐφεσίους, Κεφ. 4, στίχος 2), Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Τί εἶναι ἡ Ταπεινοφροσύνη καί πῶς κατορθώνεται,(Πρός Ἐφεσίους, Κεφ. 4, στίχος 2),Ἁγίου Ἰουστίνου Πόποβιτς, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης. Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 8-10-2017 (Σύναξη)

Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης

http://www.HristosPanagia.gr

Κεφ. 30.Γεροντικό.Περί ταπεινοφροσύνης.Ζ΄ Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Κεφ. 30.Γεροντικό.Περί ταπεινοφροσύνης.Ζ΄ Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 3-3-2017 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=64443

Κεφ. 28. Γεροντικό. Περί ταπεινοφροσύνης. E΄ Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Κεφ. 28. Γεροντικό. Περί ταπεινοφροσύνης. E΄ Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 25-2-2017 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=64005

Κεφ. 25. Γεροντικό. Περί ταπεινοφροσύνης. Β΄ Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Κεφ. 25. Γεροντικό. Περί ταπεινοφροσύνης. Β΄ Μέρος. Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 11-2-2017 (Σύναξη στό Ἀρχονταρίκι) Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης
http://HristosPanagia3.blogspot.gr

http://www.hristospanagia.gr/?p=63896

«Ταπεινοφροσύνη ἀληθινή καί ψεύτικη»

 

 Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριαντσανίνωφ

«Κανείς ἄς μή σᾶς κατακρίνει, δείχνοντας δῆθεν ταπεινοφροσύνη», λέει ὁ ἅγιος Παῦλος1.

Ἀληθινή ταπεινοφροσύνη εἶναι ἡ οἰκείωση τοῦ φρονήματος τοῦ Χριστοῦ, «ὁ ὁποῖος, ἄν καί ἦταν Θεός,… τά ἀπαρνήθηκε ὅλα καί πῆρε μορφή δούλου· ἔγινε ἄνθρωπος καί ὄντας πραγματικός ἄνθρωπος, ταπεινώθηκε θεληματικά, ὑπακούοντας μέχρι θανάτου, καί μάλιστα σταυρικοῦ»2.

Ἡ ἀληθινή ταπεινοφροσύνη εἶναι ἡ διάκριση, πού ἀποτελεῖ δῶρο Θεοῦ, ἐνέργεια τῆς θείας χάριτος στόν νοῦ καί τήν καρδιά τοῦ ἀνθρώπου.

Ὑπάρχει καί αὐτόβουλη ταπεινοφροσύνη. Αὐτή εἶναι ἐφεύρημα ψυχῆς φιλόδοξης, ψυχῆς πλανεμένης καί αὐταπατημένης, ψυχῆς πού κολακεύει τόν ἑαυτό της καί ζητάει τήν κολακεία τοῦ κόσμου, ψυχῆς πού ὁλοκληρωτικά προσηλώθηκε στίς ἐπίγειες ἐπιτυχίες καί ἀπολαύσεις, ψυχῆς πού λησμόνησε τήν αἰωνιότητα καί τόν Θεό.

«Δέν ἔγινες ἀκόμη σάν τόν μανάβη…»

  ΕΝΑΣ Γέροντας εἶπε: ῾Υπῆρχε κάποιος Γέροντας ποὺ ζοῦσε ὡς ἀσκητὴς στὴν ἔρημο, ὑπηρετώντας γιὰ πολλὰ χρόνια τὸν Θεό.

 Καὶ ἔλεγε: «Κύριε, πληροφόρησέ με ἄν ἔχω εὐαρεστήσει σὲ Σένα».

 Καὶ βλέπει ἕναν ῎Αγγελο νὰ τοῦ λέει: «Δὲν ἔγινες ἀκόμη σὰν τὸν μανάβη ποὺ ζεῖ στὸν τάδε τόπο».

 ῾Ο Γέροντας ἀπόρησε καὶ εἶπε ἀπὸ μέσα του:

 «Θὰ πάω στὴν πόλη νὰ τὸν γνωρίσω· τί εἶναι ἆραγε αὐτὸ ποὺ ἔκανε, ὥστε νὰ ξεπεράσει τὴν ἐργασία καὶ τὸν κόπο μου τόσων χρόνων». 

 ᾿Ανέβηκε καὶ ἦρθε στὸν τόπο ποὺ πληροφορήθηκε ἀπὸ τὸν ῎Αγγελο.

«Ταπείνωση καί Ἐγωισμός»

    Ἡ ταπεινοφροσύνη δέν εἶναι καρπός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Εἶναι μία ἀρετή πού δέν τήν δίνει ὁ Θεός, ἀλλά ἀγωνίζεται ὁ ἴδιος ὁ ἄνθρωπος γιά νά τήν κατακτήσει. Στήν ἐπί τοῦ Ὄρους ὁμιλία, ὁ Χριστός μακαρίζει τούς φτωχούς στό πνεῦμα, αὐτούς δηλαδή πού δέν ἔχουν μεγάλη ἰδέα γιά τόν ἑαυτό τους καί εἶναι ταπεινοί. Φτωχός στό πνεῦμα δέν εἶναι ὁ τρελός, ἀλλά ἐκεῖνος πού τά ἔχει 400 καί πιστεύει συνειδητά, ὅτι δέν ξέρει τίποτα καί ὅτι δέν ἔχει προχωρήσει καθόλου στή ζωή του. Εἶναι ἐκεῖνο πού ἔλεγε ὁ Σωκράτης:

Ἡ ἀποφυγή τῆς τιμῆς καί ἡ ἐπιδίωξη τῆς ταπείνωσης_mp3

 

Π. Σάββας 2009-10-25_Ἡ ψυχὴ πρέπει νὰ ἀποφεύγει τὴν τιμὴ καὶ νὰ ἀγάπα τὴν ταπείνωση_mp3
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 25-10-2009 ((Συνάξεις Κυριακῆς στό Ἀρχονταρίκι).
http://www.hristospanagia.gr/

«Ὁ δρόμος γιά τή θεία γνώση εἶναι ἡ ἀπάθεια καί ἡ ταπείνωση. Χωρίς αὐτές, κανείς δέν θά δεῖ τόν Κύριο»

  Ἅγιος Ἡσύχιος

«Συμβουλές γιά τό ἦθος τῶν ἀνθρώπων

καί τήν ἐνάρετη ζωή…»

 Ἡ ταπείνωση, ἐπειδή ἐκ φύσεως ἀνυψώνει τόν ἄνθρωπο καί ἔχει τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί ἀφανίζει σχεδόν ὅλα τά κακά πού ὑπάρχουν μέσα μας τά ὁποῖα μισεῖ ὁ Θεός, εἶναι δυσκολοκατόρθωτη. Καί μπορεῖ νά βρεῖς σέ ἕναν ἄνθρωπο μερική ἐργασία πολλῶν ἀρετῶν, ἄν ὅμως ζητήσεις καί μυρωδιά μόνον ταπεινώσεως, μόλις πού θά τή βρεῖς. Γι᾿ αὐτό εἶναι ἀνάγκη νά ἔχομε μεγάλη ἐπιμέλεια, ὥστε νά ἀποκτήσομε τήν ἁγία ταπείνωση. Ἡ Γραφή, τόν διάβολο τόν ὀνομάζει ἀκάθαρτο, ἐπειδή ἐξαρχῆς ἀπώθησε τό ἀγαθό τῆς ταπεινοφροσύνης καί ἀγάπησε τήν ὑπερηφάνεια.

Μία διδακτική ἱστορία πού ἄλλαξε τήν ζωή ἑνός μοναχοῦ: Ὁ π. Μελχισεδέκ

  Ο π. Μελχισεδέκ πριν πάρει το μεγάλο σχήμα, λεγόταν ηγούμενος Μιχαήλ και όπως όλοι οι ιερείς λειτουργούσε στο μοναστήρι. Ήταν ξυλουργός, ικανός και επιμελής.

 Στους ναούς και στα κελιά των αδελφών υπάρχουν μπαούλα, αναλόγια, σκαλιστά προσκυνητάρια. καθίσματα, ντουλάπες και πολλά άλλα χρηστικά έπιπλα βγαλμένα από τα χέρια του. Δούλευε μάλιστα από νωρίς το πρωί μέχρι την νύχτα, προς μεγάλη χαρά τής διοίκησης της μονής. Κάποτε, τού έδωσαν ευλογία να εκτελέσει για τη μονή μια μεγάλη ξυλουργική εργασία. Δούλευε αρκετούς μήνες, χωρίς σχεδόν να βγαίνει από το ξυλουργείο.

Περὶ ταπεινοφροσύνης_Μεγάλου Βασίλειου_mp3

 Π. Σάββας 2008-01-20 Περὶ ταπεινοφροσύνης_Μεγάλου Βασίλειου_mp3
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 20-01-2008 (Συνάξεις Κυριακῆς στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ι. Ν. Ἁγίων Κωνσταντίνου καί Ἑλένης).

http://www.hristospanagia.gr/?p=50215 

Περί τῆς τοῦ Χριστοῦ Βαπτίσεως_2.Περί ὑπερηφανείας καί ταπεινοφροσύνης_1_Ἁγίου Σιλουανοῦ_mp3

 

Π. Σάββας 2009-01-04_1.Περί τῆς τοῦ Χριστοῦ Βαπτίσεως_2.Περί ὑπερηφανείας καί ταπεινοφροσύνης_1_Ἁγίου Σιλουανοῦ_mp3
Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 04-01-09 (Σύναξη στό Πνευματικό Κέντρο τοῦ Ἱ. Ν. Ἁγίου Κωνσταντίνου).

http://www.hristospanagia.gr/?p=36120 

Ταπείνωση

 

Γράφει ὁ Ὅσιος Πέτρος ὁ Δαμασκηνός[1]: « Ὁ ταπεινόφρων δέν παύει νά κατηγορεῖ τόν ἑαυτό του, ἀκόμη καί ἄν ὅλοι τόν μάχονται καί τόν ἀτιμάζουν ἔτσι ὥστε νά σωθῇ ὄχι μόνο ἀκουσίως, ὅπως αὐτοί πού ἔχουν ὑπομονή, ἀλλά ἑκουσίως, τρέχοντας πρός τά πάθη τοῦ Χριστοῦ ἀπό τά ὁποῖα ἔμαθε τήν μεγαλύτερη ἀπό ὅλες τίς ἀρετές, στήν ὁποία κατοικεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα».

Ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ μεγαλύτερη ἀπό ὅλες τίς ἀρετές. Σ’ αὐτήν κατοικεῖ τό Ἅγιο Πνεῦμα. Ἡ ταπείνωση εἶναι ἡ ἀναγκαία προϋπόθεσι γιά τήν ἔνταξη καί παραμονή τοῦ πιστοῦ στήν Ἐκκλησία. Τοῦτο συμβαίνει διότι ἡ ταπείνωση τοῦ πιστοῦ ἑλκύει τό Ἅγιο Πνεῦμα σύμφωνα μέ τόν λόγο τοῦ Κυρίου: «Ὁ Θεός ὑπερηφάνοις ἀντιτάσσεται, ταπεινοῖς δὲ δίδωσι χάριν»[2].

«Ὑπάρχουν δέ δυό μορφές ταπεινώσεως, ὅπως ἀκριβῶς καί δυό μορφές ὑπερηφάνειας»

 

 Β΄ Διδασκαλία

ΓΙΑ ΤΗΝ ΤΑΠΕΙΝΟΦΡΟΣΥΝΗ

  Ἀββᾶ Δωροθέου ἔργα ἀσκητικά

  Μακάριος εἶναι, ἀδελφοί μου, ἐκεῖνος πού ἔχει ταπείνωση. Γιατί ἡ ταπείνωση εἶναι μεγάλη ἀρετή. Πετυχημένα δέ ὁ Ἅγιος ἐκεῖνος χαρακτήρισε αὐτόν πού ἔχει ἀληθινή ταπείνωση λέγοντας: «Ἡ ταπείνωση κάνει τόν ἄνθρωπο νά μήν ὀργίζεται, οὔτε νά ἐξοργίζει κανέναν». Καί αὐτό μοιάζει σάν παράξενο πράγμα. Γιατί ἡ ταπείνωση ἀντιτίθεται μόνο στήν κενοδοξία καί ἀπ᾿ αὐτή μόνο φαίνεται ὅτι προστατεύει τόν ἄνθρωπο. Ὀργίζεται ὅμως κανείς καί γιά χρήματα καί γιά φαγητά. Πῶς λοιπόν λέει ὅτι ἡ ταπείνωση κάνει τόν ἄνθρωπο νά μήν ὀργίζεται, οὔτε νά ἐξοργίζει κανέναν; Ἡ ταπείνωση εἶναι μεγάλη ἀρετή, ὅπως εἴπαμε, καί ἔχει τή δύναμη νά ἑλκύει τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, στήν ψυχή. Λοιπόν, ὅταν ἔρθει ἡ ἴδια ἡ Χάρη τοῦ Θεοῦ, σκεπάζει τήν ψυχή ἀπό τ᾿ ἄλλα δυό αὐτά βαριά πάθη. Γιατί, τί εἶναι πιό βαρύ ἀπό τό νά ὀργίζεται κανείς καί νά ἐξοργίζει τόν πλησίον;
…………
Γιατί ὅμως λέω ὅτι ἡ ταπείνωση σκεπάζει ἀπό τά δυό αὐτά μεγάλα πάθη;

Ἀββᾶς Κρόνιος καί Ἀββᾶς Παφνούτιος…

 

Πολλές ψυχές έχουν προτερήματα, άλλες ευφυϊα του μυαλού, καί άλλες ασκητικές ικανότητες. Αλλά όταν ούτε η πράξη ούτε η ευφυϊα σκοπεύουν τό καλό, καί αυτοί πού έχουν προτερήματα δέν τά αποδίδουν στό Θεό, τό δοτήρα τών αγαθών, αυτοί, αφού εγκαταλειφθούν καί πέσουν σέ πράξεις ή πάθη αισχρά, ακίνδυνα αποβάλλουν τήν οίηση γιά τη νομιζόμενη αρετή τους, μέ τήν ταπείνωση καί τη ντροπή πού επακολουθεί. Γιατί επειδή ο φουσκωμένος γιά ευφυϊα λόγων, υπερηφανεύεται καί δέν αποδίδει στό Θεό τήν ευφυϊα ούτε τό χάρισμα τής γνώσης, απομακρύνει ο Θεός τόν Άγγελο της προνοίας Του απ’ αυτόν, καί όταν φύγει ο Άγγελος, ο υπερηφανευόμενος γιά τήν ευφυϊα του, αφού κυριευθεί από τόν εχθρό, πέφτει στήν ακολασία από τήν υπερηφάνειά του, ώστε, αφού έχει χάσει πιά τό τεκμήριο τής σωφροσύνης, τά λεγόμενά του γίνονται αναξιόπιστα, καί οι ευλαβείς αποστρέφονται τή διδασκαλία από τέτοιο στόμα, σάν μιά πηγή γεμάτη βδέλλες, ώστε νά εφαρμόζεται τό γεγραμμένο «Τω δέ αμαρτωλώ είπεν ο Θεός, ίνα τί σύ εκδιηγή τά δικαιώματά μου καί αναλαμβάνεις τήν διαθήκην μου διά στόματός σου;» (Ψαλμ. 49, 16.).

Περί ταπεινώσεως, Γέροντος Ἰωσήφ Βατοπαιδινοῦ (†2009)

 

 Περάσαμε το ήμισυ της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, το στάδιο δηλαδή αυτό της άγωνιστικότητος, και τώρα βαδίζομε προς το τέρμα, οπόταν και θα συναντήσωμε την πραγματική προσκύνηση των Αγίων εορτών, πού τόση σημασία έχουν για ‘μάς.

Θα ήθελα να σας υπενθυμίσω τον ώραίον εκείνον στίχο από τους οίκους της Δεσποίνης μας Θεοτόκου, πού λέει το έξης: «Χαίρε, ύψος δυσανάβατον ανθρωπίνοις λογισμοίς, χαίρε, βάθος δυσθεώρητον και Αγγέλων όφθαλμοίς». Αν θυμάστε, το θέμα της αναγνώσεως της τράπεζας το μεσημέρι, ήτο περί ταπεινοφροσύνης.Άκριβώς αυτό πού μας απασχολεί. Διότι αν και η ταπεινοφροσύνη είναι γενικό καθήκον κάθε χριστιανού, ειδικά για τον μοναχό είναι στόχος και σκοπός. Γι’ αυτό και το σχήμα, η αμφίεση, η κατοίκιση, η διατροφή, η συμπεριφορά και γενικά όλη του η θέση είς τούτο αποσκοπεί, στο ταπεινό φρόνημα.