Ἄν ξέρατε πόση εὐλογία ἔρχεται στήν Θεία Λειτουργία, τότε...

Αν ξέρατε πόση Ευλογία έρχεται στην Θεία Λειτουργία, τότε θα μαζεύατε μέχρι και την σκόνη από το πάτωμα της Εκκλησίας για να πλύνετε με αυτή το πρόσωπό σας.

~ Άγιος Γαβριήλ ο διά Χριστόν σαλός.

(απο το facebook)

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου

Γιά τήν Θεία Κοινωνία καί τόν κωρονοϊό, 11-3-2020, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.com, http://hristospanagia.gr καί τό νέο ἱστολόγιο http://agiapsychanalysi.blogspot.com

«Αἱ θλίψεις», Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

“ΔΙΑ ΤΟΥΣ ΜΟΝΑΧΟΥΣ”

Ἀρχιμ. Σεραφείμ Δημόπουλος

μέρος δ΄ «Αἱ θλίψεις»

Εἰς τήν ζωή σου μήν εἶσαι ὀνειροπόλος, ρομαντικός, ἀνεδαφικός. Βάδιζε σύρριζα μέ τήν πραγματικότητα. Καί ἡ πραγματικότητα λέγει ὅτι ἡ ζωή εἶναι γεμάτη θλίψεις. Θλίψεις πού προέρχονται ἀπό τήν ὑπερηφάνειά σου καί τίς ἁμαρτίες σου. Ὁ Θεός μέ τίς θλίψεις θέλει νά σέ ἀποκαθάρη, νά σέ ἀπολπύνη, νά σέ λευκάνη ἀπό τήν ρυπαρότητα τῶν ἁμαρτιῶν σου καί νά σέ παραστήση λευκό καί ἄμωμο εἰς τό φρικτό βῆμα τῆς δευτέρας παρουσίας. Ὑπάρχουν ἀκόμη θλίψεις προερχόμενες ἀπό τήν κακία τῶν ἀνθρώπων, ἀπό τήν κακότητα τοῦ αἰώνα τούτου.

Μήν λησομνῆς πόσο ὁ Κύριος μας ἐθλίβη ἀπό τήν ἄπιστο καί διεστραμμένη γενεά τῆς ἐποχῆς του!

Πῶς ἐσύ θά ἀποφύγης τίς θλίψεις τῶν ἀνθρώπων;

Ὑπάρχουν ἀκόμη θλίψεις πού προέρχονται ἀπό τίς ἀρρώστειες σου. Μικρές καί μεγάλες, ἰάσιμες καί ἀνίατες. Βραχυχρόνιες καί μακροχρόνιες.

Οἱ πνευματικές θεωρίες (Ἁγίου Ἰγνατίου Μπριατσιανίνωφ)

Οι άγιοι Δημήτριος του Ροστώφ και Τύχων του Βορονέζ ασκούντο σε πνευματικές θεωρίες:

• σε άγιες σκέψεις γύρω από την ενσάρκωση του Θεού Λόγου, την επίγεια ζωή Του, τα φρικτά και σωτήρια πάθη Του, την ένδοξο Ανάστασή Του και Ανάληψή Του.
• σε σκέψεις γύρω από τον άνθρωπο, τον προορισμό του, την πτώση του, την αναγέννησή του από τον Λυτρωτή, και γύρω από όλα τα βαθειά μυστήρια του Χριστιανισμού.

α. Οι πνευματικές θεωρίες είναι επικίνδυνες

Τις ιερές αυτές σκέψεις, ο όσιος Πέτρος ο Δαμασκηνός, καθώς και άλλοι ασκητικοί συγγραφείς, τις κατατάσσει στις πνευματικές θεωρίες, και στην κατηγορία των θεωριών τις προσδιορίζει στον τέταρτο βαθμό.

Πνευματική θεωρία είναι η θέα κάποιου μυστηρίου και φανερώνεται στον ασκητή, όπως το βλέπομε στα έργα του οσίου Πέτρου, ανάλογα με την κάθαρσή του και με την μετάνοια του.

Η μετάνοια έχει δικά της στάδια. Και οι πνευματικές θεωρίες δικούς τους βαθμούς. Τα μυστήρια του χριστιανισμού αποκαλύπτονται στον ασκητή βαθμιαία, ανάλογα με την πνευματική του κατάσταση. Οι πνευματικές θεωρίες, ή ευσεβείς σκέψεις, των αγίων Δημητρίου και Τύχωνος, εκφράζουν την πνευματική τους κατάσταση.

Ἅγιος Πορφύριος Καυσοκαλυβίτης: «Νά ἀγωνίζεσαι ἁπαλά καί χωρίς βία νά μεταμορφώσεις τά ἁμαρτωλά πάθη σέ καλά»

 

 Ὁ Γέροντας Πορφύρος ἀπέφευγε τὴν ὀξύτητα στὶς ἐκφράσεις. Συνιστοῦσε πάντα ὅλα νὰ γίνονται ἁπαλὰ καὶ χωρὶς βία. 

 — Οἱ τρομακτικὲς μορφὲς ποὺ παίρνει ὁ πονηρὸς καὶ παρουσιάζεται στὸν χριστιανό, ὀφείλον­ται πολὺ συχνὰ στὸν βίαιο τρόπο, μὲ τὸν ὁποῖον ὁ πιστὸς πολεμᾶ τὰ πάθη του, ἔλεγε. Τὸ πνεῦμα τοῦ κακοῦ δὲν ἔχει μορφή.

Οἱ ἄνθρωποι τοῦ δίνουν μορφὴ ἀνάλογα μὲ τὰ βιώματά τους, τὰ γονίδιά τους καὶ τὴν κληρονομικότητά τους.

— Καὶ ὁ Μέγας Ἀντώνιος ποὺ ἔβλεπε τέτοιες μορφές;

—  Ἔ, δὲν ἦταν μέγας καὶ ἅγιος ἀπὸ τὴν ἀρχή, ἔλεγε μὲ χαμόγελο.

Νὰ ἀγωνίζεσαι ἁπαλὰ καὶ χωρὶς βία νὰ μεταμορφώσεις τὰ ἁμαρτωλὰ πάθη σὲ καλά. Οἱ τρεῖς  Ἱεράρχες δὲν ἔβλεπαν τὸ κακό καὶ δὲν περιγράφουν τὸν διάβολο. Δὲν ἀσκοῦσαν βία πάνω τους, ὥστε νὰ καταπιεσθεῖ τὸ νευρικὸ σύστημα.Μὲ ἁπαλὸ καὶ ἐρωτικὸ τρόπο ἔστρεφαν ἀβίαστα τὸν νοῦ τους πρὸς τὸν Χριστό, καὶ τὰ ἄλλα ὑποχωροῦσαν, κι ἔτσι δὲν ὑπῆρχε καμία καταπίεση. 

Γέρων Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης – Τό ἔγκλημα τῶν ἐγκλημάτων εἶναι ἡ βλασφημία

  Ένας άνθρωπος 60άρης, επιστήμων ήρθε στο Όρος και λέει: «Πάτερ, ξέρεις, βλαστημάω. Πήγα και πέρυσι και στον πάτερ τάδε, και συνέχισα και πάλι, ξέρω ότι είναι κακό».

 Δεν ξέρεις πόσο κακό είναι, του λέω. Και αρχίζω και του κάνω μια ανάλυση της βλασφημίας, τι τρομερό έγκλημα είναι. Η καρδιά σου δουλεύει σαν το ρολόϊ, του λέω, τικ-τακ, τικ-τακ, αν θα στη σταματήσει ο Θεός την καρδιά;

Εάν αποφασίσει εν τη δικαιοσύνη Του; Σε ανέχεται τώρα και σε φυλάει. Αν αύριο στη σταματήσει την καρδιά σου και φύγεις από τη ζωή; Θα Τον δεις Κριτή! Θα στραφείς στην Παναγία να ζητήσεις βοήθεια· μα και την Παναγία δεν την άφησες ήσυχη. Και αυτή την βλαστήμησες!

Από ποιον θα ζητήσεις βοήθεια; Θα βρεθείς μετωπικά με τον Θεό τον υβριζόμενο, τον υβρισθέντα από σένα σ’ όλη τη ζωή σου! Τι έλεος;

«Ὑπόταξε τή σάρκα σου καί τίς ἐπιθυμίες της, ποδοπάτησέ την….. Νά μή ζεῖς γιά τόν ἑαυτό σου ἀλλά γιά Ἐκεῖνον, νά τηρεῖς τίς ἐντολές Του….»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὑπόταξε τή σάρκα σου καί τίς ἐπιθυμίες της, ποδοπάτησέ την. Βάλε κάθε σαρκικό στό ἴδιο ἐπίπεδο μέ τή λάσπη, τήν ἀκαθαρσία, μή φροντίζεις γι᾿ αὐτό. Κύριε, «Σοῦ ἐστιν ἡ δύναμις», βοήθησέ μας!

Ὅταν κάθε τί τό σαρκικό κι ἁμαρτωλό τό λογαριάζουμε γιά τίποτα, τότε ὁ Κύριος θά ᾿ναι τά πάντα γιά μᾶς. Τότε ὁ Σωτήρας μας θά βασιλεύει στίς καρδιές μας, πάνω στά ἐρείπια τῶν ἐπίγειων ἐπιθυμιῶν μας.

**

Πρέπει νά ἐξομολογούμαστε συχνότερα τίς ἁμαρτίες μας. Μέ τήν ἀνοιχτή παραδοχή κι ὁμολογία τους τίς μαστιγώνουμε καί νιώθουμε μεγαλύτερη ἀπέχθεια γι᾿ αὐτές. Ἀναλογίσου, ἄνθρωπε, σέ τί μιζέρια σ᾿ ἔχει ὁδηγήσει ἡ καταραμένη ἁμαρτία καί τί ἔκανε γιά τή σωτηρία σου ὁ Χριστός, ὁ Κύριος, ὁ Υἱός τοῦ Θεοῦ!

Ἐνόσω ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται ἐντός τοῦ σώματος σέ αὐτό τόν κόσμο, καυχᾶται γιά πολλές ἀπό τίς κοσμικές ἀξίες. Ὅταν ὅμως ἀποχωριστεῖ ἀπό τό σῶμα τότε διαπιστώνει -νά δώσει ό Θεός νά μήν τό γνωρίσει- πώς ἔξω ἀπό τό Θεό καί τή ψυχή δέν ὑπάρχει καμία ἀξία ἄλλη

Πολλοί ετοιμοθάνατοι, ευρισκόμενοι σε πολύωρη αγωνία, μπόρεσαν να ξεψυχήσουν μονάχα τότε, όταν εξομολογήθηκαν τίς αμαρτίες τους στόν ιερέα… Ό Θεός μας είναι Θεός ελέους καί καλοσύνης καί θέλει τή σωτηρία όλων των ανθρώπων. Πώς όμως θά σωθεί κάποιος άνθρωπος, αν συνειδητά δέν κάνει διάκριση μεταξύ αμαρτίας καί δικαιοσύνης του Θεού, αν δέν απορρίψει τήν αμαρτία καί δέν αναγνωρίσει τή δικαιοσύνη του Θεού;

Μέ αυτό πού ο άνθρωπος κουβαλά στήν ψυχή του κατά την ώρα του θανάτου, Μέ τούτο απέρχεται στήν κρίση του Θεού. ’Άν αυτό είναι αμαρτία, μέ τήν αμαρτία καί αν είναι δικαιοσύνη, τότε μέ τή δικαιοσύνη. Ο Θεός περιμένει από κάθε θνητό άνθρωπο τή μετάνοια καί η μετάνοια περιλαμβάνει τήν εξομολόγηση των ιδίων αμαρτημά- των….

Έξω από τόν Θεό καί τήν ψυχή δέν ύπάρχει καμία άλλη αξία…. Τό δέ έλεος του Θεού μόνο σέ αυτή τή ζωή εκχύνεται στούς μετανοούντας αμαρτωλούς ανθρώπους, ένώ στήν φοβερή κρίση, τό έλεος θά αντικατασταθεί άπό τήν δικαιοσύνη του Θεού….

Ἡ φοβερή ὥρα τοῦ θανάτου (Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης)

Άμα είμαστε ετοιμασμένοι, δεν θα ταραχθούμε όταν έρθει η φοβερή ώρα του θανάτου. Θα ‘ρθει η φοβερή ώρα. Ο θάνατος είναι πάρα πολύ φοβερός, δεν τον έχουμε γευτεί και δεν ξέρουμε. Όταν θα έρθει δεν θα μπορούμε να το ομολογήσουμε, μόνο θα το υποστούμε. Έρχεται ο αρχάγγελος και ποτίζει και από την πίκρα η ψυχή εξέρχεται. Γι’ αυτό βλέπουμε και καταπίνει ο ετοιμοθάνατος, γι’ αυτό βλέπουμε και δακρύζει, γι’ αυτό βλέπουμε το απλανές βλέμμα του ετοιμοθάνατου. Δεν έχει έλεγχο του περιβάλλοντος, αυτός βλέπει άλλα. Τα μάτια χάνουνε τη φυσικότητα. Είναι ανοιχτά, αλλά βλέπουνε τα από μέσα μάτια, βλέπουν τους αγγέλους, βλέπουν τους δαίμονες. Και βλέπουμε να δακρύζουν· γιατί δακρύζουν; Ικετεύει η ψυχή εκείνη την ώρα, εκεί μιλούν οι άνθρωποι, αυτός όχι. Αυτόν τον θάνατο όλοι θα τον περάσουμε μηδενός εξαιρουμένου. Επομένως όλοι τώρα χαιρόμαστε, γελάμε, κάνουμε, φτιάχνουμε, αλλ’ όμως θα έρθει η ώρα αυτή.

Λοιπόν ας ετοιμαζόμαστε ν’ αντιμετωπίσουμε τουλάχιστον συνειδητά τον θάνατο. Να έχουμε τη συνείδηση να μη μας κατηγορεί δυνατά. Θα φύγουμε πάλι με πταίσματα, δεν θα είμαστε λευκή περιστερά, αλλά αυτά που θα έχουμε να μην είναι αυτά που θα μας βουλιάξουν.

«Ἄν δέν μπορεῖτε νά ἀκούσετε ὄσα διαβάζονται στήν ἐκκλησία, τότε καλύτερα νά λέτε μέσα σας τήν εὐχή τοῦ Ἰησοῦ»

Πολύ αυστηρός ήταν ο Γέροντας με εκείνους που κουβέντιαζαν μέσα στο ναό, και ιδιαίτερα με τις γυναίκες: «Διδάσκειν δὲ γυναικὶ οὐκ ἐπιτρέπω» ( Α΄Τιμ.2, 12 ) , επανελάμβανε αυστηρά το λόγο του Απόστολου. – Αν δεν μπορείτε να ακούσετε όσα διαβάζονται στην εκκλησία, έλεγε, τότε καλύτερα να λέτε μέσα σας την ευχή του Ιησού. Ιδιαίτερα προσπαθήστε να ακούτε προσεκτικά την ανάγνωση του Αποστόλου και του Ευαγγελίου.Για να προκαλέσει την προθυμία και την προσοχή συχνά ερωτούσε:– Ποιο Ευαγγέλιο διαβάστηκε σήμερα; Ποιός θα μας το διηγηθεί;Κατά την εξομολόγηση πάντοτε εξηγούσε όλες τις στιγμές της Θείας Λειτουργίας.Για παράδειγμα:– Όταν ο ιερεύς με το διάκονο βγαίνουν από τη βόρεια πύλη και εισέρχονται με το Ευαγγέλιο στην Ωραία Πύλη, αυτή η στιγμή ονομάζεται «Μικρά Είσοδος» και συμβολίζει ότι ο Ιησούς Χριστός εξέρχεται στο κήρυγμα. Όποιος θα ζήσει χριστιανικά, κατά τη διδασκαλία του Ευαγγελίου, θα εισέλθει στη Βασιλεία των Ουρανών.Όταν οι λειτουργοί κατά τη διάρκεια του Χερουβικού από τη βόρεια πύλη με τα Τίμια Δώρα περνούν μέσα από την Ωραία Πύλη, η στιγμή αυτή ονομάζεται «Μεγάλη Είσοδος» και συμβολίζει ότι ο Ιησούς Χριστός πορεύεται στα εκούσια Πάθη χάριν ημών των αμαρτωλών.

Ἄν ὁ Χριστός ἐρχόταν σήμερα (σάν ἁπλός ἄνθρωπος ) θά τόν ἔκλειναν στό φρενοκομεῖο…

Ο  ιερομόναχος π.Σεραφείμ Ρόουζ υπήρξε ένας από τούς μεγαλύτερους Ορθόδοξους Θεολόγους της Αμερικανικής Ηπείρου. 

π. Σεραφείμ Rose: «… Είναι αλήθεια ότι αυτή η γενιά είναι πολύ μπερδεμένη…Το μόνο πρόβλημα με μένα είναι, ότι δεν είμαι μπερδεμένος και γνωρίζω πολύ καλά ποιο είναι το καθήκον του ανθρώπου:

να λατρεύει το Θεό και τον Υιό Του, και να προετοιμάζεται για τη ζωή στον επερχόμενο κόσμο, όχι να ζει άνετα κι ευτυχισμένα σ’ αυτόν τον κόσμο εκμεταλλευόμενος τον συνάνθρωπό του και ξεχνώντας το Θεό και τη Βασιλεία Του.

Αν ο Χριστός ερχόταν σήμερα σ’ αυτόν τον κόσμο, ξέρετε τι θα Του συνέβαινε;Θα Τον έκλειναν σε ψυχιατρείο και θα Τον υπέβαλαν σε ψυχοθεραπεία και το ίδιο θα έκαναν στους Αγίους Του…

Φέρομε το ὄνομα τοῦ Χριστοῦ, δέν ἀκολουθοῦμε ὅμως τήν διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου!

Ἁγίου Ἰωάννου Κρονστάδης
“Ἡ ἐν Χριστῷ Ζωή”

 Τήν ζωή μας τήν ἔχουμε κάνει παιδικό παχνίδι· ὄχι ὅμως ἀθῶο, ἀλλά ἁμαρτωλό. Γιατί, ἐνῶ γνωρίζουμε τόν σκοπό τῆς ζωῆς μας, τόν παραμελοῦμε καί ἀσχολούμαστε μέ μάταια καί ἄσκοπα ζητήματα.Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν ἐνδυμάτων, ἀντί νά σκεπάζουμε ἄνετα καί εὐπρεπῶς τό σῶμα μας· καί ἔτσι νά τό προστατεύουμε ἀπό ἐπιβλαβεῖς ἐπιδράσεις.Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση τοῦ χρυσοῦ καί τοῦ ἀργύρου, θαυμάζοντάς τα στά θησαυροφυλάκια. Ἀντί νά τό χρησιμοποιοῦμε μόνον γιά τίς πραγματικές μας ἀνάγκες καί νά δίνουμε τά τυχόν περισσεύματα σέ ὅσους ἔχουν ἀνάγκη.Παραδινόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν κατοικιῶν μας. Ἀντί νά ἔχουμε ἁπλῶς ἀσφαλῆ, ἄνετη καί εὐπρεπῆ στέγη γιά τήν προστασία μας ἀπό τά στοιχεῖα τῆς φύσης.Παραδιδόμαστε στήν ἀπόλαυση τῶν διανοητικῶν μας χαρισμάτων, τοῦ νοῦ καί τῆς φαντασίας· καί τά μεταχειριζόμαστε γιά νά ὑπηρετήσουμε ἁπλῶς τήν ἁμαρτία καί τήν ματαιότητα τοῦ κόσμου τούτου. Ἀντί νά χρησιμοποιήσουμε αὐτά, πρό παντός, γιά νά γνωρίσουμε τόν Πάνσοφο Δημιουργό τοῦ σύμπαντος κόσμου· γιά προσευχή· γιά ἱκεσία· γιά δοξολογία τοῦ Θεοῦ· καί γιά νά ἐξωτερικεύσουμε ἀμοιβαία ἀγάπη καί σεβασμό.

«….ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἡ πνοή καί ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τοῦ Πατέρα, τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Πρέπει νά ᾿χουμε πάντα κατά νοῦ πῶς ὁ ἄνθρωπος εἶναι ἡ πνοή καί ἡ εἰκόνα τοῦ Θεοῦ, τοῦ Πατέρα, τοῦ Υἱοῦ καί τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Οἱ ἁμαρτίες ἀντίθετα κι οἱ ἀδυναμίες του εἶναι συμπτωματικές, ἔχουν ἐξωτερικές αἰτίες, εἶναι μελανές κηλίδες πού καθαρίζονται εὔκολα ἀπό τή θεία χάρη.

« Ζῆσε μέ ἀγάπη γιά ὅλους, νικῶντας κάθε κακό μέ τό καλό»

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης

Ὅταν προσευχόμαστε ἤ μελετᾶμε τό Λόγο τοῦ Θεοῦ, πρέπει νά εὐλαβούμαστε κάθε σκέψη, κάθε λόγο τοῦ κειμένου, σά νά ᾿ναι τό ἴδιο τό Πνεῦμα τοῦ Θεοῦ τό Πνεῦμα τῆς Ἀληθείας.

Πρέπει νά ξεριζώσουμε τήν ἀμφιβολία καί τήν περιφρόνηση γιά τό λόγο τοῦ Θεοῦ, γιατί εἶναι τό δηλητήριο πού μᾶς βάζειτό πνεῦμα τοῦ ψεύδους. Ἡ ἀμφιβολία καί ἡ περιφρόνηση εἶναι καρποί τῆς αὐταπάτης καί τῆς ὑπερηφάνειας.

Πρέπει νά ξεριζώσουμε τήν ὑπερηφάνεια, νά γίνουμε σάν τά παιδιά, νά ψιθυρίζουμε μέ ἁπλότητα σάν τά νήπια στό Θεό. Νά συμπεριφερόμαστε σάν τά νήπια, πού γνωρίζουν καί λένε μόνο ἐκεῖνα πού τούς δίδαξαν οἱ γονεῖς τους, πού δέν ἀκοῦν καί δέ γνωρίζουν τίποτα διαφορετικό ἀπ᾿ αὐτά, πού δέ θέλουν ν᾿  ἀκούσουν ἤ νά γνωρίσουν τίποτ᾿ ἄλλο.