Θαῦμα: Ὁ Ἅγιος Λουκάς Κριμαίας θεράπευσε παιδί μέ ἐγκεφαλική παράλυση.

Διαβάστε την αναφορά που γίνεται για ένα μεγάλο θαύμα του Αγίου Λουκά του ιατρού αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως, μετά από την προσκύνηση του ιερού λειψάνου του Αγίου στην Ιερά Μονή Παναγίας Δοβρά στην Βέροια.Μεταφέρουμε αυτούσια την ευχαριστήρια επιστολή που δέχτηκε ο σεβασμιώτατος μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και ο καθηγούμενος της Ι.Μ. Παναγίας Δοβρά αρχιμ. Παντελεήμων Κορφιωτάκης από τον ευγνώμωνα πατέρα του οποίου ο Άγιος Λουκάς θεράπευσε το παιδί.

Τό νόημα τῶν θλίψεων

 

Το νόημα των θλίψεων

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

Συχνά ρωτούν οι άνθρωποι γιατί, για ποιο λόγο, Κύριος ο Θεός τους στέλνει θλίψεις και πολλές φορές και πολύ σοβαρές δοκιμασίες; Είναι πολύ σημαντικό για τον κάθε χριστιανό να καταλάβει ότι οι θλίψεις μάς αποστέλλονται κατά το θέλημα του Θεού, το πάντοτε αγαθό και σωτήριο. Τις περισσότερες φορές μάλιστα στέλνονται όχι σαν τιμωρίες, για τις αμαρτίες μας, αλλά για να επαναπροσδιορίσουμε τους δρόμους μας και τις καρδιές μας ή σαν απάντηση στα αιτήματα που απευθύνουμε στο Θεό. Οι άνθρωποι πολλές φορές περιμένουν από το Θεό να πραγματοποιήσει αυτά που ζητούν στις προσευχές τους με ένα τρόπο που οι ίδιοι θεωρούν ότι είναι ο καλύτερος. Ο Θεός, όμως, συχνά άπαντα στις δεήσεις τους με έναν εντελώς διαφορετικό τρόπο και όχι μ’ αυτόν που θα ήθελαν ή θα φαντάζονταν.

Νέο θαῦμα τοῦ Ἁγ. Λουκᾶ, τοῦ Ἰατροῦ

Ο Άγιος Λουκάς Αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας

» Ονομάζομαι Χριστίνα Μ., είμαι κάτοικος Καβάλας και 38 ετών, παντρεμένη και μητέρα δύο αγοριών, 13 και 8 ετών. Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας μια ιστορία, ένα βίωμά μου, ένα θαύμα…

Από μικρή είχα θέματα υγείας. Στο γυμνάσιο είχα προβλήματα με τα γόνατα. Δουλεύοντας ως κομμώτρια (20 ετών) μου παρουσιάστηκε Σύνδρομο Καρπιαίου Σωλήνα. Μετά την πρώτη εγκυμοσύνη (25 ετών) άρχισαν τα μεγάλα προβλήματα.

Οστεοαρθρίτιδα, ιερολαγονίτιδα, τενοντίτιδες σε πολλά μέρη του σώματος, σπονδυλαρθρίτιδα, υποθυρεοειδισμός …

Μέσα στα επόμενα 10 χρόνια και μετά από την δεύτερη εγκυμοσύνη η κατάσταση της υγείας μου είχε χειροτερέψει αισθητά, ενώ τα τελευταία 3 χρόνια ήμουν πλέον ένα «κινητό φαρμακείο»: ενέσεις, παυσίπονα, αντιφλεγμονώδη και ότι άλλο υπήρχε για την καταπολέμηση των πόνων ήταν πλέον στο καθημερινό μου διαιτολόγιο. Και επιπλέον, σε καθημερινή βάση, γκρίνια, κλάμα, νεύρα.

«Προχώρα …στό δρόμο τοῦ Χριστοῦ»

 

   -       Η Αλεξάνδρα Εμελιάνοβνα Κασεβάροβα θυμάται πως ο αρχιερέας Λουκάς είχε βοηθήσει την αδελφή της όχι μόνο να θεραπευτεί ,αλλα και να βρει το δικό της δρόμο προς την εκκλησία.

-       Από ηλικία τριών ετών η αδελφή μου Σεραφείμα Εμελιάνοβνα Ακίμουσκινα είχε πόνο στο γόνατο του δεξιού ποδιού της , για πολλά χρόνια έκανε θεραπεία , αλλά τίποτε δεν τη βοηθούσε , έτσι αρχίσαμε να συζητάμε για τον ακρωτηριασμό.  Το 1946 κατόρθωσα να με δεχτεί ο άγιος Λουκάς. Με το που βγήκε από το γραφείο του, κοίταξε όλους τους ασθενείς και παρά το ότι ήταν πολλοί αυτοί που τον περίμεναν, είπε αμέσως ποιους πρόκειται να χειρουργήσει. Μεταξύ αυτών ήταν και η αδελφή μου.

Αὐτή πού γνώρισε τόν Ἅγιο Λουκᾶ

  

Ήταν 10 Ιουνίου του 2000, παραμονή της εορτής του αγίου Λουκά του ιατρού, Αρχιεπισκόπου Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. Βρισκόμουν στον ναό της Αγίας Τριάδος Συμφερουπόλεως για τον πανηγυρικό εσπερινό και τον όρθρο. Ανάμεσα στους χιλιάδες προσκυνητές διέκρινα μία ηλικιωμένη μεγαλόσχημη μοναχή.

 Ήταν η Γερόντισσα Ναντιέζντα (Ελπίδα) από την Σεβαστούπολη. 

Από την πρώτη στιγμή με εντυπωσίασε η μορφή της και η καλοσύνη της. Οι συγγενείς της, πού την συνόδευαν, μου είπαν ότι η γερόντισσα ήταν πνευματικό παιδί του αγίου Λουκά. Την ξαναείδα την επόμενη χρονιά στην Σεβαστούπολη.

Μιλήσαμε λίγο περισσότερο και κατάλαβα ότι πρόκειται για πνευματικό θησαυρό. Δυστυχώς ο χρόνος με πίεζε και δεν είχα την δυνατότητα να μείνω περισσότερο. Την αποχαιρέτισα λέγοντας ότι, αν θέλει ο Θεός, την επόμενη χρονιά θα την επισκεφθώ στο σπίτι της.

Περί τῆς ἑβραϊκῆς καταγωγῆς τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΜΕ ΝΑ ΠΡΟΣΚΥΝΑΜΕ

ΤΟΝ  ΕΣΤΑΥΡΩΜΕΝΟ  ΕΒΡΑΙΟ;

Αγίου Λουκά Αρχιεπισκόπου Κριμαίας

 Περί της εβραϊκής καταγωγής της Υπεραγίας Θεοτόκου

   Προσπαθώ να σάς μάθω τις βασικές αλήθειες της χριστιανικής μας πίστεως. Το έργο αυτό δεν είναι εύ­κολο, αλλά γίνεται ακόμα πιο δύσκολο, διότι οι πολ­λοί από σάς, ίσως και περισσότεροι, δεν είναι προε­τοιμασμένοι να ακούνε αυτά που λέμε και συχνά παρεξηγούν τα λόγια μου.

Πριν λίγες μέρες άκουσα από κάποιον, ότι τα λό­για μου που είπα σε μία από τις ομιλίες μου, ότι δηλα­δή η Υπεραγία Θεοτόκος ήταν Εβραία, σε μερικούς προκάλεσαν μεγάλη έκπληξη και απορία. «Ήταν Ε­βραία η Παναγία μας;»Εσείς τι θέλετε; Να ήταν Ρωσίδα; Αλλά ο ρωσι­κός λαός τότε ακόμα δεν υπήρχε. Μ’ αυτή την λογική και οι Γάλλοι θα έπρεπε να θέλουν να είναι Γαλλίδα και οι Γερμανοί Γερμανίδα και οι Ιταλοί Ιταλίδα. Αλλά ήταν Εβραία. Λένε ακόμα^. «Και ο Χριστός ή­ταν Εβραίος και πρέπει να προσκυνάμε τον εσταυρω­μένο Εβραίο;»

«Μαμά, τή νύχτα ἧρθε ἐκεῖνος ὁ παππούλης»

 

«Μαμά, τή νύχτα ήρθε εκείνος

ο παππούλης»

(Από το βιβλίο του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου «Ταχύς εις βοήθειαν»)

Το έτος 2004 ήλθα γιά προσκύνημα στην Ί. Μονή Σαγματά με τίς κόρες μου καί ό Γέροντας, π.Νεκτάριος  ,μας έδωσε ευλογία μιά είκονίτσα του αγίου Λουκά του Ιατρού μ’ ένα κομματάκι άπ’ τό φέρετρο του Αγίου.
Είμαστε άπό τή Θεσσαλονίκη. Τό βαπτιστήρι μας. ή Χριστίνα, τριών χρονών, παρουσίασε ένα πρόβλημα. Στην κάτω γνάθο, αριστερά, είχε ένα έξογκωματάκι κι έδειχνε μελανό. Οι γονείς τό πήγαν στον παιδίατρο, ο οποίος τους συνέστησε υπέρηχο, γιά νά δουν τί είναι. Ό υπέρηχος έδει­ξε ένα ογκίδιο καί ο γιατρός είπε πώς πρέπει νά αφαιρεθεί. Στό σπίτι έπεσε πανικός. Άρχισαν νά τό τρέχουν σέ διάφορους γιατρούς.Γυρίζοντας από τό προσκύνημα, τους έδωσα τήν μία είκονίτσα καί η μητέρα τήν έβαλε τό βράδυ στό μαξιλαράκι του παιδιού. Τό πρωί, όταν ξύπνησε τό παιδί, είπε στή μητέρα του:

Γιατί « Den eklepsa »

 

(Από το βιβλίο «Ταχύς εις βοήθειαν…»

του π.Νεκταρίου Αντωνοπούλου

Ο Α.Μ. πού κατάγεται από τήν Θήβα καί εργάζεται στην Αθήνα, μας διηγήθηκε ενα μάλλον χαριτωμένο περιστατικό πού του συνέβη καί είχε σχέση μέ τόν άγιο Λουκά.
«Πρίν από καιρό είχα πάρει καινούργιο αυτοκίνητο καί τό είχα παρ­κάρει έξω από τό σπίτι μου. Πηγαίνοντας ένα πρωινό νά πάρω τό αυτο­κίνητο, είδα πώς τό είχαν διαρρήξει. Είχαν ανοίξει τήν πόρτα καί μέσα όλα ήταν άνω κάτω. Σκέφθηκα αμέσως πώς ό διαρρήκτης θά είχε κλέψει τό ραδιοκασετόφωνο καί ό,τι άλλο μπορούσε. Παρηγορήθηκα όμως, μέ τή σκέψη ότι δέν έκλεψε όλο τό αυτοκίνητο.