Μαρτυρίες γιά τά θαυμαστά γεγονότα πού ἔγιναν μετά τήν ὁσιακή κοίμηση τοῦ στάρετς π.Ιουστίνου Pârvu

 

Αναδημοσιεύουμε από ρουμανικό ιστολόγιο Blog de Dogmatică Empirică, την συγκλονιστική μαρτυρία της καθηγήτριας Marian Maricaru, για τα θαυμαστά γεγονότα που ακολούθησαν μετά την οσιακή κοίμηση του Γέροντα π.Ιουστίνου Pârvu στην Ιερά Μονή Petru Vodă της Μολδαβίας.Ως γνωστόν ο μακαριστός γέροντας κοιμήθηκε την Κυριακή 16 Ιουνίου 2013 και τάφηκε την Πέμπτη 20 Ιουνίου 2013.Σύμφωνα με την επώνυμη μαρτυρία, το σκήνωμα του Γέροντα δεν παρουσίασε νεκρική ακαμψία,όπως συμβαίνει και στους Αγιορείτες μοναχούς.Το δέρμα των χεριών του ήταν μαλακό,ακόμα και τέσσερις μέρες μετά την κοίμησή του και μια πρωτόγνωρη ευωδία έβγαινε από το, λείψανό του.Ακόμα και όσοι αρχικά ήταν δύσπιστοι στο γεγονός της μυροβλυσίας, είδαν κατά τον ασπασμό του σκηνώματος σταγόνες υγρού,που έβγαζε μια εξαίσια ευωδία να βγαίνουν από τα χέρια και στο μέτωπο του γέροντα.

Γέροντας Ἰουστῖνος: «Αὐτός πού δέν ἀγωνίστηκε ἐναντίον τῶν παθῶν του δέν θά βρεῖ θεία βοήθεια στόν καιρό τῶν διωγμῶν»

 

…αγαπητοί μου ή τώρα ή πιο αργά θα ξεκινήσει κάποιος πόλεμος, ο χριστιανός όμως πρέπει να είναι πάντα έτοιμος ν’αντιμετωπίσει το θάνατο. Ο Θεός κατά κάποιον τρόπο μας δείχνει σημάδια για να ετοιμαστούμε. Εμείς όμως δεν δίνουμε σημασία. Αυτό σημαίνει ότι τα πάθη μάς τύφλωσαν τόσο πολύ που δεν μπορούμε να ξεχωρίσουμε το καλό από το κακό. Η γενιά αυτή είναι τόσο τυφλωμένη από τα πάθη που ακόμη κι αν δουν βομβαρδισμούς ή οτιδήποτε άλλο δεν πρόκειται να μετανοήσουν. Κι αυτό επειδή ο Θεός τους έκλεισε τα αυτιά για να μην ακούνε και τα μάτια για να μη βλέπουν (βλ. προφήτη Ησαΐα). Κι αυτό επειδή έχουν πωρωθεί στα πάθη.
Θυμάμαι στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο που πολεμούσα στην πρώτη γραμμή τον εχθρό βλέποντας το θάνατο κατάματα. Λίγα χιλιόμετρα πίσω από τις γραμμές οι χωριάτες γλεντούσαν και έπιναν. Πέθαιναν με τη βότκα κάτω από το κρεβάτι. Ήταν μία τρέλα. Γλένταγαν και κανείς δε σκεφτόνταν να γλυτώσει τη ψυχή του έστω και την ενδεκάτη ώρα. Και τώρα το ίδιο σκέφτονται. Προτιμούν να γλεντήσουν και να διασκεδάσουν παρά να σκεφτούν το θάνατο.