Θαυμαστά γεγονότα τοῦ Ὁσίου γέροντα Σάββα Σταυροβουνιώτη στούς Ἁγίους Τόπους.

 

Στους Αγίους Τόπους

Ο Γέροντας είχε τη θεία ευλογία, να διακονήσει για μια δεκαετία περίπου, στον Ιερό Ναό τής Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα, το ιερότερο και ενδοξότερο προσκυνηματικό μνημείο των χριστιανών. Μια επίσκεψη και προσκύνηση στον Πανάγιο Τάφο αποτελεί ευσεβή πόθο κάθε ενάρετου χριστιανού. Στους Αγίους Τόπους όλοι ήθελαν να εξομολογούνται κοντά του, ακόμα και οι ιερείς. Αμέτρητες ψυχές αναπαύτηκαν από κάθε είδους προβλήματα και ηρέμησαν κάτω από το απλό, αγιασμένο Πετραχήλι του. Συναισθανόμενος τη θεία του αποστολή στον Πανάγιο Τάφο, λειτουργούσε δακρύζοντας καρδιακά και συντετριμμένος.

Όταν έβγαινε από το Άγιο Βήμα, έλεγε στον κόσμο:

Μάς αξίωσε ο Θεός να τελούμε την αναίμακτη θυσία στον Τάφο τον Χριστού. Είθε αδελφοί μου, να μάς αγγίζει το Άκτιστο Φως Του.

Από τον Πανάγιο Τάφο, κατά διαστήματα, ανέβαινε στον μοναστήρι τού Χοζεβά, όπως και το Θεοβάδιστο Όρος Σινά, όπου εξομολογούσε.Σ’ αυτά τα αγιασμένα μέρη, πού έχουν μεγάλη απόσταση μεταξύ τους, ο Γέροντας πήγαινε φορτωμένος στη ράχη του σακούλια με φρούτα, τα οποία πρόσφερε στους μοναχούς. Προσπαθούσε συνειδητά να κοπιάζει και να παιδεύεται, για να ευχαριστήσει τον αγαπημένο του Ιησού. «Εγώ δε ουκ έκοπιασα κατακολουθών οοι και ημέραν ή ανάπαυσιν άνθρώπον ουκ επιθύμησα, Κύριε». όταν έφθανε στον προορισμό του και τα γεροντάκια τον  ευχαριστούσαν για τα αγαθά πού τούς δώριζε, ο μακάριος γέροντας ζητούσε τα δικά τους πνευματικά αγαθά: