5.Προκατήχηση, 4ο μέρος, Ἡ ἀκρόαση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ ὡς τρόπος λήψης τῆς Θείας Χάρης, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Προκατήχηση, 4ο μέρος, Ἡ ἀκρόαση τοῦ λόγου τοῦ Θεοῦ ὡς τρόπος λήψης τῆς Θείας Χάρης, Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης, Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 5-2-2011
http://www.HristosPanagia.gr

3.Προκατήχηση, 2ο μέρος, Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Προκατήχηση, 2ο μέρος, Κατηχήσεις Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης Ὁμιλία τοῦ π. Σάββα στίς 11-12-2010 http://www.HristosPanagia.gr

Mετάνοια (Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων)

 

 «οὐ βραδύνει ὁ Κυριος τῆς ἐπαγγελίας ὥς τινες βραδυτῆτα
ἡγοῦνται, ἀλλά μακροθυμεῖ εἰς ἡμᾶς, μή βουλόμενός τινας
ἀπολέσθαι, ἀλλά πάντας εἰς μετάνοιαν χωρῆσαι».

(Β΄ Πέτρου 3:9)

Κατήχηση ιβ

Ἁγίου Κυρίλου Ἱεροσολύμων
Γιά τούς Φωτιζόμενους, πού ἔγινε στά ῾Ιεροσόλυμα, καί ἀναφέρεται στό ἄρθρο τοῦ Συμβόλου τῆς Πίστεως· «Σαρκωθέντα καί ἐνανθρωπήσαντα». ῾Η ἀνάγνωση εἶναι ἀπό τό βιβλίο τοῦ προφήτη ῾Ησαΐα· «Μίλησε ὁ Κύριος πρός τόν ῎Αχαζ καί εἶπε· Ζήτησε γιά τόν ἑαυτό σου θαυμαστό γεγονός». Καί στή συνέχεια· «᾿Ιδού ἡ Παρθένος θά συλλάβει καί θά γεννήσει υἱό καί θά τόν ὀνομάσουν ᾿Εμμανουήλ» (πρβλ. ῾Ησ. 7, 14) καί ὅσα σχετικά ἀκολουθοῦν.
Α´ . ῎Ω! ἐσεῖς πού ἔχετε μόνιμο σύντροφο τήν παρθενική ἁγνότητα καί σεῖς πού μαθητεύετε στή ζωή τῆς σωφροσύνης, ἐλᾶτε νά λατρεύσουμε μέ ὕμνους, πού βγαίνουν ἀπό τά ἁγνισμένα χείλη μας, τόν Θεό πού γεννήθηκε ἀπό τήν Πάναγνη Παρθένο. ᾿Ελᾶτε ὅλοι ἐμεῖς πού ἀξιωνόμαστε νά μεταλάβουμε σάν μυστική τροφή τό Σῶμα τοῦ Χριστοῦ, τό ὁποῖο συμβολίζεται ὡς ᾿Αμνός, ἐλᾶτε νά φᾶμε τό κεφάλι μαζί μέ τά πόδια (πρβλ. ῎Εξ. 12, 9), ἐννοώντας μέ τό «κεφάλι» τή θεότητα καί μέ τά «πόδια» τήν ἀνθρώπινη φύση Του, τήν ἀνθρωπότητα.

Ἡ μετάνοια. Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων

 

Ἡ μετάνοια

Ἅγιος Κύριλλος Ἱεροσολύμων

 Φοβερό κακό καί ἐπικίνδυνη ἀρρώστια τῆς ψυχῆς εἶναι ἡ ἁμαρτία. Τήν ἀπονευρώνει μέ δολιότητα καί τήν παραδίνει παράλυτη στήν αἰώνια κόλαση. Εἶναι ὅμως κακό πού ἐξαρτᾶται ἀπό τή δική μας θέληση. Εἶναι καρπός τῆς δικῆς μας προαιρέσεως.
Φοβερό κακό εἶναι ἡ ἁμαρτία, ἀλλά ὄχι καί ἀθεράπευτο. Τό θεραπεύει εὔκολα ἡ μετάνοια. Ὅση ὥρα κρατάει κανείς στό χέρι του τή φωτιά, ὁπωσδήποτε καίγεται. Μόλις ὅμως τήν τινάξει, παύει νά καίγεται. Τό ἴδιο συμβαίνει καί μέ τήν ἁμαρτία• γιατί εἶναι κι αὐτή μία φωτιά πού κατακαίει τόν ἄνθρωπο. Γιά ὅσους μάλιστα δέν αἰσθάνονται αὐτό τό κάψιμο, λέει ἡ Γραφή: «μπορεῖ κανείς νά βάλει φωτιά μέσα στόν κόρφο του, δίχως τά ροῦχα του νά κάψει;» (Παροιμ. 6:27).

Ὁμιλία εἰς τήν Δευτέραν Παρουσίαν Τοῦ Κυρίου (Ἅγ. Κύριλλος Ἀρχιεπίσκοπος Ἱεροσολύμων)

Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.
Κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον: κε΄ 31 – 46.

Είπεν ο Κύριος: όταν έλθη ο υιός του ανθρώπου εν τη δόξη αυτού, και πάντες οι άγιοι άγγελοι μετ’ αυτού, τότε καθίσει επι θρόνου δόξης αυτού, και συναχθήσεται έμπροσθεν αυτού πάντα τα έθνη, και αφοριεί αυτούς απ’ αλλήλων ώσπερ ο ποιμήν αφορίζει τα πρόβατα από των ερίφων, και στήσει τα μέν πρόβατα εκ δεξιών αυτού, τα δέ ερίφια εξ ευωνύμων. Τότε ερεί ο Βασιλεύς τοις εκ δεξιών αυτού: δεύτε οι ευλογημένοι του Πατρός μου, κληρονομήσατε την ητοιμασμένην υμίν βασιλείαν απο καταβολής κόσμου. Επείνασα γάρ, και εδώκατέ μοι φαγείν, εδίψησα, και εποτίσατέ με, ξένος ήμην, και συνηγάγετέ με, γυμνός, και περιεβάλετέ με, ησθένησα, και επεσκέψασθέ με, εν φυλακή ήμην, και ήλθετε προς με. Τότε αποκριθήσονται αυτώ οι δίκαιοι λέγοντες: Κύριε, πότε σε είδομεν πεινώντα και εθρέψαμεν, ή διψώντα και εποτίσαμεν;

Λόγος εἰς τήν Ὑπαπαντήν τοῦ Κυρίου

Λόγος εις τήν Υπαπαντήν του Κυρίου

Στη μεγάλη δεσποτική και θεομητορική εορτή της Υπαπαντής του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού αναφέρεται λόγος του Αγίου Κυρίλλου Ιεροσολύμων*.

Μεταφέρουμε εδώ κάποια αποσπάσματα ενδεικτικά του πανηγυρικού χαρακτήρα της εορτής, ο οποίος σχετίζεται με το μέγα γεγονός της θείας ενανθρωπήσεως και τον κοσμοσωτήριο σκοπό της:

«Χαῖρε σφόδρα, θύγατερ Σιών. Κήρυττε χαράν, θύγατερ Ἱερουσαλήμ. Χόρευε λαός πόλεως τῆς τοῦ Θεοῦ…».

«Μετά τῆς Σιών οἱ τῶν ἐθνῶν λαοί φωτοφοροῦντες ὑπαντήσωμεν. Ἐν τῷ ναῷ σύν τῷ ναῷ καί Θεῷ καί Χριστῷ συνεισέλθωμεν. Μετά ἀγγέλων τόν τῶν ἀγγέλων ὕμνον βοήσωμεν˙ ἅγιος, ἅγιος, ἅγιος κύριος σαβαώθ, πλήρης ὁ οὐρανός καί ἡ γῆ τῆς δόξης αὐτοῦ…».

Χαίρε υπερβολικά, θυγατέρα Σιών, κήρυττε τη χαρά σου, θυγατέρα Ιερουσαλήμ, χόρευε λαέ της πόλεως του Θεού…