Οἱ ἀνώμαλες σχέσεις καί τό παιδί

Οἱ ἀνώμαλες σχέσεις καί τό παιδί

Ἡ ζωή καί οἱ ἁμαρτίες τῶν γονέων ἐπηρεάζουν ἀποφασιστικότατα τά παιδιά. Διαβάζουμε στόν Νόμο τοῦ Θεοῦ: «ἐγώ εἰμι Κύριος ὁ Θεός σου, Θεός ζηλωτής, ἀποδιδούς ἁμαρτίας πατέρων ἐπί τέκνα ἐπί τρίτην καί τετάρτην γενεάν τοῖς μισοῦσί με»[1]. Δηλαδή: «ἐγώ εἶμαι Κύριος ὁ Θεός σου, Θεός ζηλότυπος[2], πού ἀποδίδω στά παιδιά ἁμαρτίες τῶν γονέων μέχρι τρίτης καί τετάρτης γενεᾶς[3], σ’ ἐκείνους οἱ ὁποῖοι μέ μισοῦν».

Τά παιδιά ὑποφέρουν ἀπό τίς ἁμαρτίες τῶν γονέων τους. «Ὅταν ἕνα δένδρο τό κόψεις», διδάσκει ὁ Ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, «τά κλαδιά του ξεραίνονται σέ ἐλάχιστο χρόνο. Ὅταν τό περιποιεῖσαι καί τό ποτίζεις, τά κλαδιά του γίνονται ὅλο καί πιό πράσινα, ὅλο καί πιό δροσερά. Δένδρο εἶναι οἱ γονεῖς. Κλαδιά εἶναι τά παιδιά τους. Ὅταν λοιπόν οἱ γονεῖς, πού εἶναι ἡ ρίζα καί ὁ κορμός, τρέφονται μέ νηστεῖες, μέ προσευχές, μέ ἐλεημοσύνες, μέ καλά ἔργα, ὁ Θεός φυλάει τά παιδιά· καί προχωρώντας μέ τό παράδειγμά τους γίνονται καλοί χριστιανοί καί καλοί ἄνθρωποι. Ὅταν οἱ γονεῖς κάνουν ἁμαρτίες, πού κάνουν τό δένδρο τοῦ σπιτιοῦ τους νά ξεραίνεται, καί πρό παντός, ὅταν ἐκεῖνοι τό κόβουν μέ τά ἴδια τούς τά χέρια, τότε τά παιδιά τους ξεραίνονται πνευματικά· πεθαίνουν ψυχικά· γίνονται ἀπό χίλιες δύο πλευρές προβληματικά πρόσωπα!… Καί ὁ Θεός τότε, τιμωρεῖ τούς γονεῖς ἐκείνους καί τούς βάζει στή κόλαση, μαζί μέ τά παιδιά τους, πού τά γέννησαν καί τά πήραν στό λαιμό τους... Ὅταν ἔχουμε μία μηλιά, πού κάνει ξινά μῆλα, ποιόν κατηγοροῦμε; Ποιός φταίει; Τά μῆλα ἤ ἡ μηλιά; Ἀσφαλῶς ἡ μηλιά φταίει. Λοιπόν. Γίνετε σεῖς ἡ μηλιά καλό δένδρο, κάνετε σεῖς ἔργα καλά, νά γίνουν καί τά παιδιά σας καλά. Μᾶς λέει ἡ Ἁγία Γραφή: Ἀπό τότε πού φτιαξε ὁ Θεός τόν Ἀδάμ, εἶχαν περάσει τρεισήμισι χιλιάδες (3.500) χρόνια. Καί σέ τόσα χρόνια δέν εἶχε πεθάνει παιδί πρίν ἀπό τόν πατέρα του ἀπό φυσικό θάνατο. Τότε ζοῦσε ἕνας ἄνδρας πού τόν ἔλεγαν Θάρα. Αὐτός, μέ παγίδα τοῦ διαβόλου, ἦταν ὁ πρῶτος πού ἔφτιαξε εἴδωλα. Καί ἔβαλε τά παιδιά του νά τά προσκυνᾶνε σάν Θεό[4]. Ἀπό τότε ἄρχισαν τά παιδιά νά πεθαίνουν πρίν ἀπό τούς γονεῖς τους. Ἔτσι τιμώρησε ὁ Θεός τόν Θάρα. Κάθε ἁμαρτία πού κάνουν οἱ γονεῖς, εἶναι δηλητήριο στίς ψυχές τῶν παιδιῶν τους. Καί κάνει τά παιδιά ξερόκλαδα»[5].

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος καί οἱ σαρκικές διαστροφές

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος καί οἱ σαρκικές διαστροφές

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος συκοφαντεῖται ἀπό τούς μεταπατερικούς ὅτι ἄφηνε πλήρη ἐλευθερία μέσα στόν γάμο, ὅτι δέν ἀσχολιόταν μέ τά τῆς συζυγικῆς κλίνης καί  μιλοῦσε μόνο γιά ἀγάπη. Ἡ ἀλήθεια, ὅμως, εἶναι τό ἀκριβῶς ἀντίθετο: Ὁ Ὅσιος ἦταν ἀπόλυτος καί  δέν δεχόταν καμία μορφή ἀνωμαλίας εἴτε ἐντός εἴτε ἐκτός τοῦ Γάμου[1]. Ἐπίσης δέν δεχόταν τήν αὐτονόμηση τῆς ἡδονῆς, τήν ἀντισύλληψη[2] καί τήν τεχνητή γονιμοποίηση[3]. Γιά τά δύο τελευταῖα θά ἀναφερθοῦμε ἐκτενέστερα σέ ἑπόμενα κεφάλαια.

Ὅπως καθαρά προκύπτει ἀπό μαρτυρίες Πνευματικῶν του παιδιῶν, ὁ Ἅγιος ὄχι μόνο δέν ἀνεχόταν ὁποιαδήποτε μορφή σαρκικῆς ἁμαρτίας, ἀλλά ἦταν τελείως ἀντίθετος μέ κάθε διαστροφή, εἴτε πρίν εἴτε μέσα στόν Γάμο. Ὁ κ. Γεώργιος Ἀρβανίτης, στενότατος συνεργάτης καί πνευματικό του τέκνο, σέ συνέντευξή του γιά τόν Ἅγιο Γέροντα καί τίς σχέσεις μέσα στήν συζυγία διακηρύσσει: «Δέν ἦταν ὁ Γέροντας οὐδέ κατά διάνοιαν ἀνεκτικός ἀπέναντι μιᾶς ἀνωμαλίας»[4]. Ἀντίθετα, δίδασκε, ὅπως ἀπεκάλυψε σέ πρόσφατη ραδιοφωνική ἐκπομπή ὁ Μητροπολίτης Mόρφου Nεόφυτος, ὅτι ἡ παρά φύσιν ζωή τῶν ἀνδρογύνων οὐσιαστικά καταργεῖ τήν ἔννοια τοῦ γάμου. Τό ἀνδρόγυνο αἰχμαλωτίζεται ἀπό τόν πονηρό καί τά παιδιά μολύνονται ἀπό τά δαιμονικά μικρόβια τῶν γονέων τους.

Ἡ μεταπατερική θεολογία εἶναι βλασφημία κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος.Ἡ προώθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς ἀνηθικότητας ἀπό τήν μεταπατερική θεολογία

Ἡ μεταπατερική θεολογία εἶναι βλασφημία

κατά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος

Ἡ πλήρης ἀπαξίωση τῶν Ἁγίων Πατέρων, τῶν Ἱερῶν Κανόνων, τῆς ὅλης Ἱερᾶς Παράδοσής μας ἀπό τούς μεταπατερικούς θεολόγους εἶναι μία πολεμική, μία ἀντίθεη βλασφημία στό Πανάγιο Πνεῦμα, τοῦ Ὁποίου φορεῖς εἶναι ὅλοι οἱ Ἅγιοι Πατέρες.

«Ὅπως...ὁ Βαρλαάμ καί οἱ ὁπαδοί του», παρατηρεῖ ὁ καθηγητής κ. Τσελεγγίδης, «ἀμφισβήτησαν τόν ἄκτιστο χαρακτήρα τοῦ θείου φωτός καί τῆς θείας Χάριτος, ἔτσι καί οἱ «μετα-πατερικοί» θεολόγοι σήμερα παραγνωρίζουν στήν πράξη τόν ἄκτιστο καί ἄρα διαχρονικό χαρακτήρα τῆς ἁγιότητας καί τῆς διδασκαλίας τῶν θεοφόρων Πατέρων, τούς ὁποίους ἀξιώνουν νά ὑποκαταστήσουν στήν διδασκαλία, παράγοντας, κατά τήν γνώμη τους, οἱ ἴδιοι πλέον πρωτογενῆ θεολογία. Αὐτό δέν ἀποτελεῖ μία ἐξωτερικοῦ χαρακτήρα Πατρομαχία, ἀλλά κυρίως συνιστᾶ μιά Θεομαχία, ἐπειδή ἐκεῖνο πού καθιστᾶ τούς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας ὄντως Πατέρες εἶναι ἡ ἄκτιστη ἁγιότητά τους, τήν ὁποία ἔμμεσα ἀλλά οὐσιαστικά παραμερίζουν καί ἀκυρώνουν μέ ὅσα εἰσηγοῦνται μέ τήν «μετα-πατερική» θεολογία τους»[1].

Ἡ προώθηση τοῦ Οἰκουμενισμοῦ

καί τῆς ἀνηθικότητας

ἀπό τήν μεταπατερική θεολογία

Παράλληλα, στήν μεταπατερική θεολογία ἔχουμε μία ἐξύμνηση τῶν θεολόγων τῆς Δύσεως καθώς καί τοῦ Οἰκουμενισμοῦ. «Οἱ ἐπίδοξοι «μετα-πατερικοί θεολόγοι», ἐπισημαίνει ὁ κ. Τσελεγγίδης, «γνωρίζουν πολύ καλά, ὅτι ἡ διδασκαλία τῶν ἁγίων Πατέρων θέτει σαφῆ ὅρια, τά ὁποῖα εἴτε δέν τούς εὐνοοῦν προσωπικῶς... εἴτε ἐμποδίζουν τούς στρατηγικούς στόχους, οἱ ὁποῖοι ὑπηρετοῦν τόν ἀγαπημένο τους Οἰκουμενισμό. Αὐτή εἶναι ἡ ἀλήθεια. Ὅλα τά ἄλλα εἶναι ἁπλῶς τό ἐπιμελημένο περιτύλιγμα!»[2].

Ἡ Γιόγκα, ἡ Πιλάτες, οἱ Πολεμικές τέχνες, τά νεοεποχίτικα σεμινάρια καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος

Ἡ Γιόγκα, ἡ Πιλάτες, οἱ Πολεμικές τέχνες,

τά νεοεποχίτικα σεμινάρια καί ὁ Ἅγιος Πορφύριος

Στά ποικίλα «προϊόντα» τῆς φοβερῆς αὐτῆς αἵρεσης-θρησκείας τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἐκτός ἀπό τίς λεγόμενες «ἐναλλακτικές θεραπεῖες», ἐντάσσονται καί οἱ διάφορες ἀποκρυφιστικές πρακτικές ὅπως ἡ γιόγκα¹, πιλάτες², καθώς καί οἱ τόσο προβαλλόμενες πολεμικές τέχνες³ (καράτε, ταε-κβο-ντο, αϊ-κι-ντο κ.λ.π.). Ὅλα τά ἀνωτέρω εἶναι μέθοδοι διάδοσης τῶν ἀνατολικῶν θρησκειῶν ἀπό τίς ὁποῖες ἐκπηγάζει καί τό κίνημα–θρησκεία τῆς Νέας Ἐποχῆς. Ὁ Ὅσιος Πορφύριος ἀντιδρώντας σέ ὅλα αὐτά, ὅπως ἀποκαλύπτουν πνευματικά του τέκνα, συμβούλευε ξεκάθαρα καί ὀρθοδοξότατα ὅσους τόν πλησίαζαν⁴, ἐνῶ «παρότρυνε καί τούς πνευματικούς νά βρίσκουν κατάλληλα βιβλία γιά τό θέμα καί νά ἐνημερώνονται»⁵. Σ΄ ἕνα τέτοιο βιβλίο ἀναφέρεται καί ἡ συγγραφεύς-πνευματικό παιδί τοῦ Ἁγίου, Ἀνθή Τσέλιου, τό ὁποῖο ἔχει τίτλο: «Ἐφιάλτης τῆς Νέας Ἐποχῆς» (Inside the New Age Nightmare)⁶. Τό «ἔγραψε ὁ Ἀμερικανός Randall Baer. Αὐτός ἦταν παλαιότερα ἡγέτης τῆς Νέας Ἐποχῆς, ἀλλά ἀργότερα, συνειδητοποιώντας τήν ἐφιαλτική πραγματικότητα, πού κρύβεται πίσω ἀπ’ ὅλα αὐτά, ἔφυγε ἀπό τήν ὀργάνωση καί ξεκίνησε νά γράφει τό συγκεκριμένο βιβλίο γιά νά προειδοποιήσει τόν κόσμο. Δέν πρόλαβε ὅμως νά τό δεῖ τυπωμένο. Λίγο πρίν ἐκδοθεῖ δολοφονήθηκε»⁷.

Ὁ Ἅγιος Πορφύριος, ὅπως ἀποδεικνύεται ἀπό μαγνητοφωνημένη συνομιλία του μέ ἀνθρώπους ἐπηρεασμένους ἀπό τίς ἀνατολικές θρησκεῖες, δέν δεχόταν καμία ἀπό τίς διδασκαλίες καί τίς πρακτικές τῆς Νέας Ἐποχῆς⁸.

Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα εἶναι τό μόνο ἀληθινό-Ὁ Θεός εἶναι ἀγάπη ἀλλά καί δικαιοσύνη

Τό ὀρθόδοξο πνεῦμα εἶναι τό μόνο ἀληθινό

«Αὐτόν νά πιστεύουμε... Λοιπόν, μέσα στήν θρησκεία, λέει ὅτι: «Αὐτός εἶναι». Ὁ ἱδρυτής τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως καί ὅτι ὅλες οἱ ἄλλες θρησκεῖες δέν εἶναι ὅσο εἶναι αὐτή ἡ θρησκεία. Μία θρησκεία μόνο εἶναι, ἡ Ὀρθόδοξος χριστιανική Θρησκεία. Καί τό πνεῦμα αὐτό τό ὀρθόδοξον εἶναι τό ἀληθές. Τά ἄλλα πνεύματα εἶναι πνεύματα πλάνης καί οἱ διδασκαλίες τους εἶναι μπερδεμένες. Ἐδῶ, στόν σταυρό, ὁ Θεός τῆς Ὀρθοδόξου πίστεως εἶναι Θεός, πού, ἄν τό ποῦμε καί «ἀγάπη», ὅπως τόν λέει ἡ Γραφή, πάλι τό ἴδιο εἴπαμε. Ὁ Θεός λέγεται ἀγάπη.

Οἱ ἄλλες θρησκεῖες δέν εἶναι ἀληθινές

Οἱ ἄλλες θρησκεῖες δέν εἶναι ἀληθινές

Ὁ Ὅσιος Γέροντας δέν δεχόταν τίς ἄλλες θρησκεῖες ὡς ἀληθινές. Ἔλεγε πάλι μέ ἁπλότητα: «Παίρνουν τηλέφωνο... ἀπ’ ὅλο τόν κόσμο, καί ν’ ἀκουστεῖ ὅτι εἶμαι κι ἐγώ..., [ὅτι] ἔχω ἐλεύθερο πνεῦμα καί παραδέχομαι ὅλες τίς θρησκεῖες; Ὄχι δέν παραδέχομαι! Ὅποιος νά μοῦ πεῖ· καί ἕνας ἄγγελος νά ’ρθει νά μοῦ πεῖ... Ὄχι, θά τοῦ πῶ, λές ψέματα, δέν εἶσαι πνεῦμα ἀγαθόν, εἶσαι πονηρόν πνεῦμα καί λέγεις αὐτά. Ἔτσι θά τοῦ πῶ ἐγώ τοῦ ἀγγέλου. Δέν θά τόν πιστέψω. Λάβετε τά μέτρα σας»¹.

Ἡ Ἀλήθεια δέν εἶναι ἀντικείμενο, ἀλλά ὑποκείμενο· εἶναι ὑπόσταση. Ἡ Ἀλήθεια εἶναι ὁ Χριστός μας καί μᾶς ἔχει ἀποκαλυφθεῖ. Δέν ὑπάρχουν νέες ἀλήθειες. «Δέν μπορεῖ καθένας νά λέγει», τόνιζε ὁ Ἅγιος Πορφύριος, «εἶμαι ἀπεσταλμένος τοῦ Θεοῦ κι ἐγώ φέρνω μιά νέα ἀλήθεια, πού ταιριάζει σήμερα στόν κόσμο. Οἱ ἀλήθειες τοῦ Θεοῦ, ὅπως τίς ἔχει πεῖ ἀπό τήν ἀρχή αὐτές εἶναι, δέν ὑπάρχουνε ἄλλες ἀλήθειες... νέες, ἐπειδή ὁ κόσμος [τάχα] προόδεψε καί ἡ ἐπιστήμη καί οἱ ἄνθρωποι πήγανε στά ἄστρα...

Ἡ ἀγρυπνία, οἱ γονυκλισίες

Ἡ ἀγρυπνία, οἱ γονυκλισίες

Ἄλλες ἀσκήσεις, πού συνιστοῦσε ἔνθερμα ὁ Ἅγιος Πορφύριος, εἶναι οἱ μετάνοιες καί ἡ ἀγρυπνία. Τόνιζε μάλιστα ὅτι, ὅταν κανείς ἀγρυπνεῖ τήν νύκτα, ἑλκύει τήν Θεία Χάρη. Τήν ἡμέρα πού ἔρχεται μπορεῖ νά ἐργασθεῖ πολύ καλά, διότι ἡ Θεία Χάρη ἔχει ξεκουράσει καί ἀνανεώσει τήν ψυχή καί τό σῶμα του. Ὁ λίγος κόπος τῆς νύκτας ἀνταμοίβεται πλούσια ἀπό τόν Πανάγαθο Κύριο. Ἡ Θεία Χάρη ξεκουράζει τήν ψυχή καί αὐτή ἀνανεωμένη ζωογονεῖ καί τό σῶμα.

Ὁ ἀγωνιστής Γέροντας προέτρεπε νά κάνουμε λίγες μετάνοιες μέ σωστό τρόπο καί ἀγάπη γιά τόν Κύριο, χωρίς νά τίς μετρᾶμε.

Ἐν Χριστῷ ἀγάπη ἤ μεταπατερική ἀγαπολογία

Σύν Θεῷ καί μέ τίς πρεσβεῖες τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, τοῦ Ἁγίου Πορφυρίου καί πάντων τῶν Ἁγίων ὁλοκληρώθηκε καί κυκλοφορήθηκε τό νέο μας βιβλίο:

ΕΝ ΧΡΙΣΤῼ ΑΓΑΠΗ Ή ΜΕΤΑΠΑΤΕΡΙΚΗ ΑΓΑΠΟΛΟΓΙΑ; Ὁ Ἅγιος Πορφύριος ἀπαντᾶ..., 

Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου