Ἡ Ἑλένη

Τόν περασμένο Ιούλιο μιά μικρή ομάδα μαζί με τον Επίσκοπο, αφού ακούσαμε την διήγηση γιά την Ελένη, ψάλαμε ένα τρισάγιο γιά την ψυχή της,κοντά στην θάλασσα,κάτω από τα πεύκα, μέσα στα χαλάσματα ενός παλαιοχριστιανικού ναού με ωραία ψηφιδωτά πού μόλις τα σκουπίσαμε και τα θαυμάσαμε.

Ολα τα Μικρασιατικά παράλια μαρτυρούν ζωή αιώνων μέ τήν δική μας πίστη και γλώσσα. Εκεί η φίλη της Αννα μας διηγήθηκε τις τελευταίες ημέρες της. Αργότερα ο ιερέας πρόσθεσε καί αυτός την μαρτυρία του. Ας αποτελέσει η σύντομη διήγησή τους το Μνημόσυνο πού οφείλουμε αυτές τίς ημέρες στήν Ελένη.
Η Ελένη Μαχάνκοβα γεννήθηκε στην μεγαλούπολη Μπαρναούλ της Σιβηρίας στίς 18 Αυγούστου του 1977. Πήγε στην νότια Τουρκία να εργασθεί, όπως πολλοί συμπατριώτες της, στις τουριστικές εγκαταστάσεις πού εκατομμύρια ρώσοι επισκέπτονται κάθε χρόνο.

Ἡ Ὀρθοδοξία βασιλεύει στήν Ἀμερική… (Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης)

Το 1960 ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης (1927-2001), μεγάλος ελληνοαμερικανός θεολόγος και μετέπειτα καθηγητής της δογματικής στη θεολογική σχολή του Α.Π.Θ. σε επιστολή του προς τον λόγιο αγιορείτη μοναχό Θεόκλητο Διονυσιάτη έκανε έκκληση το Άγιο Όρος να στείλει μοναχούς και να ιδρυθεί ένα τουλάχιστον ή περισσότερα-αν ήταν δυνατόν-μοναστήρια στην Αμερική. Ο π. Ιωάννης έλεγε ότι χωρίς μοναχισμό και προβολή του ασκητικού πνεύματος της Ορθοδοξίας, η Ορθοδοξία στην Αμερική θα εκλείψει ή θα μεταβληθεί σε κάτι άλλο. Θα καταντήσει σαν τον παπισμό και σαν τον προτεσταντισμό, που έχουν καταργήσει κάθε νηστεία και ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την άσκηση και τη νήψη (πρβλ μοναχού Νικοδήμου Μπιλάλη, Όσιος Αθανάσιος Αθωνίτης, τόμος 1ος Άγιον Όρος Αθήναι 1975 σελ. 274-275). Αυτό που ζητούσε ο π. Ιωάννης το 1960, και δυστυχώς το Άγιον Όρος δεν μπόρεσε να το ικανοποιήσει, το πραγματοποίησε ο Θεός δεκατέσσερα χρόνια μετά, ήσυχα και χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς να το αντιληφθεί κανείς.

Ἡ ἐπιστήμη μπροστά στή Σταύρωση καί τήν Ἀνάσταση τοῦ Χριστοῦ

 

Η επιστήμη μπροστά στη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού

ΥΠΟ ΣΠΥΡΙΔΩΝΟΣ Γ. ΜΑΚΡΗ ΚΑΘΗΓΗΤΟΥ ΤΗΣ ΑΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΙΑΣ Α.Π.Θ.
Διάλεξη που δόθηκε εντός τού Πανεπιστημιακού χώρου
(Απρίλιος 1978).

Επεξεργασία κειμένου : Ορθόδοξη Ομάδα Δογματικής Έρευνας

Γνωρίζουμε, ότι σε έναν ανόητο, όσα στοιχεία και αποδείξεις και αν δώσει κάποιος, αυτός θα συνεχίσει να πιστεύει αυτό που θέλει να πιστεύει, όσο παράλογο κι αν είναι. Όμως μεταξύ των αθεϊστών, υπάρχουν και μερικοί λογικοί άνθρωποι, που απλώς είναι παραπληροφορημένοι, ή αγνοούν κάποια πράγματα. Για τους ανθρώπους αυτούς, αναδημοσιεύουμε το παρακάτω επιστημονικό κείμενο του κου Σπύρου Μακρή, ελπίζοντας ότι και αυτοί θα εισέλθουν στην Οδό της Σωτηρίας του Χριστού μας.

  Τους υποτίτλους και κάποιες τονίσεις στα γράμματα, τα προσθέσαμε εμείς για να είναι το κείμενο πιο εύχρηστο.

• Τοποθέτηση του ζητήματος
• Υπήρξε νεκροφάνεια του Χριστού στον Σταυρό;
• Ήταν ψευδαίσθηση;
• Ήταν απάτη;
• Η αμφισβήτηση του κενού τάφου
• Σύγχρονες μεταστροφές απίστων
• Βιβλιογραφία

  Τοποθέτηση του ζητήματος

Ἀμερική=Μιά νέα Πεντηκοστή

ΑΜΕΡΙΚΗ = MIA NEΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Ἡ μαθητεία στὸν μοναχισμό

Δεκαεννέα
χρόνων ὁ γέροντας μπῆκε στὴν σπηλιὰ τοῦ Τιμίου Προδρόμου στὶς
ἀπόκρημνες πλαγιὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους κι ἔβαλε μετάνοια στὸν γέροντά του,
Ἰωσὴφ τὸν Σπηλαιώτη. Ἡ νηστεία τους δὲν εἶχε τέλος, ἡ προσευχή τους
ἀσταμάτητη… ὁ γέροντας Ἰωσὴφ τὸ λιγοστὸ φαγητὸ τὸ μοιραζόταν μὲ τὰ
ποντίκια τῆς σπηλιᾶς… Ὁ νεαρὸς Ἐφραὶμ ἦταν φιλάσθενος καὶ
ταλαιπωρήθηκε πολύ… ἀλλά… γιὰ τὴν ὑπομονή του τὸν ἀντάμειψε πλούσια
ὁ καλὸς Θεὸς καὶ ἡ Παναγία Μητέρα Του…
Ἀφηγεῖται ὁ ἴδιος: «Δεκαεννέα ἐτῶν ἤμουν, ἐνθυμοῦμαι, ὅταν ἐπῆρα τὸν
δρόμο γιὰ τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας μας, τὸ Ἅγιον Ὄρος. Τὸν δρόμο αὐτὸν
πρὸς τὸν Μοναχικὸ βίον μοῦ τὸν ὑπέδειξε ἡ ἐνάρετος καὶ φιλομόναχος
μητέρα μου, νῦν Μοναχὴ Θεοφανώ(+).