«Γιά τόν πιστό εἶναι ἐπικίνδυνη ἡ παράβαση ἀκόμη καί μίας ἐντολῆς, ἐπειδή ἔχει λάβει δύναμη νά τίς τηρεῖ ὅλες καί θά τοῦ ζητηθοῦν ὅλες. Ἀκόμη καί ἕνα μικρό πάθος βλάπτει πάρα πολύ.»

Ὑπόθεση ΙΑ΄(11)

«ΛΟΓΟΙ ΚΑΙ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΕΣ

ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ»

Τοῦ ἀββᾶ Μάρκου

Ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ ἔχει τήν ἴδια δύναμη μέ τή βασιλεία τῶν οὐρανῶν, καί ὅσους τόν ἀκοῦν τούς κάνει ὀφειλέτες νά τόν ἐφαρμόσουν στήν πράξη, μέ τό νά συνεισφέρει στήν καρδιά τους τή δύναμη γιά τήν ἐφαρμογή τῶν ὅσων λέει. Γιατί, ἄν δέν τό παραδεχτοῦμε αὐτό, πῶς τότε ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν εἶναι ὅμοια μέ προζύμι, πού τό πῆρε μιά γυναίκα καί τό ἔβαλε μέσα σέ τρία μέρη¹ ἀλεύρι, ὥσπου ὅλο ἔγινε ζυμάρι²; Αὐτό ἐννοεῖ ἀλληγορικά τή διάνοια, ἡ ὁποία, ἀφοῦ δέχτηκε τόν λόγο τοῦ Κυρίου, τόν ἔβαλε μέσα στήν ὑπόσταση τοῦ ἀνθρώπου πού ἀποτελεῖται ἀπό τρία μέρη, σύμφωνα μέ τόν Ἀπόστολο³, δηλαδή ἀπό τό σῶμα, τό πνεῦμα καί τήν ψυχή, καί ὅλους τούς κατακερματισμένους λογισμούς του, πού ἦταν σκορπισμένοι σάν τό ἀλεύρι σέ πολλά μέρη, τούς συγκέντρωσε σέ μία ζύμη – τή ζύμη τῆς πίστεως–, τήν ὁποία περιμένει νά ἐξομοιωθεῖ ἐντελῶς μέ τόν λόγο τοῦ Θεοῦ πού ἐνεργεῖ ὡς προζύμι.

Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος – Mελέτημα 09

  

1. Τὸ ἔργο τῆς προσευχῆς, ὅταν γίνεται ὅπως πρέπει, εἶναι άνώτερο ἀπὸ κάθε ἀρετὴ καὶ ἐντολή. Μαρτυρεῖ γι’ αὐτὸ ὁ ἴδιος ὁ Κύριος• «Μάρθα, Μάρθα, μεριμνᾶς καὶ ἀγωνιᾶς γιὰ τόσα πολλά, ἐνῶ ἕνα μόνο χρειάζεται (=ἡ συνομιλία μὲ τὸν Θεὸ). Ἡ Μαρία ἔκανε τὴν καλὴ ἐκλογή, ποὺ δὲν θὰ τῆς ἀφαιρεθεῖ ποτέ». Αὐτὸ τὸ εἶπε γιὰ νὰ προτάξει τὸ μεγαλύτερο ἀπὸ τὸ μικρότερο. Τὸ ἴδιο καὶ oἱ Ἀπόστολοι, ἐνῶ στὴν ἀρχὴ ὑπηρετοῦσαν στὰ Τραπέζια τῶν πιστῶν, κατόπιν προέκριναν ν’ ἀφιερωθοῦν στὴν προσευχὴ καὶ τὸ κήρυγμα τοῦ Θείου Λόγου. 2. Ἐκείνους ποὺ πειθαρχοῦν στὸ λόγο τοῦ Θεοῦ, τοὺς συνοδεύουν τὰ ἑξῆς σημάδια: στεναγμοί, σκυθρωπότητα, ήσυχία, προσευχή, σιωπή, ἐπιμονή, ἀγρυπνία, νηστεία, ἐγκράτεια, πραότητα, μακροθυμία, ἀδιάλειπτη προσευχή, μελέτη τῶν Θ. Γραφῶν, πίστη, ταπείνωση, φιλαδελφία, ὑποταγή, κόπος, κακοπάθεια, ἀγάπη, καλωσύνη, κοσμιότητα, φῶς, ποὺ εἶναι ὁ Κύριος.