Η αυτοκτονία είναι αμαρτία θανάσιμη
και πράξη καταφρονήσεως, προσβολής του ιδίου του Ζωοποιού Αγίου
Πνεύματος. Η αυτοκτονία είναι πολύ βαρύτερη αμαρτία από την
ανθρωποκτονία· διότι ένας εγκληματίας μπορεί να μετανοήσει, αλλά ο
αυτόχειρας δεν έχει περιθώριο μετανοίας.
Να δύο παραδείγματα συγκλονιστικής
κακοτυχίας, στην εμφάνιση της οποίας ένας ολιγόψυχος άνθρωπος θα
μπορούσε να οδηγηθεί στην αυτοκτονία, ενώ ένας άγιος άνθρωπος του Θεού
στην ίδια συγκυρία αναδεικνύεται ήρωας.
Ο άγιος Ευστάθιος βρέθηκε σε μια
τραγική συγκυρία γεγονότων: είχε αφήσει τον έναν γιό του στην όχθη ενός
ποταμού, ενώ μετέφερε τον άλλον γιό του στην απέναντι όχθη και επέστρεφε
για να πάρει τον πρώτο. Στα μισά της διαδρομής βλέπει απέναντι ένα
λιοντάρι να έχει αρπάξει το αγόρι του και να το μεταφέρει μακριά.
Κοιτάζει μετά στην απέναντι όχθη και βλέπει έναν λύκο να αρπάζει τον
δεύτερο γιό του και να απομακρύνεται τρέχοντας.

