«ΠΡΟΦΗΤΗΣ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ ΜΑΣ»[1]
Η κ. ΒΑΣΟΥΛΑ ΡΥΝΤΕΝ;
Ελένη Βασσάλου
Θεολόγος
Η προφητεία στην Αγία Γραφή
Η
προφητεία είναι χάρισμα του Αγίου Πνεύματος: «Πάντα χορηγεῖ τὸ Πνεῦμα
τὸ ἅγιον· βρύει προφητείας, ἱερέας τελειοῖ, ἀγραμμάτους σοφίαν
ἐδίδαξεν, ἁλιεῖς θεολόγους ἀνέδειξεν, ὅλον συγκροτεῖ τὸν θεσμὸν τῆς
Ἐκκλησίας. Ὁμοούσιε καὶ ὁμόθρονε, τῷ Πατρὶ καὶ τῷ Υἱῷ, Παράκλητε δόξα
σοι».[2]
Στην
Παλαιά Διαθήκη, οι Προφήτες, πριν αναλάβουν το προφητικό έργο, είχαν
θεοπτία· άκουγαν τη φωνή του Θεού, ο Οποίος τους προσκαλούσε και τους
ανέθετε να ελέγχουν την ανομία και να κηρύττουν τη μετάνοια, την
επιστροφή στην αληθινή πίστη και τη ζωή της δικαιοσύνης, σύμφωνα με το
θέλημά Του· παράλληλα, να παρηγορούν τις ψυχές και να τις στηρίζουν στην
ελπίδα και την προσμονή του Μεσσία.
Οι
Προφήτες ήταν «το στόμα του Θεού». Γι’ αυτό πάντοτε άρχιζαν το κήρυγμά
τους με τα λόγια: «Τάδε λέγει Κύριος…» ή «Λόγος Κυρίου…». Οι δε
προφητείες χαρακτηρίζονται από απόλυτη ακρίβεια, κατά την περιγραφή των
λεπτομερειών της ζωής και του έργου του Ιησού Χριστού - μολονότι η
χρονική απόστασή τους ξεπερνά τα 700 χρόνια και φθάνει μέχρι το 435 προ
της Γεννήσεως του Θεανθρώπου. Αυτή η ακρίβεια του λόγου των Προφητών
είναι πέρα από τις ανθρώπινες δυνατότητες και αποκαλύπτει το φωτισμό
τους από το Άγιο Πνεύμα, «τὸ λαλῆσαν διὰ τῶν προφητῶν».

