ΠΡΟΫΠΟΘΕΣΕΙΣ
ΚΑΙ ΩΦΕΛΕΙΑ ΕΚ ΤΗΣ ΕΥΧΗΣ
Ὅπως
εἴχαμε παραγγείλει στήν πρώτη μας
σύναξι, ἀγαπητοί μου ἐν Χριστῷ ἀδελφοί,
ἀπό σήμερα θά ὁμιλήσωμε γιά τήν προσευχή,
καί ἰδιαίτερα γιά ἕναν ξεχασμένο
δυστυχῶς τρόπο προσευχῆς. Πρόκειται
γιά τήν μονολόγιστη εὐχή τοῦ Ἰησοῦ,
τό «Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ Υἱέ τοῦ Θεοῦ,
ἐλέησόν με τόν ἁμαρτωλόν» ἤ, πιό
περιληπτικά, πιό συμπεπυκνωμένα, τό
«Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ἐλέησόν με».
Πρίν
ὅμως ἀναφερθοῦμε σέ αὐτόν τόν ἁπλό,
ἀλλά πλέον δραστικό τρόπο προσευχῆς,
κρίνομε ἐντελῶς ἀπαραίτητο νά ποῦμε
λίγα εἰσαγωγικά περί προσευχῆς, τά
ὁποῖα πρέπει στοιχειωδῶς νά γνωρίζωμε,
οὕτως ὥστε νά μεγιστοποιήσωμε τήν
πολλαπλῆ καί πολυδιάστατη ὠφέλεια,
πού θά προέλθη ἀπό τήν προσευχή τοῦ
Ἰησοῦ εἰδικά.
Μέγιστο
προνόμιο στόν ἄνθρωπο εἶναι ἡ προσευχή.
Καί προσευχή σημαίνει ἀνάτασι στόν
οὐρανό καί διάλογος καί προσωπική
ἐπικοινωνία μας καί κοινωνία μας μέ
τόν Θεό. Ὡς πρός τήν ποιότητά της, εἶναι
συνουσία μετά τοῦ Θεοῦ, ἐφ᾽ ὅσον
συνάπτεται ὁ ἄνθρωπος μετά τοῦ Θεοῦ,
δηλαδή μέ τίς ἄκτιστες θεϊκές ἐνέργειες.

