Ἡ συνύπαρξη τῶν θρησκειῶν καί τῶν ὁμολογιῶν σέ ἀντίθεση μέ τούς Ἱ. Κανόνες εἶναι τό πρῶτο στάδιο ἀνατροπῆς τῆς πίστης μας

 Του π. Πέτρου Χίρς 

 

Τέσσερα στάδια περνάει για να πετύχει το σκοπό του ο διάβολος, την ανατροπή της πίστεως μας.

 

Πρώτο Στάδιο: Η Συνύπαρξη

 

Το πρώτο είναι η συνύπαρξη. Έρχεται σε ετέρα μορφή όπως το φίδι και βρίσκεται κοντά μας, κοντά στους ορθοδόξους, κοντά στους πιστούς. Αυτή η συνύπαρξη είναι απαραίτητη προϋπόθεση για να προχωρήσει στο επόμενο στάδιο που είναι ο διάλογος. Γι’ αυτό ο Θεός στην Παλαιά Διαθήκη είναι τόσο αυστηρός να μην αναμιγνύεται ο λαός του Θεού με τους ειδωλολάτρες. Ακριβώς γιατί είναι η αρχή της πτώσης. Η συνύπαρξη.«Μὴ γίνεσθε ἑτεροζυγοῦντες ἀπίστοις», λέει ο Απόστολος Παύλος. ἐξέλθατε ἐκ μέσου αὐτῶν, καὶ ἀφορίσθητε, λέγει κύριος, καὶ ἀκαθάρτου μὴ ἅπτεσθε· κἀγὼ εἰσδέξομαι ὑμᾶς».

 Αλλά σήμερα δεν είμαστε στην Παλαιά Διαθήκη, δεν μπορούμε να βγούμε υπαρξιακά από τον κόσμο αλλά τροπικά. Τροπικά βγαίνει ο πιστός. Τότε ήταν ορατά σύνορα, τώρα είναι πνευματικά. Και σύνορα οι Πατέρες της Εκκλησίας όρισαν τους κανόνες της Εκκλησίας. Και υπάρχουν κανόνες της Εκκλησίας για τη συμπεριφορά μας ιδιαίτερα στα πνευματικά με τους ετεροδόξους, τους αιρετικούς.

Ἡ Ὀρθοδοξία βασιλεύει στήν Ἀμερική… (Γέροντας Ἐφραίμ Φιλοθεΐτης)

Το 1960 ο π. Ιωάννης Ρωμανίδης (1927-2001), μεγάλος ελληνοαμερικανός θεολόγος και μετέπειτα καθηγητής της δογματικής στη θεολογική σχολή του Α.Π.Θ. σε επιστολή του προς τον λόγιο αγιορείτη μοναχό Θεόκλητο Διονυσιάτη έκανε έκκληση το Άγιο Όρος να στείλει μοναχούς και να ιδρυθεί ένα τουλάχιστον ή περισσότερα-αν ήταν δυνατόν-μοναστήρια στην Αμερική. Ο π. Ιωάννης έλεγε ότι χωρίς μοναχισμό και προβολή του ασκητικού πνεύματος της Ορθοδοξίας, η Ορθοδοξία στην Αμερική θα εκλείψει ή θα μεταβληθεί σε κάτι άλλο. Θα καταντήσει σαν τον παπισμό και σαν τον προτεσταντισμό, που έχουν καταργήσει κάθε νηστεία και ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την άσκηση και τη νήψη (πρβλ μοναχού Νικοδήμου Μπιλάλη, Όσιος Αθανάσιος Αθωνίτης, τόμος 1ος Άγιον Όρος Αθήναι 1975 σελ. 274-275). Αυτό που ζητούσε ο π. Ιωάννης το 1960, και δυστυχώς το Άγιον Όρος δεν μπόρεσε να το ικανοποιήσει, το πραγματοποίησε ο Θεός δεκατέσσερα χρόνια μετά, ήσυχα και χωρίς τυμπανοκρουσίες και χωρίς να το αντιληφθεί κανείς.

Ο ΙΕΡΟΜΑΡΤΥΡΑΣ ΔΑΝΙΗΛ ΣΙΣΟΕΒ ΚΑΙ Ο ΣΕΡΒΟΣ ΔΙΑΚΟΝΟΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΜΑΞΙΜΟΒ «Καί ἄγγελοι μέ τά φτερά τους θά μᾶς πᾶνε στούς οὐρανούς»….«Ὁδηγίες γιά τούς ἀθάνατους, ἤ τί νά κάνετε ἐάν τελικά πεθάνατε;» Πές μας, πάτερ ποιές εἶναι αὐτές οἱ ὁδηγίες;

 

  Ο ιερέας Δανιηλ Σισοεβ και ο διάκονος Γεώργιος Μαξίμοβ

 «Και άγγελοι με τα φτερά τους θα μας πάνε στους ουρανούς»….

  Ερώτηση: Τί σημαίνει ιεραποστολικη δραστηριοτητα; Εδώ, στη Σερβία, οι μη Ορθοδοξοι λένε, οτι η Ορθοδοξη Εκκλησία είναι στατικη, δεν είναι αρκετά ιεραποστολικη, και ελάχιστα ασχολείται με τα κοινωνικά προβληματα των ανθρώπων.

 Πατηρ Δανιήλ: – οταν λέμε, οτι η Εκκλησία πρέπει να είναι ιεραποστολική, υπενθυμίζουμε, οτι ο Σωτηρας, ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς, διέταξε όλους τους Χριστιανούς να κηρύξουν το Ευαγγέλιο σέ όλους τους λαούς χωρίς εξαίρεση. Και γι’ αυτο η Εκκλησία είναι υποχρεωμένη να φέρει το λογο του Θεού σέ όλους τους ανθρώπους. Θα πρέπει να είναι ενεργος και όχι στατική. 

   Και αυτο πού συμβαίνει στη Ρωσικη Εκκλησία, είναι το γεγονος ότι αυτή επιστρέφει στην αποστολικη της ρίζα. Εκατοντάδες ιερείς και λαϊκοί της Εκκλησίας μας κηρύσσουν στους δρομους και πηγαίνουν στις συγκεντρώσεις των σεκταριστών και στο τζαμί, και πολλοί στη συνέχεια έρχονται στον Χριστο.

Μπορεῖ ἕνας λαϊκός νά εἶναι Ἱεραπόστολος ;

Ιεραποστολή: Το λαϊκό στοιχείο

Αρχιμανδρίτου Γρηγορίου Π. Χαραλαμπίδη

 
Ίσως τώρα ακουστεί κάποια αντίρρηση..

από τους απλούς πιστούς, από τα λαϊκά μέλη της Εκκλησίας:

«Η ιεραποστολική εργασία είναι υπόθεση των ιερέων, των υπευθύνων της Εκκλησίας και των θεολόγων. Εμείς οι λαϊκοί δεν έχουμε κληθεί για το ιερό αυτό έργο….»

Ήδη έχουμε απαντήσει στο τελευταίο αυτό.(*) Προσθέτουμε όμως και αυτό. Ότι οι κληρικοί και ιεροκήρυκες δεν επαρκούν. Αυτοί βεβαίως έχουν πρωτίστως την υποχρέωση να εργάζονται ιεραποστολικά. Αλλά δε φτάνουν μόνο αυτοί.

Γιατί ο πνευματικός πόλεμος, όπως και κάθε πόλεμος, δε διεξάγεται μόνο με αξιωματικούς. Χρειάζονται και οι οπλίτες, οι στρατιώτες. Χρειάζονται και οι «ελεύθεροι σκοπευτές». Και αυτοί μπορούν να κάνουν θαύματα.
Όπως σε ένα ψάρεμα, έτσι και σε μια πνευματική αλιεία πρέπει να συνεργαστούν πολλοί, ώστε το αποτέλεσμα να είναι πλούσιο προς δόξα Θεού.

Θέλω να γίνω Χριστιανός…

Από την Ιεραποστολή στην Κορέα
Θέλω να γίνω Χριστιανός…
Ξεκινήσαμε σχετικώς πρωί για τις φυλακές. Σε τρεις ώρες περίπου θα φτάναμε.
Σ’ όλη τη διαδρομή ήμουν ανήσυχος. Ήταν η πρώτη φορά που επισκεπτόμουν κορεατικές φυλακές και δεν ήξερα τι θα συναντούσαμε. Σκεφτόμουν διάφορα. Ο κ. Κιμ, ο Κορεάτης οδηγός, δεν φαινόταν κι αυτός να ‘χε όρεξη για πολλές κουβέντες. Σιωπηλοί και σκεπτικοί διανύαμε τα χιλιόμετρα που μας έφερναν όλο και πιο κοντά στις φυλακές.
– Τι μπορεί, στ’ αλήθεια, να πάθει κανείς; Διέκοψε κάποια στιγμή την σιωπή. Να βρεθεί στα καλά καθούμενα στην φυλακή!
– Πώς έγινε; τον ρώτησα. Δεν ξέρω πολλές λεπτομέρειες. Ξέρω μόνον ότι ο καημένος ο Γιοχάν είναι αθώος.

Μοναχός καί Ἱεραποστολή

ΕΠΙΦΑΝΙΟΥ Ι. ΘΕΟΔΩΡΟΠΟΥΛΟΥ ΑΡΧΙΜΑΝΔΡΙΤΟΥ
Μοναχός και Ιεραποστολή
 

Καλόν λυπήσαι γονείς, και μη Κύριον.
ο μεν γαρ Κύριος και έπλασεν, και έσωσεν.
οι δε πολλάκις ους ηγάπησαν απώλεσαν
και τη κολάσει παρέδωκαν.
(αγ. Ιωάν. Κλίμακος)

Αντί προλόγου
Όντως είναι μεγάλο θαύμα να βλέπει κανείς νέους και νέες, κάθε ηλικίας και μόρφωσης, να μην τους κάνουν καμία εντύπωση τα όσα (δήθεν ωραία και ευχάριστα) διαθέτει η εποχή μας, αλλά να τα’ απαρνούνται όλα, και με βιαστικό και χαρούμενο βήμα, όπως τα ελάφια που διψούν, να πηγαίνουν στις Ιερές Μονές για να βρουν εκείνο που δεν μπορεί σήμερα να τους προσφέρει (η δήθεν πλούσια, αλλά μάλλον ταλαιπωρημένη) εποχή μας. Για να αναφέρουμε στον συντομότατο αυτόν πρόλογο, τι είναι, ή τι σημαίνει Ορθόδοξος Ανατολικός Μοναχισμός είναι εντελώς αδύνατο. Για αυτόν έγραψαν συγγραφείς μεγάλου αναστήματος και Θεοφόροι Πατέρες καθοδηγούμενοι από το Άγιο Πνεύμα.
Διαβάζουμε στην ιερή Ιστορία, ότι κάθε καλό και θεάρεστο έργο το πολεμάει ο ανθρωποκτόνος εχθρός, ο διάβολος. Έτσι και στην προκειμένη περίπτωση, όλες οι ιερές Μονές και εντός και εκτός του Αγίου Όρους, αντιμετωπίζουν αρκετούς αφελείς άσχετους, Χριστιανούς, οι οποίοι, καθώς αγνοούν τι είναι ο Μοναχισμός – αγγελικό πολίτευμα, εκφράζονται με διάφορες αντιπατερικές εκφράσεις και πολλές φορές γίνονται θεομάχοι, και επιβαρύνουν τις ψυχές τους, άλλοι εκούσια και άλλοι ακούσια.