Ἀμερική=Μιά νέα Πεντηκοστή

ΑΜΕΡΙΚΗ = MIA NEΑ ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗ

Ἡ μαθητεία στὸν μοναχισμό

Δεκαεννέα
χρόνων ὁ γέροντας μπῆκε στὴν σπηλιὰ τοῦ Τιμίου Προδρόμου στὶς
ἀπόκρημνες πλαγιὲς τοῦ Ἁγίου Ὄρους κι ἔβαλε μετάνοια στὸν γέροντά του,
Ἰωσὴφ τὸν Σπηλαιώτη. Ἡ νηστεία τους δὲν εἶχε τέλος, ἡ προσευχή τους
ἀσταμάτητη… ὁ γέροντας Ἰωσὴφ τὸ λιγοστὸ φαγητὸ τὸ μοιραζόταν μὲ τὰ
ποντίκια τῆς σπηλιᾶς… Ὁ νεαρὸς Ἐφραὶμ ἦταν φιλάσθενος καὶ
ταλαιπωρήθηκε πολύ… ἀλλά… γιὰ τὴν ὑπομονή του τὸν ἀντάμειψε πλούσια
ὁ καλὸς Θεὸς καὶ ἡ Παναγία Μητέρα Του…
Ἀφηγεῖται ὁ ἴδιος: «Δεκαεννέα ἐτῶν ἤμουν, ἐνθυμοῦμαι, ὅταν ἐπῆρα τὸν
δρόμο γιὰ τὸ Περιβόλι τῆς Παναγίας μας, τὸ Ἅγιον Ὄρος. Τὸν δρόμο αὐτὸν
πρὸς τὸν Μοναχικὸ βίον μοῦ τὸν ὑπέδειξε ἡ ἐνάρετος καὶ φιλομόναχος
μητέρα μου, νῦν Μοναχὴ Θεοφανώ(+).